I SA/Wa 1403/05

I SA/Wa 1403/05 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-09-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-08-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Cezary Pryca
Iwona Kosińska /sprawozdawca/
Małgorzata Boniecka-Płaczkowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Skarżony organ
Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Dnia 28 września 2005 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie NSA - Cezary Pryca asesor WSA - Iwona Kosińska (spr.) Protokolant - Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2005 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy częściowego umorzenia kredytu studenckiego postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] maja 2003 r. nr [...], na podstawie art. 138 §1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...], odmawiającą częściowego umorzenia kredytu studenckiego udzielonego na podstawie umowy o kredyt z dnia [...] lutego 1999 r nr [...] zawartej przez J. S. z Bankiem P. S.A. [...] Oddział w W.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, że J. S. pismem z dnia 18 września 2002 r. wystąpiła do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu o umorzenie udzielonego jej kredytu studenckiego.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. organ I instancji odmówił częściowego umorzenia udzielonego kredytu, a następnie po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] maja 2003 r. podtrzymał swoje stanowisko w tej sprawie.
Skargę na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] kwietnia 2003 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła J. S..
W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej i Sportu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 25 czerwca 2003 r. Na skutek reformy sądownictwa administracyjnego, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2004 r., niniejsza skarga stała się przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zgodnie z treścią art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) stanowiącego, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, stosownie zaś do §2 tego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Decyzja z dnia [...] kwietnia 2003 r., której dotyczy skarga, wydana została przez Ministra Edukacji Narodowej i Sportu jako organ pierwszej instancji i stronie przysługiwało, na podstawie art. 127 §3 Kodeksu postępowania administracyjnego, prawo zwrócenia się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, z której to możliwości strona skorzystała. Skarga do Sądu mogła więc być wniesiona na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] maja 2003 r., nr [...] - w trybie i terminie o jakim pouczono w tej decyzji, nie zaś na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...]. Z treści skargi również nie wynika, żeby J. S. kwestionowała decyzję wydaną w drugiej instancji.
W świetle przytoczonych przepisów prawa, skarga wniesiona na decyzję pierwszoinstancyjną uznana być musi za niedopuszczalną.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.