I SA/WA 1384/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA uchylił decyzję Ministra Infrastruktury i poprzedzającą ją decyzję Wojewody, stwierdzając nieważność decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości, ponieważ postępowanie zostało wszczęte po śmierci właścicielki i nie ustalono prawidłowo stron.
Skarżący Z. D. domagał się stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości z 1988 r., zarzucając błędy proceduralne, w tym nieustalenie spadkobierców zmarłej współwłaścicielki J. C. oraz brak odpowiedniego odszkodowania. Wojewoda i Minister Infrastruktury odmówili stwierdzenia nieważności, uznając postępowanie za prawidłowe. WSA w Warszawie uchylił obie decyzje, stwierdzając, że kluczowe wady postępowania, takie jak prowadzenie go wobec nieżyjącej osoby i brak zapewnienia czynnego udziału spadkobierców, skutkowały rażącym naruszeniem przepisów k.p.a. i stanowiły podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej.
Sprawa dotyczyła skargi Z. D. na decyzję Ministra Infrastruktury utrzymującą w mocy decyzję Wojewody, która odmówiła stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z 1988 r. o wywłaszczeniu części nieruchomości i odszkodowaniu. Skarżący zarzucał rażące naruszenie prawa, w tym nieustalenie spadkobierców zmarłej współwłaścicielki J. C. oraz brak odszkodowania za składniki budowlane i roślinne. Organy administracji obu instancji uznały, że postępowanie wywłaszczeniowe było prawidłowe, a zarzuty skarżącego nie uzasadniają stwierdzenia nieważności decyzji. Wojewoda wskazał, że obowiązek rokowań został dopełniony wobec jednego ze współwłaścicieli, a w przypadku J. C. wystąpiły trudności związane ze śmiercią i brakiem uregulowanego stanu prawnego, co uzasadniało wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego. Minister Infrastruktury podtrzymał tę argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody. Sąd podkreślił, że celem stwierdzenia nieważności jest eliminacja decyzji obarczonych ciężkimi wadami, a postępowanie nadzorcze podlega tym samym zasadom co postępowanie zwykłe. Kluczową wadą było wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego po śmierci J. C. i przed zakończeniem postępowania spadkowego, co oznaczało, że orzeczenie było skierowane do nieistniejącego podmiotu. Sąd uznał, że brak ustalenia stron postępowania i zapewnienia im czynnego udziału (art. 10, 28, 7 k.p.a.) stanowiło rażące naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd odrzucił argumentację organów, że zarzut braku udziału strony stanowił podstawę do wznowienia postępowania, wskazując, że w tym przypadku strona w ogóle nie istniała w postępowaniu. W konsekwencji, zaskarżona decyzja i decyzja Wojewody zostały uchylone.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, taka decyzja jest dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa, skutkującą jej nieważnością.
Uzasadnienie
Postępowanie administracyjne wymaga ustalenia stron i zapewnienia im czynnego udziału. Wydanie decyzji dotyczącej praw osoby zmarłej, przed ustaleniem spadkobierców, stanowi naruszenie art. 10, 28 i 7 k.p.a., co jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (12)
Główne
k.p.a. art. 156 § 1
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Określa przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, w tym rażące naruszenie prawa.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna uchylenia zaskarżonej decyzji.
Pomocnicze
k.p.a. art. 10
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada czynnego udziału stron w postępowaniu.
k.p.a. art. 28
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Definicja strony postępowania.
k.p.a. art. 7
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prawdy obiektywnej i podejmowania wszelkich niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego czynności.
k.p.a. art. 145 § 1
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Przesłanki wznowienia postępowania.
u.g.g.w.n. art. 46 § 2
Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
Przesłanka dopuszczalności wywłaszczenia.
u.g.g.w.n. art. 46 § 3
Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
Obowiązek zwrócenia się do właścicieli z ofertą nabycia nieruchomości.
u.g.g.w.n. art. 49
Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
Przesłanka wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego.
u.g.g.w.n. art. 58
Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
Sposób ustalenia odszkodowania.
u.g.g.w.n. art. 59
Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
Sposób ustalenia odszkodowania.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie wywłaszczeniowe zostało wszczęte po śmierci właścicielki nieruchomości (J. C.) i przed zakończeniem postępowania spadkowego. Decyzja wywłaszczeniowa została skierowana do nieistniejącego podmiotu. Organ nie ustalił prawidłowo stron postępowania i nie zapewnił im czynnego udziału, co stanowi rażące naruszenie przepisów k.p.a.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organów administracji, że zarzut braku udziału strony w postępowaniu stanowi podstawę do wznowienia postępowania, a nie stwierdzenia nieważności. Argumentacja organów, że obowiązek rokowań został dopełniony, a trudności związane ze śmiercią J. C. uzasadniały wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego.
Godne uwagi sformułowania
nie można orzekać o prawach podmiotowych osoby nieżyjącej w postępowaniu wywłaszczeniowym nie istniała strona, której prawa to postępowanie dotyczyło orzeczenie o wywłaszczeniu [...] części nieruchomości będącej własnością "[...] J. C. w [...] cz." było zatem skierowane do nieistnejacego podmiotu wywłaszczanego prawa zasadnicze wady postępowania skutkujące rażącym naruszeniem zasad postępowania administracyjnego
Skład orzekający
Anna Łukaszewska-Macioch
sprawozdawca
Emilia Lewandowska
przewodniczący
Mirosław Gdesz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie stron postępowania administracyjnego, zwłaszcza w sprawach dotyczących nieruchomości, w sytuacji śmierci strony postępowania. Podkreślenie wagi zapewnienia czynnego udziału spadkobierców i konsekwencji wydania decyzji wobec nieistniejącego podmiotu."
Ograniczenia: Dotyczy spraw, w których doszło do śmierci strony przed wydaniem decyzji lub w trakcie postępowania, a nie ustalono spadkobierców.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje fundamentalne błędy proceduralne, które mogą prowadzić do uchylenia decyzji administracyjnej, nawet po wielu latach. Podkreśla znaczenie prawidłowego ustalenia stron postępowania.
“Decyzja administracyjna wydana po śmierci? Sąd Najwyższy wyjaśnia, dlaczego jest nieważna.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 1384/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-04-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-07-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Łukaszewska-Macioch /sprawozdawca/ Emilia Lewandowska /przewodniczący/ Mirosław Gdesz. Symbol z opisem 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę Skarżony organ Minister Budownictwa Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie NSA Anna Łukaszewska - Macioch (spr.) asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Agnieszka Kozik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Uzasadnienie Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Z. D., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 1988 r. nr [...] o wywłaszczeniu i odszkodowaniu za [..] części nieruchomości położonej w B. przy ul. [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr KW [...], a stanowiącej współwłasność J. C. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono następujący stan faktyczny sprawy: Decyzją z dnia [...] listopada 1988 r. Prezydent Miasta B. orzekł o wywłaszczeniu [...] części nieruchomości o powierzchni [...] m2, położonej w B. przy ul. [...], a stanowiącej współwłasność J. C. Równocześnie organ orzekł o odszkodowaniu za wywłaszczoną nieruchomość. Pismem z dnia [..] września 2003 r. Z. D. wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji o wywłaszczeniu zarzucając rażące naruszenie prawa przy jej wydaniu wskutek nieustalenia spadkobierców J. C. oraz brak odszkodowania za składnik roślinny i budowlany (budynek mieszkalny, ganek, komórki murowane i drewniane, ustęp i urządzenia towarzyszące). Wnioskodawca udokumentował przymiot strony przedkładając postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] lutego 1990 r. sygn. akt [...] o stwierdzeniu nabycia spadku po J. C. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 1988 r. o wywłaszczeniu i odszkodowaniu. Organ ustalił, że przedmiotowa nieruchomość została wywłaszczona na wniosek Kopalni [...] w D. pod budowę zespołu budynków mieszkalnych. Do wniosku o wywłaszczenie dołączono decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji z dnia [...] września 1985 r., odpis z księgi wieczystej oraz mapę obszaru wywłaszczanego. Spełniona zatem była przesłanka dopuszczalności wywłaszczenia określona w art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 98). Stosownie do art. 46 ust. 3 powołanej ustawy zwrócono się do współwłaścicieli – L. P. i J. C. z ofertą nabycia nieruchomości w drodze umowy sprzedaży. Cenę za składnik gruntowy określono na kwotę [...] zł. według operatów szacunkowych sporządzonych przez biegłych rzeczoznawców. Oboje współwłaściciele, w tym J. C. reprezentowana przez L. N., wyrazili zgodę na sprzedaż nieruchomości na warunkach przedstawionych w ofercie. Nabycie w drodze umowy sprzedaży nastąpiło jednak tylko co do [...] części należącej do L. P., gdyż J. C. zmarła w trakcie postępowania. Kopalnia [...] podtrzymała wniosek o wywłaszczenie. W związku z tym Urząd Miejski w B. pismem z dnia [...] listopada 1988 r. nr [...] zawiadomił o wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego wysyłając to zawiadomienie również do Z. D., który wszczął postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po J. C. Po przeprowadzeniu w dniu [...] listopada 1988 r. rozprawy wywłaszczeniowo-odszkodowawczej Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] listopada 1988 r. orzekł o wywłaszczeniu [...] części przedmiotowej nieruchomości i ustalił odszkodowanie w łącznej kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że celem wywłaszczenia była budowa na wywłaszczonej nieruchomości budynków mieszkalnych, natomiast wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego spowodował brak dokumentu stwierdzającego spadek po zmarłej J. C. W przedstawionym stanie sprawy wywłaszczeniowo-odszkodowawczej Wojewoda [...] stwierdził, że kwestionowanej decyzji nie można zarzucić naruszenia przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. ani w zakresie wywłaszczenia, ani też co do ustalenia odszkodowania. Ciążący na wnioskodawcy wywłaszczenia obowiązek przeprowadzenia rokowań z właścicielami został dopełniony, czego dowodem było zawarcie umowy sprzedaży z L. P. Z uwagi natomiast na napotkane trudności odnośnie części stanowiącej własność J. C. (śmierć, brak uregulowanego stanu prawnego) niezbędne było wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego. Złożony wniosek spełniał zatem przesłankę z art. 49 powołanej ustawy. Zarzut Z. D. o braku udziału uprawnionych osób w postępowaniu może stanowić przesłankę wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, a nie stwierdzenia nieważności w trybie art. 156 § 1 kpa. Nieuzasadniony jest również zarzut niedoręczenia stronie decyzji wywłaszczeniowej. Decyzja z dnia [...] listopada 1988 r. została skierowana również do Z. D., której doręczenie pokwitował w dniu [...] listopada 1988r., o czym świadczy dowód zwrotnego odbioru znajdujący się w aktach sprawy. Bezzasadny jest także, zdaniem Wojewody, zarzut niewuzględnienia odszkodowania za składnik roślinny i budowlany. Z akt sprawy wynika niezbicie, że postępowaniem wywłaszczeniowym była objęta nieruchomość niezabudowana. Dowodem tego jest odpis księgi wieczystej KW [...] wydany w dniu [...] sierpnia 1988r., wypis z rejestru gruntów z dnia [...] stycznia 1988 r. oraz wniosek o wywłaszczenie. Sposób wypłaty odszkodowania został określony w decyzji wywłaszczeniowej z powołaniem się na art. 58 i 59 ustawy wywłaszczeniowej. W związku z powyższym należało uznać, że organ wywłaszczeniowy orzekając o ustaleniu odszkodowania nie naruszył obowiązujących w dacie orzekania przepisów ustawy, zważywszy że budynek mieszkalny i gospodarczy wyburzono w sierpniu 1987 roku (co też wskazuje strona w piśmie z dnia [...] stycznia 2004 r.), a więc 15 miesięcy przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego. Uznając, iż kwestionowana decyzja nie zawiera wad określonych w art. 156 § 1 kpa, Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji. Od tej decyzji Z. D. odwołał się do Ministra Infrastruktury. W odwołaniu podniósł, że w postępowaniu wywłaszczeniowym wszczętym po śmierci J. C. nie miał praw strony, gdyż nie miał jeszcze ustalonych praw spadkowych. Nie znał zasad ustalenia odszkodowania, wobec czego nie mógł przyjąć zaproponowanej kwoty [...] zł, o czym pisemnie powiadomił Urząd. Nie było też wcześniej zgody J. C. na wyburzenie jej domu przez Kopalnię [...]. Minister Infrastruktury, po rozpatrzeniu odwołania Z. D., decyzją z dnia [...] maja 2005 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu i odszkodowaniu. Organ odwoławczy powtórzył w całości argumentację uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej i stwierdził, że w postępowaniu nadzorczym zbadano w sposób wyczerpujący decyzje wywłaszczeniową oraz poprzedzające ją postępowanie. W jego wyniku zostało wykazane, że decyzja o wywłaszczeniu i odszkodowaniu nie jest dotknięta wadą określoną w art. 156 § 1 kpa. Na decyzję Ministra Infrastruktury Z. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze oraz w piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2005 r. skarżący wskazał, że do wywłaszczenia doszło po uprzednim wyburzeniu domu mieszkalnego J. C., która nie wyrażała zgody ani na wyburzenie, ani też nie zawierała żadnej ugody na temat sprzedaży swej nieruchomości Kopalni [...]. Na nieruchomości miała dom jednopiętrowy, w którym mieszkało siedem rodzin. Za wywłaszczenie nie wypłacono odpowiedniego odszkodowania. Wywłaszczona nieruchomość została wykorzystana na inny cel niż wskazany w decyzji o wywłaszczeniu. Nie była ona zresztą potrzebna Kopalni, gdyż Kopalnia była już w likwidacji i nie mogło być mowy o budowie jakichkolwiek domów mieszkalnych. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie wskazując, iż nie zawiera ona żadnych nowych okoliczności, które nie byłyby uwzględnione w postępowaniu nadzorczym, a stanowią jedynie powtórzenie zarzutów, do których organ ustosunkował się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Należy podkreślić, że celem instytucji stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest eliminacja z obrotu prawnego decyzji obarczonej ciężkimi wadami wymienionymi w art. 156 § 1 kpa, natomiast przedmiotem postępowania w takiej sprawie jest ustalenie istnienia tych wad. Postępowanie nadzorcze podlega bowiem tym samym zasadom, co postępowanie zwykłe. Jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego jest zapewnienie stronom czynnego udziału w każdym jego stadium (art. 10 kpa). Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek ustalenia, kto jest stroną postępowania, a następnie zapewnienia uczestnictwa w nim wszystkich osób, których interesu prawnego postępowanie to dotyczy. Niezbędnym bowiem elementem postępowania administracyjnego jest strona, której interesu prawnego dotyczy postępowanie oraz organ właściwy do wydania decyzji w sprawie. Stroną postępowania, w którym rozstrzyga się o interesie prawnym określonej osoby, o jej prawach podmiotowych, może być tylko osoba mająca zdolność do bycia podmiotem tych praw, czyli zdolność prawną. Nie można natomiast orzekać o prawach podmiotowych osoby nieżyjącej. W postępowaniu wywłaszczeniowym, którego dotyczy skarga, nie istniała strona, której prawa to postępowanie dotyczyło. Jest poza sporem, że postępowanie wywłaszczeniowe wszczęto w dniu, w którym już nie żyła właścicielka wywłaszczanego udziału w nieruchomości; J. C. zmarła w dniu [...] września 1987 r., a postępowanie spadkowe po niej nie było jeszcze zakończone. Zawarte w osnowie decyzji z dnia [...] listopada 1988 r. orzeczenie o wywłaszczeniu [...] części nieruchomości będącej własnością "[...] J. C. w [...] cz." było zatem skierowane do nieistniejacego podmiotu wywłaszczanego prawa. Na marginesie należy zauważyć, że - jak wynika z akt sprawy - organ w dniu wydania decyzji wywłaszczeniowej nie dysponował nawet odpisem skróconym aktu zgonu J. C. Okoliczność doręczenia decyzji wywłaszczeniowej Z. D., którego prawa spadkowe po J. C. były dopiero ustalane na drodze sądowej (postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku zapadło dopiero w dniu [...] lutego 1990 r.) oraz złożenie odszkodowania do depozytu sądowego, nie mogły zastąpić obowiązku ustalenia przez organ administracji stron tego postępowania oraz zapewnienia im realizacji przysługujących im praw w postępowaniu wywłaszczeniowym Te zasadnicze wady postępowania skutkujące rażącym naruszeniem zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 10 w związku z art. 28 oraz art. 7 kpa, uszły uwadze Wojewody [...] w postępowaniu nadzorczym, a także Ministrowi Infrastruktury. Oznacza to, że zaskarżona decyzja, jak i decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. naruszają art. 156 § 1 pkt 2 kpa przez jego niezastosowanie sprawie, przy czym naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Należy ponadto podkreślić, że organy nadzorcze błędnie uznały, iż zarzut skarżącego dotyczący nieustalenia stron postępowania wywłaszczeniowego stanowi przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego określoną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Twierdzenie takie miałoby podstawy, gdyby w postępowaniu zakończonym decyzją wywłaszczeniową z dnia [...] listopada 1988 r. istniał podmiot wywłaszczanych praw, lecz bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. W ocenianym postępowaniu wywłaszczeniowym taka sytuacja nie miała miejsca. Z uwagi na powyższe wady i uchybienia zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja nadzorcza Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. podlegały uchyleniu. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI