I SA/Wa 1360/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], która ustanowiła prawo użytkowania wieczystego do gruntu położonego przy ul. [...] na 99 lat na rzecz licznych spadkobierców byłych właścicieli, ustalając jednocześnie symboliczny czynsz. Kluczowym zagadnieniem w sprawie było ustalenie, czy wniosek dekretowy z dnia [...] listopada 1948 r., złożony przez adwokata w imieniu H. L., został złożony prawidłowo. H. L. była matką i przedstawicielem ustawowym małoletniego wówczas K. L., który był spadkobiercą przedwojennych właścicieli nieruchomości. Sąd pierwszej instancji, po uchyleniu wcześniejszej decyzji przez NSA, uznał, że wniosek dekretowy został złożony prawidłowo przez H. L. działającą zarówno we własnym imieniu (jako osoba posiadająca prawo dożywotniego użytkowania części spadku), jak i w imieniu małoletniego syna K. L., który był jedynym właścicielem nieruchomości. WSA podkreślił, że analiza przepisów prawa rodzinnego i cywilnego z okresu międzywojennego oraz dekretu warszawskiego, a także zebranego materiału dowodowego (w tym postanowień sądowych i aktów notarialnych), potwierdzała, że H. L. była uprawniona do złożenia wniosku w imieniu syna. Sąd uznał, że Prezydent Miasta prawidłowo zinterpretował przepisy i stan faktyczny, a decyzja nie naruszała prawa. W konsekwencji, skarga została oddalona.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dekretu warszawskiego dotyczących wniosków składanych przez przedstawicieli ustawowych małoletnich właścicieli oraz osób posiadających prawo dożywotniego użytkowania. Znaczenie wykładni NSA dla sądów niższej instancji.
Dotyczy specyficznego stanu prawnego związanego z dekretami warszawskimi i prawem spadkowym z okresu międzywojennego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wniosek dekretowy złożony przez przedstawiciela ustawowego małoletniego właściciela nieruchomości, działającego również we własnym imieniu (jako osoba posiadająca prawo dożywotniego użytkowania części spadku), jest ważny i skuteczny w świetle przepisów dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wniosek złożony przez przedstawiciela ustawowego małoletniego właściciela, działającego również we własnym imieniu, jest ważny i skuteczny.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że matka małoletniego właściciela, będąca jego przedstawicielem ustawowym i posiadająca prawo dożywotniego użytkowania części spadku, była uprawniona do złożenia wniosku dekretowego zarówno w imieniu syna, jak i we własnym. Analiza przepisów prawa rodzinnego i cywilnego z okresu międzywojennego oraz dekretu warszawskiego, a także zebranego materiału dowodowego, potwierdziła tę możliwość. Sąd podkreślił, że brak było wątpliwości co do skuteczności wniosku dla organów dekretowych, a późniejsze działania prawne potwierdzały traktowanie wniosku jako złożonego w interesie małoletniego.
Czy sąd administracyjny jest związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku wydanym po ponownym rozpoznaniu sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji jest związany wykładnią prawa dokonaną przez NSA, chyba że stan faktyczny lub prawny uległ zasadniczej zmianie.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny, któremu sprawa została przekazana przez NSA, jest związany wykładnią prawa ustaloną przez NSA. W przypadku braku zmian w stanie faktycznym lub prawnym, sąd ten nie może odstąpić od tej wykładni.
Przepisy (17)
Główne
Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy. art. 7 § ust. 1
Dekret z dnia 22 stycznia 1946 r. Prawo rodzinne art. 27 § § 1
Kodeks Cywilny Królestwa Polskiego art. 232
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 190
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy. art. 5
Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy. art. 7 § ust. 2
u.g.n.
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
k.c.
Kodeks cywilny
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Dekret z dnia 22 stycznia 1946 r. Prawo rodzinne art. 22 § § 1
Dekret z dnia 22 stycznia 1946 r. Prawo rodzinne art. 21 § § 1
Dekret z dnia 22 stycznia 1946 r. Prawo rodzinne art. 29
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnym art. 16
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek dekretowy złożony przez przedstawiciela ustawowego małoletniego właściciela, działającego również we własnym imieniu (jako osoba posiadająca prawo dożywotniego użytkowania części spadku), jest ważny i skuteczny. • Matka małoletniego właściciela była uprawniona do złożenia wniosku dekretowego w imieniu syna, jak również we własnym, zgodnie z przepisami prawa rodzinnego i cywilnego z okresu międzywojennego oraz dekretu warszawskiego. • Analiza materiału dowodowego (postanowienia sądowe, akty notarialne) potwierdzała, że wniosek był składany w interesie małoletniego i był skuteczny dla organów dekretowych. • Sąd administracyjny jest związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku wydanym po ponownym rozpoznaniu sprawy.
Odrzucone argumenty
Wniosek dekretowy został złożony przez podmiot nieuprawniony, ponieważ H. L. działała wyłącznie we własnym imieniu, a nie jako przedstawiciel ustawowy małoletniego K. L. • Sąd pierwszej instancji błędnie uznał, że H. L. nie była uprawniona do złożenia wniosku o przyznanie prawa wieczystej dzierżawy z czynszem symbolicznym lub prawa zabudowy za opłatą symboliczną, mimo posiadania prawa dożywotniego użytkowania części majątku spadkowego.
Godne uwagi sformułowania
Sąd pierwszej instancji, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. • Nie można więc tej okoliczności pominąć. • W ocenie sędziego, składającego zdanie odrębne, we wniosku z dnia [...] listopada 1948 r. adwokat [...][...] wskazał co prawda, iż działa jako "pełnomocnik [...][...]" oraz wniósł "o przyznanie [..][...] za czynszem symbolicznym prawa własności czasowej do terenu nieruchomości...", to jednak w pierwszym akapicie tego pisma powołał się również na uprzednio wskazane postanowienie Sądu Grodzkiego w [...] z dnia [...] czerwca 1945 r., wprowadzające jego mocodawczynię "działającą na swoją rzecz i jako główną opiekunkę nieletniego [...][...]" w posiadanie przedmiotowej nieruchomości [...]. • Z dokumentów tych niewątpliwie wynika, że zarówno ówczesny sąd opiekuńczy, jak również sąd wieczystoksięgowy uznały wniosek dekretowy za skutecznie złożony imieniem małoletniego K. L.
Skład orzekający
Dorota Apostolidis
przewodniczący
Elżbieta Sobielarska
sprawozdawca
Magdalena Durzyńska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dekretu warszawskiego dotyczących wniosków składanych przez przedstawicieli ustawowych małoletnich właścicieli oraz osób posiadających prawo dożywotniego użytkowania. Znaczenie wykładni NSA dla sądów niższej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu prawnego związanego z dekretami warszawskimi i prawem spadkowym z okresu międzywojennego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy historycznego dekretu warszawskiego i skomplikowanych kwestii spadkowych oraz reprezentacji prawnej małoletniego. Rozstrzygnięcie NSA miało kluczowe znaczenie dla dalszego postępowania przed WSA.
“Jak historyczny dekret warszawski wpłynął na losy gruntu i czy wniosek złożony przez matkę małoletniego był ważny?”
Zdanie odrębne
Elżbieta Lenart
Sędzia Lenart uważała, że skargę należało oddalić, argumentując, że wniosek dekretowy złożony przez matkę małoletniego właściciela, mimo pewnych nieścisłości w sformułowaniach, powinien być interpretowany jako działanie w interesie syna, zwłaszcza że była ona jego przedstawicielem ustawowym i dbała o jego majątek. Podkreśliła obowiązek organu do wyjaśniania wątpliwości i udzielania stronom wskazówek.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.