I SA/Wa 129/23

I SA/Wa 129/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-08-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Milicka-Stojek
Marta Kołtun-Kulik
Przemysław Żmich /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę w części
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.), sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, asesor WSA Anna Milicka-Stojek, Protokolant referent stażysta Kamila Lewikowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi W. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 17 listopada 2022 r. nr LI/378/2022 w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości 1. oddala skargę w części dotyczącej: § 1 pkt 3, § 2, § 3 zaskarżonej uchwały; 2. odrzuca skargę w pozostałej części.
Uzasadnienie
W. S. złożyła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w M. z dnia 17 listopada 2022 r. nr LI/378/2022 w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości stanowiących mienie komunalne. Na rozprawie przeprowadzonej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pełnomocnik skarżącej sprecyzował, że skarżąca zaskarża uchwałę, w części dotyczącej § 1 pkt 2,3,4 oraz § 2 i § 3.
Zgodnie z treścią § 1 uchwały Rada Miejska w M. wyraziła zgodę na sprzedaż 1) nieruchomości położonej w M. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] o pow. 0,0162 ha; 2) nieruchomości położonej w M. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] o pow. 0,0073 ha; 3) nieruchomości położonej w M. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] o pow. 0,0054 ha; 4) nieruchomości położonej w M. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] o pow. 0,0091 ha. W § 2 Wykonanie uchwały powierzyła Burmistrzowi Miasta, a w § 3 określiła, że uchwała wejdzie w życie z dniem podjęcia. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że organ nie określił w niej żadnych zasad dotyczących sprzedaży nieruchomości, w szczególności trybu sprzedaży i ceny. Jej zdaniem korzyść dla Miasta z ewentualnej sprzedaży będzie znikoma, a utrudnienia komunikacyjne dla mieszkańców znaczne. W ocenie skarżącej powyższa regulacja istotnie narusza prawo. Wprawdzie zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2022 r. poz. 559 ze zm.) – dalej zwanej "usg" do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w prawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących zasad zbywania nieruchomości, o ile ustawy szczególne nie stanowią inaczej, tym niemniej - w opinii skarżącej - przedmiotowej uchwały nie można rozpatrywać wyłącznie w kontekście zasad cywilnoprawnych i uprawnień właścicielskich, ale także funkcji samorządu, który powinien działać w interesie wszystkich mieszkańców. Mieć też na uwadze korzyści gospodarcze.
Skarżąca podała, że planowana do sprzedaży działka przy ul. [...] dotychczas stanowiła drogę dojazdową do kilku nieruchomości, a lokalne ukształtowanie geograficzne oraz urbanistyczne stanowczo przemawia za dotychczasowym, szerokim, bezpiecznym, a przede wszystkim odpowiednim, dojazdem. Planowana do sprzedaży nieruchomość ogranicza bądź uniemożliwia odpowiedni dojazd do kilku nieruchomości i faworyzuje jednych właścicieli kosztem pozostałych. Samo zbycie nieruchomości nie powinno mieć miejsca, a jeśli tak, to na równych dla wszystkich zasadach, w trybie przetargowym. Skarżąca powinna mieć możliwość nabycia nieruchomości, jak każdy inny obywatel miasta. Dotychczas korzystała z działki przy ul. [...] jako dojazdu do swojej nieruchomości wybudowanej na cele prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżąca uważa, że sprzedaż działki spowoduje znaczne utrudnienie dojazdu wszelkich pojazdów, w tym dwóch zespołów straży pożarnej jednocześnie, czy zespołu straży i pogotowia ratunkowego.
W jej ocenie zadaniem gminy jest zapewnić mieszkańcom odpowiednią ochronę. Planowana sprzedaż działki jednemu z właścicieli sąsiadujących działek może tą funkcję ograniczyć, a w pewnych wypadkach wręcz uniemożliwić. Zastosowany przy sprzedaży nieruchomości tryb bezprzetargowy w nieuzasadniony sposób faworyzuje jednych właścicieli względem drugich. Poza tym cena uzyskana w trybie przetargu może okazać się wyższa niż osiągnięta w trybie bezprzetargowym.
Wskazała też, że wyraziła chęć zakupu nieruchomości, co poparte zostało skierowanym do organu pismem. W wyniku sprzedaży dojazd do działki skarżącej przez pojazdy specjalistyczne, czy dostawcze do działalności gospodarczej będzie utrudniony, a nawet uniemożliwiony.
Podkreśliła, że sposób ustalania ceny jest wskazany w art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2021 r. poz. 1899 ze zm.) – dalej zwanej "ugn" zgodnie z którym cenę nieruchomości ustala się na podstawie jej wartości. Jednak cena to kwota, jaką nabywca jest skłonny zapłacić za konkretną nieruchomość. Skarżąca wyraziła chęć zakupu działki i jej stanowczy sprzeciw budzi ewentualna sprzedaż w trybie bezprzetargowym. Chciałaby ją nabyć po cenie ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego zgodnie z ugn, a nawet wyższej. Dlatego powinna mieć prawo wziąć udział w przetargu.
Skarżąca powinna mieć możliwość nabycia nieruchomości. Takie rozwiązanie narusza zasadę swobody umów wyrażoną w art. 3511 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (Dz.U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.) – dalej zwanej "kc" zgodnie z którą strony umowy mogą ułożyć stosunek prawny według swojego uznania, byleby nie sprzeciwiał się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Tak więc niedopuszczalnym jest, aby doszło do faworyzowania jednych mieszkańców ul. Sportowej kosztem drugich, a gmina doznała ewentualnego uszczerbku finansowego spowodowanego ustaleniem trybu bezprzetargowego.
Zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżącej poprzez pozbawienie dojazdu w należyty sposób do posesji. Dotychczasowe korzystanie z działki przed podziałem było w dużej mierze bezkonfliktowe pomiędzy właścicielami sąsiadujących działek, gdyż dojazd był odpowiedni dla wszystkich. Wydzielone działki zakłócają dotychczasowy ciąg komunikacyjny w postaci utrudnionego dojazdu i uprzywilejowania jednych właścicieli kosztem pozostałych. Podział i ewentualna sprzedaż nieruchomości nie zapewnia swobodnego poruszania się samochodami osobowymi, dostawczymi, służb specjalnych i zwęża szerokość dojazdu do działki skarżącej. Ewentualna sprzedaż służyć będzie tylko i wyłącznie wygodzie jednych właścicieli, kosztem pozostałych. Wydzielone działki są niewielkie, nie mają znaczenia gospodarczego poza komunikacyjnym. W takich okolicznościach nie powinny być nigdy sprzedane, a jeśli to na warunkach dostępnych dla wszystkich sąsiadów. Na spornej części istnieje zjazd do kilku nieruchomości, który w wyniku sprzedaży ulegnie ograniczeniu.
Skarżąca podkreśliła, że działalność Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego ma publicznoprawny charakter. Przeznaczenie mienia którym dysponują powinno być ograniczone poprzez zaspokajanie potrzeb wspólnoty. Nie rozumie jakiemu celowi ma służyć sprzedaż i wydzielenie działek, ponieważ korzyści dla Miasta są znikome, a utrudnienia dla wszystkich mieszkańców, czy służb ratunkowych znaczne.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w M. wniosła o oddalenie skargi w całości wskazując, że podniesione w niej zarzuty są niezasadne. W uzasadnieniu stwierdzono, że Miasto M. jest właścicielem działek nr: [...], [...], [...], [...] znajdujących się przy ul. [...], które powstały w wyniku podziału działki nr [...]. Działki te przeznaczone są w planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz zabudowy usługowej. Pierwotna działka nr [...] służyła jedynie mieszkańcom przyległej zabudowy jednorodzinnej do obsługi komunikacyjnej. Ciężar kosztów ponoszonych przez gminę w celu jej utrzymania był znaczny. Uzasadniało to podjęcie decyzji o sprzedaży jej części celem powiększenia przez właścicieli przyległych nieruchomości.
Przeprowadzono konsultacje z właścicielami działek. Właściciele działek nr: [...], [...], [...] wyrazili chęć zakupu części działki [...], natomiast właściciel działki [...] nie był zainteresowany kupnem działki przylegającej do jego nieruchomości. Dlatego działka nr [...] została podzielona na cztery działki nr: [...], [...], [...] i [...]. Trzy z nich miały zostać sprzedane, a działka nr [...] pozostała drogą komunikacyjną umożliwiającą dojazd do zabudowy jednorodzinnej. Tryb bezprzetargowy został wybrany ponieważ przedmiotem zbycia jest nieruchomość, która może poprawić warunki zagospodarowania nieruchomości przyległej stanowiącej własność osoby, która wyraziła wolę jej nabycia. Podjęcie uchwały miało na celu wyrażenie zgody na sam fakt sprzedaży nieruchomości bez przesądzenia komu nieruchomość zostanie sprzedana i komu takie prawo się należy. Właściciel działki nr [...] dopiero 1 grudnia 2022 r. zgłosił chęć zakupu działki nr [...] celem wykorzystania jako rozluźnienie dojazdu do jego nieruchomości, w której będzie prowadzona działalność gospodarcza. Właściciel ten posiada również dojazd z drugiej strony budynku.
Niemniej zgodnie z art. 37 ust. 2 pkt 6 ugn nieruchomości mogą być zbywane z drodze bezprzetargowej, jeżeli przedmiotem zbycia jest nieruchomość lub jej części, jeśli mogą poprawić warunki zagospodarowania nieruchomości przyległej, stanowiącej własność lub oddanej w użytkowanie wieczyste osobie, która zamierza tę nieruchomość lub jej części nabyć, jeżeli nie mogą być zagospodarowane jako odrębne nieruchomości. Przepis ten przewiduje zatem przesłanki odstąpienia od obowiązkowego trybu przetargowego, co w tej sytuacji ma zastosowanie.
Podjęcie uchwały w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż konkretnie oznaczonej nieruchomości wiąże się z wykonywaniem uprawnień właścicielskich jednostki samorządu terytorialnego w zakresie gospodarowania nieruchomościami gminnymi. Rada Miejska w M. podjęła więc zaskarżoną uchwałę na podstawie przepisów prawa i zaistniałego stanu, wobec czego zasadne jest oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest nieuzasadniona.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 usg każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, że W. S. wykazała naruszony interes prawny, w części dotyczącej § 1 pkt 3, § 2 i § 3 uchwały Rady Miejskiej w M. z dnia 17 listopada 2022 r. nr LI/378/2022.
Grunt wymieniony w § 1 pkt 3 zaskarżonej uchwały przylega do dojazdu do działki nr [...], który (dojazd) obejmuje teren działki nr [...], który z kolei stanowi obszar przyległy do działki nr [...]. Względem działki nr [...] skarżąca wystąpiła do Burmistrza Miasta M. z wnioskiem z 30 listopada 2022 r. o jego sprzedaż.
Kontrolując w tym zakresie zaskarżenia legalność uchwały Rady Miejskiej w M. z dnia 17 listopada 2022 r. nr LI/378/2022 Sąd uznał, że nie narusza ona prawa.
Podstawę prawną zaskarżonej uchwały stanowił art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a usg. Zgodnie z tym przepisem do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania lub wynajmowania na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony, o ile ustawy szczególne nie stanowią inaczej; uchwała rady gminy jest wymagana również w przypadku, gdy po umowie zawartej na czas oznaczony do 3 lat strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama nieruchomość; do czasu określenia zasad wójt może dokonywać tych czynności wyłącznie za zgodą rady gminy.
Podstawę prawną zaskarżonej uchwały stanowiły także art. 13 ust. 1 oraz art. 37 ust. 2 pkt 6 ugn.
Według pierwszego przepisu, z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży
Stosownie do drugiego z wymienionych przepisów nieruchomość jest zbywana w drodze bezprzetargowej, jeżeli przedmiotem zbycia jest nieruchomość lub jej części, jeśli mogą poprawić warunki zagospodarowania nieruchomości przyległej, stanowiącej własność lub oddanej w użytkowanie wieczyste osobie, która zamierza tę nieruchomość lub jej części nabyć, jeżeli nie mogą być zagospodarowane jako odrębne nieruchomości.
Z treści odpowiedzi na skargę nie wynika, aby Rada Miejska w M. określiła w formie uchwały zasady nabywania, zbywania nieruchomości stanowiących gminny zasób nieruchomości dla terenu, na którym posadowiony jest grunt zapisany w Kw nr [...] (stanowiący własność Gminy Miasta M.), oznaczony jako działka nr [...].
W tej sytuacji, do czasu określenia tych zasad, organ wykonawczy gminy (burmistrz) może dokonywać czynności obrotu (zbycia) nieruchomości stanowiącej własność gminy wyłącznie za zgodą rady gminy.
Zgoda Rady Miejskiej w M., o której mowa w art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a usg, na bezprzetargową sprzedaż, jeżeli chodzi o grunt oznaczony jako działka nr [...], została wyrażona w zaskarżonej uchwale.
Z art. 43 usg wynika bowiem, że mieniem komunalnym jest m.in. własność należąca do gminy. Przy czym według art. 45 ust. 1 usg podmiot mienia komunalnego samodzielnie decyduje o przeznaczeniu i sposobie wykorzystania składników majątkowych, przy zachowaniu wymogów zawartych w odrębnych przepisach prawa.
Odrębne przepisy prawa zawarte są w ugn. Z przepisów art. 4 pkt: 1,2,3, 3b, art. 13 ust. 1, art. 20 pkt 2, art. 24 ust. 1 ugn wynika, że nieruchomość lub jej cześć (działka gruntu) stanowiąca własność gminy (nieoddana w użytkowanie wieczyste) wchodzi w skład tzw. gminnego zasobu nieruchomości. Nieruchomości wchodzące w skład tego zasobu mogą być przedmiotem obrotu, a więc m.in. zbycia (sprzedaży) poprzez przeniesienie własności na rzecz osób trzecich, także osób prywatnych.
Sprzedaż nieruchomości wchodzących do gminnego zasobu nieruchomości może być objęta procedurą zbycia w drodze przetargu (zasadniczy tryb sprzedaży – art. 28 ust. 1 i art. 37 ust. 1 ugn) bądź procedurą bezprzetargowego zbycia w ściśle określonych przez prawo sytuacjach (art. 37 ust. 2, 3 i 3a ugn). W przypadku zbycia nieruchomości w drodze bezprzetargowej sporządzany jest protokół z rokowań, który jest podstawą zawarcia umowy sprzedaży (art. 28 ust. 3 ugn). Przy czym według art. 67 ust. 3 ugn przy sprzedaży nieruchomości w drodze bezprzetargowej – co do zasady - cena nieruchomości ustalana jest w wysokości nie niższej niż jej wartość.
Jeden z przypadków uzasadniających sprzedaż nieruchomości gminnej lub jej części (działki gruntu) w trybie bezprzetargowym uregulowany jest w art. 37 ust. 2 pkt 6 ugn. Zastosowanie tego trybu sprzedaży jest uzasadnione wówczas gdy sprzedaż gruntu może poprawić warunki zagospodarowania nieruchomości przyległej, stanowiącej m.in. własność osoby trzeciej, która zamierza nieruchomość lub jej części nabyć, jeżeli grunt ten nie może być zagospodarowany jako odrębne nieruchomości.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie te warunku zostały spełnione, jeżeli chodzi o wyrażenie przez Radę Miejską w M. zgody na sprzedaż części nieruchomości zapisanej w Kw nr [...], oznaczonej jako działka nr [...].
Z akt sprawy wynika bowiem, że działka nr [...] w planie zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w M. Nr XIX/149/2016 z dnia 21 czerwca 2016 r. (Dz.Urz. Woj. Mazow. z dnia 21 lipca 2016 r. poz. 6983) nie jest przeznaczona na cele publiczne w rozumieniu art. 6 ugn. Sporny grunt znajduje się bowiem na terenie przeznaczonym w planie miejscowym pod zabudowę jednorodzinną i zabudowę usługową (symbol 22 MN,U). Może być zatem przedmiotem sprzedaży osobom prywatnym.
Poza sporem jest to, że działka ta nie może być zagospodarowana jako samodzielna nieruchomość, ze względu na jej niewielkie rozmiary (powierzchnia 54 m2).
Z akt sprawy wynika, że planowana sprzedaż działki nr [...] może poprawić warunki zagospodarowania nieruchomości przyległych, w szczególności działki nr [...] i działki nr [...].
Z odpowiedzi na skargę wynika, że przed podjęciem zaskarżonej uchwały właściciele działki nr [...] wyrazili chęć zakupu działki nr [...], którą wydzielono z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] [ostateczna decyzja o zatwierdzeniu podziału z 14 października 2022 r. nr WIP.6831.10.2022.MWT(1)].
Z kolei właściciel działki nr [...] wyraził chęć zakupu działki nr [...] po podjęciu zaskarżonej uchwały (pismo z 30 listopada 2022 r.).
Zatem w postępowaniu Rady Miejskiej w M. Sąd nie dopatrzył się działania niezgodnego z prawem, jeżeli chodzi o część nieruchomości zapisanej w Kw nr [...], oznaczonej jako działka nr [...].
W ocenie Sądu także postanowienia § 2 i § 3 zaskarżonej uchwały nie naruszają prawa.
Kwestionowana uchwała jest aktem organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego innym niż określony w pkt 5 (nie jest aktem prawa miejscowego), podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634) – dalej zwanej "ppsa". Akt ten nie wymaga zatem publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym, ponieważ nie należy do katalogu aktów wymienionych w art. 13 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1461).
Żaden przepis szczególny nie wprowadza wymogu publikacji tego rodzaju aktu w wojewódzkim dzienniku urzędowym lub innym oficjalnym publikatorze.
Zatem w stosunku do zaskarżonej uchwały nie mają zastosowania zasady określania wejścia w życie aktów prawnych wynikające z art. 4–6 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r.
Wykonanie zaskarżonej uchwały, według jej § 3, powierzono Burmistrzowi Miasta, ponieważ na podstawie art. 11 ust. 1 ugn w sprawach gospodarowania nieruchomościami gminnymi organami reprezentującymi jednostki samorządu terytorialnego są ich organy wykonawcze. Według art. 25 ust. 1 i 2 ugn gminnym zasobem nieruchomości gospodaruje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Gospodarowanie zasobem polega w szczególności na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 23 ust. 1 (m.in. zbywaniu nieruchomości wchodzących w skład zasobu).
W pozostałej części Sąd odrzucił skargę W. S., z tego powodu, że skarżąca nie wykazała, że w zakresie działek wymienionych w § 1 pkt 2 i 4 zaskarżonej uchwały, akt ten narusza jej interes prawny poprzez to, że w jakikolwiek sposób narusza jej prawo własności lub sposób wykonywania tego prawa (art. 140 kc).
Działka nr [...] w większej części przylega do działki nr [...] i ściany budynku posadowionego na działce nr [...], a zatem nie stanowi istotnego fragmentu dojazdu do nieruchomości W. S.. Z kolei działka nr [...] nie przylega do działki nr [...], lecz do działek nr [...] i [...]. W stosunku do działek nr [...] i [...] W. S. nie ubiegała się o ich sprzedaż na jej rzecz.
Odnosząc się do treści skargi Sąd zwraca uwagę, że przedmiotem zaskarżonej uchwały jest samo wyrażenie zgody przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego na bezprzetargową sprzedaż w przyszłości wymienionych w tej uchwale działek gruntu bez oznaczenia osoby konkretnego nabywcy, czy terminu i warunków tej sprzedaży.
Wbrew temu co twierdzi skarżąca uchwała ta nie faworyzuje zatem konkretnego właściciela gruntu przyległego względem pozostałych właścicieli.
Zaskarżona uchwała w żaden sposób nie ogranicza faktycznej przestrzeni dojazdu do nieruchomości skarżącej, ponieważ nie wprowadza żadnych przepisów ograniczających sposób zagospodarowania przestrzeni działek nr [...] i [...].
Sama zgoda organu jednostki samorządu terytorialnego na przyszłą sprzedaż działki nr [...] nie narusza zasady swobody umów wynikającej z art. 3531 kc, ponieważ zaskarżona uchwała nie wprowadza żadnych wymogów, co do tego, z kim zawrzeć w przyszłości umowę sprzedaży i na jakich warunkach.
Kwestia dokonanego podziału działki nr [...] na podstawie ostatecznej decyzji z 14 października 2022 r. nr WIP.6831.10.2022.MWT(1) nie jest przedmiotem oceny przez Sąd w niniejszej sprawie.
Jeżeli zatem skarżąca zamierza nabyć grunt oznaczony jako działka nr [...] może przystąpić do rokowań z Burmistrzem Miasta M. i przestawić warunki na jakich chce nabyć tenże grunt (w tym warunki cenowe). Tryb bezprzetargowy sprzedaży działki nr [...] nie blokuje żadnego z właścicieli działek przyległych do działki nr [...] w możliwości ubiegania się o jej nabycie.
W niniejszej sprawie nie można było przyjąć, że zgoda na sprzedaż bezprzetargową działki nr [...] spowoduje uszczerbek majątkowy dla Miasta M. W zaskarżonej uchwale nie ma przepisów umożliwiających nabycie tejże działki po cenie niższej niż wartość nieruchomości. Wartość nieruchomości gminnej zawsze określa rzeczoznawca majątkowy w operacie szacunkowym, co wynika z art. 156 ust. 1 ugn. Trzeba wskazać, że sprzedaż gruntu gminnego nie może nastąpić za cenę niższą niż jej wartość, co wynika z art. 67 ust. 3 ugn.
Poza tym nic nie stoi na przeszkodzie, aby skarżąca z własnej inicjatywy uruchomiła procedurę rokowań zmierzających do zawarcia umowy sprzedaży, a w procedurze rokowań przedstawiła argumenty świadczące o tym, że celowa jest sprzedaż spornego gruntu na jej rzecz, a nie na rzecz innych właścicieli, a także zaproponowała nabycie działki nr [...] za określoną cenę wyższą niż jej wartość.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ppsa (pkt 1 wyroku) oraz art. 58 § 1 pkt 5a ppsa w zw. z art. 101 ust. 1 usg (pkt 2 wyroku) orzekł, jak w sentencji.