I SA/Wa 1263/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Gminy na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, uznając, że Gmina nie jest stroną w sprawie dotyczącej nabycia przez Instytut prawa użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa.
Sprawa dotyczyła skargi Burmistrza Gminy na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, która umorzyła postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody. Wojewoda stwierdził nabycie z mocy prawa przez Instytut prawa użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa. Gmina twierdziła, że jest stroną postępowania, ponieważ złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności wcześniejszej decyzji odmawiającej komunalizacji nieruchomości. Sąd uznał jednak, że Gmina nie posiada przymiotu strony w rozumieniu k.p.a., ponieważ nie ma praw rzeczowych do przedmiotowej działki, a wcześniejsza decyzja Wojewody odmówiła jej stwierdzenia nabycia własności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Burmistrza Gminy na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] marca 2004 r., która umorzyła postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. Decyzją Wojewody stwierdzono nabycie z mocy prawa przez Instytut [...] prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa oraz prawa własności znajdujących się na nim budynków. Gmina wniosła odwołanie, argumentując, że decyzja uwłaszczeniowa jest dla niej niekorzystna i że powinna uzyskać potwierdzenie prawa własności. Podniesiono również, że Gmina złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności wcześniejszej decyzji Wojewody z dnia [...] września 1998 r., odmawiającej komunalizacji przedmiotowej nieruchomości. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast umorzył postępowanie odwoławcze, uznając, że Gmina nie posiada przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., gdyż nie ma praw rzeczowych do działki, a Wojewoda ostateczną decyzją odmówił stwierdzenia nabycia przez Gminę własności tej działki. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę Gminy, podzielił stanowisko organu odwoławczego. Stwierdził, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, stwierdzenie przez organ odwoławczy braku przymiotu strony następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Sąd uznał, że Gmina nie jest stroną w postępowaniu dotyczącym nabycia przez Instytut prawa użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa, co znajduje oparcie w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym i przepisach prawa. W związku z tym, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalono.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, gmina nie posiada przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nabycia przez Instytut prawa użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa, jeśli nie posiada do niego praw rzeczowych, a wcześniejsza decyzja odmówiła jej stwierdzenia nabycia własności.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na utrwalonym orzecznictwie, zgodnie z którym stwierdzenie braku przymiotu strony przez organ odwoławczy następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego. Gmina nie wykazała posiadania praw rzeczowych do nieruchomości ani nie była stroną decyzji pierwotnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (12)
Główne
u.z.u.j.b-r art. 2 § 1
Ustawa o zmianie ustawy o jednostkach badawczo-rozwojowych
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa, znajdujące się w posiadaniu jednostki badawczo-rozwojowej, która w dniu 5 grudnia 1990 r. nie legitymowała się dokumentami o ich przekazaniu wydanymi w formie przewidzianej prawem i wykorzystywane przez tę jednostkę do celów statutowych, stają się przedmiotem użytkowania wieczystego, a budynki i urządzenia trwale związane z gruntami stają się własnością jednostki badawczo-rozwojowej.
u.j.b-r art. 18a
Ustawa o jednostkach badawczo-rozwojowych
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy umarza postępowanie odwoławcze, gdy wnoszący odwołanie nie jest stroną.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie o oddaleniu skargi.
Pomocnicze
k.p.a. art. 28
Kodeks postępowania administracyjnego
Definicja strony postępowania.
k.p.a. art. 127 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Prawo do odwołania.
p.u.s.a. art. 3
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uwzględnienia skargi.
u.u.m.s.W. art. 26 § 1
Ustawa z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy
Przejście praw i obowiązków Dzielnicy na miasto stołeczne Warszawa.
p.w.u.s.t. art. 18 § 1
Ustawa z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych
p.w.u.s.t. art. 5 § 1
Ustawa z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Gmina nie posiada przymiotu strony w postępowaniu, gdyż nie ma praw rzeczowych do nieruchomości, a wcześniejsza decyzja odmówiła jej stwierdzenia nabycia własności.
Odrzucone argumenty
Gmina jest stroną postępowania, ponieważ złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji odmawiającej komunalizacji nieruchomości. Decyzja uwłaszczeniowa jest niekorzystna dla Gminy.
Godne uwagi sformułowania
Stwierdzenie przez organ odwoławczy, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa, następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa.
Skład orzekający
Joanna Banasiewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Elżbieta Lenart
członek
Maria Tarnowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu stron postępowania administracyjnego, w szczególności w sprawach dotyczących nieruchomości i uwłaszczenia, oraz stosowanie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej jednostek badawczo-rozwojowych i przepisów przejściowych związanych z dekretami warszawskimi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego – ustalenia kręgu stron postępowania administracyjnego, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej. Choć stan faktyczny jest specyficzny, zasady prawne są uniwersalne.
“Kto jest stroną w sporze o grunt? Sąd wyjaśnia kluczowe zasady k.p.a.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 1263/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-02-01 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-08-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Elżbieta Lenart Joanna Banasiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Maria Tarnowska Symbol z opisem 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich Skarżony organ Minister Budownictwa Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Lenart Asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2005 r. sprawy ze skargi Burmistrza Gminy [...] na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę. Uzasadnienie I SA/Wa 1263/04 UZASADNIENIE Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r., nr [...] na podstawie art. 2 ust 1 pkt 1 i 2 ust 2, 3 i 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zmianie ustawy o jednostkach badawczo-rozwojowych (Dz. U. Nr 75, poz. 467 z późn. zm.), art. 18a ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych (Dz. U. z 1991 r. Nr 44, poz. 194 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa, po rozpatrzeniu wniosku Instytutu [...] w W. stwierdził w pkt I decyzji nabycie z mocy prawa z dniem 29 lipca 1997 r. przez Instytut [...] z siedzibą w W. przy ul. [...] prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w W. przy ul. [...] o powierzchni [...] m2, oznaczonego na wyrysie z mapy ewidencyjnej z dnia [...] września 2001 r. jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...]. Orzekł ponadto w pkt II o nieodpłatnym nabyciu prawa własności budynku i innych urządzeń znajdujących się na gruncie opisanym w pkt I decyzji, wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do niniejszej decyzji, przy czym w pkt III decyzji nie ustalił ceny gruntu opisanego w pkt I decyzji oraz opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego tego gruntu - w związku z art. 18 a ustawy o jednostkach badawczo-rozwojowych. W uzasadnieniu decyzji podniesiono m.in., że z dniem 29 lipca 1997 r. weszła w życie ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zmianie ustawy o jednostkach badawczo-rozwojowych (Dz. U. z dnia 14 lipca 1997 r. Nr 75, poz. 467). Zgodnie z art. 2 ust 1 tej ustawy grunty stanowiące własność Skarbu Państwa, znajdujące się w posiadaniu jednostki badawczo-rozwojowej, która w dniu 5 grudnia 1990 r. nie legitymowała się dokumentami o ich przekazaniu wydanymi w formie przewidzianej prawem i wykorzystywane przez tę jednostkę do celów statutowych, stają się przedmiotem użytkowania wieczystego, a budynki i urządzenia trwale związane z gruntami stają się własnością jednostki badawczo-rozwojowej. W toku przeprowadzonego postępowania wszczętego na wniosek Instytutu [...] ustalono, że własność Skarbu Państwa do przedmiotowej nieruchomości została stwierdzona na podstawie decyzji wywłaszczeniowej Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 1983 r., znak [...]. Zgodnie z wypisem z rejestru ewidencji gruntów oraz z załączonymi do akt sprawy dokumentami działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] m2 pozostawała i pozostaje obecnie we władaniu Instytutu [...]. Instytut [...] z siedzibą w W. przy ul. [...] powstał na podstawie zarządzenia nr 60 Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 listopada 1977 r. w sprawie utworzenia Instytutu Sportu, posiada osobowość prawną. W związku z powyższym Instytut [...], będący jednostką badawczo-rozwojową wpisaną do księgi rejestrowej nr [...] (państwowa osoba prawna), który posiadał przedmiotową nieruchomość zarówno w dniu 5 grudnia 1990 r. jak i w dniu wejścia w życie ustawy o zmianie ustawy o jednostkach badawczo-rozwojowych, stał się z mocy prawa użytkownikiem wieczystym gruntu opisanego w pkt 1 niniejszej decyzji oraz właścicielem znajdujących się na nim budynku i innych urządzeń. Od opisanej wyżej decyzji odwołanie wniósł Burmistrz Gminy [...], domagając się uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniesiono, że decyzja uwłaszczeniowa jest niekorzystna dla Gminy. Podano, że decyzją nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] września 1998 r. odmówiono Dzielnicy Gminie [...] (obecnie Gmina [...]) stwierdzenia nabycia własności przedmiotowej nieruchomości, wskazując jako przyczynę realizowanie przez Instytut [...] zadań publicznych należących do właściwości organów administracji rządowej. Decyzja objęta odwołaniem jest wadliwa, to Gmina powinna uzyskać potwierdzenia prawa własności i ustanowić tytuł na rzecz Instytutu. Gmina złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 1998 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] marca 2002 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., podnosząc, że zgodnie z art. 127 § 1 kpa odwołanie służy stronie, zaś stroną jest osoba posiadająca interes prawny lub obowiązek (art. 28 kpa). Przedmiotowa działka jest własnością Skarbu Państwa, Gmina [...] nie posiada do niej praw rzeczowych, gdyż Wojewoda [...] ostateczną decyzją z dnia [...] września 1998 r., nr [...] odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Dzielnicę - Gminę [...] własności tej działki. Z tych względów obecna Gmina [...] nie ma przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Burmistrz Gminy [...], domagając się w imieniu strony skarżącej uchylenia obydwu decyzji wydanych w sprawie. Powtarzając argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej w uzasadnieniu skargi stwierdzono, że Gmina jest stroną postępowania w sprawie niniejszej, co wynika ze złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] września 1998 r. odmawiającej komunalizacji przedmiotowej nieruchomości. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Instytut [...] w W. wnosił o pozytywne dla interesów tego uczestnika postępowania załatwienie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) z dniem 1 stycznia 2004 r. stał się właściwy do rozpoznania sprawy zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem decyzje w niej kwestionowane nie naruszają przepisów prawa materialnego ani procesowego w sposób, który uzasadniałby ich uchylenie, stwierdzenie nieważności lub wydanie z naruszeniem prawa. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Uwzględnienie skargi nastąpić może wyłącznie w przypadku stwierdzenia naruszeń prawa wskazanych w art. 145 § 1 pkt 1 tej ustawy, co w sprawie niniejszej nie miało miejsca. Wojewoda [...] ostateczną decyzją z dnia [...] września 1998 r., nr [...] odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Dzielnicę Gminę [...] własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej [...], obręb [...], nr działki ewidencyjnej [...] o powierzchni [...] m2, na podstawie art. 18 ust. 1 w związku z art. 5 ust 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.). Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu [...] stycznia 2004 r., na podstawie art. 61 § 4 w związku z art. 157 § 2 kpa zawiadomił strony, że na wniosek Prezydenta W. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie o stwierdzenie nieważności opisanej wyżej decyzji, natomiast decyzją z dnia [...] marca 2004 r., nr [...], na podstawie art. 158 § 1 w związku z art. 157 § 1 kpa odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji. Żadna ze stron postępowania zakończonego wskazaną decyzją nadzorczą nie wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 kpa (k.54 akt sądowych – pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2004 r.). Zgodnie z art. 127 § 1 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie tylko do jednej instancji. W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa, następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa (vide uchwała NSA z dnia 5 lipca 1999 r., nr OPS 16/98 ONSA 1999/4/119). W świetle podniesionych wyżej okoliczności sprawy uznać należało, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Pogląd, że Gmina [...] (w miejsce której stroną niniejszego postępowania stało się z wejściem w życie ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy – Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm. miasto stołeczne Warszawa – art. 26 ust 1 tej ustawy) nie jest stroną (w rozumieniu art. 28 kpa) postępowania dotyczącego stwierdzenia nabycia przez Instytut [...] w W. użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego, stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w W. przy ul. [...], działka ewidencyjna nr [...] znajduje oparcie w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym i w przepisach stanowiących podstawę zaskarżonej decyzji. Z tych względów na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI