I SA/Wa 1194/05

I SA/Wa 1194/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-02-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Daniela Kozłowska
Ewa Dzbeńska /przewodniczący/
Joanna Skiba /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Sygn. powiązane
II OSK 1007/06 - Postanowienie NSA z 2007-02-20
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska Sędziowie WSA Daniela Kozłowska asesor WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2006 r. sprawy ze skargi H. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. decyzją z [...] maja 2005 roku, nr [...] utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2005 roku Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. o braku podstaw do stwierdzenia H. R. choroby zawodowej: przewlekłego zatrucia zawodowego.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w oparciu o przeprowadzoną ocenę narażenia zawodowego z całego okresu pracy na stanowisku [...] H.R. tj. lat 1969-2001 (zatrudnienie w obecnym P.) oraz okresu 2001-2004 (zatrudnienie we "F." Sp. z.o.o.) - ustalono, że miała ona kontakt z różnorodnymi substancjami chemicznymi, olejami i rozpuszczalnikami organicznymi. Przypadek choroby zawodowej H. R. był rozpatrywany przez dwie jednostki służby zdrowia uprawnione do orzekania: [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. oraz Instytut Medycyny Pracy w L. Po wykonaniu szczegółowych badań diagnostycznych i po zapoznaniu się z dokumentacją lekarską oraz po analizie narażenia na czynniki szkodliwe w przebiegu zatrudnienia, nie potwierdzono związku przyczynowego rozpoznanych schorzeń i dolegliwości z zatruciem związkami chemicznymi , występującymi w środowisku pracy. Tym samym nie zostały spełnione przesłanki wymagane przez Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 roku w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. nr 132, poz. 1115) którymi są : ustalenie, że stwierdzone u pacjenta schorzenie jest ujęte w wykazie chorób zawodowych, zostało potwierdzone przez uprawnione do orzekania jednostki służby zdrowia, a w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z dużym prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo związanych ze sposobem wykonywania pracy. Z tych względów organy obu instancji wydały decyzje o braku podstaw do uznania schorzeń H. R. za chorobę zawodową.
Na ostateczną decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę H. R., podtrzymując swoje stanowisko, że zły stan zdrowia jest wynikiem jej długotrwałej pracy jako [...] w zakładzie chemicznym w P.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wniósł o jej oddalenie, popierając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił w niej, że lekarze orzecznicy , kierując się ściśle określonymi kryteriami diagnostyczno- orzeczniczymi, na podstawie wykonanych badań neurologicznych nie ujawnili objawów ogniskowych organicznego uszkodzenia układu nerwowego o charakterze [...] i [...], mogącymi przemawiać za przewlekłym zatruciem substancjami chemicznymi na stanowisku pracy. Badania psychiatryczne i psychologiczne wykazało [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie . Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153. poz. 1269)- sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd obowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa i to w stopniu mogącym mięć wpływ na wynik sprawy . Sąd czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji, nie może natomiast prowadzić własnego postępowania dowodowego mającego na celu obalenia postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego w toku postępowania przed organami administracji publicznej.
W sprawach z zakresu chorób zawodowych tryb postępowania administracyjnego reguluje obecnie cyt. wcześniej rozporządzenie Rady Ministrów z 30 lipca 2002 roku w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. 02.132.1115). Stosownie do § 4 ust. 1, § 5 i §6 powołanego rozporządzenia, w postępowaniu prowadzonym przez właściwego państwowego inspektora sanitarnego
o wydanie decyzji w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej bądź braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - podstawą do wydania decyzji jest orzeczenie lekarskie wydane przez właściwą jednostkę orzeczniczą I i II stopnia, wydane na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego. W aktach niniejszej sprawy znajdują się orzeczenia lekarskie dwóch jednostek orzeczniczych właściwych do ich wydawania. Z orzeczenia lekarskiego nr [...] z [...] listopada 2004 roku wydanego przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. Poradnię Chorób Zawodowych wynika, iż badania lekarskie i psychologiczne , nie potwierdzają istnienia u H. R. [...], całość obrazu chorobowego przemawia za wieloletnimi zaburzeniami [...] pod postacią [...], której stopień uzasadnia występowanie [...] .natomiast brak przesłanek klinicznych do rozpoznania zatrucia substancjami chemicznymi w miejscu pracy. Również orzeczenie lekarskie nr [...] z [...] lutego 2005 roku wydane przez Instytut Medycyny Pracy im. [...] Klinikę Chorób Zawodowych w L. orzekło o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej u H. R. W uzasadnieniu orzeczenia podano, że analiza danych o narażeniu zawodowym, przeszłości chorobowej, dokumentacji medycznej i wyników badań układu nerwowego wykonane w Klinice Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w L. nie daje podstaw do rozpoznania przewlekłego zatrucia zawodowego. Wykonane w Klinice badania neurologiczne nie ujawniły objawów ogniskowych organicznego uszkodzenia układu nerwowego o charakterze [...], badanie psychiatryczne i psychologiczne wykazało [...]. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że organy inspekcji sanitarnych, prowadzące postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej, są związane stanowiskiem zawartym w orzeczeniu lekarskim ( vide: wyrok NSA z dnia 24 lutego 1998 roku , sygn. akt I SA. 1520/97, ONSA 1998/4/150; wyrok NSA z dnia 24 maja 2001 roku , sygn. akt I SA. 1801/00 LEX nr 77663) . Warunkiem koniecznym stwierdzenia choroby zawodowej jest jej uprzednie rozpoznanie przez właściwą jednostkę służby zdrowia. Dopiero wówczas organy inspekcji sanitarnej mają możliwość ustalenia związku
przyczynowego pomiędzy rozpoznaną chorobą a działaniem czynników szkodliwych w środowisku pracy.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić , że zaskarżona decyzja o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej "przewlekle zatrucie zawodowe" u H.R. została podjęta po uprzednim przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w trakcie którego badania skarżącej powierzono powołanym do tego jednostkom organizacyjnym. Decyzja administracyjna została wydana na podstawie wymaganego prawem orzeczenia lekarskiego, co nakazuje Sądowi stwierdzić, że wydanie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji nie było dotknięte naruszeniem prawa.
Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji.