I SA/Wa 1068/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, uznając, że pełnomocnik skutecznie nie uzupełnił braków formalnych odwołania.
Sąd administracyjny rozpoznał skargę na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego w sprawie zwrotu nieruchomości. Postępowanie odwoławcze zostało umorzone, ponieważ pełnomocnik skarżących nie przedłożył oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa, mimo wezwania organu. Sąd uznał, że skarżący ponoszą ryzyko związane z niedochowaniem należytej staranności przez swojego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę B. P., E. P. i W. P. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] maja 2001 r., która umorzyła postępowanie odwoławcze. Postępowanie przed organem pierwszej instancji zostało umorzone jako bezprzedmiotowe, ponieważ nieruchomość przeszła na rzecz Skarbu Państwa w wyniku dobrowolnego zrzeczenia się jej przez poprzednich właścicieli, a przepisy o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości nie miały zastosowania. Odwołanie od tej decyzji zostało złożone przez adwokata W. V., jednak nie przedłożył on oryginału ani urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa, ani nie uiścił opłaty skarbowej. Mimo wezwania do uzupełnienia braków, pełnomocnik ich nie usunął, co skutkowało uznaniem, że nie mógł skutecznie złożyć odwołania. W konsekwencji, organ drugiej instancji umorzył postępowanie odwoławcze. Skarżący podnosili, że zrzeczenie się nieruchomości nastąpiło pod przymusem oraz że brak pełnomocnictwa wynikał z nierzetelności adwokata. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że organ drugiej instancji nie naruszył prawa. Podkreślono, że mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się pełnomocnika procesowego i ciąży na nim obowiązek starannego wyboru pełnomocnika. Sąd orzekł na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, brak przedłożenia wymaganych dokumentów skutkuje brakiem możliwości skutecznego wniesienia odwołania.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 33 § 3 k.p.a., pełnomocnik ma obowiązek dołączyć do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Niespełnienie tego wymogu, mimo wezwania organu, prowadzi do uznania, że odwołanie nie zostało skutecznie wniesione.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
k.p.a. art. 33 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 64 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a.
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.g.n. art. 216
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.o.s. art. 1 § ust. 1 pkt 2a
Ustawa o opłacie skarbowej
k.p.a. art. 134
Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. 2002 Nr 153 poz. 1271 art. 97 § § 1
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych odwołania w wyznaczonym terminie. Mocodawca ponosi ryzyko niedochowania staranności przez pełnomocnika.
Odrzucone argumenty
Zrzeczenie się nieruchomości nastąpiło pod przymusem. Brak pełnomocnictwa wynikał z nierzetelności adwokata.
Godne uwagi sformułowania
mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się pełnomocnika procesowego Na stronie ciąży obowiązek starannego wyboru pełnomocnika
Skład orzekający
Emilia Lewandowska
przewodniczący
Jerzy Siegień
sprawozdawca
Sławomir Antoniuk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym oraz odpowiedzialności mocodawcy za działania pełnomocnika."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku przedłożenia pełnomocnictwa i opłaty skarbowej. Interpretacja przepisów o zwrocie nieruchomości może być odmienna w zależności od stanu prawnego i faktycznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z pełnomocnictwem w postępowaniu administracyjnym, co jest istotne dla praktyków. Jednakże, stan faktyczny jest dość typowy.
“Pełnomocnik zawiódł? To Ty ponosisz konsekwencje – sąd wyjaśnia odpowiedzialność za błędy prawnika.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 1068/06 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-09-01 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-06-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Emilia Lewandowska /przewodniczący/ Jerzy Siegień /sprawozdawca/ Sławomir Antoniuk Symbol z opisem 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane Skarżony organ Minister Budownictwa Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Siegień (spr.) Asesor WSA Sławomir Antoniuk Protokolant Michał Samoraj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 września 2006 r. sprawy ze skargi B. P., E. P. i W. P. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] maja 2001 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę Uzasadnienie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 1998 r., po rozpoznaniu wniosku B. P., W. P., E. P. i G. P. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w S. przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że powyższa nieruchomość przeszła na rzecz Skarbu Państwa w wyniku dobrowolnego zrzeczenia się jej przez W. i A. P. aktem notarialnym z dnia [...] sierpnia 1961 r., Rep. [...], a przepisy dotyczące zwrotu wywłaszczonych nieruchomości stosuje się, zgodnie z art. 216 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741, z późn. zm.), wyłącznie w stosunku do nieruchomości objętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa, na mocy wymienionych w powołanym przepisie aktów prawnych. Odwołanie od decyzji z dnia [...] grudnia 1998 r. nadesłał faksem w dniu 14 grudnia 1998 r. adw. W. V., wraz z pełnomocnictwem udzielonym mu przez B. P. Organ drugiej instancji pismem z dnia 20 marca 2001 r. poinformował W. V., że zgodnie z art. 33 § 3 k.p.a., pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Nadesłane faksem w dniu 14 grudnia 1998 r. pełnomocnictwo z dnia 10 grudnia 1998 r. do działania w imieniu B. P. w przedmiotowej sprawie nie zostało potwierdzone za zgodność z oryginałem. Ponadto nie wniesiono stosownej opłaty skarbowej, wymaganej zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 86, poz. 960), w kwocie 15 zł. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. wezwano W. V. do uzupełnienia wskazanych braków, informując, że nieusunięcie braków w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania niniejszego pisma, spowoduje nieuznanie skarżącego za pełnomocnika B. P. Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w [...] powiadomił Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, że pismo z dnia 20 marca 2001 r. zostało doręczone W. V. w dniu 27 marca 2001 r. W. V. nie przedłożył jednak ani oryginału, ani uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa, tym samym organ drugiej instancji uznał, że nie mógł on skutecznie złożyć odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 1998 r. A zatem wobec braku przedłożenia przez W. V. pełnomocnictwa do występowania w sprawie, mając na uwadze, że odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji może złożyć strona lub prawidłowo umocowany pełnomocnik, Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] maja 2001 r. umorzył postępowanie odwoławcze. Skargę na powyższą decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] maja 2001 r. złożyła B. P., E. P. i W. P. podnosząc, że zrzeczenie się przez W. i A. P. aktem notarialnym z dnia [...] sierpnia 1961 r., Rep. [...] nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] nastąpiło pod przymusem. Było ono bowiem konieczne aby uzyskać zgodę na [...]. Nienadesłanie uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa nastąpiło wyłącznie z nierzetelności adw. W. V., któremu skarżąca wypowiedziała pełnomocnictwo. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 18 czerwca 2001 r. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Kontrola sądowo-administracyjna aktów administracyjnych w zakresie ich zgodności z prawem sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania danej sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik tej sprawy, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Skarga wniesiona w rozpatrywanej sprawie nie może być uwzględniona, bowiem Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nie naruszył przepisów prawa oraz przepisów postępowania ze skutkiem mogącym mieć wpływ na wynik tej sprawy. Nie budzi wątpliwości w rozpatrywanej sprawie, że pełnomocnictwo nadesłane przez adw. W. V. wraz z odwołaniem od decyzji z dnia [...] grudnia 1998 r. w dniu 14 grudnia 1998 r. nie spełniało wymogów art. 33 § 3 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem pełnomocnik ma obowiązek dołączyć do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Organ drugiej instancji prawidłowo zatem wezwał adw. W. V. do usunięcia braków, w terminie 7 dni pouczając, że nienadesłanie pełnomocnictwa spowoduje nieuznanie go za pełnomocnika B. P. Skoro wezwanie do uzupełnienia braku formalnego doręczono skutecznie pełnomocnikowi w dniu 27 marca 2001 r. (pismo Konsulatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r.), pod adresem pełnomocnika wskazanym w odwołaniu, a w zakreślonym terminie pełnomocnik nie uzupełnił braku i nie złożył pełnomocnictwa, brak było podstaw do rozpatrzenia wniesionego przez niego odwołania. Wprawdzie w takim przypadku organ orzekający powinien stwierdzić niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 k.p.a., a nie umarzać postępowanie odwoławcze, uchybienie to nie miało jednak wpływu na wynik postępowania. Bezskuteczne jest również powoływanie się przez B. P. na nierzetelne postępowanie adw. W. V., jako powód nienadesłania uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa, bowiem mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się pełnomocnika procesowego. Na stronie ciąży obowiązek starannego wyboru pełnomocnika (por. postanowienie NSA z 10 maja 2004 r. sygn. akt FZ 7/04). Nie można przy tym nie zauważyć, że skarżąca takiej staranności nie zachowała nie tylko przy wyborze pełnomocnika, ale również później, nie informując Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, że już w kwietniu 2001 r. wypowiedziała pełnomocnictwo adw. W. V. Informację taką organ ten uzyskał już po wydaniu zaskarżonej decyzji z dniu [...] maja 2001 r., z pisma Konsulatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.