I SA/WA 1033/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2005-05-24
NSAnieruchomościŚredniawsa
nieruchomościprawo własnościużytkowanie wieczystebezczynność organugrzywnasądownictwo administracyjnepostępowanie administracyjneNSAWSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny wymierzył Prezydentowi Miasta grzywnę za bezczynność w załatwieniu sprawy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności po uchyleniu wcześniejszych decyzji przez NSA.

Skarga Z. W. i A. W. dotyczyła wymierzenia Prezydentowi Miasta grzywny za bezczynność w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzji odmawiających przekształcenia, Prezydent Miasta nadal zwlekał z załatwieniem sprawy. Sąd uznał skargę za zasadną i wymierzył Prezydentowi Miasta grzywnę, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Z. W. i A. W. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wymierzenia grzywny. Sprawa dotyczyła wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Po odmownych decyzjach organów administracji, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 7 listopada 2003 r. (sygn. akt I SA 223/02) uchylił te decyzje. Mimo przekazania akt sprawy Prezydentowi Miasta w grudniu 2003 r., sprawa nie została załatwiona. Skarżący wezwali organ do działania, a następnie wnieśli skargę do WSA na podstawie art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd uznał, że Prezydent Miasta pozostawał w bezczynności po wyroku NSA, co uzasadniało wymierzenie grzywny. Na podstawie art. 154 § 1 i § 6 PPSA, Sąd wymierzył Prezydentowi Miasta grzywnę w wysokości 2289 zł oraz zasądził od niego koszty postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd administracyjny może wymierzyć grzywnę organowi administracji publicznej za bezczynność w załatwieniu sprawy po wydaniu wyroku przez sąd wyższej instancji, zgodnie z art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że Prezydent Miasta pozostawał w bezczynności po wyroku NSA uchylającym wcześniejsze decyzje, co dawało podstawę do wymierzenia grzywny na mocy przepisów PPSA.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (3)

Główne

PPSA art. 154 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Umożliwia wymierzenie grzywny organowi za bezczynność po wyroku sądu administracyjnego.

PPSA art. 154 § 6

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa sposób ustalania wysokości grzywny.

Pomocnicze

k.p.a. art. 65 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy przekazania pisma wniesionego do niewłaściwego organu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Bezczynność Prezydenta Miasta w załatwieniu sprawy po wyroku NSA. Niespełnienie obowiązku załatwienia sprawy w ustawowym terminie po uchyleniu decyzji przez NSA.

Odrzucone argumenty

Argumenty Prezydenta Miasta o oddalenie skargi (nie zostały szczegółowo opisane w uzasadnieniu).

Godne uwagi sformułowania

Oczywistym więc jest, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z punktu widzenia zasad postępowania administracyjnego, oznaczał tyle, że organ administracji publicznej był zobowiązany załatwić sprawę w ustawowym terminie, bowiem nadal do rozpatrzenia pozostawał wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w art.154 § 1 ustawy, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.

Skład orzekający

Jolanta Zdanowicz

przewodniczący

Cezary Pryca

sprawozdawca

Beata Ziomek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Egzekwowanie obowiązku załatwienia sprawy przez organy administracji po wyrokach sądów administracyjnych, stosowanie grzywny za bezczynność."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji bezczynności organu po wyroku sądu administracyjnego i zastosowania art. 154 PPSA.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje mechanizm egzekwowania praworządności przez sądy administracyjne i konsekwencje bezczynności organów administracji, co jest istotne dla obywateli i prawników.

Grzywna dla urzędnika za zwlekanie z decyzją po wyroku sądu!

Dane finansowe

WPS: 2289 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Wa 1033/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-05-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Beata Ziomek
Cezary Pryca /sprawozdawca/
Jolanta Zdanowicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz Sędziowie NSA Cezary Pryca (spr.) (del.) WSA Beata Ziomek Protokolant Magdalena Zając po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2005 r. sprawy ze skargi Z. W. i A. W. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi Miasta W. grzywny z uwagi na bezczynność tegoż organu po wydaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 7 listopada 2003 r. w sprawie sygnatura akt I SA 223/02 1. wymierza Prezydentowi Miasta W. za niezałatwienie sprawy po wydaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2003 r. , sygnatura akt I SA 223/02, grzywnę w wysokości 2289 (dwa tysiące dwieście osiemdziesiąt dziewięć) złotych. 2. zasądza od Prezydenta Miasta W. solidarnie na rzecz Z. W. i A. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
I SA/Wa 1033/04
Uzasadnienie
W dniu 12 maja 2004 roku Z. W. i A. W. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w trybie określonym w art.154§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami).
Z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] października 2001 roku numer [...] Burmistrz Gminy W. odmówił przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ulicy [...] oznaczonej jako działka gruntu numer [...] o powierzchni [...] m², objętej treścią księgi wieczystej Kw. [...].
Decyzją z dnia [...] stycznia 2002 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] października 2001 roku numer [...] Burmistrza Gminy W..
Wyrokiem z dnia 7 listopada 2003 roku wydanym w sprawie sygnatura akt I SA 223/02 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję z [...] stycznia 2002 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] października 2001 roku numer [...] Burmistrza Gminy W..
W dniu 17 grudnia 2003 roku akta postępowania administracyjnego wraz z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 listopada 2003 roku wydanym w sprawie sygnatura akt I SA 223/02, zostały przekazane Prezydentowi miasta W.
Pismem z dnia 23 lutego 2004 roku skierowanym do Urzędu Dzielnicy [...] w Gminie W. Z. W. i A. W. zwrócili się o wskazanie terminu załatwienia sprawy o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności i załączyli do pisma wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 listopada 2003 roku sygnatura akt I SA 223/02.
Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w K. z 5 maja 2003 roku wydanego w sprawie sygnatura akt [...] spadek po D. W. zmarłej 25 marca 2003 roku nabyli synowie Z. W. i A. W..
Decyzją z dnia [...] maja 2004 roku numer [...] Prezydent miasta W. odmówił przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ulicy [...] stanowiącej działkę numer [...] o powierzchni [...] m², dla której jest urządzona księga wieczysta Kw. [...].
Decyzją z dnia [...] września 2004 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z [...] maja 2004 roku numer [...] Prezydenta miasta W..
W odpowiedzi na skargę Prezydent miasta W. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna i skutkuje wymierzeniem grzywny, o której mowa w art.154 § 1i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami).
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, ze przedmiotem postępowania administracyjnego był wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działki gruntu położonej w W. przy ulicy [...] oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] m², dla której to nieruchomości jest urządzona księga wieczysta Kw. [...]. Poza sporem pozostaje okoliczność, że wyrokiem z dnia 7 listopada 2003 roku wydanym w sprawie sygnatura akt I SA 223/02 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję z [...] stycznia 2002 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] października 2001 roku numer [...] Burmistrza Gminy W. o odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działki gruntu położonej w W. przy ulicy [...] oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] m² objętej treścią księgi wieczystej Kw. [...]. Oczywistym więc jest, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z punktu widzenia zasad postępowania administracyjnego, oznaczał tyle, że organ administracji publicznej był zobowiązany załatwić sprawę w ustawowym terminie, bowiem nadal do rozpatrzenia pozostawał wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 17 grudnia 2003 roku akta postępowania administracyjnego wraz z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostały doręczone Prezydentowi miasta W.. Od tej daty rozpoczął biec termin do ponownego merytorycznego rozpatrzenia wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Z treści art.154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika między innymi, że w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym akt lub czynność, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę żądając wymierzenia organowi grzywny. Z uwagi na to, że wezwanie, o, którym mowa w/w przepisie prawa następuje w toku postępowania administracyjnego, znajdują tutaj odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, w tym także przepis art.65 § 1 k.p.a., nakazujący przekazać pismo wniesione do niewłaściwego organu, organowi właściwemu, z jednoczesnym zawiadomieniem wnoszącego pismo. Skarżący w dniu 23 lutego 2004 roku wnieśli pismo, w którym domagali się określenia terminu załatwienia sprawy.
Poza sporem pozostaje okoliczność, że do daty wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, to jest do 12 maja 2004 roku organ administracji publicznej nie załatwił sprawy po wyroku uchylającym wskazane wyżej decyzje. Tym samym skarżący mieli legitymację do wystąpienia ze skargą w trybie określonym w art.154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z treścią art.154 § 3 ustawy, załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w art.154 § 1 ustawy nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Stosownie do treści art.154 § 6 ustawy wysokość grzywny wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z treścią obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 18 lutego 2005 roku w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2004 roku i w drugim półroczu 2004 roku, wynagrodzenie to wynosiło 1955,32 zł. ( M.P. 1/05 poz.229).
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.154 § 1 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami) orzekł, jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI