I SA/WA 1026/04

I SA/Wa 1026/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-07-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Banasiewicz /przewodniczący/
Krystyna Kleiber
Monika Nowicka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz, Sędziowie WSA Krystyna Kleiber, WSA Monika Nowicka (spr.), , Protokolant Lucyna Picho, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2005 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę
Uzasadnienie
I SA/Wa 1026/04
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. utrzymał w mocy decyzję nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] lutego 2004 r. o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącej T. M. choroby zawodowej będącej chorobą [...] wywołaną zawodowymi czynnikami fizycznymi.
Uzasadniając swoje stanowisko organ stwierdził, że - jak wynika z zebranego przez Państwowego Inspektora Sanitarnego w P. materiału dowodowego - T. M. w latach [...] pracowała w kilku zakładach pracy na stanowiskach: [...]; w latach [...] prowadziła zaś własną działalność gospodarczą.
Od dnia [...] kwietnia 1997r. Komisja Lekarska do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia nr [...] w P. zaliczyła zainteresowaną do [...] grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia, z terminem badania kontrolnego wyznaczonym na sierpień 2000 r.
W dniu [...] sierpnia 2000 r. Państwowy Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w P. wydał "okresowe orzeczenie o stopniu niepełnosprawności" z zaliczeniem T. M. do grupy o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i wskazaniu - jako odpowiedniego zatrudnienia - lekkiej pracy siedzącej na stanowisku przystosowanym.
W okresie od lipca 1998r. do lutego 2002r. skarżąca zatrudniona była w [...] Sp. z o.o. w P. w charakterze kolejno: [...] (od sierpnia 2001 r. do końca zatrudnienia tj. do lutego 2002r. w/w przebywała na świadczeniu rehabilitacyjnym).
Do obowiązków zawodowych T. M. w trakcie zatrudnienia należało wykonywanie czynności administracyjno - biurowych, w tym od 1992r. praca przy monitorze komputera .
Jak wynika z dokonanego w ostatnim miejscu pracy "Raportu z oceny stanowiska pracy", przeprowadzonego w dniu [...] września 2000 r. przez Laboratorium Badań Środowiskowych [...] S.A., nieprawidłowości w zakresie stanowiska pracy - analogicznego do stanowiska, na którym była zatrudniona w/w - odnosiły się do mikroklimatu (w pomieszczeniu było zbyt sucho i panowała w nim za wysoka temperatura) oraz oświetlenia sztucznego (zbyt małe średnie natężenie oświetlenia padającego na blat biurka).
W "Rejestrze oceny ryzyka zawodowego na stanowisku pracy Dyrektora ds. Finansowych" Spółki [...] z dnia [...].kwietnia 2002r., opracowanego na podstawie "Karty oceny ryzyka na stanowisku pracy", stwierdzone ryzyko zawodowe określono jako małe.
W dniu [...] lipca 2002r. do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P. wpłynęło zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej u zainteresowanej.
Po przebadaniu pacjentki i zapoznaniu się z dochodzeniami epidemiologicznymi i dokumentacją lekarsko - medyczną, powyższa jednostka orzecznicza wydała w dniu
[...] lipca 2003 r. orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania u T. M. choroby zawodowej. Instytut Medycyny Pracy w L., który (po odwołaniu się pacjentki) badał sprawę, po analizie całej zebranej w sprawie dokumentacji i przeprowadzeniu specjalistycznych badań, również orzekł brak podstaw do rozpoznania u w/w choroby zawodowej (orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia
[...] stycznia 2004 r.). Konsultacja [...] ustaliła, że choroby [...] rozpoznane u pacjentki: [...] małego stopnia, [...] nie są, według obowiązujących kryteriów diagnostyczno-orzeczniczych, zaliczane do chorób [...] wywołanych przez zawodowe czynniki fizyczne.
Odnośnie stwierdzonych u w/w chorób [...], schorzenia te nie figurują w obowiązującym wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu skarżącej Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził, że, świadczą one o niezrozumieniu przez nią implikacji wynikających ze zgłoszenia choroby zawodowej.
Tego rodzaju zgłoszenie powoduje bowiem, w oparciu o art. 61 Kodeksu postępowania administracyjnego wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie choroby zawodowej i od tego momentu zaczynają obowiązywać wszystkie reguły dotyczące przebiegu postępowania, w tym art. 10 § l oraz art.73 § l Kpa, w których stwierdza się, że organa administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań oraz umożliwić przeglądanie akt sprawy. W dokumentacji choroby zawodowej w/w znajduje się zawiadomienie z dnia [...] stycznia 2004 r. o zebraniu materiału dowodowego, wystawione przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. i przekazane stronom postępowania .
Organ odwoławczy podkreślił przy tym, iż - wbrew zarzutom skarżącej - możliwość zapoznania się z aktami sprawy podaje się do wiadomości wyłącznie stronom postępowania lub osobom legitymującym się ich prawnym pełnomocnictwem. Ponadto §5 ust. l i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) nakazuje przeprowadzić dochodzenia epidemiologicznego w środowisku pracy a decyzję o chorobie zawodowej zgodnie z § 10 ust. 3 pkt l, 2, 3, 4 tegoż rozporządzenia należy m. in. przesłać zakładowi pracy, w którym pracownik był ostatnio narażony na działanie czynnika mogącego wywołać rozpoznaną chorobę zawodową.
Ponadto Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wyjaśnił, że nie ponosi odpowiedzialności za czas załatwiania spraw toczących się w Instytucie Medycyny Pracy w L.
Odnośnie natomiast sugestii skarżącej, że zmiany w narządzie [...] i choroby układu [...] są związane z wykonywaną pracą lub w bardzo znacznym stopniu wpłynęła ona na pogorszenie jej stanu zdrowia, organ zauważył, że - nie kwestionując istnienia u w/w wielu, poważnych schorzeń - nie jest jednak upoważniony do rozpoznawania ich zawodowej etiologii.
W §7 ust. l cytowanego wyżej rozporządzenia są bowiem wymienione jednostki organizacyjne, wyłącznie uprawnione do rozpoznawania chorób zawodowych. Reasumując, rozpoznając sprawę w trybie instancji odwoławczej Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. uznał, że ponieważ dwie uprawnione do orzekania jednostki służby zdrowia nie potwierdziły, że stwierdzone u w/w choroby [...] mają przyczynowy związek z wykonywaną pracą zawodową, zaś pozostałe rozpoznane choroby nie są wymienione w obowiązującym wykazie chorób zawodowych, decyzja organu I instancji, wydana na zasadzie przepisu art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.) i § 10 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia wykonawczego Rady Ministrów - była prawidłowa. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego organ dodatkowo przy tym wyjaśnił, iż jeżeli schorzenie nie jest wymienione w wykazie chorób zawodowych - nie można uznać go za chorobę zawodową bez względu na to, czy warunki pracy wpływały niekorzystnie na tą chorobę. Nie jest potrzebne zatem w takiej sytuacji badanie wpływu warunków pracy skarżącego na jego stan zdrowia, gdyż okoliczność ta nie może mieć wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy (wyrok z dnia 13.05.1998r. U I SA 165/98 LEX nr 45839). Warunkiem koniecznym (choć nie wystarczającym) do stwierdzenia choroby zawodowej przez organa Inspekcji Sanitarnej jest jej uprzednie rozpoznanie przez uprawnioną do orzekania w zakresie chorób zawodowych jednostkę służby zdrowia przy czym orzeczenia te w kwestii rozpoznawania choroby zawodowej lub braku do tego podstaw są wiążące dla organów Inspekcji Sanitarnej, gdyż nie mają one prawa do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi T. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Skarżąca wniosła w niej o uznanie decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. jako "bezzasadnej" i przyznanie jej renty zawodowej a ponadto zasądzenie na jej rzecz odszkodowania w wysokości [...] złotych tytułem naruszenia jej dóbr osobistych poprzez "upublicznienie szczegółowych informacji na temat stanu jej zdrowia", zaś w piśmie uzupełniającym skargę zarzuciła ponadto organowi m. in. nieuwzględnienie ostatnich odkryć naukowych w dziedzinie medycyny odnoszących się do podstawowej przyczyny wszystkich schorzeń tj. ciągłego i długotrwałego stresu oraz okoliczności, że [...] S.A. w P. wypłaca dodatek szkodliwy, zaś jej zakład pracy usytuowany był na terenie powyższego zakładu.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie podnosząc, że zaskarżona decyzja została wydana po poddaniu wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego w świetle którego brak było podstaw do stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej.
Ponadto - odnosząc się do treści skargi - organ zauważył, że niezasadnym był zawarty w niej zarzut, iż w świetle obowiązującego ustawodawstwa, dozwolona jest przy komputerze praca jedynie w wymiarze 4 godzin dziennie. Zgodnie bowiem z treścią rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 1996 r. w sprawie wykazu prac szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet (Dz. U. z 1996 r. Nr 114, poz. 545 ze zm.) ograniczenie czasowe do 4 godzin dziennie na dobę przy obsłudze monitorów ekranowych dotyczy wyłącznie kobiet w ciąży.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest kolejną instancją odwoławczą od ostatecznych decyzji administracyjnych i w związku z tym nie rozpoznaje sprawy w jej aspekcie merytorycznym, nie może też wkraczać w kompetencje sądów powszechnych a jedynie - jak wspomniano - ocenia wydany akt pod względem jego legalności.
W związku z powyższym rozpatrując materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie i oceniając podniesione przez skarżącą w skardze zarzuty, Sąd doszedł do przekonania, że zarzuty te nie podważają legalności zaskarżonej decyzji.
Należy podzielić stanowisko organu, że w przedmiotowej sprawie podstawowe znaczenie miały oprócz badania epidemiologicznego przeprowadzonego na stanowisku pracy, które określiło ryzyko zawodowe na tym stanowisku jako małe, badania lekarskie przeprowadzone przez upoważnione placówki służby zdrowia. Wg zaś ich orzeczeń, schorzenia na które cierpi skarżąca nie mogły być uznane za choroby zawodowe. W szczególności nie figurują bowiem w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) stwierdzone u T. M. choroby [...].
Figuruje wprawdzie w w/w wykazie jednostka chorobowa określona jako choroba [...] wywołana zawodowymi czynnikami fizycznymi, ale schorzenia dotyczące [...] występujące u skarżącej ([...] małego stopnia, [...]) nie uzasadniały - w ocenie lekarzy - stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej [...]. W/w schorzenia również bowiem nie figurują we wspomnianym załączniku do rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych.
Odnosząc się do żądań zawartych w skardze (przyznanie renty, zasądzenie odszkodowania) należy stwierdzić, że wykraczają one - jak wspominano - poza kognicję sądu administracyjnego.
Wywody natomiast zawarte w piśmie z dnia 18 listopada 2004 r. zatytułowanym "Uzupełnienie pozwu" nie wnoszą do sprawy nic nowego, gdyż są poglądami skarżącej na tematy bardziej ogólne. Podobna sytuacja zachodzi odnośnie treści pisma z dnia
20 czerwca 2005 r., w którym skarżąca podnosiła argumenty, które jej zdaniem przemawiałyby za uznaniem występujących u niej schorzeń za chorobę zawodową. W świetle jednak stwierdzenia, iż schorzenia występujące u niej nie zostały wykazane w cytowanym rozporządzeniu zawierającym w załączniku wykaz chorób mogących być uznane za zawodowe, twierdzenia te nie mogły wywrzeć oczekiwanego skutku.
Biorąc zatem powyższe pod uwagę Sąd - z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.