I SA/Sz 907/18

I SA/Sz 907/18 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2019-04-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-11-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Jolanta Kwiecińska
Kazimierz Maczewski
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I GSK 1713/19 - Wyrok NSA z 2023-07-19
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędzia WSA Kazimierz Maczewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2017 oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu [...] z siedzibą w D., nr [...] z dnia [...] r., w sprawie przyznania Z. K., płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym sprawy:
1 czerwca 2017 r. do Biura Powiatowego ARiMR w D. wpłynął wniosek Z. K. (zw. dalej: "Wnioskodawcą", "Skarżącym", "Stroną") o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2017 rok. We wniosku Wnioskodawca zawnioskował o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie oraz płatności dodatkowej.
W dniach 13-15 lutego 2017 r. w gospodarstwie Wnioskodawcy przeprowadzono kontrolę gospodarstwa w zakresie kwalifikowalności powierzchni w zakresie EFA, której wyniki organ przedstawił w formie tabeli. W odniesieniu do [...] działek ewidencyjnych, organ przyznał kod nieprawidłowości E 2 (zadeklarowany element EFA nie istnieje w terenie lub stwierdzono podwójną deklarację). Na okoliczność przeprowadzonej kontroli sporządzony został raport, do którego załączniki stanowią szkice z pomiaru działek rolnych z oznaczeniem miejsc wykonania fotografii terenu oraz dokumentacja fotograficzna.
W dniu 26 kwietnia 2018 r. wpłynęły zastrzeżenia Wnioskodawcy, co do wyników kontroli gospodarstwa. W piśmie, Wnioskodawca wskazał na wysianie międzyplonu ozimego, powołując przy tym osoby, które mogą ten fakt potwierdzić. Do pisma zostało załączone oświadczenie S. O. potwierdzone przez S. W. oraz zdjęcie, które miało wskazywać na wysianie dwóch gatunków roślin: [...].
Pismem z dnia 18 maja 2018 r., Wnioskodawca został poinformowany o nieuwzględnieniu zastrzeżeń do raportu.
W dniu 30 maja 2018 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję
nr [...], którą przyznał Wnioskodawcy:
1. Jednolitą Płatność Obszarową - 2017 w wysokości [...] zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na: zastosowanie współczynnika korygującego,
2. Płatność za zazielenienie - 2017 w wysokości [...] zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na: stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, zastosowanie współczynnika korygującego,
3. Płatność redystrybucyjną - 2017 w wysokości [...] zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na: zastosowanie współczynnika korygującego, równocześnie organ przyznał Wnioskodawcy, kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł.
Nie zgadzając się z powyższą decyzją Wnioskodawca złożył odwołanie podnosząc, że na działkach został zasiany międzyplon składający się z dwóch gatunków roślin: [...]. Siew przeprowadził S. O., którego oświadczenie, złożone do zastrzeżeń do raportu z kontroli, potwierdził S. W.. Następnie, Wnioskodawca wskazał na panujące warunki atmosferyczne oraz okres wegetacji roślin. Stwierdził, że ze względu na śnieg i lód pokrywający znaczną część obszaru w czasie kontroli nie można było stwierdzić, co znajduje się na gruncie.
Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego ARiMR, po rozpatrzeniu zebranego w sprawie materiału dowodowego, stwierdził, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy wskazał, że płatność za zazielenienie została Wnioskodawcy pomniejszona przez wzgląd, że podczas kontroli gospodarstwa w zakresie powierzchni EFA, inspektorzy terenowi ustalili, że na zadeklarowanych do EFA działkach z międzyplonem ozimym brak jest elementu EFA. Organ dodał, że warunkiem przyznania płatności za zazielenienie jest realizacja praktyk w zakresie dywersyfikacji upraw, utrzymania trwałych użytków zielonych (TUZ), w tym wyznaczonych jako wartościowe pod względem środowiskowym (TUZ C) oraz utrzymania obszarów proekologicznych (EFA). Powołując treść art. 46 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608) organ odwoławczy wskazał, że w gospodarstwie Wnioskodawcy, grunty orne zajmują powierzchnię powyżej [...] ha, Wnioskodawca zobowiązany jest zatem do utrzymywania w gospodarstwie obszaru proekologicznego odpowiadającemu przynajmniej 5% gruntów rolnych.
W ocenie organu odwoławczego, kontrola w gospodarstwie Wnioskodawcy przeprowadzona została w sposób rzetelny przez posiadających odpowiednie kwalifikacje inspektorów terenowych. Dodatkowo wskazał, iż stwierdzenia poczynione przez inspektorów terenowych potwierdza załączona do protokołu dokumentacja fotograficzna obrazująca stan działek zadeklarowanych przez Wnioskodawcę oraz szkice pomiarowe zawierające informacje o zasięgu obszarów uwzględnionych w stwierdzonej powierzchni każdej działki rolnej oraz położeniu obszarów niekwalifikujących się do płatności a zlokalizowanych na zadeklarowanych we wniosku działkach rolnych. Organ odwoławczy stwierdził, że nie ma wątpliwości co do prawidłowości ustaleń poczynionych przez inspektorów terenowych, dodatkowo udokumentowanych na fotografiach kontrolowanych obszarów znajdujących się w aktach przedmiotowej sprawy.
Organ odwoławczy wskazał, że Biuro Kontroli na Miejscu podtrzymało wyniki z kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie Wnioskodawcy, co do braku występowania na spornych działkach elementów EFA. Inspektorzy terenowi ustalili, że na działkach, na których Wnioskodawca wskazał elementy EFA14b - międzyplon ozimy składający się z [...] -brak jest mieszanki złożonej z dwóch gatunków roślin. Stwierdzenie to zostało udokumentowane na licznej dokumentacji zdjęciowej.
W ocenie organu odwoławczego, powyższe przesądziło o braku możliwości zakwalifikowania tego obszaru jako EFA przez wzgląd na fakt, że płatność za zazielenienie przysługuje za realizację praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska, które nie mogą ograniczać się jedynie do zasiewów lecz obejmują również utrzymywanie, w tym wypadku międzyplonu na gruntach, w odpowiednich terminach agrotechnicznych, czego kontrola na miejscu nie potwierdziła. Natomiast, jeżeli w gospodarstwie wystąpiły przypadki, które Organ mógłby uznać za działanie siły wyższej (np. panujące warunki atmosferyczne), Wnioskodawca winien był zgodnie
z art. 4 ust. 2 komisji (UE) nr 640/2014 zgłosić to na piśmie Kierownikowi Biura Powiatowego wraz z odpowiednimi dowodami w ciągu 15 dni roboczych od dnia,
w którym Wnioskodawca jest w stanie dokonać tej czynności. W niniejszej sprawie, Wnioskodawca tego nie uczynił.
Organ odwoławczy nie zgodził się także z twierdzeniem Wnioskodawcy, że nie można stwierdzić, co znajduje się na gruncie przez wzgląd na leżący śnieg i lód. Organ wskazał natomiast, że nie dopatrzył się zalegającej warstwy śniegu, która uniemożliwiłaby stwierdzenie co znajduje się na gruncie. Kontrolujący wykonali zarówno zdjęcia przedstawiające większą część działki, ale również liczne zdjęcia przedstawiają zbliżenia na grunt, które potwierdzają stwierdzenia inspektorów o braku występowania [...].
Organ odwoławczy wskazał następnie na sposób wyliczenia płatności za zazielenienie, nakreślając stan prawny.
Mając na uwadze powyższe oraz zastosowane zmniejszenie kary administracyjnej, wyznaczono karę administracyjną w wysokości [...] zł. Kwota ta nie przekracza 20% wnioskowanej kwoty płatności. Ponadto kwota została jeszcze pomniejszona prawidłowo o współczynnik korygujący i ostatecznie została płatność przyznana w wysokości [...] zł. Pozostałe płatności: JPO w wysokości [...] zł, płatność redystrybucyjna w wysokości [...] zł oraz kwota zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł zostały przyznane w prawidłowej wysokości.
W ocenie organu odwoławczego, zebrane dowody nie budzą wątpliwości co do treści, są czytelne i zrozumiałe, poparte zdjęciami kontrolowanych działek i szkicami pomiarowymi.
Mając powyższe na uwadze, organ II instancji stwierdził, że nie doszło do naruszenia przez organ I instancji przepisów materialnych i proceduralnych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
1. naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 80 ustawy z 16 czerwca
1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. t.j. 2018 r., poz. 2096 ze zm.) - dalej: k.p.a., poprzez jego niezastosowanie.
Zdaniem Skarżącego, naruszenie przepisu polegało na tym, że organ II instancji zaakceptował błędnie ustalony stan faktyczny sprawy, w kontekście zastosowanego prawa materialnego w postaci art. 46 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i rady nr 1307/2013 z dnia 17.12.2013 r. z dnia 17 grudnia 2013 r., ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej.
2. naruszenie prawa materialnego w postaci art. 18 rozporządzenia Komisji
nr 65/2011, poprzez niewłaściwą interpretację prawa materialnego.
Zdaniem Skarżącego, prawidłowa wykładnia tego przepisu, powinna skutkować uznaniem, że jeżeli rolnik nie był odpowiedzialny za naruszenie wymogów określonego wariantu w danym pakiecie, to płatność przysługuje mu w danym roku w niezmniejszonej wysokości. Naruszenie prawa materialnego było wynikiem mającego istotny wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisów postępowania poprzez jego błędną wykładnię i nie zrozumienie zasad karania rolników, jakie narzuca Unia Europejska. Naruszenie przepisu polegało na tym, że organ
II instancji zaaprobował błędnie ustalony stan faktyczny ze względu na zastosowaną normę prawa materialnego w postaci art. 46 ust. 1. Błędne ustalenie stanu faktycznego polegało na przyjęciu, że nie przestrzeganie wymogów wynikało z działania lub zaniechania rolnika. Prawidłowo ustalony stan faktyczny to taki stan, w którym organ przyjąłby brak istnienia związku przyczynowego pomiędzy brakiem wymogów na części działek a działaniem czy zaniechaniem rolnika, w przypadku kiedy sam organ uznał, że rośliny mogły wymarznąć pod okrywą śnieżną a późny termin siewu, jaki spowodowały nieoczekiwane warunki atmosferyczne tylko pogłębić mógł ten stan.
3. naruszenie art. 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a., nie biorąc pod uwagę tego, że Skarżący nie mógł zauważyć pod pokrywą śniegu czy mieszanka jest w całości z dwóch roślin a ponadto dokonanie błędnej oceny wykonanych w czasie kontroli zdjęć, z których jednoznacznie widać, że były dwie rośliny.
4. naruszenie art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia (UE) nr 640/2014, poprzez jego błędną interpretację podczas gdy pojęcie "maksymalny kwalifikowany obszar" ma zastosowanie wówczas, kiedy deklaracja obejmuje powierzchnie działki nieistniejące, a w niniejszej sprawie organ nie dokonał kontroli na miejscu, która potwierdzałaby brak uprawy na gruncie. Zatem ustalenie, że w toku kontroli administracyjnej organ stwierdził brak powierzchni jest niezgodne ze stanem rzeczywistym, bowiem zarówno powierzchnia jak i uprawa na gruncie się znajdowała, stąd Skarżący nie podziela w żadnej mierze uzasadnienia organu o tym, że jest winny tego, iż nie było uprawy proekologicznej.
5. naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez nie rozpatrzenie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, co skutkowało przeniesieniem całej winy na Skarżącego, podczas gdy nie przyczynił się on do jakiegokolwiek zaniedbania, przedstawił dowód zasiania mieszanki i na zdjęciach są wyraźnie widoczne dwie rośliny. Takie ustalenia organu, błędnie traktują Skarżącego jako winnego.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego.
Spór w sprawie sprowadza się do oceny zasadności wydania przez organ decyzji, w której płatność za zazielenienie została Wnioskodawcy pomniejszona przez wzgląd,
że podczas kontroli gospodarstwa w zakresie powierzchni EFA, inspektorzy terenowi ustalili, że na zadeklarowanych do EFA działkach z międzyplonem ozimym brak jest elementu EFA.
W ocenie Skarżącego organ II instancji zaaprobował błędnie ustalony stan faktyczny, co polegało na przyjęciu, że nieprzestrzeganie niezbędnych wymogów wynikało z działania lub zaniechania rolnika. Skarżący podkreślił, że dokonał zasiewu z tym, że rośliny mogły wymarznąć pod okrywą śnieżną a późny termin siewu, jaki spowodowały nieoczekiwane warunki atmosferyczne, mógł pogłębić ten stan.
W ocenie Skarżącego, organy dokonały błędnej oceny wykonanych w czasie kontroli zdjęć, z których jednoznacznie widać, że rośliny (dwa gatunki)y były widoczne.
Mając na uwadze powyższe należy wyjaśnić, że warunkiem przyznania płatności za zazielenienie jest realizacja praktyk w zakresie dywersyfikacji upraw, utrzymania trwałych użytków zielonych (TUZ), w tym wyznaczonych jako wartościowe pod względem środowiskowym (TUZ C) oraz utrzymania obszarów proekologicznych (EFA).
Zgodnie z art. 46 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608) w przypadku gdy grunty orne gospodarstwa rolnego obejmują więcej niż 15 hektarów, rolnik zapewnia, aby od dnia
1 stycznia 2015 r. obszar odpowiadający przynajmniej 5% gruntów ornych gospodarstwa rolnego był obszarem proekologicznym.
Mając na uwadze, że w gospodarstwie Skarżącego grunty orne zajmują powierzchnię powyżej [...]ha, jest on zobowiązany do utrzymywania w gospodarstwie obszaru proekologicznego odpowiadającemu przynajmniej 5% gruntów rolnych.
W myśl art. 38 rozporządzania Wykonawczego Komisji (UE) NR 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 69), powierzchnię działek rolnych mierzy się za pomocą dowolnych środków zapewniających jakość pomiaru przynajmniej równoważną wymaganej przez obowiązujące na poziomie Unii normy techniczne, a ponadto przepis przewiduje możliwość uwzględnienia całkowitej powierzchni działki rolnej, pod warunkiem, że jest ona w pełni użytkowana zgodnie z normami zwyczajowymi danego państwa członkowskiego. W innych przypadkach należy uwzględnić powierzchnię faktycznie użytkowaną.
Kontrola w gospodarstwie Skarżącego przeprowadzona została w sposób prawidłowy przez posiadających odpowiednie kwalifikacje inspektorów terenowych. Ustalenia poczynione przez inspektorów terenowych potwierdza załączona do protokołu dokumentacja fotograficzna obrazująca stan działek zadeklarowanych przez Wnioskodawcę oraz szkice pomiarowe zawierające informacje o zasięgu obszarów uwzględnionych w stwierdzonej powierzchni każdej działki rolnej oraz położeniu obszarów niekwalifikujących się do płatności a zlokalizowanych na zadeklarowanych we wniosku działkach rolnych.
Sąd nie powziął wątpliwości co do prawidłowości ustaleń poczynionych przez inspektorów terenowych, udokumentowanych na fotografiach kontrolowanych obszarów znajdujących się w aktach przedmiotowej sprawy.
Z ustaleń inspektorów terenowych wynika, że na działkach, na których Strona wskazała elementy EFA14b - międzyplon ozimy składający się z gorczycy białej i prosa -brak jest mieszanki złożonej z tych dwóch gatunków roślin. Stwierdzenie to zostało udokumentowana na bardzo licznej dokumentacji zdjęciowej załączonej do akt sprawy w formie dyskietki oraz wydrukowanych zdjęć.
Powyższe ustalenia Strona starała się zakwestionować wskazując w odwołaniu osobę, która wykonywała zasiew międzyplonu jak również na osobę, która może poświadczyć tę czynności. Zgodzić się jednak należy z organami, że, że Strona mogła dokonać zasiewu poplonu składającego się, jak to wskazuje, z gorczycy z prosem, bezsporne jest jednak, że w dniu kontroli nie stwierdzono na gruncie Skarżącego międzyplonu ozimego składającego się z tych dwóch gatunków roślin, co zostało udokumentowali licznymi fotografiami gruntu. Powyższe zatem przesądziło o braku możliwości zakwalifikowania tego obszaru jako EFA przez wzgląd na fakt, że płatność za zazielenienie przysługuje za realizację praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska, które nie mogą ograniczać się jedynie do zasiewów lecz obejmują również utrzymywanie, w tym wypadku międzyplonu na gruntach, w odpowiednich terminach agrotechnicznych, czego kontrola na miejscu nie potwierdziła.
Odnosząc się do argumentacji Skarżącego wskazać należy, że jeżeli w gospodarstwie wystąpiły przypadki, które mogłyby zostać uznane za działanie siły wyższej (np. panujące warunki atmosferyczne), Strona winna była zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (WE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 roku uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. 181 z 20.06.2014r., str. 48), zgłosić to na piśmie Kierownikowi Biura Powiatowego wraz z odpowiednimi dowodami w ciągu 15 dni roboczych od dnia, w którym Strona jest w stanie dokonać tej czynności. W niniejszej sprawie niewątpliwie Skarżący tego nie uczynił.
Nie można również zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, że nie można stwierdzić, co znajduje się na gruncie przez wzgląd na leżący śnieg i lód. Na licznych fotografiach terenu Sąd nie dopatrzył się zalegającej warstwy śniegu, która uniemożliwiłaby stwierdzenie co znajduje się na gruncie. Kontrolujący wykonali zarówno zdjęcia przedstawiające większą część działki, ale również liczne zdjęcia przedstawiają zbliżenia na grunt, które potwierdzają stwierdzenia o braku występowania [...].
Sąd nie stwierdził również wadliwości sposobu wyliczenia płatności za zazielenienie zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności, który stanowi, że obszar wykorzystywany do obliczania płatności z tytułu zazielenienia zmniejsza się o dziesięciokrotność obszaru proekologicznego, którego istnienia nie stwierdzono.
Ponadto zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)
nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności, jeżeli obszar wykorzystywany do obliczania płatności z tytułu zazieleniania zgodnie z art. 23 różni się od obszaru wykorzystywanego do obliczania płatności z tytułu zazieleniania po zastosowaniu przepisów art. 24-27, płatność z tytułu zazieleniania oblicza się na podstawie tego drugiego obszaru pomniejszonego o dwukrotność ustalonej różnicy, jeżeli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% obszaru wykorzystywanego do obliczania płatności z tytułu zazieleniania po zastosowaniu przepisów art. 24-27. Jeżeli różnica wynosi więcej niż 20%, pomoc nie jest przyznawana. Jeżeli różnica wynosi więcej niż 50%, pomoc nie jest przyznawana, a na rolnika nakłada się karę administracyjną w wysokości przypadającej na różnicę między obszarem wykorzystywanym do obliczania płatności z tytułu zazielenienia, na podstawie zatwierdzonej powierzchni do jednolitej płatności obszarowej, a powierzchnią stwierdzoną - po zastosowaniu zmniejszeń wynikających z art. 24-27. W kampanii 2017 r., zgodnie z art. 28 ust. 3, kara administracyjna ustalona zgodnie z powyższym zostaje podzielona przez 5 i ograniczona do 20%.
Powierzchnia stwierdzona działek rolnych deklarowanych do jednolitej płatności obszarowej, która stanowi podstawę do przyznania płatności za zazielenienie wynosiła [...] ha, obszar zatwierdzony do płatności za zazielenienie po zastosowaniu przepisów art. 24-27 wyniósł [...] ha. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną działek rolnych, a powierzchnią stwierdzoną w toku prowadzonego postępowania wyniosła zatem [...]%.
Z uwagi na zastosowane zmniejszenie kary administracyjnej zgodnie z art. 28 ust. 3, wyznaczono karę administracyjną w wysokości [...] zł [([...] ha x [...]]. Kwota ta nie przekracza 20% wnioskowanej kwoty płatności.
Ponadto kwota została jeszcze pomniejszona prawidłowo o współczynnik korygujący i ostatecznie została płatność przyznana w wysokości [...] zł.
Pozostałe płatności: JPO w wysokości [...] zł, płatność redystrybucyjna w wysokości [...] zł oraz kwota zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł zostały przyznane w prawidłowej wysokości.
Wbrew stanowisku Skarżącego, kwestia zawinienia lub też braku winy Wnioskodawcy nie ma znaczenia w przyznawaniu spornych płatności, przesądzający jest bowiem stan faktyczny ustalony na gruncie.
W ocenie Sądu, dowody zgromadzone przez organy są wystarczające do ustalenia obszaru kwalifikowanych gruntów, do których płatność powinna zostać zrealizowana i nie budzą wątpliwości. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy dokonał ich właściwej analizy, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Art 18 rozporządzenia Komisji nr 65/2011 oraz art 5 ust 2 lit. b rozporządzenia (UE) nr 64/2014 nie znajdowały zastosowania w niniejszej sprawie.
Rozpoznając zatem sprawę, Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy.
Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r.,
poz. 718 ze zm.), Sąd oddalił skargę.