I SA/Sz 904/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki na decyzję SKO dotyczącą podatku od nieruchomości, uznając, że zapisy w ewidencji gruntów są decydujące dla wymiaru podatku.
Spółka z o.o. "S." zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy w sprawie określenia nadpłaty w podatku od nieruchomości. Spółka kwestionowała opodatkowanie gruntów oznaczonych w ewidencji jako pastwiska (PSV) i grunty rolne (RV), twierdząc, że stanowią one drogę wewnętrzną i powinny być wyłączone z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Sąd oddalił skargę, podkreślając, że podstawą wymiaru podatku są dane z ewidencji gruntów, a wszelkie wątpliwości co do klasyfikacji gruntów powinny być rozwiązywane w postępowaniu administracyjnym dotyczącym tej ewidencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał skargę Spółki z o.o. "S." na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy w przedmiocie określenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2003-2005. Spółka domagała się stwierdzenia nadpłaty w podatku, kwestionując decyzję organów podatkowych w części odmawiającej jej określenia. Głównym zarzutem Spółki było błędne ustalenie klasyfikacji nieruchomości do opodatkowania. Spółka argumentowała, że pas drogi wewnętrznej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, niezależnie od jego oznaczenia w ewidencji gruntów, powołując się na art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze oraz Wójt Gminy uznali, że wymiar podatku powinien opierać się na danych z ewidencji gruntów, gdzie sporne działki były oznaczone jako pastwiska (PSV) i grunty rolne (RV), a nie jako drogi. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, podzielając stanowisko organów. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 21 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, podstawą wymiaru podatku od nieruchomości są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, które mają walor dokumentu urzędowego. Sąd wskazał, że jeśli Spółka kwestionuje te dane, powinna wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję. Sąd stwierdził, że spór dotyczy kwestii ewidencyjnych, a organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania danych z ewidencji. Zgodnie z § 68 ust. 3 pkt 7 lit. "a" rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, droga oznaczana jest symbolem "dr", a sporne nieruchomości miały oznaczenie PSV i RV, co uzasadniało odmowę stwierdzenia nadpłaty.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli w ewidencji gruntów jest oznaczony innym symbolem (np. PSV, RV) niż symbol drogi (dr).
Uzasadnienie
Podstawą wymiaru podatku od nieruchomości są dane z ewidencji gruntów i budynków, które mają walor dokumentu urzędowego. Organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania tych danych. W przypadku kwestionowania danych ewidencyjnych, należy wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.g.k. art. 21 § 1
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Zapisy w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę wymiaru podatku od nieruchomości.
u.p.o.l. art. 2 § 3
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych
Spółka argumentowała, że pas drogi wewnętrznej nie podlega opodatkowaniu, jednak sąd uznał, że kluczowe są zapisy w ewidencji gruntów.
Pomocnicze
o.p. art. 194 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Argument Spółki, że pas drogi wewnętrznej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, niezależnie od jego oznaczenia w ewidencji gruntów. Argument Spółki, że jej grunty, mimo oznaczenia jako PSV i RV, faktycznie stanowią drogę wewnętrzną i powinny korzystać ze zwolnienia.
Godne uwagi sformułowania
podstawą do wymiaru podatku od nieruchomości powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Dane zawarte w tej ewidencji mają walor dokumentu urzędowego. Skoro skarżąca Spółka kwestionuje dokument urzędowy, to powinna wszcząć procedurę w celu jego zmiany w organie prowadzącym ewidencję. Spór w niniejszej sprawie dotyczy przede wszystkim tego czy faktycznie istniejąca, droga jak wskazuje to Spółka korzysta ze zwolnienia od podatku od nieruchomości. W ocenie Sądu spór dotyczy w zasadzie kwestii ewidencyjnych, czyli tego jakie dane dotyczące symbolu gruntu zajętego na drogę powinny być ujawnione w ewidencji. Organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania danych wynikających z ewidencji dlatego przyjął, że decydujące znaczenie przy opodatkowaniu gruntów mają zapisy zawarte w ewidencji.
Skład orzekający
Zofia Przegalińska
przewodniczący sprawozdawca
Marzena Kowalewska
członek
Kazimierz Maczewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prymatu danych ewidencyjnych nad faktycznym stanem rzeczy w przypadku sporów o podatek od nieruchomości, gdy dane ewidencyjne nie zostały zmienione."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy sytuacji, gdy dane ewidencyjne nie zostały zmienione. Nie rozstrzyga bezpośrednio o tym, czy droga wewnętrzna może być zwolniona z podatku, jeśli byłaby prawidłowo oznaczona w ewidencji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu podatku od nieruchomości – znaczenia ewidencji gruntów dla wymiaru podatku. Jest to istotne dla prawników i właścicieli nieruchomości, ale nie zawiera elementów zaskoczenia czy przełomowej interpretacji.
“Ewidencja gruntów kluczem do podatku od nieruchomości: Sąd potwierdza prymat danych urzędowych.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Sz 904/06 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2007-05-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-12-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Kazimierz Maczewski Marzena Kowalewska Zofia Przegalińska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne Hasła tematyczne Podatek od nieruchomości Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 1989 nr 30 poz 163 art. 21 Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art. 194 par. 1 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska ( spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędzia WSA Kazimierz Maczewski Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2007r. sprawy ze skargi "S." Spółki z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie określenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2003 - 2005 o d d a l a skargę Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...]. Nr [...] w sprawie określenia nadpłaty w podatku od nieruchomości Spółce z o.o. "S". Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Wójt Gminy określił Spółce nadpłatę w podatku od nieruchomości za okres od 1.01.2003r. do 6.05.2006r. na kwotę [...] zł oraz odmówił określenia nadpłaty za lata 2003 – 2005 w pozostałej części. Spółka zakwestionowała decyzję organu podatkowego pierwszej instancji w części odmawiającej stwierdzenia nadpłaty i wniosła odwołanie, w którym podniosła zarzut błędnych ustaleń co do klasyfikacji nieruchomości do opodatkowania. Jednocześnie wyraziła pogląd, że zgodnie z art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych pas drogi wewnętrznej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, zatem błędny jest pogląd Wójta Gminy , że skoro w ewidencji gruntów i budynków działka nie jest ujęta jako droga, lecz jest oznaczona jako pastwiska (PSV) oraz grunty rolne (RV) to podlega opodatkowaniu jako grunt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej. Utrzymując w mocy decyzję Wójta Gminy Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że wymiaru podatku dokonuje się na podstawie bezwzględnie wiążących przepisów prawa podatkowego oraz prawem określonych dokumentów. Grunty nazwane przez Spółkę drogą wewnętrzną nie mogą być uznane za taką właśnie drogę bowiem zgodnie z zapisami w ewidencji gruntów i budynków sklasyfikowane są jako Ps i R. Stosownie zaś do art. 21 ust. 1 Prawa Kartograficznego i Geodezyjnego zapisy w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę wymiaru podatku od nieruchomości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Spółka z o.o. "S." domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w części dotyczącej odmowy określenia nadpłaty podatku od nieruchomości za lata 2003 – 2005 jako nieodpowiadający prawu i zarzuciła naruszenie w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych poprzez przyjęci, iż pas drogi wewnętrznej podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. W uzasadnieniu skargi, Spółka przedstawiła dotychczasowy przebieg sprawy i stwierdziła, że z decyzją zaskarżoną nie sposób zgodzić się, gdyż Spółka złożyła w toku postępowania szczegółowe stanowisko w zakresie wyłączenia z opodatkowania części gruntów i budowli zajętych na drogę wewnętrzną. Budowla ta i zajęte przez nią grunty w ocenie Spółki niewątpliwie korzysta z wyłączenia spod opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 znowelizowanej z końcem 2003r. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jako w pełni odpowiadająca brzmieniu przepisu, który mówi, że pasy drogowe wraz z drogami oraz obiektami budowlanymi związanymi z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Spółka podkreśla, że nie ma żadnego znaczenia, czy jest to droga publiczna, czy też droga wewnętrzna, przepis nie wprowadza bowiem tego rodzaju rozróżnienia. W dalszej części Spółka przedstawiła poglądy dotyczące pojęcia drogi publicznej, drogi i pasa drogowego. Spółka nie zgodziła się ze stanowiskiem organu odwoławczego aby okolicznością przesądzającą i kluczową dla rozstrzygnięcia o zwolnieniu z podatku od nieruchomości był fakt, iż na terenie należącym do podatnika nie występuje grunt oznaczony symbolem "dr". W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 21 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne podstawą do wymiaru podatku od nieruchomości powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Dane zawarte w tej ewidencji mają walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej tj. stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Skoro skarżąca Spółka kwestionuje dokument urzędowy, to powinna wszcząć procedurę w celu jego zmiany w organie prowadzącym ewidencję. Z informacji jakie zostały zawarte w uzasadnieniu skargi wynika, że takie postępowanie zostało wszczęte. Spór w niniejszej sprawie dotyczy przede wszystkim tego czy faktycznie istniejąca, droga jak wskazuje to Spółka korzysta ze zwolnienia od podatku od nieruchomości. W ocenie Spółki z brzmienia przepisu art. 2 ust. 3 pkt 4 wynika, że takie zwolnienie jej przysługuje, gdyż droga nie musi być ujawniona w ewidencji gruntów, wystarczy że grunt został "zajęty" na taką drogę, a pozwolenie budowlane oraz inne dokumenty wskazują, iż legalnie podjęto jej budowę. W ocenie Sądu spór dotyczy w zasadzie kwestii ewidencyjnych, czyli tego jakie dane dotyczące symbolu gruntu zajętego na drogę powinny być ujawnione w ewidencji. Organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania danych wynikających z ewidencji dlatego przyjął, że decydujące znaczenie przy opodatkowaniu gruntów mają zapisy zawarte w ewidencji. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów uregulowane są w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 19 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z § 68 ust. 3 pkt 7 lit. "a" tego rozporządzenia droga oznaczona jest w ewidencji gruntów i budynków symbolem "dr". Nieruchomość której właścicielem jest Spółka jest oznaczona na datą wydania decyzji symbolem PSV i RV. W tej sytuacji zasadnie odmówiono stwierdzenia nadpłaty w odniesieniu do tych gruntów. Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracji orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI