I SA/Sz 904/04

I SA/Sz 904/04 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2005-07-06
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Maria Dożynkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Marian Jaździński
Marzena Kowalewska
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
art. 13 par. 1,  art. 13 par. 7
Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
Dz.U. 2002 nr 228 poz 1904
Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na przywóz niektórych towarów pochodzących z Republiki Czeskiej, Republiki Słowackiej, Republiki Węgierskiej, Rumunii, Republiki Słowenii i Republiki Bułgarii.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Marian Jaździński,, Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Protokolant Karolina Borowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2005 r. sprawy ze skargi "S." Spółki z o. o. w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej o d d a l a skargę
Uzasadnienie
Na podstawie jednolitego dokumentu celnego SAD z [...] r. nr [...] Agencja Celna "A." Spółka z o. o. w S. działając z upoważnienia "S." Spółki z o. o. w M. dokonała zgłoszenia celnego towaru określonego jako części do aparatów słuchowych: cewki – [...] sztuk, mikrofony - [...] sztuk, klasyfikując je do kodu PCN 9021 90 10 0. Wraz ze zgłoszeniem celnym Strona przedłożyła fakturę celną nr [...] z dnia [...] r. obejmującą [...] szt. mikrofonów i [...] szt. cewek oraz deklarację wartości celnej przedmiotowych towarów.
Pismem z dnia [...] r. reprezentująca Spółkę Agencja złożyła wniosek o uznanie w/w zgłoszenia celnego z dnia [...] r. za nieprawidłowe w części dotyczącej zastosowanej procedury celnej i objęcie przedmiotowego towaru procedurą uszlachetnienia czynnego w systemie zawieszeń ceł, powołując się na wydane przez Urząd Celny w dniu [...] r. pozwolenie na zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia przy korzystaniu z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], z powołaniem się na przepis art. 165 § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa oraz art. 83 §1 ustawy Kodeks celny, zgodnie z którym organ celny po zwolnieniu może z urzędu lub na wniosek dokonać kontroli zgłoszenia celnego, Urząd Celny [...] rozszerzył z urzędu zakres wszczętego z wniosku strony postępowanie o kontrolę zgłoszenia celnego w zakresie klasyfikacji importowanych towarów.
Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 23 §1, art. 30 § 1 pkt 5, art. 65 § 4 pkt 2 lit. c, art. 83 § 1 i § 3, art. 85 § 1, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst. jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 75 poz. 802 ze zm.), art. 2 ust. 2, art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 7, ust. 4a, art. 11 ust. 6, art. 11c, art. 15 ust. 4, art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 226, poz. 1885 ze zm.), rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 lutego 2003 r. w sprawie sposobu stosowania kursów walut obcych, ogłoszonych przez Narodowy Bank Polski w celu ustalenia wartości celnej (Dz. U. Nr 30, poz. 247 ze zm.), części V Instrukcji wypełniania i stosowania dokumentu SAD stanowiącej załącznik nr 6 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 września 2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych (Dz. U. Nr 117, poz. 1250) uznał zgłoszenie celne SAD [...] z dnia [...] r. dokonane przez "S." Spółkę z o. o. w M. za nieprawidłowe między innymi w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru i stawki celnej i zaklasyfikował cewki do kodu PCN 8504 10 91 0 ze stawką celną konwencyjną 6 %, a mikrofony do kodu PCN 8518 10 80 0 ze stawką celną konwencyjną 21 % oraz uwzględnił wniosek strony co do zmiany procedury celnej.
W uzasadnieniu decyzji organ ten wskazał, że w zgłoszeniu celnym określono importowane towary jako części do aparatów słuchowych: cewki i mikrofony, klasyfikując je do pozycji 9021 90 10 0 obejmującej sprzęt i aparaty ortopedyczne, włącznie z kulami, pasami chirurgicznymi i przepuklinowymi; szyny łubki i inny sprzęt do składania złamanych kości; protezy; aparaty słuchowe oraz inne aparaty zakładane, noszone lub wszczepiane, mające na celu skorygowanie wady lub kalectwa. Mając na uwadze Reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, Wyjaśnienia do Taryfy celnej (t. IV str. od 1849 do 1853 i od 1886 do 1891) oraz rodzaj towaru i materiału, z którego wykonane zostały przedmiotowe towary, organ wskazał, że właściwą klasyfikacją taryfową dla cewek jest kod PCN 8504 10 91 0 obejmujący cewki indukcyjne oraz dławiki (tłumiki), nawet połączone z kondensatorem, natomiast dla mikrofonów właściwy jest, zdaniem organu, kod PCN 8518 10 80 0, obejmujący pozostałe mikrofony i ich stojaki.
W odwołaniu od tej decyzji Spółka, nie zgadzając się z zaskarżonym rozstrzygnięciem jedynie w zakresie dokonanej przez organ pierwszej instancji klasyfikacji taryfowej mikrofonów do aparatów słuchowych, wskazała, że mikrofony, które były przedmiotem odprawy, są wykorzystywane tylko do produkcji aparatów słuchowych i, jej zdaniem, jako części składowe do budowy takich aparatów, powinny być zaklasyfikowane do kodu 9021 90 10, ponieważ obejmuje on również części i akcesoria aparatów lub sprzętu zaliczanego do pozycji 9021.
Spółka wskazała dodatkowo na postępowanie prowadzone przez Urząd Celny pod numerem [...], które to postępowanie wykazało, zdaniem strony, że "kody taryfy celnej są prawidłowe i Urząd Celny przychylił się do ich stosowania".
Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 13 § 1, § 3 pkt 1 i 2, § 5, art. 85 § 1, art. 262 ustawy z dnia 1 września1997 r. Kodeks celny (tekst jedn. w Dz. U. Nr 75 z 2001 r., poz. 802 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 226, poz. 1885), art. 11c ust. 3 i 4, art. 15 ust. 4, art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 08.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późniejszymi zmianami), w związku z art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz. U. z 2004 r. Nr 68, poz. 623) oraz w związku z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu celnego pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ ten wskazał, że Taryfa celna stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. Nr 11 z 1997 r., poz. 62). Powołując się na przepis art. 13 ust. 2 powyższej Konwencji, organ odwoławczy wskazał, że weszła ona w życie w stosunku do Polski dnia 1 stycznia 1996 r. (Oświadczenie rządowe z dnia 30.12.1996 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów sporządzonej w Brukseli dnia 14 czerwca 1983 r. – Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 63 ).
Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą jej interpretację, co oznacza, że dany towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub pod pozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę; do każdego importowanego towaru przypisano odpowiedni kod taryfy celnej (kod PCN).
Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że zgodnie z Regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny; dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z treścią pozostałych reguł.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że klasyfikując towary do poszczególnych kodów Taryfy celnej należy kierować się zasadami, o których mowa wyżej oraz faktycznym stanem importowanego towaru.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że pozycja Taryfy celnej 9021 obejmuje m. in. "aparaty słuchowe oraz inne aparaty zakładane, noszone lub wszczepiane, mające na celu skorygowanie wady lub kalectwa". W ramach tej pozycji kod PCN 9021 40 00 0 dotyczy "aparatów słuchowych, z wyłączeniem części i akcesoriów", które to części i akcesoria obejmuje kod PCN 9021 90 10 0.
Jednakże określenie części i akcesoria nie powinno być, zdaniem organu, szeroko rozumiane - jako wszystkie elementy mające zastosowanie w danego typu urządzeniach. Powołując się na zasady interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, tj. Regułę 1 ORINS, zgodnie z którą dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów, organ wskazał, że za części i akcesoria klasyfikowane w danych pozycjach nie mogą być uznane elementy wyłączone z tych pozycji zgodnie z przepisami interpretacyjnymi.
Potwierdza to również, zdaniem organu, treść Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego Oznaczania i Kodowania Towarów zawartych w Wyjaśnieniach do Taryfy Celnej (tom IV, s. 2079), w tym komentarz do pozycji 9021 – CZĘŚCI I AKCESORIA o treści: "Z zastrzeżeniem postanowień uwag 1. i 2. do niniejszego działu (patrz ogólna uwaga wyjaśniająca), do niniejszej pozycji zalicza się także części i akcesoria aparatów lub sprzętu zaliczanego do niniejszej pozycji." Dyrektor Izby Celnej wskazał, że komentarz ten wyraźnie wskazuje na wyłączenia zawarte w uwagach do działu, dotyczące klasyfikacji części i akcesoriów do urządzeń z pozycji 9021 Taryfy celnej.
Przywołując treść uwagi 2 do działu 90 Taryfy celnej organ odwoławczy wywiódł, że jeżeli części urządzeń działu 90 Taryfy celnej wyszczególnione są z nazwy w jakiejkolwiek innej pozycji działów 84, 85, 90 lub 91, to winny być tam zaklasyfikowane. Dopiero gdy dana część nie występuje we właściwej jej, odrębnej pozycji Taryfy celnej, przy spełnieniu warunku wykorzystania wyłącznie lub głównie z konkretnym typem maszyny, przyrządu, może być ona zaklasyfikowana jako część tego urządzenia.
Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdził, że mikrofony, będące przedmiotem zgłoszenia celnego, których przykładowe egzemplarze nadesłała Strona wraz z pismem z dnia [...] r., niewątpliwie mają zastosowanie do produkcji aparatów słuchowych, stanowiąc ich niezbędne wyposażenie. Mikrofon pobiera sygnał akustyczny z otoczenia i przetwarza go do postaci sygnału elektrycznego, który podlega wzmocnieniu i dalszemu przekazaniu. Organ celny nie kwestionował również faktu, że mikrofony te ze względu na specjalistyczną konstrukcję, w tym niewielkie rozmiary, przeznaczone są wyłącznie do aparatów słuchowych.
Nie zmienia to jednak, zdaniem organu, tego, że zgodnie z zasadami klasyfikacji części te należy klasyfikować we wskazanych pozycjach. Analizując zawarty w Taryfie celnej podział towarów organ zaznaczył, że mikrofony obejmuje pozycja 8518. W ramach pod pozycji 8518 10 wyróżnia się mikrofony stosowane w cywilnych statkach powietrznych, stosowane w telekomunikacji oraz pozostałe. Przedstawiony stan faktyczny towaru bezpośrednio wskazuje, że przedmiotem importu były mikrofony do aparatów słuchowych. Biorąc pod uwagę wyżej zaprezentowane zasady klasyfikacji przedmiotowe mikrofony jako wyodrębnione w pozycji 8518 winny być zaklasyfikowane w ramach tej pozycji jako pozostałe do kodu PCN 8518 10 80 0. Klasyfikacja taka wynika z Reguły nr 1 i 6 ORINS.
Odnosząc się do twierdzeń strony, że w przypadku innego zgłoszenia celnego dotyczącego tego samego towaru podzielono stanowisko skarżącej co do zastosowanej klasyfikacji towaru organ odwoławczy podkreślił, że decyzja nr [...] z dnia [...] r. (na którą powołuje się Strona i której kopię załączyła do odwołania), w sprawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] r. wydana zgodnie z wnioskiem Strony jest błędna, o czy świadczą, zdaniem organu, wyżej powołane przepisy regulujące zasady klasyfikacji towarów.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżąca Spółka, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzuciła naruszenie przepisów ustawy Kodeks celny oraz zasad interpretacji Taryfy Celnej poprzez zmianę klasyfikacji importowanych przez skarżącą Spółkę mikrofonów z kodu taryfy 90219010 na kod taryfy 850410910, w wyniku czego organ zastosował 21 % stawkę celną w miejsce pierwotnie zastosowanej stawki 5 %.
W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że nie zgadza się z interpretacją, która sprawia, że części i komponenty, które są częściami składowymi aparatów słuchowych nie korzystają z niższej stawki celnej przewidzianej dla tego typu urządzeń. Zdaniem skarżącej, celem stworzenia odrębnego kodu taryfy było jego odrębne potraktowanie i opodatkowanie w stosunku do pozostałych towarów i w konsekwencji możliwość zastosowania niższej stawki celnej dla aparatów słuchowych i ich części oraz niższych cen aparatów słuchowych dla osób z wadami słuchu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
W uzupełnieniu skargi Spółka wniosła o rozważenie, czy dokonana przez organ odwoławczy interpretacja Taryfy celnej nie jest sprzeczna z przepisami Konstytucji i czy może stanowić podstawę rozstrzygnięcia niekorzystnego dla skarżącej. Nadto skarżąca podniosła zarzut naruszenia przez organy celne zasady zaufania do organów państwowych poprzez zastosowanie wyższej stawki celnej, mimo uprzedniego niekwestionowania zastosowanej przez stronę stawki 5 % do importowanych mikrofonów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z 9 stycznia 1997 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802) cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych. Taryfa celna, stanowiąca załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej (Dz. U. z 2002 r. Nr 226, poz. 1885), to usystematyzowane wyszczególnienie: towarów, nomenklatura podstaw do wymiaru cła i stawek celnych. Podstawowymi składnikami taryfy celnej są nomenklatura i stawki celne. W taryfie celnej znajdują się też wyjaśnienia dotyczące zakresu stosowania stawek celnych oraz różnego rodzaju informacje. Najważniejszym jednak elementem taryfy celnej jest nomenklatura, która powinna być zupełna i przejrzysta. Zupełność nomenklatury oznacza, że powinna ona obejmować niemal wszystkie towary występujące w obrocie towarowym z zagranicą. Przejrzystość nomenklatury celnej osiąga się przez podział towarów na odpowiednie grupy, podgrupy, pozycje.
Wymiar cła w obrocie towarowym z zagranicą uzależniony jest od prawidłowego zakwalifikowania towaru do określonej pozycji występującej w klasyfikacji towarowej. Interpretacja nomenklatury towarowej leży w gestii Ministra właściwego do spraw finansów publicznych, który w art. 13 § 7 Kodeksu celnego upoważniony został do wydawania wyjaśnień do taryfy celnej.
Zgodnie z ogólnymi regułami interpretacji systemu zharmonizowanego zawartymi w Nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego stanowiącej załącznik do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów sporządzonej w Brukseli dnia 14 czerwca 1983 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62) tytuły sekcji, działów i podziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych uwag, zgodnie z regułami określonymi w uwagach wyjaśniających. Znaczenie podstawowe przy ustalaniu klasyfikacji towarów ma więc ze względu na powyższą regułę brzmienie pozycji i uwag do sekcji i działów. Uwagi te, jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 lipca 1996 r. sygn. akt III ARN 22/96 (opubl. OSNAPiUS z 1997 r., nr 4, poz. 45), nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa importowanych mikrofonów do aparatów słuchowych.
Organ celny na podstawie art. 83 § 1 Kodeksu celnego po zwolnieniu towarów może z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego.
Stosownie do przepisu art. 85 §1 Kodeksu celnego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.
W zakwestionowanym przez organy celne zgłoszeniu oznaczono towar jako mikrofon – część do aparatów słuchowych, kwalifikując go do pozycji 9021 90 10 0. Zgodnie z brzmieniem tej pozycji taryfy celnej obejmuje ona części i akcesoria do aparatów słuchowych. W kodzie 9021 wymieniono: sprzęt i aparaty ortopedyczne, włącznie z kulami, pasami chirurgicznymi i przepuklinowymi, szyny, łubki i inny sprzęt do składania złamanych kości; protezy; aparaty słuchowe oraz inne aparaty zakładane, noszone lub wszczepiane, mające na celu skorygowanie wady lub kalectwa.
W ramach tego kodu pod pozycją 9021 90 10 0 wymienione zostały części i akcesoria do aparatów słuchowych. Skarżąca opierając się jedynie na brzmieniu tej pozycji z pominięciem uwag do tego działu i wyjaśnień do Taryfy celnej zakwalifikowała sprowadzone mikrofony do aparatów słuchowych do wskazanej wyżej pozycji. Tymczasem jak słusznie uznały organy celne z zawartych w Taryfie celnej uwagach do działu 90 wskazano, że części lub akcesoria do maszyn, urządzeń, przyrządów lub aparatów objętych tym działem klasyfikuje się w ten sposób, że części i akcesoria będące towarami ujętymi w dowolnej pozycji niniejszego działu lub działu 84, 85 lub 91 (oprócz pozycji 8485, 8548 lub 9033) należy we wszystkich przypadkach zaliczać ich do odpowiednich pozycji (uwaga 2a). Wynika z tego, że jeżeli w działach 84, 85 lub 91 (oprócz pozycji 8485, 8548 lub 9033) wymieniono części i akcesoria, to części te, czy akcesoria należy klasyfikować do pozycji, w której część tę, czy akcesoria wskazano. W kodzie 8518 zatytułowanym mikrofony i stojaki; głośniki w obudowach; słuchawki nagłowne i douszne, nawet połączone z mikrofonem oraz zestawy złożone z mikrofonu i jednego lub większej liczby głośników; elektryczne wzmacniacze częstotliwości akustycznych; elektryczna aparatura wzmacniająca sygnały dźwiękowe pod pozycją 8518 10 zatytułowaną mikrofony i ich stojaki w podpozycji 8518 10 80 0 określono pozostałe. W podpozycji tej, jak słusznie uznały organy celne, mieszczą się również mikrofony do aparatów słuchowych. Podpozycja ta obejmuje wszystkie pozostałe mikrofony nie wymienione we wcześniej wymienionych pozycjach. Skoro część aparatu słuchowego będąca mikrofonem stanowi towar ujęty w dziale 85 zatytułowanym maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych wyrobów, to zgodnie z wyżej przytoczonymi uwagami i wyjaśnieniami nie jest uprawnionym zastosowanie do tego towaru kodu określonego przez skarżącą. Prawidłowo zatem, wbrew zarzutom skargi, organy celne zaklasyfikowały sporny towar do pozycji 8518 10 80 0.
Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, ze względu na wcześniejsze wywody, że Taryfa celna i uwagi do niej były wzajemnie sprzeczne. Wbrew temu co zarzuca skarżąca, ten sam towar jest zawsze klasyfikowany do jednej pozycji Taryfy celnej z uwzględnieniem brzmienia pozycji i uwag do sekcji oraz zgodnie z regułami określonymi w uwagach wyjaśniających. To, że strona i organ celny różnie klasyfikują dany towar, nie oznacza, że towar ten może być zaklasyfikowany do dwu różnych pozycji Taryfy celnej.
Fakt niezakwestionowania w innym zgłoszeniu celnym przez organy celne zastosowanej przez skarżącą klasyfikacji tego towaru nie oznacza, zdaniem Sądu, że w tej sprawie doszło do naruszenia zasady zaufania do organów państwowych. Skoro w tamtej sprawie błędna była klasyfikacja importowanego towaru, to nie można wymagać od organu, by dalej powielał wcześniejsze swoje błędne działania, a tym samym nie można uznać, by strona mogła wywodzić z tego faktu, w innych sprawach, korzystne dla siebie skutki prawne.
Bezpodstawny jest również podniesiony przez skarżącą Spółkę zarzut braku związania sądów przepisami rozporządzenia, jakim jest Taryfa celna.
Zgodnie bowiem z art. 84 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Art. 92. ust. 1 Konstytucji stanowi, że rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Upoważnienie powinno określać organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści aktu. Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie ustanowienia taryfy celnej z dnia 17 grudnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 226, poz. 1885) zostało wydane na podstawie wyraźnego upoważnienia ustawowego zawartego w przepisie art. 13 § 6 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. tekst. jedn. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.) i stanowiło w okresie jej obowiązywania źródło powszechnie obowiązującego prawa.
Wbrew zarzutom skargi zaskarżona decyzja nie narusza wiec prawa.
Skargę jako niezasadną należało więc na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) oddalić.