I SA/Sz 712/18

I SA/Sz 712/18 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2018-11-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-09-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Elżbieta Woźniak
Jolanta Kwiecińska
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
I FSK 302/19 - Wyrok NSA z 2022-08-30
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną intepretację indywidualną
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1221
art. 43 ust. 1 pkt 27
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska,, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 listopada 2018 r. sprawy ze skargi K.K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego K.K. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
W dniu 22 maja 2018 r. K. K. (dalej: "wnioskodawca", "strona", "skarżący") zwrócił się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "organ") o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.
z 2017 r., poz. 1221, ze zm., dalej, w skrócie: "ustawa o VAT")? kursów [...] w formie e-learningowej świadczonych w ramach abonamentu i poza abonamentem.
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynikało, że wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą "[...] K. K., jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, posiada tytuł magistra [...] uzyskany na uczelni wyższej. W związku ze swoim wykształceniem strona prowadzi działalność polegającą na tworzeniu materiałów
i sprzedaży kursów z zakresu [...] w formie e-learningowej. Kursy publikowane są na stronie internetowej (link: [...]). W zależności od tematu, będącego przedmiotem kursu, każdy z nich dzieli się na kilka lekcji, w których poruszane są poszczególne zagadnienia z danej dziedziny. W większości kursy składają się z takich elementów jak:
- film, na którym sfilmowany prowadzący przybliża słuchaczowi tematykę oraz pokazuje krok po kroku metodę rozwiązania zagadnienia,
- przedstawienie wzorów potrzebnych do rozwiązania zadań,
- przykładowe zadania do samodzielnego rozwiązania (w celu sprawdzenia pozyskanej wiedzy) oraz odpowiedzi do nich.
Nabywcami kursów do tej pory byli przede wszystkim studenci. W ostatnim czasie jednak wnioskodawca poszerzył swoją ofertę o kursy przeznaczone dla uczniów szkół średnich, mające za zadanie wspomóc ich w przygotowaniach do matury. Nauczane treści znajdują się
w programach nauczania szkół średnich oraz odpowiednio w programach nauczania poszczególnych kierunków szkół wyższych (uczelni). Skarżący w swojej ofercie posiada obecnie możliwość nabycia przez klientów:
a) pojedynczego, dowolnie wybranego kursu,
b) pakietu kursów,
c) pełnego pakietu szkolenia w ramach tzw. abonamentu Akademii.
Przeznaczeniem sprzedawanych przez wnioskodawcę pakietów jest pomoc studentom oraz licealistom w zrozumieniu zagadnień matematycznych przerabianych przez nich na zajęciach w celu uzyskania odpowiednio zaliczenia, bądź pozytywnej oceny semestralnej (końcowej) w szkole, w ramach programów kształcenia odpowiednio w szkołach wyższych oraz szkołach średnich.
W ramach Akademii nabywca (kursant) otrzymuje materiały do nauki (dostęp do wszystkich kursów, dodatkowych materiałów nie zawartych w kursach, natychmiastowy dostęp do nowych materiałów), dostęp do interaktywnych narzędzi doskonalących umiejętności, a także dostęp do wewnętrznego forum dyskusyjnego.
W celu uzyskania dostępu do kursów w ramach Akademii obecnie zainteresowany musi, w ramach procesu nabycia usług, założyć konto na stronie [...] Po zalogowaniu uzyskuje dostęp do kursów oraz forum dyskusyjnego. Dostęp do forum dyskusyjnego umożliwia interakcję i bezpośredni kontakt z wnioskodawcą. Jest to kontakt osobisty aczkolwiek na odległość. Osobą korespondującą, niekiedy w czasie rzeczywistym na chacie, jest strona.
W ramach powyższego nabywca może prosić o konsultacje i pomoc przy rozwiązaniu zadań,
z którymi ma problem. Taka pomoc w ramach Akademii w znacznym stopniu angażuje osobę wnioskodawcy. Nie jest w związku z tym możliwe wykonywanie tych usług wyłącznie za pomocą technologii informacyjnej.
Wnioskodawca planuje rozszerzyć swoją ofertę o nowe możliwości: każdy nabywca
(tj. nie tylko posiadacz abonamentu w ramach Akademii) w ramach wykupionego kursu będzie miał możliwość interakcji ze wnioskodawcą, poprzez dostęp do forum, np.: w celu uzyskania odpowiedzi na pytania dotyczące wykupionego kursu. Ponadto, uruchomione zostanie konto na Skype (również dla każdego nabywcy), na którym w określonych godzinach możliwy będzie bezpośredni kontakt ze stroną w formie wideorozmowy. Zatem, po rozszerzeniu oferty przez wnioskodawcę, nabywca otrzymywać będzie pakiet usług (m.in. dostęp do forum, chatu), a nie wyłącznie kurs. Klient, po planowanych zmianach, będzie nabywał usługę kształcenia (poprzez chat, Skype bądź forum) wraz z materiałami szkoleniowymi (które dotychczas mogły być nabywane oddzielnie) oraz sprawdzeniem wiedzy na egzaminie, celem uzyskania certyfikatu.
Dodatkowo Skarżący zamierza poszerzyć swoje wykształcenie o wiedzę z zakresu pedagogiki i psychologii.
Wnioskodawca posiada wykształcenie wyższe umożliwiające mu nauczanie, zgodnie
z kierunkiem studiów.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:
czy usługi wnioskodawcy, te które są nabywane przez klientów w ramach "abonamentu Akademii", będą zwolnione z podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT ?
Zdaniem strony, świadczone przez niego usługi, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy
o VAT, będą zwolnione z podatku.
Wnioskodawca dokonał obszernego uzasadnienia powyższego stanowiska.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia
[...] r., nr [...], uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.
W uzasadnieniu interpretacji organ wskazał, że - kursy z zakresu [...], które będzie świadczył wnioskodawca zarówno w ramach abonamentu, jak i poza abonamentem, nie będą usługami świadczonymi drogą elektroniczną, w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy o VAT, (sprawdzanie zadań i rozwiązań przedstawianych przez nabywców nie będzie miało charakteru zautomatyzowanego, nabywca będzie miał w trakcie trwania kuru dostęp do forum, chatu, konta Skype, gdzie będzie mógł konsultować się i uzyskać pomoc przy rozwiązywaniu zadań, usługi mogą być świadczone bez wykorzystania technologii informacyjnej).
Jednocześnie, wbrew stanowisku wnioskodawcy, przedmiotowe usługi edukacyjne nie będą zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, gdyż nie zostanie spełniona przesłanka podmiotowa zwolnienia - wnioskodawca nie jest nauczycielem i nie może zmienić tego faktu jego subiektywne odczucie, że skoro wykonuje działalność, która jego zdaniem jest tożsama z przedmiotem działania nauczyciela, to pełni funkcję nauczyciela. Co prawda wnioskodawca świadczy usługę prywatnego nauczania na poziomie średnim i wyższym, to jednak do zastosowania przedmiotowego zwolnienia konieczne jest spełnienie łącznie dwóch warunków - usługi muszą być świadczone przez nauczyciela (przesłanka podmiotowa) i muszą stanowić usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, średnim
i wyższym (przesłanka przedmiotowa). Organ podkreślił także, że usługi te nie będą korzystały również ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26, gdyż z wniosku nie wynika,
że wnioskodawca będzie jednostką objętą systemem oświaty, w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania.
W związku z powyższym wskazane usługi, w ocenie organu, nie będą korzystały z żadnej preferencji w postaci stawki obniżonej, bądź zwolnienia od podatku. Wobec tego do ich świadczenia należy stosować stawkę w wysokości 23%.
Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji, skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o:
- uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia wraz z wskazówkami do właściwego rozumienia pojęcia "nauczyciel", rzutującymi na sposób wykładni przepisu będącego przedmiotem skarżonej interpretacji indywidualnej;
- zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Wydanej interpretacji indywidualnej skarżący zarzucił naruszenie:
1. prawa materialnego poprzez dopuszczenie się błędu wykładni art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy
o VAT w zw. z art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. EU L z 2006 r., nr 347/1, ze zm., dalej także: "Dyrektywa"), poprzez uznanie, że określenie "nauczyciel" użyte w powyższym przepisie nie obejmuje swoim zakresem znaczeniowym osoby skarżącego, który - wbrew stanowisku organu - podczas wykonywania usług opisanych we wniosku działa
w charakterze nauczyciela (ułatwia i przyspiesza proces przyswajania wiedzy w zakresie zagadnień matematycznych przerabianych przez uczestników na zajęciach szkolnych bądź uniwersyteckich);
2. z ostrożności procesowej, naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 14c § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, ze zm. dalej: "o.p.") w związku z art. 121 § 1 o.p., poprzez wydanie interpretacji, która w żaden sposób nie wyjaśnia skarżącemu, dlaczego organ uznał jego stanowisko za nieprawidłowe, a w szczególności dlaczego subiektywne przekonanie organu jest bardziej właściwe od subiektywnego przekonania skarżącego. Powszechnie przyjęte jest, że prawidłowe uzasadnienie prawne powinno zawierać wyjaśnienie przepisów prawa podatkowego objętych daną interpretacją oraz wskazanie ich prawidłowej wykładni. Odpowiedź organu powinna być więc sformułowana w taki sposób, aby wnioskodawca uzyskał informację co do trafności jego stanowiska, a sama interpretacja ma wyjaśnić w wyczerpujący i rzetelny sposób, jaki przepis lub jakie przepisy znajdą zastosowanie w jego indywidualnej sprawie. W przedmiotowej sytuacji organ tego nie uczynił. Uzasadnienie prawne przedstawione w interpretacji, dotyczące przesłanki podmiotowej, nie zawiera żadnej argumentacji, przywołania przepisów czy definicji słownikowych, a organ ograniczył się wyłącznie do wskazania własnego stanowiska bez jakiegokolwiek jego uzasadnienia.
W uzasadnieniu skargi, skarżący przedstawił szeroką argumentację do podniesionych
w skardze zarzutów.
Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Skarga jest zasadna, gdyż organ zaskarżoną interpretacją indywidualną dopuścił się naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co stanowi podstawę uchylenia zaskarżonego aktu w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 ze zm., zw. dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Stosownie do art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Przepis ten wyznacza granice rozpoznania skargi na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie i stanowi,
że sąd administracyjny jest związany granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W poddanej sądowej kontroli sprawie, skarżący sformułował zarówno zarzuty naruszenia przez organ przepisu prawa materialnego jak i przepisów postępowania. W tej sytuacji
w pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania jako najdalej idącego w skutkach.
Na wstępie podkreślić należy, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega m.in. na tym, że organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika oraz pytania sformułowanego na jego tle, a także wyrażonej przez podatnika oceny prawnej (stanowisko podatnika). Innymi słowy organ wydający interpretację "porusza się" tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez na gruncie tego stanu faktycznego oceny prawnej. Organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, lecz ogranicza się do analizy okoliczności podanych we wniosku w zakresie sformułowanego pytania. W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, a w razie negatywnej oceny stanowiska wyrażonego we wniosku winno wskazywać prawidłowe stanowisko z uzasadnieniem prawnym - art. 14c § 1 i 2 o.p. Naruszeniem tego przepisu jest nie tylko brak praktycznie żadnego konkretnego odniesienia się organu interpretacyjnego do stanowiska wnioskodawcy (por. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia
2013 r. sygn. akt I FSK 660/12, LEX nr 1336016), ale także lapidarne i niewyczerpujące przedstawienie uzasadnienia prawnego przedstawionego stanu faktycznego, w sytuacji gdy - zdaniem organu interpretacyjnego - stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe (por. wyroki NSA: z dnia 15 listopada 2012 r. sygn. akt I GSK 36/12, LEX nr 1291291; czy z dnia 17 lipca
2012 r. sygn. akt II FSK 333/11, LEX nr 1244307).
Uzasadnienie stanowiska organu musi zatem być na tyle wyczerpujące, aby wynikało
z niego, że organ ocenił wszystkie istotne dla sprawy argumenty wnioskodawcy w stanie faktycznym czy zdarzeniu przyszłym przez niego przedstawionym. Powinno więc ono przedstawiać argumentację prawną, z której będzie jednoznacznie wynikać, dlaczego stanowisko i argumenty wnioskodawcy organ uznał za nietrafne i jakie argumenty przemawiały za stanowiskiem organu. W tym też celu najczęściej uzasadnienie prawne musi zawierać wykładnię powołanych przepisów prawa, ocenę możliwości ich zastosowania do opisanego we wniosku stanu faktycznego. Dopiero takie uzasadnienie realizuje cel określony w art. 121 o.p. mającym zastosowanie w postępowaniu interpretacyjnym na podstawie art. 14h tej ustawy, a którym jest pogłębianie zaufania do organów podatkowych.
Skoro interpretacja ma stanowić rzetelną informację dla wnioskodawcy, organ obowiązany jest w związku z tym w pierwszej kolejności ustalić, czy stan faktyczny we wniosku jest wyczerpujący (zamknięty), a następnie dokonać wykładni przepisów, które w jego i wnioskodawcy ocenie mogą mieć zastosowanie w stanie faktycznym opisanym we wniosku, po czym powinien wyjaśnić, jakie argumenty przesądzają o tym, że ten właśnie przepis ma (lub nie ma) zastosowania do tego stanu faktycznego. Dopiero taka interpretacja spełnia swoją rolę
i pozwala sądowi administracyjnemu na ocenę jej zgodności z przepisami prawa materialnego (por. wyroki NSA: z dnia 6 stycznia 2010 r. sygn. akt I FSK 1216/09, LEX nr 593549; z dnia
17 maja 2011 r. sygn. akt II FSK 74/10, LEX nr 1081410; czy z dnia 23 czerwca 2015 r. sygn. akt II FSK 1580/13, LEX nr 1774200).
W niniejszej sprawie, istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy organ interpretacyjny prawidłowo uznał, że usługi edukacyjne wnioskodawcy nie będą zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, gdyż nie zostanie spełniona przesłanka podmiotowa zwolnienia – skarżący nie jest nauczycielem.
W ocenie skarżącego przedstawiona przez organ interpretacja jest wadliwa bowiem organ w żaden sposób nie wyjaśnił skarżącemu, dlaczego organ uznał jego stanowisko za nieprawidłowe, a w szczególności dlaczego subiektywne przekonanie organu, że skarżący nie jest nauczycielem, jest bardziej właściwe od subiektywnego przekonania skarżącego, że pełni on funkcję nauczyciela.
W ocenie Sądu, w zaistniałym sporze racje należy przyznać skarżącemu.
Nie ulega bowiem wątpliwości, że uzasadnienie prawne przedstawione w interpretacji, dotyczące przesłanki podmiotowej, nie zawiera żadnej argumentacji. Trafnie wskazał skarżący, że organ ograniczył się wyłącznie do wskazania własnego stanowiska bez jakiegokolwiek jego uzasadnienia ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że "wnioskodawca nie jest nauczycielem i nie może zmienić tego faktu subiektywne odczucie wnioskodawcy, że skoro wykonuje działalność, która jego zdaniem jest tożsama z przedmiotem działania nauczyciela to pełni funkcje nauczyciela."
W świetle powyższego, brak jest możliwości oceny prawidłowości stanowiska organu
w spornej kwestii.
W tym miejscu podkreślić należy, że ze względu na istotę postępowania interpretacyjnego Sąd nie może zastępować i wyręczać organu w udzielaniu prawidłowej interpretacji. O ile sądowa kontrola interpretacji sprowadza się do oceny pod względem zgodności z prawem w trzech płaszczyznach (procesowej, ustrojowej i materialnoprawnej), to kontrola ta nie może polegać na zastępowaniu organów przez sąd w procesie wykładni przepisów, których dotyczy interpretacja, w sytuacji gdy organ w oczywisty sposób uchylił się od obowiązku wyczerpującego rozważenia w interpretacji podstawowych kwestii prawnych budzących wątpliwości interpretacyjne.
Wyrok sądu administracyjnego nie może bowiem zastąpić interpretacji indywidualnej, z którą ustawodawca łączy oznaczoną funkcję ochronną (zob.: wyrok WSA w Gliwicach z dnia
24 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/GL 1412/13; WSA w Rzeszowie z dnia 15 października
2013 r. sygn. akt I SA/Rz 743/13, wyroki dostępnie na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Próba dokonania przez Sąd kontroli takiej lakonicznej oceny, ograniczającej się w zasadzie do jednego zdania, będącego jedyną wypowiedzią organu w zakresie zagadnienia kogo należy uznać za nauczyciela w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, mającego zasadnicze znaczenie dla skarżącego, byłoby obarczone zbyt wielkim ryzykiem, mogłoby być jedynie oparte na nieuprawnionych domniemaniach w zakresie intencji organu, w sytuacji, gdy jego stanowisko powinno być wyczerpujące i kompleksowe. Taki sposób odpowiedzi organu wydającego interpretację indywidualną nie pozwala na ustalenie z jakich przyczyn uznano,
że stanowisko wnioskodawcy jest nieuprawnione, nie spełnia też wymogu wskazania prawidłowego stanowiska z uzasadnieniem prawnym, które organ zobowiązany jest powołać
w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy.
Zatem, jak już wskazano powyżej, brak należytego uzasadnienia prawnego zaskarżonej interpretacji w odniesieniu do pytania zawartego we wniosku, stanowi naruszenie prawa dające podstawę do uchylenia zaskarżonej interpretacji. Takie działanie organu niewątpliwie narusza treść art. 14c oraz art. 121 § 1 o.p. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nieprzedstawienie argumentacji prawnej uniemożliwia skontrolowanie czy wywody organu odpowiadają wymogom logiki i czy końcowy wniosek może być uznany za prawidłowy.
Z tego powodu Sąd odstąpił od analizy merytorycznej udzielonej interpretacji.
Sąd podziela stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Szczecinie z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 535/14 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl), że Sąd nie jest uprawniony do zastępowania organu administracji publicznej i do orzekania merytorycznego. Sąd nie udziela interpretacji, a zatem nie może,
z pominięciem interpretacji dokonanej przez organ, ocenić prawidłowości stanowiska wnioskodawcy. Kontroli Sądu nie jest bowiem poddawane stanowisko wnioskodawcy,
a interpretacja indywidualna wydana przez organ (art. 1 p.p.s.a.). Sąd bada, czy zaskarżona interpretacja została udzielona zgodnie z przepisami prawa i z uwzględnieniem okoliczności faktycznych wskazanych przez wnioskodawcę na etapie jej wydawania. Tylko poprzez ocenę prawidłowości interpretacji i w zakresie, w jakim jej udzielono, Sąd może wypowiedzieć się również co do merytorycznego zagadnienia przedstawionego we wniosku o interpretację.
Przy ponownym rozpoznaniu wniosku o interpretację, organ podatkowy obowiązany będzie dokonać szczegółowej analizy prawnej przepisu 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, będącego przedmiotem wątpliwości interpretacyjnych skarżącej. W tym zakresie organ przedstawi swój wywód prawny odnoszący się do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, co nie może ograniczać się jedynie do zacytowania przepisów prawa. Dopiero po należytym uzasadnieniu prawnym stanowiska w zakresie tego zagadnienia, organ dokona oceny stanowiska wnioskodawcy.
Mając na względzie przedstawione okoliczności i uznając za trafny zarzut naruszenia
art. 14c § 2 o.p. Sąd skargę uwzględnił na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a.
O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.
i art. 205 p.p.s.a. oraz § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. z 2011 r., Nr 31, poz.153), przy czym na zasądzone koszty składają się: uiszczony stały wpis sądowy od skargi ([...] zł), wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej (doradcy podatkowego) tytułem zastępstwa prawnego w postępowaniu sądowym ([...] zł) oraz uiszczona opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego ([...] zł).