I SA/Sz 710/04

I SA/Sz 710/04 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2005-05-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-10-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Jacek Niedzielski /sprawozdawca/
Kazimiera Sobocińska /przewodniczący/
Marzena Kowalewska
Symbol z opisem
602  ceny
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Prawo miejscowe
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 1; art. 3 paragraf 1 pkt 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2001 nr 97 poz 1050
art. 8 ust. 1 i 3 i art. 9
Ustawa z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach.
Dz.U. 2004 nr 204 poz 2088
art. 4
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity.
Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
Sentencja
Dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA K. S. Sędziowie: Sędzia WSA M. K. Del. Sędzia WSA J. N. (spr.) Protokolant: A. K. po rozpoznaniu w dniu [...] sprawy ze skargi H. K. na decyzję Rada Miasta S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie Ustalenie cen urzędowych za przewozy taksówkami na obszarze Miasta S. Oddalono skargę
Uzasadnienie
Skarżący H. K. wniósł skargę na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w S. w sprawie ustalenia cen urzędowych za przewozy taksówek na obszarze Miasta S.
Skarżący sformułował następujące zarzuty wobec uchwały Rady Miasta S.:
1. uchwała narusza istotę prawa własności, której nienaruszalność gwarantuje Konstytucja- nie jest zgodna z prawem,
2. uchwała powzięta na podstawie art. 8 i 9 ustawy o cenach z 2001. nie określając sposobu ustalenia wysokości ceny urzędowej a tym samym wysokości kosztów będących podstawą kalkulacji tej ceny nie określając dochodu, w tym wysokości ponoszonych kosztów publicznoprawnych wykonywania działalności uniemożliwia przedstawienie konkurentom zarzutów możliwych do udowodnienia przed sądem,
3, ograniczenie przedsiębiorcom Konstytucyjnie gwarantowanej swobody wykonywania działalności gospodarczej wyrażonej w art. 20, wskutek wypełnienia delegacji ustawowej powoduje, w ocenie skarżącego, że naruszone zostały zasady współżycia społecznego poprzez odebranie prawa do sądu wyrażonego w art. 77 ust,. 2 Konstytucji.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem i zaniechanie wykonywania postanowień skarżonej uchwały naruszającej Konstytucyjnie gwarantowane prawo własności i Konstytucyjnie gwarantowane prawo do sądu.
Dodatkowo w piśmie z dnia [...] . skarżący sformułował zarzut naruszenia art,, 107 § 1 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego -ponieważ skarżona uchwała nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego, co w myśl art., 156 § 1 pkt 2 stanowi rażące naruszenie prawa..
Skarżący ponownie wskazał, że uchwała Rady Miasta S. narusza prawa własności, którego nienaruszalność gwarantuje art 64 ust.. 3 Konstytucji, narusza również prawo do sądu, wyrażone w art,, 77 ust,, 2 Konstytucji.
Wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego poprzedzone zostało wezwaniem skierowanym do Rady Miasta S. do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...]..
W przedmiotowym wezwaniu skarżący skoncentrował się na aspekcie ekonomicznym podkreślając, że wprowadzona uchwałą cena urzędowa o charakterze ceny maksymalnej nie jest adekwatna do rzeczywistych kosztów ponoszonych przez taksówkarz,,
Skarżący podkreśla, że wprowadzenie ceny maksymalnej odbyło się bez dokonania szczegółowej, obiektywnej i rzetelnej analizy ekonomicznej tego typu usług na terenie miasta S., tym samym uchwała nie zawiera uzasadnienia merytorycznego,,
W przekonaniu skarżącego uchwała narusza art, 65 ust. 5 Konstytucji ponieważ zgodnie z ustawowym przepisem Konstytucji minimalną wysokość wynagrodzenia za pracę lub sposób ustalenia tej wysokości określa ustawa,, Podjęta przez Radę Miejska S. uchwała ogranicza zatem możliwości zarobkowania przez taksówkarzy przez wprowadzenie ceny maksymalnej, określonej w sposób nie merytoryczny, nie znajdujący oparcia w analizie ekonomicznej,
Skarżący podkreśla, że zgodnie z art, 8 ust., 2 Konstytucji, przepisy Konstytucji stosuje się bezpośrednio chyba, że Konstytucja stanowi inaczej.
Natomiast art"81 Konstytucji stanowi, że praw określonych w art,, 65 ust,, 4 i 5, art,, 66 , art. 69, art,, 71 i art,, 74-76 można dochodzić w granicach określonych w ustawie,
Skarżący podkreśla nadto, że w skardze wykonanie delegacji ustawowej przez Radę Miasta S. w postaci podjęcia skarżonej uchwały 0 ustanowieniu cen urzędowych za przewozy taksówkami, jest działaniem prawnym, które jest sprzeczne ze społeczno- gospodarczym przeznaczeniem tego prawa, bowiem ustanawia wysokości stawek tej ceny na poziomie, który nie zapewnia rentowności działalności transportowej rynku oraz ustanawia warunki ekonomiczne wykonywania działalności gospodarczej w sposób, który uniemożliwia przedsiębiorcom korzystanie z prawa do udowodnienia konkurencji wykonywania działalności przewozowej poniżej kosztów własnych,,
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta S. wniosła o oddalenie skargi jako bezprzedmiotowej,,
Uzasadniając swoje stanowisko Rada Miasta S. wskazała, że wbrew twierdzeniom skarżącego miała kompetencję do ustalenia cen urzędowych za przewozy taksówkami na obszarze swojego działania., Kompetencja ta wynika bezpośrednio z art.8 ust.1 ustawy z dnia 5 lipca 200li. o cenach / Dz U nr 97, poz,, 1050 ze zm, /, który stanowi, że rada gminy może ustalić ceny urzędowe za przewozy m, in taksówkami na terenie gminy,
W ocenie Rady Miasta skorzystanie z tej kompetencji nie stanowi naruszenia zasad współżycia społecznego w rozumieniu art, 5 Kodeksu cywilnego , bowiem przepis ten ma zastosowanie wyłącznie w stosunkach cywilnoprawnych i dotyczy sposobu wykonywania prawa przez podmioty prawa cywilnego,,
Uprawnienia organów jednostek samorządu terytorialnego do stanowienia przepisów prawa miejscowego na obszarze ich działalności, na podstawie
1 w granicach uprawnień zawartych w ustawie, wynika wprost art,, 87 ust.2 i art. 94 Konstytucji,,
W ocenie Rady Miasta bezpodstawny jest również zarzut, że u uchwale nie podano sposobu ustalenia wysokości ceny, w tym jej kalkulacji, ponieważ stanowiący podstawę prawną uchwały art..8 ust,, 1 ustawy o cenach nie zawiera takiego wymogu dla skutecznego ustalenia ceny urzędowej za przejazdy taksówkami..
Rada Miejska podnosi również, że skorzystanie przez nią z delegacji ustawowej dla ustalenia ceny urzędowej w żadnej mierze nie narusza Konstytucyjnie gwarantowanego prawa do sądu i nie ma wpływu na to prawo.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.,
Zgodnie z art 1 ustawy z dnia .30 sierpnia 2002r" - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi /DZ.. U, m 153, poz., 1270 ze zm"/, prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi normuje postępowanie sadowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracyjnej publicznej.,
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej / art. 3 § 1 pkt.5 / oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków , inne niż określone a art 3 § 1 pkt 5 ustawy, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.,
Sąd dokonując oceny przedmiotowej uchwały badał zatem jej legalność-zgodnie z prawem, Sąd nie stwierdził aby, skarżona uchwała Rady Miasta S. została wydana z naruszeniem prawa,
Przedmiotowa uchwała Rady Miejskiej S. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie ustalenia cen urzędowych za przewozy taksówkami na obszarze Miasta S. podjęte zostały na podstawie art. 8 ust.. 1 i 3 i art, 9 ustawy z dnia 5 lipca 2001r.. o cenach / Dz" U nr 97, poz. 1050 ze zm. /.
Rada Miasta S. ustaliła ww, Uchwale, ceny urzędowe 0 charakterze cen maksymalnych za przewozy taksówkami w granicach administracyjnych Gminy Miasta S..
W Uzasadnieniu uchwały wskazano, że ustawa o cenach zw. art, 8 ust.
1 upoważnia radę gminy do ustalenia cen urzędowych za przewozy taksówkami na terenie gminy.
Przewozy osób taksówkami stanowią uzupełniający i bardzo istotny element realizacji ustawowego zadania gminy w zakresie zapewnienia sprawnej komunikacji miejskiej.
Rada Miejska wskazała, że w ostatnich miesiącach przedsiębiorcy prowadzący przewozy osób taksówkami na terenie Szczecina podwyższyli w znacznym stopniu ceny za świadczone usługi..
W związku z powyższym Rada Miejska postanowiła ustalić ceny urzędowe za przewozy taksówkami na terenie Miasta, ceny te mają charakter cen maksymalnych.
Zgodnie z art,, 8 ust. l ustawy o cenach- rada gminy może ustalić ceny urzędowe za usługi transportu zbiorowego oraz za przewozy taksówkami na terenie gminy
Rada gminy określa strefy cen (stawki taryfowe) obowiązujące przy przewozie osób i ładunków taksówkami - art.. 8 ust. 3 ustawy..
Ceny urzędowe i marże handlowe mają charakter cen i marż handlowych maksymalnych, chyba że organ administracji publicznej, w przepisach wydanych na podstawie ustawy, ustalił inaczej - art, 9.
Sąd pragnie wskazać, że przepis art. 8 ust 1 ustawy o cenach nie jest podstawą do ustanowienia ceny Komunalnym przewoźnikom, lecz instrumentem regulowania nieprzekraczalnego poziomu cen obowiązującego wszystkich przewoźników / również prywatnych / świadczących usługi na terenie gminy w ramach Komunikacji miejskiej zdefiniowanej przez art. 4 ustawy z dnia 6 września 200Ir., o transporcie drogowym /Dz U,, nr 204, poz. 2088 ze zm.V
Należy również podkreślić , że ustawa o cenach nie zawiera w swoich postanowieniach uregulowań nakładających na radę gminy obowiązek szczególnego sposobu postępowania przy podejmowaniu tego typu uchwały. Ustawa ta nie zawiera bowiem określenia trybu oraz zasad uchwalania tego rodzaju cen,.
Należy zatem przyjąć, że uchwalenie tego typu uchwały musi nastąpić zgodnie z przepisami ustawy z dnia 08 marca 1990r o samorządzie gminnym /Dz,U z 2001rr. Nr 142, poz. 1591 ze zm.,/
Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona uchwała została podjęta wbrew przepisom ustawy o samorządzie gminnym.
Wskazać należy, że Wojewoda Z. również nie stwierdził, działając w trybie nadzorczym, aby uchwała naruszała prawo.
Uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Z. Nr [...] z dnia [...] . i weszła w życie 14 dni od jej ogłoszenia.
W ocenie Sadu, podnoszone przez skarżącego naruszenia wskazanych przez niego przepisów Konstytucji, są całkowicie nietrafne,.
Rada Miejska S. uchwalając bowiem przedmiotową uchwałę działała w oparciu i w granicach prawa. Materialnoprawną podstawę uchwały stanowi bowiem art 8 ustawy o cenach, których który daje radzie gminy uprawnienia do ustalenia cen urzędowych za przewóz osób i rzeczy taksówkami, są to ceny urzędowe o charakterze maksymalnym.
Ustawa o cenach nie nakłada na radę gminy obowiązku przedstawienia szczegółowej kalkulacji ekonomicznej takich cen ani obowiązku dokonywania konsultacji społecznych w tym zakresie..
Postanowień takich nie zawiera również ustawa o samorządzie gminnym,.
Tym samym należy stwierdzić, że wykonywanie przez radę gminy ustawowych uprawnień nastąpiło zgodnie z prawem a tym samym nie można przypisać radzie przymiotu bezprawności działania i naruszania norm wyrażonych w Konstytucji..
Z tych też przyczyn Sąd na podstawie art 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi oddalił skargę..