I SA/Sz 704/22

I SA/Sz 704/22 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2023-02-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-10-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Elżbieta Dziel /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 869
art. 207
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.
Dz.U.UE.L 2014 nr 187 poz 1  art. 17 ust. 4 lit. a
Rozporządzenie Komisji (UE) NR 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w  zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel (spr.) Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Protokolant starszy inspektor sądowy Joanna Zienkowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu [...] lutego 2023 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie na realizację projektu wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją nr WWRPO/2014-2020/20/W/2022 z dnia 27 lipca 2022 r. Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, pełniący rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego 2014 - 2020 (zwany dalej: "organ", "IZ RPO WZ") utrzymał w mocy własną decyzję z dnia
4 sierpnia 2021 r. WWWRPO/2014-2020/17/W/2021, którą orzekł wobec T. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki jawnej z siedzibą
w S. (dalej zwanej: "beneficjent", "skarżąca") o zwrocie środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego 2014 - 2020 na podstawie umowy o dofinansowanie
nr [...] zawartej w S. w dniu 3 lipca 2018 r. na realizację projektu pn. "[...]" (dalej: "projekt") w kwocie [...]zł wraz z odsetkami
w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w tym:
- kwotę odsetek określonych jak dla zaległości podatkowych od kwoty [...]zł liczonych od dnia 3 sierpnia 2018 r. (data przekazania środków) do dnia dokonania całkowitej zapłaty należności głównej,
- kwotę odsetek określonych jak dla zaległości podatkowych od kwoty [...]zł liczonych od dnia 17 października 2018 r. (data przekazania środków) do dnia dokonania całkowitej zapłaty należności głównej,
- kwotę odsetek określonych jak dla zaległości podatkowych od kwoty [...]zł liczonych od dnia 4 stycznia 2019 r. (data przekazania środków) do dnia dokonania całkowitej zapłaty należności głównej.
Jak wynika z akt sprawy, zgodnie z zapisami ww. umowy z dnia 3 lipca 2018 r., IZ RPO WZ zobowiązała się do dofinansowania części wydatków kwalifikowanych poniesionych na realizację projektu na podstawie poprawnego wniosku o płatność. Beneficjent natomiast zobowiązał się do realizacji projektu z należytą starannością,
w szczególności ponosząc wydatki celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie
z zachowaniem zasad optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa unijnego oraz prawa krajowego, Regulaminem konkursu, wytycznymi horyzontalnymi oraz w sposób który zapewni prawidłową i terminową realizację Projektu.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przedstawił szczegółowy opis zdarzeń związanych z oceną realizacji Projektu, w tym, wskazał na podjęte czynności w ramach kontroli planowej w dniu 4 kwietnia 2019 r., dokonane ustalenia kontroli, skierowane do beneficjenta bezskuteczne wezwanie z dnia 1 marca 2020 r. do zwrotu środków w wysokości [...] wraz z odsetkami, wszczęcie w dniu 30 marca 2020 r. postępowania w przedmiocie zwrotu środków otrzymanych na podstawie umowy
z dnia 3 lipca 2018 r. oraz wydaną decyzję z dnia 4 sierpnia 2021 r.
We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy beneficjent zarzucił naruszenie:
I. przepisów postępowania, tj.:
1) art. 7 k.p.a. i 77 § 1 k.p.a. przez niepodjęcie przez przedmiotowy organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do jej załatwienia, jak również poprzez niewystarczające zebranie
i rozpatrzenie przez organ materiału dowodowego oraz wybiórcze i subiektywne potraktowanie materiału dowodowego;
2) art. 8 k.p.a. poprzez podejmowanie przez przedmiotowy organ działań
i prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej;
3) art. 7 k.p.a. i 80 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego przejawiające się:
a) uznaniem jakoby udostępnianie wytworzonego w ramach dofinansowania oprogramowania stanowiło naruszenie wymogu wyłącznego korzystania z wartości niematerialnych i prawnych w zakładzie otrzymującym pomoc (art. 17 ust. 4 lit. a) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu;
b) nieuwzględnieniem kwestii powiązań pomiędzy spółkami T. , T. sp. z o. o. oraz beneficjenta, powiązanymi ze sobą zarówno osobowo, jak
i kapitałowo, co ma ogromne znaczenie dla ustalania rozliczeń Umowy
o dofinansowanie oraz możliwości modyfikacji postanowień umownych pomiędzy wskazanymi spółkami;
c) przyjęciem jakoby beneficjent naruszył § 4 ust. 1 Umowy, § 5 ust. 9 Umowy, § 5 ust. 15 Umowy, jak i punkty: 6, 7 i 8 podrozdziału 1.2 Regulaminu Konkursu
w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego 2014- 2020 dot. naboru nr [...] (dalej jako: "Regulamin konkursu") na podstawie błędnego uznania, iż beneficjent rzekomo naruszył obowiązki w zakresie wydatków kwalifikowanych, wykorzystywał nabyte wartości niematerialne i prawne niezgodnie z celem określonym we wniosku
o dofinansowanie, nie doprowadził do wprowadzenia innowacji produktowej, a wykonany przez niego produkt nie spełniał warunków inwestycji początkowej
w rozumieniu art. 2 pkt 49 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 roku;
d) przyjęciem jakoby Beneficjent naruszył pkt 1 lit. b) i c) podrozdziału 3.2 Regulaminu oraz pkt 4 ppkt 4a) podrozdziału 3.5 Regulaminu konkursu w zakresie braku możliwości zaliczenia do wydatków kwalifikowanych wydatków poczynionych przez beneficjenta, co stoi w sprzeczności ze zgromadzonym materiałem dowodowym, w szczególności postanowieniami protokołu pokontrolnego z 5.07.2019 r.;
e) przyjęciem jakoby beneficjent nie osiągnął celu Projektu,
f) przyjęcie jakoby beneficjent nie osiągnął wskaźników rezultatu w postaci utworzenia, obsadzenia i utrzymania 3 miejsc pracy,
g) przyjęciem jakoby beneficjent nie osiągnął wskaźnika produktu w postaci liczby przedsiębiorstw otrzymujących wsparcie, podczas gdy jedynym przedsiębiorstwem korzystającym ze wsparcia był beneficjent.
4) art. 81a § 1 kpa poprzez naruszenie zasady rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych, poprzez rozstrzygnięcie na niekorzyść beneficjenta wszelkich wątpliwości organu co do stanu faktycznego niniejszej sprawy;
II. przepisów prawa materialnego, tj.:
1) art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 pkt 1) Ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2019, poz. 869 ze zm., dalej jako: "u.f.p.") poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że beneficjent wykorzystał pobraną dotację z naruszeniem procedur, skutkujące obowiązkiem jej zwrotu, podczas gdy beneficjent pobrał ją zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz w wysokości i na warunkach określonych w umowie,
2) art. 17 ust. 4 lit a) Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu poprzez nieuzasadnione przyjęcie jakoby Beneficjent naruszył wskazany przepis poprzez zawarcie umowy licencyjnej z T. .
Zaskarżoną decyzją z dnia 27 lipca 2022 r. organ utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia 4 sierpnia 2021 r.
Organ stwierdził, że nabyta przez beneficjenta w ramach Projektu wartość niematerialna i prawna nie była wykorzystywana wyłącznie w jego przedsiębiorstwie, beneficjent nie osiągnął zakładanych celów realizowanego przedsięwzięcia, w tym wzrostu konkurencji, jak również założonych wskaźników produktu i rezultatu (przychodu i zatrudnienia). W sprawie doszło do naruszenia postanowień umowy, tj.
§ 5 ust. 9 i ust. 15 oraz § 21 ust. 3), Regulaminu konkursu, tj. punktu 4 ppkt 4a podrozdziału 3.5 oraz punktu 8 podrozdział 1.2 oraz art. 17 ust. 4 Rozporządzenia nr 651/2014 i art. 44 ust. 3 pkt 1 lit b u.f.p., art. 184 u.f.p.
Podjęte rozstrzygnięcie organ szczegółowo uzasadnił. W szczególności organ przywołał treść punktu 4 ppkt 4a podrozdziału 3.5 Regulaminu konkursu, zgodnie
z którym katalog wydatków kwalifikowalnych w ramach konkursu obejmuje nabycie wartości niematerialnych i prawnych, pod warunkiem, że:
a) należy z nich korzystać wyłącznie w przedsiębiorstwie otrzymującym pomoc,
b) muszą podlegać amortyzacji,
c) należy je nabyć na warunkach rynkowych od osób trzecich niepowiązanych
z nabywcą osobowo lub kapitałowo,
d) muszą być włączone do ewidencji księgowej przedsiębiorstwa otrzymującego pomoc i muszą pozostać związane z projektem, na który przyznano pomoc, przez okres trwałości projektu, tj. przez co najmniej 3 lata od daty płatności końcowej na
rzecz beneficjenta,
e) w przypadku nabycia wartości niematerialnych i prawnych niedostępnych powszechnie w sprzedaży, tworzonych na indywidualne potrzeby beneficjenta tj. oprogramowania dedykowane, licencje wyłączne, patenty, know-how itp. wnioskodawca zobowiązany jest przedstawić w polu C.1 Biznes Planu, stanowiącego załącznik nr 1 do wniosku o dofinansowanie, metodę i wyniki szczegółowej wyceny niniejszej wartości niematerialnej i prawnej.
Organ wskazał na zawarte przez beneficjenta dwie aneksowane umowy licencyjne z podmiotami trzecimi, tj. umowę z dnia 28 października 2018 r. oraz
w dniu 30 września 2019 r.
Stwierdził, że umowa z dnia 28 października 2018 r. (umowa nr 1) nigdy nie była zrealizowana, a w wyniku zawarcia przez beneficjenta umowy z dnia 30 września 2019 r. (umowa nr 2) z amerykańską spółką kapitałową T. doszło do rozszerzenia kręgu podmiotów korzystających z produktu wytworzonego przez beneficjenta
w ramach realizacji projektu. Beneficjent sprzedał prawo do korzystania z całego produktu, i w konsekwencji doszło do przeniesienia na inny podmiot wartości niematerialnej i prawnej wytworzonej przy realizacji Projektu w ramach RPOWZ. Spółka odstąpiła od przedstawionego w dokumentacji aplikacyjnej sposobu realizacji Projektu, gdzie koncepcja licencjonowania, tj. odsprzedaży oprogramowania, mająca stanowić dodatkowy element realizowanego przedsięwzięcia, stała się jedynym
i wyłącznym sposobem sprzedaży oprogramowania. Podmiotem korzystającym
z produktu wytworzonego w ramach Projektu była amerykańska spółka T. , oferująca jego bezpośrednią sprzedaż na rzecz konkretnych odbiorców. Beneficjent wyjaśnił, że w 2018 roku nie uzyskał jakiegokolwiek przychodu w związku
z realizowanym w ramach RPOWZ przedsięwzięciem. Powyższe stanowiło zdaniem organu również naruszenie punktu 8 podrozdziału 1.2 Regulaminu konkursu.
Powyższe doprowadziło organ do wniosku, że beneficjent nie działał bezpośrednio na rynku konkurencyjnym i nie oferował bezpośrednio omawianego oprogramowania odbiorcom końcowym, zatem nie osiągnął celu, jakim było doprowadzenie do wzrostu jego konkurencyjności.
Dalej organ wyjaśnił, że uzyskiwanie przez spółkę T. korzyści związanych z Projektem jest niezgodne z założeniem beneficjenta ujętym w punkcie E.1 wniosku o dofinansowanie, wskaźnikiem produktu dotyczącym liczby przedsiębiorstw otrzymujących wsparcie, którego wartość docelową określono na poziomie jednego przedsiębiorstwa.
Organ wskazał również na okoliczności uzasadniające stwierdzenie, że beneficjent nie zrealizował wskaźników rezultatu ujętych w pkt E.2 wniosku
o dofinansowanie, tj. wskaźnika przychodu sprzedaży oraz wskaźnika wzrostu zatrudnienia.
Co do pierwszej kwestii organ zwrócił uwagę, że beneficjent nie uzyskał przychodów na podstawie umowy licencyjnej z dnia 28 października 2018 r.,
a wskazane przez niego rozliczenia z T. z tytułu zawartej umowy licencyjnej nr 2 uznał za niewiarygodne. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał na szczegółowe ustalenia odnośnie do wystawionych w tym zakresie faktur oraz faktur korygujących. Według organu, beneficjent nie potwierdził uzyskania przychodu ze sprzedaży Produktu we wskazanym okresie.
Z kolei w zakresie braku realizacji przez beneficjenta wskaźnika rezultatu dotyczącego zatrudnienia trzech osób do dnia 29 października 2019 r. oraz w okresie trzech następnych lat, przewidzianego w § 21 ust. 3 umowy i wynikającego z daty realizacji Projektu, organ przedstawił szczegółową analizę zgromadzonego materiału dowodowego w zakresie zatrudnienia trzech osób, wskazał m.in. na naruszenia przepisów prawa w zakresie terminu na zgłoszenie pracowników do ubezpieczenia społecznego. Organ stwierdził, że niedopełnienie przez beneficjenta obowiązków wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, jak również liczne braki w dokumentacji pracowniczej, powodują, że nie można w sposób jednoznaczny ocenić, czy utworzone przez niego trzy miejsca pracy zostały rzeczywiście obsadzone, a następnie utrzymane w okresie "trwałości Projektu", tj. w okresie trzech lat od jego zakończenia.
Organ nie stwierdził także naruszenia przepisów postępowania.
Skarżąca w skierowanej do sądu skardze na opisana wyżej decyzję, zarzuciła naruszenie:
I. Przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy,
a mianowicie:
1) art. 7 k.p.a. i 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 136 § 1 k.p.a. przez niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do jej załatwienia, jak również poprzez niewystarczające zebranie
i rozpatrzenie przez organ materiału dowodowego oraz wybiórcze i subiektywne potraktowanie materiału dowodowego przejawiające się w wyciągnięciu sprzecznych z zasadami logiki wniosków ze zgromadzonego materiału dowodowego polegające na:
a) pominięciu przedstawianych wyjaśnień przez skarżącą oraz braku przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie dokonania modyfikacji
i opracowania nabytego oprogramowania od H. . LTD przez skarżącą, przyjmując, że nabyte oprogramowanie było udostępnianie podmiotom trzecim w tym T. , podczas gdy z wyjaśnień przedstawionych przez skarżącą wynikało, iż nabyte oprogramowanie od H. . LTD zostało poddane dalszym modyfikacjom przez pracowników skarżącej, co z kolei skutkowało powstaniem nowego oprogramowania tj. [...] botów, stanowiących odrębne oprogramowanie,
b) w przypadku wątpliwości organu co do zakresu i terminu wprowadzenia zmian w umowie licencyjnej z dnia 28.10.2018 r. pomiędzy T. sp. z o. o. a skarżącą braku przeprowadzenia postępowania dowodowego w postaci zeznań świadków, podczas gdy mając jakiekolwiek wątpliwości w tym zakresie organ powinien podjąć stosowne działania celem ich wyjaśnienia,
c) w przypadku wątpliwości organu co do istnienia stosunku pracy pomiędzy skarżącą a jej pracownikami M. G., H. J.
i J. M., braku przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie, podczas gdy mając jakiekolwiek wątpliwości organ winien przeprowadzić takowe postępowanie dowodowe chociażby w zakresie zeznań świadków czy wystąpienia
z zapytaniem do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych celem potwierdzenia istnienia stosunku pracy, terminu jego powstania, zakresu wykonywanej pracy,
2) art. 8 § 1 k.p.a. poprzez podejmowanie przez organ działań
i prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej oraz naruszając zasadę proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania polegających na :
a) bezpodstawnym przyjęciu jakoby skarżąca wprowadziła organ w błąd we wniosku o dofinansowanie co do sposobu dystrybucji [...] botów wskazując jakoby sprzedaż [...] botów miała jedynie pomocniczo być realizowana przez platformę [...] podczas gdy zgodnie ze wnioskiem o dofinansowanie (pkt B. 11.; D.6.1.) oraz biznes planem - część opisowa (pkt C.4 str. 26) skarżąca od samego początku wskazywała na komplementarność projektu z poprzednim projektem wspólnika skarżącej z 2015 r. w zakresie powstania platformy [...] wsparcia serwisów komunikacji z klientami i stroną [...], jak i sposobu dystrybucji poprzez oferowanie nowego produktu [...] botów dla dotychczasowych klientów korzystających z rozwiązań wspólnika skarżącej poprzez stronę internetową [...],
b) naruszenie zasady proporcjonalności poprzez nieuzasadnione przyjęcie nadmiernego formalizmu przy rozliczaniu dofinansowania, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, iż skarżąca osiągnęła wszystkie cele i założenia projektu tj. doprowadziła do powstania innowacyjności technologicznej w postaci [...] botów
i wprowadziła je na rynek, czego organ nigdy nie kwestionował, rozwinęła i utrzymała nowe miejsca pracy, osiągnęła odpowiedni poziom przychodów,
c) prowadzeniu postępowania w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej, przejawiające się w długotrwałym przeciąganiu rozpoznania sprawy, wydając tylko postanowienia o przedłużeniu trwania postępowania, nie podejmując przy tym żadnych czynności, które uzasadniałby przedłużanie trwającego postępowania, co niewątpliwie narusza zasadę wyrażoną w art. 8 § 1 k.p.a.;
d) bezpodstawnym i niezgodnym z zasadami logiki nieuwzględnieniu przedstawionych przez spółkę rozliczeń z T. w zakresie wysokości uzyskiwanego przychodu ze sprzedaży [...] botów za pośrednictwem T. przez skarżącą, co skutkowało błędnym uznaniem przez organ niewykazania przez skarżącą uzyskania przychodów na wymaganym poziomie;
3) Art. 6, 7 i 80 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego przejawiające się:
a) w przyjęciu przez organ, że spółka nie wykorzystywała wytworzonych
w ramach dofinansowanego projektu wartości niematerialnych i prawnych wyłącznie we własnym zakładzie, albowiem zdaniem organu udostępniła go T. (Decyzja nr 2 str. 16) podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego (np. Umowa licencyjna z T. - art. 3 pkt 3.1 oraz 3.3.; art. 6 pkt 6.3; załącznik nr 1 Warunki licencji - § 2 ) wynika, że spółka jedynie udzieliła T. licencji celem dalszej odsprzedaży produktu czyli tidio botów, co nie wiąże się z utratą korzystania we własnym zakładzie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy albowiem z niego organ zarzucił naruszenie Spółce art. 17 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu, określony w zarzucie nr 11.2 poniżej,
b) w przyjęciu przez organ jakoby udzielenie licencji T. celem sprzedaży [...] botów stanowiło naruszenie wymogu wyłącznego korzystania z wartości niematerialnych i prawnych w zakładzie otrzymującym pomoc (art. 17 ust. 4 lit. a) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu podczas gdy oferowane do sprzedaży tidio boty nie są tożsamym oprogramowaniem jakie stanowiło wartość niematerialną i prawną zakupioną przez spółkę od H. LTD;
c) w przyjęciu przez organ jakoby skarżąca niezgodnie z § 4 ust. 1 Umowy, § 5 ust. 9 Umowy, § 5 ust. 15 Umowy, jak i punktami: 6, 7 i 8 podrozdziału 1.2 Regulaminu konkursu korzystała z nabytych wartości niematerialnych i prawnych tj. oprogramowania nabytego od H. LTD , poprzez jego udostępnienie do dalszej sprzedaży T. , nie doprowadziła do wprowadzenia innowacji produktowej, a wykonany przez nią produkt nie spełniał warunków inwestycji początkowej w rozumieniu art. 2 pkt 49 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 roku z uwagi na brak bezpośredniej sprzedaży produktu przez skarżącą (decyzja 2 str. 18 i 19), podczas gdy skarżąca od samego początku wskazywała na obrany przez nią model dystrybucji innowacji produktowej w postaci [...] botów jak i wykorzystywała do tego celu spółkę T. , która to spółka była i jest w pełni zależna od skarżącej;
d) w przyjęciu przez organ jakoby skarżąca niezgodnie z pkt 1 lit. b) i c) podrozdziału 3.2 Regulaminu konkursu oraz pkt 4 ppkt 4a) podrozdziału 3.5 Regulaminu zaliczyła do wydatków kwalifikowanych wydatków poczynionych przez skarżącą, co stoi w sprzeczności ze zgromadzonym materiałem dowodowym,
w szczególności wcześniejszymi ustaleniami organu zamieszczonymi w protokole pokontrolnym z 5.07.2019 r. gdzie organ pozytywnie rozpoznał stosowanie przez skarżącą zasad wskazanych w załączniku nr 5 do Umowy, postanowień Regulaminu konkursu przy zakupie wartości niematerialnych i prawnych, zaakceptował przedstawione rozliczenia w postaci faktur zakupu jak i zgodności zakupionych wartości niematerialnych i prawnych ze specyfikacją;
e) w przyjęciu przez organ jakoby skarżąca nie osiągnęła celu wynikającego
z umowy o dofinansowanie nr [...] tj. wzrostu innowacyjności przedsiębiorstwa skarżącej poprzez wprowadzenie na rynek nowatorskiego produktu oraz technologii machine learning zastosowanej w platformie internetowej, z uwagi na jego oferowanie podmiotom trzecim za pośrednictwem T. , podczas gdy ani Umowa ani Regulamin nie zakazywały skarżącej przyjęcie takiego modelu dystrybucji, co zostało przez skarżącą także wskazane już we wniosku o dofinansowanie (pkt B.11.; D.6.1.) oraz w biznes planie w części opisowej (pkt C.4 str. 26),
f) w przyjęciu przez organ jakoby skarżąca nie osiągnęła wskaźników produktu oraz rezultatu w postaci wysokości uzyskiwanych przychodów oraz utworzenia, obsadzenia i utrzymania 3 miejsc pracy podczas gdy z przedstawionego materiału dowodowego wynika, że skarżąca uzyskała odpowiednie przychody rok do roku (faktury VAT nr [...], potwierdzeń przelewów z dni 03.09.2019, 12.09.2019, 15.10.2019 i 17.06.2020), zatrudniła i utrzymała 3 stanowiska pracy (umowa o pracę z M. W., M. G., J. M. i H. J.), wprowadziła na rynek innowację produktową i procesową w postaci [...] botów.
II. przepisów prawa materialnego ti.:
1. art. 207 u.f.p. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że skarżąca wykorzystała pobraną dotację z naruszeniem procedur, skutkujące obowiązkiem jej zwrotu, podczas gdy skarżąca pobrała ją zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz w wysokości i na warunkach określonych w Umowie ;
2. art. 17 ust. 4 lit a) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu poprzez nieuzasadnione przyjęcie jakoby skarżąca naruszyła wskazany przepis poprzez zawarcie umowy licencyjnej z T. ;
Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr WWRPO/2014-2020/17/W/2021 z dnia 4 sierpnia 2021 r., umorzenie postępowania administracyjnego prowadzonego przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego oraz zasądzenie dla skarżącej od organu zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego dla radcy prawnego według norm prawem przepisanych.
Dodatkową argumentację przedstawiła skarżąca w uzasadnieniu skargi oraz
w pismach procesowych z 2 i 22 lutego 2023 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie; do stanowiska skarżącej ustosunkował się dodatkowo w piśmie procesowym z dnia 14 lutego 2023 r.
Skarżąca wniosła nadto o przeprowadzenie dowodu z dokumentu urzędowego, tj. zaświadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 lutego 2023 r. na potwierdzenie faktu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę pracownicy J. M. przez skarżącą przez okres jej zatrudnienia. Skarżąca wraz z wnioskiem dowodowym przedłożyła ww. zaświadczenie.
Sąd na rozprawie w dniu 9 lutego 2023 r. postanowił dopuścić dowód
z zaświadczenia ZUS z dnia 8 lutego 2023 r. na potwierdzenie faktu zatrudnienia J. M. przez skarżąca spółkę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej: "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby
w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga
w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów, stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
Wskazać należy, że przedmiotem niniejszego postępowania była decyzja orzekająca zwrot od skarżącej środków otrzymanych w ramach RPOWZ 2014 - 2020 na podstawie Umowy o dofinansowanie na realizację projektu pn. "[...] w kwocie [...]zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.
Podstawą wydania powyższej decyzji był m.in. art. 207 u.f.p., zgodnie z którym, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, 3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9.
W art. 207 ust. 8 u.f.p. postanowiono, że w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W art. 207 ust. 9 u.f.p. przewidziano, że po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków. Wykorzystaniem środków niezgodnie z przeznaczeniem jest zapłata za zrealizowane zadania inne niż te, na które środki przyznano, czyli sfinansowane zadania będące poza zakresem rzeczowym projektu, na który środki przekazano, wydatki niezwiązane bezpośrednio z realizacją projektu, nieprzyczyniające się do osiągnięcia celu określonego w umowie o dofinansowanie, które nie mogą zostać uznane za kwalifikowalne. Termin "przeznaczenie" oznacza określenie, któremu ma służyć dana rzecz, przekazanie dla kogoś, na czyjś użytek, zastosowanie. Naruszenie procedur przy wykorzystaniu środków dotyczy natomiast przede wszystkim procedur wskazanych w umowie o dofinansowanie projektu, zawieranej na podstawie art. 206 ustawy o finansach publicznych, w szczególności w zakresie zamówień publicznych.
Zdaniem organu skarżąca na etapie realizacji projektu dopuściła się naruszeń, wynikiem których nastąpiło wykorzystanie przyznanych jej środków w sposób niezgodny z przeznaczeniem. Organ wskazał na następujące naruszenia: rozszerzenie podmiotów korzystających z zakupionego w ramach projektu produktu, brak działania bezpośredniego na rynku konkurencyjnym, brak osiągnięcia wskaźnika przychodu ze sprzedaży na odpowiednim poziomie oraz nieutrzymanie wskaźnika zatrudnienia.
Nie zgadzając się z powyższymi zarzutami skarżąca wskazała, że w nabytym w ramach umowy o dofinasowanie produkcie dokonała zmian zarówno w zakresie kodów źródłowych jak i w jego oprogramowaniu, w efekcie których powstał nowy produkt, w konsekwencji nie wystąpiła sytuacja, w której inne podmioty korzystałyby
z zakupionego w ramach projektu produktu. Podniosła także, że nie zobowiązywała się wobec organu, do wyłącznej i bezpośredniej sprzedaży produktu, wskazała także, że przedłożonych przez nią dokumentów wynika zarówno osiągnięcie zamierzonego wskaźnika rezultatu jak i utrzymanie wskaźnika zatrudnienia na odpowiednim poziomie.
Rozważania należy rozpocząć od przypomnienia, że udział w konkursie
w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego jest dobrowolny. Beneficjent uczestnicząc w takim konkursie zobowiązuje się przestrzegać zarówno regulacji ogólnych dotyczących konkursu,
w tym przepisów prawa krajowego i unijnego regulujące zasady udziału w konkursie
i wykorzystania przyznanych środków, lecz także szczególnych przepisów dotyczących konkursu zawartych w regulaminie jego dotyczących oraz zobowiązań wynikających z umowy o dofinasowanie. Beneficjent obowiązany jest na każdym etapie swego udziału w konkursie i realizacji programu wobec instytucji zarządzającej sposób jasny i dokumentować realizację przyjętych na siebie zobowiązań.
Odnosząc się do pierwszego z wymienionych powyżej zagadnień wskazać należy na treść art. 17 ust. 4 lit. a Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i art. 108 Traktatu (Dz. U. UE L 187 z 26 czerwca 2014). Stosownie do przywołanego powyżej przepisu jednym z warunków uznania pomocy inwestycyjnej dla MŚP prowadzących działalność na terytorium Unii oraz poza jej granicami za zgodną z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu
i wyłączoną z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jest wyłączne korzystanie z wartości niematerialnych i prawnych w zakładzie otrzymującym pomoc.
Również w postanowieniach regulaminu konkursu [...] zawarte zastały korespondujące z powyższym przepisem zapisy, i tak
w podrozdziale 3.5 pkt 4 ppkt 4 lit. a wskazano, że katalog wydatków kwalifikowalnych w ramach konkursu obejmuje nabycie wartości niematerialnych i prawnych, pod warunkiem, że należy z nich korzystać w przedsiębiorstwie otrzymującym pomoc.
Przy stosowaniu tego przepisu należy za każdym razem uwzględniać charakter i cechy konkretnej wartości materialnej i prawnej, na nabycie której zostało przyznane dofinansowanie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem dofinasowania było nabycie od H. crafts konkretnego oprogramowania - botów. Podkreślenia
w tym miejscu wymaga, że podmiot H. przedstawił dla skarżącej w odpowiedzi na zapytanie ofertowe, ofertę na [...] Boty. Skarżąca wskazała, że w nabytym oprogramowaniu dokonała modyfikacji w kodzie źródłowym
i dokonała przygotowania do komercjalizacji tego rozwiązania.
Zdaniem sądu nie można zgodzić się ze skarżącą co do tego, że w wyniku dokonanych przez nią zmian powstał zupełnie nowy produkt. Wprowadzenie bowiem zmian w nabytym przez nią od H. produkcie w postaci oprogramowania w istocie będącym już botem i co więcej nazywanym przez obie strony umowy o dzieło z dnia 20 kwietnia 2018 r. [...] botem, nie mogło doprowadzić do powstania innego produktu rozumianego jako inna kategoria produktu. Skarżąca bowiem zmodyfikowała nabyte przez siebie oprogramowanie, w ten sposób nabyty uprzednio produkt został zmieniony i nie jest tożsamy z produktem nabytym, jednak nie jest zupełnie nowy produkt, nadal bowiem mamy do czynienia z oprogramowaniem w postaci botu. Rację zatem można przyznać tu organowi, co do tego, że nabyty przez skarżącą produkt pozostaje częścią produktu zmodyfikowanego przez skarżącą.
Zgodzić się natomiast należy ze skarżącą co do tego, że w wyniku jej ingerencji w nabyte oprogramowanie powstał na tyle zmieniony utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo autorskie (Dz. U. z 2022 r. poz. 2509), że jego rozpowszechnianie wymaga kolejnej licencji. Tym samym nie można czynić skutecznie skarżącej zarzutu rozpowszechniania produktu w drodze licencjonowania. Podkreślić jednak w tym miejscu należy, że dokonane przez skarżącą w nabytym od H. oprogramowaniu nie mogły doprowadzić do powstania nowej kategorii produktu, jak sama bowiem skarżąca wskazuje dokonała jego modyfikacji.
Odnosząc się natomiast do oceny zarzutu organu braku osiągnięcia wskaźnika produktu poprzez brak działania bezpośredniego na rynku konkurencyjnym wobec pośredniej sprzedaży produktu, co doprowadziło do niemożności stwierdzenia konkurencyjności beneficjenta, wskazać należy przede wszystkim na treść wniosku skarżącej oraz na będący częścią dokumentacji aplikacyjnej biznes plan. I tak we wniosku w części B.11 (Powiązanie projektu z innymi zrealizowanymi/projektowanymi projektami, w tym finansowanych z funduszy strukturalnych) aplikujący wskazał, że projekt jest powiązany z innym projektem: "Stworzenie przez I. platformy [...] do zarządzania procesami biznesowymi realizowanymi w ramach projektów IT", wyjaśnił też, że Firma I. zmieniła nazwę na [...] i wskazał, że: "W ramach niniejszego projektu planuje się wykorzystać funkcję chata do wsparcia komunikacji klientów z ich klientami oraz budowę nowych narzędzi takich jak automatyczny marketing czy system botów wsparcia suportu technicznego i połączenie wielu narzędzi w jedną całość jako [...]. Platforma jest zatem komplementarnym produktem z projektem T. S. z o.o."
Natomiast w części D.1 (Krótki opis projektu), beneficjent wprost wskazał, że uruchomi produkt na platformie T. .
Zgodzić się zatem w tym miejscu należy ze skarżącą, że od początku swego udziału w konkursie wskazywała na powiązania występujące z już istniejącą platformą T. i podkreślała komplementarność projektu wobec tejże platformy. W żadnym miejscu skarżąca także nie zobowiązała się do wyłącznej dystrybucji [...] botów tj. bez pośrednictwa platformy T. .
W tym miejscu jednak należy przedstawić wnioski płynące z analizy historycznej sprzedaży produktu, na który skarżąca otrzymała dofinasowanie:
- zawarta w dniu 28 października 2018 r. umowa licencyjna z T. P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. nie była realizowana,
- realizowana była natomiast umowa zawarta w dniu 30 września 2019 r.
z amerykańską spółką kapitałową T. .
W odniesieniu do pierwszej wymienionych powyżej umów dodatkowo wskazać należy, że skarżąca sama poinformowała, że tytułu tejże umowy nie osiągnęła przychodu.
Poza sporem pozostaje także okoliczność braku bezpośredniej sprzedaży wytworzonego w ramach projektu produktu.
Skarżąca natomiast w wyjaśnieniach pisemnych z dnia 15 listopada 2019 r. uzyskanych przez organ na jego zapytanie podała, że sprzedaje produkt [...], tj. boty i inne automatyzacje na platformie T. , gdzie produkt ten funkcjonuje samodzielnie lub w ofercie wspólnej z innymi produktami, takimi jak T. chat.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że jeżeli do dnia 30 września 2019 r. produkt był sprzedawany, to beneficjent nie osiągał z tego tytułu żadnego przychodu (wystawiona przed zawarciem umowy z dnia 30 września 2019 r. na rzecz T. przez skarżącą faktura z dnia 5 czerwca 2019 r. została skorygowana do wartości
0 USD) przychód z tytułu rozpowszechniania produktu mogły natomiast osiągać inne podmioty za pośrednictwem których sprzedaż ta była dokonywana. Za uprawniony należy zatem uznać co do tego okresu wniosek, że to nie skarżąca korzystała
z udzielonej dla niej pomocy a inne podmioty i to w sposób wyłączny. Co w ocenie sądu uznać należy za naruszenie cytowanych powyżej zapisów podrozdziale 3.5 pkt 4 ppkt 4 lit. a Regulaminu konkursu oraz art. 17 ust. 4 lit. a Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014. W tym zakresie zatem należy zgodzić się z oceną organu, że doszło do rozszerzenia kręgu podmiotów korzystających z produktu wytworzonego przez beneficjenta w ramach realizacji projektu. Podkreślenia wymaga, że wniosek taki płynie z ustaleń organu poczynionych na podstawie dowodów i wyjaśnień strony.
Konsekwentnie także zgodzić się należy z organem co do wniosku, że wobec braku bezpośredniej sprzedaży produktu jako trudny do wykazania jawi się zamierzony we wniosku wzrost konkurencyjności beneficjenta.
Kolejnym zarzutem ze strony organu skutkującym uznaniem wykorzystania przyznanych w ramach projektu środków w sposób niezgodny z naruszeniem procedur było uznanie, że beneficjent nie osiągnął wskaźnika rezultatu, do którego się zobowiązał. Miernikiem osiągnięcia wskaźnika rezultatu było osiągnięcie zamierzonego poziomu przychodu ze sprzedaży produktu. Stosownie do zapisów zawartych w § 21 ust. 3 umowy beneficjent zobowiązał się do osiągnięcia i wykazania wskaźników rezultatu określonych we wniosku o dofinansowanie najpóźniej w okresie 12 miesięcy od zakończenia realizacji projektu oraz ich utrzymania w okresie trwałości produktu tj. w okresie 3 lat. Natomiast we wniosku o dofinasowanie aplikujący datę realizacji przedsięwzięcia określił na 29 października 2019 r. Stosownie zatem do treści wniosku beneficjent zobowiązany był osiągnąć wartość docelową wskaźnika przychodu ze sprzedaży na poziomie [...] zł do 29 października 2019 r. i utrzymać ten wskaźnik przez trzy lata.
Podkreślić w tym miejscu należy, że to skarżąca powinna w sposób niebudzący wątpliwości wykazać przed organem osiągnięcie powyższego wskaźnika. Natomiast skarżąca w toku prowadzonej wobec niej kontroli i następnie w toku postępowania administracyjnego wobec organu przedkładała niepełną dokumentację, najpierw przedstawiała okoliczności i dokumenty związane z umową, która była zawarta
z T. Poland, po to by ostatecznie wskazać że umowa z tym podmiotem nie była wykonywana.
Również w odniesieniu do T. skarżąca początkowo przedłożyła fakturę z dnia 5 czerwca 2019 r. nr [...]/2019, czyli pochodzącą sprzed zawarcia umowy licencyjnej z tym podmiotem, po to by następnie przedłożyć fakturę korygującą [...] z dnia 5 grudnia 2019 r. z kwotą do zapłaty [...] USD za okres od 1 stycznia 2019 r. do 4 czerwca 2019 r.
Natomiast w kwestii faktury nr [...]/2020 z 4 czerwca 2020 r. wystawionej przez skarżącą dla T. wskazać należy, że przedmiot tej faktury dotyczył sprzedaży produktu [...], czyli botów i innych automatyzacji dla serwisów [...], za okres od 5 czerwca 2019 r. do 4 czerwca 2020 r. Przy czym jak już powyżej wskazywano umowa licencyjna łączyła skarżącą z tym podmiotem od 30 września 2019 r. Ponadto pomimo tego, że organ wyzwał skarżącą do wskazania uzyskanego przychodu na podstawie powyższej faktury z rozbiciem na poszczególne miesiące i wykazaniem dochodu za okres od 1 do 29 października 2019 r., to skarżąca poinformowała, iż jej rozliczenie z T. następuje raz do roku, jednocześnie poinformowała także, że w październiku 2019 r. nie odnotowano żadnego przychodu. Skarżąca zatem pomimo tego, że była w pełni świadoma obowiązku wykazania przed instytucją zarządzającą osiągnięcia wskaźnika przychodu na określonym poziomie do 29 października 2019 r. nie wykazała tej okoliczności. Wskazywanie, że rozliczenia
z pomiotem, z którym sama zawarła umowę już po otrzymaniu dofinasowania następują w okresach rocznych nie mogą w tej sytuacji odnieść zamierzonego przez skarżącą skutku w postaci powstania wątpliwości faktycznych, które nie powinny być tłumaczone na jej niekorzyść.
Skarżąca zarzuca organowi brak uwzględnienia przy dokonywaniu ustaleń okoliczności istnienia powiązań pomiędzy nią a spółkami T. P. i T. , jednak istnienie tychże powiązań nie oznacza, że nie są to odrębne podmioty występujące w obrocie gospodarczym ani, że skarżąca powinna być odmiennie traktowana i nie musi wykazywać co wynika z postanowień umownych łączących ją z tymi podmiotami. Wręcz przeciwnie właśnie ze względu na istnienie powiązań pomiędzy skarżącą a podmiotami za pośrednictwem których produkt był rozpowszechniany, wykazanie osiągnięcia wskaźnika produktu nie powinno sprawiać dla skarżącej trudności ze względu na łatwość dostępu do danych dotyczących sprzedaży produktu. Pomimo tego jednak, jak już wykazano powyżej nie sposób jest przyjąć, że skarżąca wykazała osiągnięcie tego wskaźnika na odpowiednim poziomie do 29 października 2019 r.
Natomiast w odniesieniu do zarzucanego przez organ braku wykonania umowy poprzez nieutrzymanie wskaźnika zatrudnienia na poziomie trzech osób wskazać należy w pierwszej kolejności, że sąd w pełni akceptuje orzecznictwo sądów powszechnych sądów pracy z którego wynika, że wykazywanie istnienia stosunku pracy przez pracownika może następować wszelkimi dostępnymi dowodami. Pokreślić jednak w tym miejscu należy, że w przedmiotowej sprawie, to nie pracownik dochodzi wobec swego pracodawcy twierdzącego, że nie łączy ich stosunek pracy roszczeń, a instytucja zarządzająca, która udzieliła beneficjentowi dofinansowania do projektu domaga się wykazania przez beneficjenta wykonania przyjętych na siebie
i zadeklarowanych zobowiązań. Jest to zatem sytuacja odmienna, wykazanie istnienia i trwania stosunku pracy następuje bowiem wobec podmiotu trzeciego, względem którego pracodawca zobowiązał do utworzenia miejsc pracy na określonym poziomie i ich utrzymania.
Z aplikacji wynika, że pomiar wskaźnika zatrudnienia miał nastąpić na podstawie umowy o pracę i listy płac, natomiast sama skarżąca wskazała, że wykazanie powyższego wskaźnika miało nastąpić przez zatrudnienie: J. M., M. G. i H. J..
Dokonując kontroli w tym zakresie organ wytknął skarżącej szereg nieprawidłowości. W ocenie sądu o tyle o ile uchybienia dotyczące prowadzenia akt osobowym przez skarżącą nie mogą być przesądzające przy ocenie czy dana osoba została zatrudniona i w zatrudnieniu pozostaje, czy też nie, to nieprawidłowości takie jak:
- rozbieżności dotyczące miejsca świadczenia pracy,
- rozbieżności dotyczące podmiotu zatrudniającego pracownika,
- okoliczność świadczenia pracy u więcej niż jednego pracodawcy jednocześnie
w pełnym wymiarze,
- brak przedstawienia zgody na wypłatę wynagrodzenia w gotówce przez J. M.,
- brak terminowego zgłoszenia pracowników do ubezpieczenia społecznego oraz dokumentów świadczących o terminowym odprowadzaniu składek na ubezpieczenie społeczne,
w sposób ewidentny wskazują na brak wykazania przez skarżącą utrzymania wskaźnika zatrudnienia.
Oceny powyższej nie może zmienić zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 lutego 2023 r. gdyż nie wynika z niego ani kiedy poszczególni pracownicy zostali zgłoszeni do ubezpieczenia społecznego ani też kiedy należności z tytułu składek zostały uiszczone.
Natomiast w odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku zbadania przez organ wykazania wskaźnika zatrudnienia w odniesieniu do M. W., zgodzić się należy z organem, że akta i umowy tej osoby nie były przedkładane do organu analizy, ponadto nie przedłożono umowy o pracę zawartej z tą osobą, a w części przekazanych przez skarżącą list płac dane są nieczytelne. Tym samym z żadnego z przewidzianych do pomiaru wskaźnika zatrudnienia mierników nie wynika aby ta osoba była nowozatrudnionym pracownikiem.
Wobec powyższego zatem sąd uznał zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego za niezasadne.
Natomiast odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania wskazać należy, że materiał dowodowy zgromadzony w aktach niniejszej sprawy był wystarczający do stwierdzenia zauważonych przez organ nieprawidłowości. W konsekwencji zatem nie można skutecznie stawiać organowi zarzutu naruszenia regulacji art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a.
Zasada prawdy obiektywnej, wyrażona w art. 7 k.p.a. oraz zasada zupełności postępowania dowodowego zawarta art. 77 k.p.a. nakładają na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie obowiązek ustalenia stanu faktycznego na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego. Stosownie do art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Z art. 80 k.p.a. natomiast wynika, że wyłącznie w przypadku zebrania przez organ i rozpatrzenia całości materiału dowodowego możliwa jest prawidłowa ocena sprawy oraz prawidłowe rozstrzygnięcie o prawach strony. Na gruncie przedmiotowej sprawy podkreślenia wymaga, że podstawy ustaleń faktycznych organu stanowią zarówno dokumenty jak i wyjaśnienia przedstawione przez skarżącą.
Zdaniem sądu w rozpoznawanej sprawie spełnione zostały powyższe wymogi
i wbrew twierdzeniom skarżącej nie doszło do naruszenia cytowanych powyżej przepisów regulujących zasady prowadzenia postępowania dowodowego. Organ zgromadził materiał dowodowy w zakresie pozwalającym na zrekonstruowanie stanu faktycznego niezbędnego dla przeprowadzenia prawidłowego procesu subsumpcji
i ocenił go zgodnie z zasadą swobodnej, a nie dowolnej oceny tych dowodów. Wyprowadzona z zebranego materiału dowodowego ocena prawna jest odmienna od oczekiwań skarżącej co nie świadczy o jej wadliwości.
Wskazać w tym miejscu należy, na charakterystyczne postępowanie skarżące w czasie trwania prowadzonej wobec niej kontroli, a następnie postępowania administracyjnego polegające na przedstawianiu tylko niektórych dokumentów, zmienianiu wersji np. w przedmiocie umowy licencyjnej z T. P. i jednoczesnym przerzucaniu obowiązków związanych z gromadzeniem materiału dowodowego na organ.
Mając powyżej przytoczone względy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.