I SA/Sz 681/24

I SA/Sz 681/24 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2025-02-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-10-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Bolesław Stachura
Jolanta Kwiecińska /przewodniczący/
Wiesława Achrymowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 955
§ 3 ust. 1 pkt 3,
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych  zwolnień
Dz.U. 2025 poz 111
art. 14b § 1, § 2, § 3, art. 14c § 1, art. 14g § 1, art. 14h, art. 169 § 1, art. 14h, art. 14b § 3, art. 14g § 1,
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2021 poz 1048
art. 2 ust. 3,
Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (spr.) Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu [...] lutego 2025 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej M. P. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (organ) utrzymał w mocy postanowienie organu z [...] czerwca 2024 r. o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku M. P. (podatniczka) o wydanie interpretacji indywidualnej.
U podstaw tej treści rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że podatniczka wystąpiła do organu o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług (VAT). Wątpliwości prawne podatniczki dotyczyły zagadnienia, czy usługi administracji obejmujące budynki mieszkalne będą podlegać zwolnieniu z VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz.U.2023.955 ze zm. - rozporządzenie z 20 grudnia 2013 r.).
Organ nawiązał do art. 14b § 1, § 2, § 3, art. 14c § 1, art. 14g § 1, art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2025.111 - O.p.) i motywował, że "przez indywidualną sprawę należy rozumieć konkretnie, precyzyjnie określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe, charakteryzujące się cechami umożliwiającymi jego właściwą identyfikację, określenie. Natomiast, "wyczerpujący" w użyciu przymiotnikowym, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (opracowanie E. Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005), to "wszechstronny, dokładny, gruntowny".
Zdaniem organu, stan faktyczny powinien zostać przedstawiony wyczerpująco, wszechstronnie, dogłębnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie. Dopiero na takiej podstawie organ jest w stanie udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) stanowi jedyną faktyczną podstawę wydanej interpretacji indywidualnej i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja indywidualna będzie mogła wywoływać określone w ustawie skutki prawne. Z opisanego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) powinien wynikać jednoznaczny (niebudzący wątpliwości) oraz wyczerpujący przedmiot interpretacji indywidualnej.
Na organie spoczywa obowiązek dokonania oceny, czy stan faktyczny został przedstawiony przez wnioskodawcę wyczerpująco, czy też nie.
Następnie organ zwrócił uwagę na art. 169 § 1, art. 14h O.p. i tłumaczył, że może żądać od wnioskodawcy uszczegółowienia opisu stanu faktycznego, jeśli uzna, że jest to niezbędne do dokonania jego prawidłowej kwalifikacji prawnej, bowiem wydając interpretację indywidualną opiera się on tylko i wyłącznie na przedstawionym przez wnioskodawcę stanie faktycznym.
W dalszej kolejności organ wywiódł, że wniosek podatniczki o wydanie interpretacji indywidualnej nie spełnił wymogów z art. 14b § 3 O.p.
Z treści wniosku wynika, że wątpliwości prawne podatniczki dotyczą kwestii, czy usługi zarządzania częścią wspólną budynku będą podlegać zwolnieniu z VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z 20 grudnia 2013 r. Podatniczka opisała, że lokale służą do stałego pobytu ludzi i do zaspokajania ich potrzeb mieszkaniowych, co jest w pełni zgodne z definicją lokalu mieszkalnego zawartą w art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali (Dz.U.2021.1048 - u.w.l.) oraz jest zgodne ze stanem faktycznym. W pozwoleniu na budowę lokale zostały opisane jako lokale pensjonatowe. Natomiast w aktach notarialnych jako wyodrębnione lokale niemieszkalne - pensjonatowe.
W związku z niejednoznacznym opisem sprawy podatniczka została wezwana do doprecyzowanie stanu faktycznego przez wskazanie, czy budynek, o którym mowa we wniosku, ma charakter mieszkalny oraz jaki jest symbol PKOB dla budynku będącego przedmiotem usług zarządzania.
Podatniczka odpowiedziała, że zgodnie z zapisami w aktach notarialnych są to wyodrębnione lokale niemieszkalne - pensjonatowe. Jednak forma eksploatacji lokali jest mieszkalna - mieszkania dla celów własnych lub najem krótkoterminowy. PKOB 121 (Hotele i budynki zakwaterowania turystycznego).
Ponadto podatniczka wyjaśniła, że jako profesjonalny zarządca, świadczący usługi w zakresie zarządzania i administrowania nieruchomościami, uznaje swoje usługi świadczone na rzecz wspólnoty mieszkaniowej za objęte symbolem PKWiU 68.32.11.0.
Zdaniem organu, kluczowe znaczenie ma skonkretyzowanie, jaki jest status budynku oraz znajdujących się w nim lokali. Podatniczka z jednej strony wymieniła budynek zakwaterowania turystycznego (niemieszkalny), a z drugiej strony stwierdziła, że świadczy - zgodnie z PKWiU 68.32.11.0 - usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi, na zlecenie, z wyłączeniem nieruchomości będących we współwłasności.
Wobec tego, jak przyjął organ, informacje przedstawione przez podatniczkę są rozbieżne, a treść wniosku oraz jego uzupełnienie nie pozwalają na wydanie interpretacji indywidualnej w kwestii, czy usługi zarządzania częścią wspólną budynku będą podlegać zwolnieniu z VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z 20 grudnia 2013 r. Nadal niewyjaśniona pozostaje kluczowa dla sprawy okoliczność, czy budynek, o którym mowa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, ma charakter mieszkalny, czy niemieszkalny oraz jaki jest charakter usług świadczonych przez podatniczkę.
Organ zaznaczył, że według § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z 20 grudnia 2013 r., elementem warunkującym prawo do skorzystania ze zwolnienia z VAT czynności zarządzania nieruchomościami jest charakter oraz przeznaczenie nieruchomości, w odniesieniu do której usługa ta jest świadczona.
W przekonaniu organu, wydając interpretację indywidualną, nie może modyfikować opisu sprawy, czy dokonywać jego wybiórczej oceny. Podatniczka nie wykluczyła "marginesu niepewności". W efekcie nie jest możliwe jednoznaczne stwierdzenie, czy usługi zarządzania świadczone przez podatniczkę faktycznie dotyczą nieruchomości mieszkalnej, czy niemieszkalnej.
Podatniczka złożyła skargę na powyższe postanowienie organu.
Zarzuciła naruszenie:
- art. 121 § 1, art. 14h, art. 14c § 1, § 2 O.p. przez brak rzetelnej analizy wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej;
- art. 121 § 1, art. 14h, art. 14b § 3 O.p. z powodu błędnego stwierdzenia, że stan faktyczny opisany we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej był niejednoznaczny.
W następstwie formułowanych zarzutów podatniczka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
Podatniczka uzasadniała, że jednoznacznie opisała organowi, w jakim budynku i które lokale podlegają świadczonej przez nią usłudze. Natomiast nie miała obowiązku uzupełniać opisanych okoliczności o kwestie prawne, dotyczące statusu budynku. Właśnie tego domagał się organ. Tymczasem definicja lokalu mieszkalnego jest kwestią prawną i w tym kontekście podatniczka zwróciła uwagę na ustawę o własności lokali.
W ocenie podatniczki przedstawiła stan faktyczny z należytą starannością. Opisała akt notarialny, sposób wykorzystania lokali, rodzaj świadczonych usług.
Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga podatniczki zasługuje na uwzględnienie, gdyż kontrolowane postanowienie organu i postanowienie organu z [...] czerwca 2024 r. nie są zgodne z prawem.
Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Następnie w myśl art. 14g § 1 O.p. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 lub 3a lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia.
W okolicznościach analizowanego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej organ błędnie odczytał art. 14b § 3 O.p. i w następstwie dowolnie zastosował art. 14g § 1 tej ustawy.
Wątpliwości prawne podatniczki dotyczyły zakresu § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z 20 grudnia 2013 r., który stanowi, że zwalnia się od podatku usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi, świadczone na zlecenie, z wyłączeniem wyceny nieruchomości mieszkalnych (PKWiU ex 68.32.11.0 i PKWiU ex 68.32.12.0).
Wobec tego organ nie może zasadnie domagać się od podatniczki, aby sama przesądziła charakter poszczególnych, opisanych nieruchomości, czy są one mieszkalne, czy też niemieszkalne. W ten sposób organ w istocie rzeczy chce uchylić się od wykonania ustawowego obowiązku i wydania interpretacji indywidualnej, od odpowiedzialności za następstwa wyrażenia własnego stanowiska prawnego.
Nie ulega przecież wątpliwości, że odpowiedź podatniczki na tak postawione pytanie przesądzi treść przyszłej interpretacji indywidualnej. Podatniczka w ten sposób zwiąże organ, który jedynie powieli kwalifikację prawną podatniczki bez żadnych własnych ocen prawnych. Tym samym organ tylko formalnie udzieli interpretacji indywidualnej, bo ochrona wynikająca z takiego aktu będzie dla podatniczki iluzoryczna.
Można powiedzieć, że organ jednoznacznie zmierza do takiej sytuacji, w której podatniczka sama odpowie sobie na swoje wątpliwości prawne. Tymczasem jest to ustawowy obowiązek organu.
W podsumowaniu przedstawionych rozważań, sąd podziela zapatrywanie prawne podatniczki. Ocenia, że organ nie wykazał w dotychczasowym postępowaniu interpretacyjnym przesłanek uprawniających do sięgania po art. 14g § 1 O.p. Analiza, jaki status prawny mają nieruchomości opisane przez podatniczkę, stanowi istotę udzielenia interpretacji indywidualnej i rozstrzygnięcia w jej ramach wątpliwości prawnych podatniczki dotyczących możliwości skorzystania ze zwolnienia z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z 20 grudnia 2013 r.
W dalszym postępowaniu organ uwzględni stanowisko prawne sądu.
Z powodów omówionych wyżej zaskarżone postanowienie organu i postanowienie organu z [...] czerwca 2024 r. podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 ze zm. - P.p.s.a.).
Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego (597 zł) uzasadnia art. 200, art. 205 § 2, § 4, art. 209 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1687).
Obejmują one wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) oraz opłatę od pełnomocnictwa (17 zł).