I SA/Sz 625/10

I SA/Sz 625/10 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2011-08-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-08-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Alicja Polańska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I GZ 154/11 - Postanowienie NSA z 2011-10-12
I GZ 20/12 - Postanowienie NSA z 2012-01-31
I GZ 112/11 - Postanowienie NSA z 2011-05-18
I GZ 424/12 - Postanowienie NSA z 2013-01-16
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 257 art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 23 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz wniosku skarżącego z dnia 22 i 27 lipca 2011 r. w przedmiocie zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 października 2010 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a: 1. pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, 2. odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 26 lipca 2010 r. L.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] Nr [...]w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] Nr [...].
W dniu 9 września 2010 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 25 października 2010 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Od postanowienia tego skarżący złożył sprzeciw. W wyniku rozpoznania sprzeciwu, postanowieniem z dnia 14 marca 2011 r. Sąd odmówił zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 października 2010 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, uznając, iż skarżący nie wykazał, że po wydaniu prawomocnego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy jego sytuacja majątkowa i rodzinna uległa istotnej zmianie w stosunku do tej, jaka została wykazana we wniosku z dnia 9 września 2010 r. i, że nie zachodzą określone w art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przesłanki konieczne dla dokonania zmiany prawomocnego postanowienia w tym zakresie.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie z dnia 8 kwietnia 2011 r. do Naczelnego Sadu Administracyjnego. Do zażalenia załączył zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w S. potwierdzające, że jest zarejestrowany jako bezrobotny i od dnia 9 lipca 2010 r. nie posiada prawa do zasiłku. Nadto, przedstawił wyciąg bankowy wykazujący dochody swoich rodziców z którego wynika, że jego ojciec otrzymuje świadczenie w wysokości [...] oraz matka w wysokości [...]. Wskazał także, że siostra jest bezrobotna.
W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 18 maja 2011 r. oddalił zażalenie skarżącego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd ten podniósł, że zgodzić należy się z Sądem I instancji, że skoro skarżący mimo ponawianych wezwań nie przedstawił pełnej dokumentacji dotyczącej jego sytuacji majątkowej, to Sąd rozpoznający wniosek nadal nie miał podstaw do oceny, czy skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie stwierdził, iż w sprawie nie wystąpiły takie okoliczności, które uzasadniałyby zmianę stanowiska Sądu zajętego w postanowieniu z dnia 25 października 2010 r. i przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie.
Odnosząc się natomiast do faktu złożenia (wraz z zażaleniem) dokumentów dotyczących sytuacji majątkowej skarżącego i jego rodziny, Sąd ten zauważył, że skarżący wykonuje wezwania Sądu nie tylko po terminie, ale i wybiórczo. Nadal bowiem brak jest danych dotyczących choćby orientacyjnie miesięcznych wydatków rodziny i informacji co do posiadanej przez skarżącego działki dla oceny, czy możliwe jest poniesienie przez skarżącego jakichkolwiek kosztów postępowania, ewentualnie w jakim zakresie, bez uszczerbku dla utrzymania skarżącego i jego rodziny.
Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2011 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 22 lipca 2011 r.) Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie dni 7 z pouczeniem, że niezastosowanie się do tego wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Skarżący wpisu nie uiścił, a w kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 22 i 29 lipca 2011 r. poza zarzutami dotyczącymi sposobu funkcjonowania Poczty Polskiej wskazał, że ojciec pobiera emeryturę w kwocie [...] brutto, matka w kwocie [...] brutto, a nadto, że koszty leczenia (bez wskazania kogo dotyczą) wynoszą [...], koszty mieszkania [...], a pozostały koszty [...]. Do tego wniosku skarżący załączył zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w S. o pozostawaniu bezrobotnym bez prawa do zasiłku swoim oraz siostry; ponadto, wskazał, że działka budowlana jest w komorniczej egzekucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego z dnia 22 i 29 lipca 2011 r. o przyznanie prawa pomocy złożony po raz kolejny w sprawie, a po wezwaniu go do uiszczenia wpisu od skargi, nie może podlegać rozpoznaniu, gdyż wniosek w tym samym przedmiocie został już prawomocnie rozpoznany postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 marca 2011 r. Natomiast, załączone do wniosku dokumenty dotyczące wysokości świadczeń emerytalnych rodziców skarżącego znane były Sądowi w dacie podejmowania rozstrzygnięcia w dniu 14 marca 2011 r., jak również Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu podejmującemu rozstrzygnięcie w dniu 18 maja 2011 r. Także informacja o posiadaniu przez skarżącego i jego siostrę statusu bezrobotnych bez prawa do zasiłku znana już była obu ww. sądom.
Ponadto, skarżący nadal, pomimo wskazania tej okoliczności, jako przesłanki nieuwzględnienia jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 marca 2011 r. oraz ponowionej w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2011 r., nie przedstawił wiarygodnych dokumentów o wydatkach rodziny, poza ogólnikowym wskazaniem, że wynoszą one łącznie [...] (koszty leczenia [...], koszty mieszkania [...], pozostały koszty [...]), ani też wiarygodnej informacji o stanie prawnym posiadanej przez niego działki budowlanej. Ogólnikowa informacja, że działka ta jest w komorniczej egzekucji nie wyjaśnia jej stanu prawnego.
W tej sytuacji, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania w pkt 1 postanowienia, gdyż skarżący nie przedstawił żądanych już poprzednio informacji dotyczących sytuacji finansowej i zdrowotnej jego i rodziny.
Ponadto, zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego.
Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 ww. ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku Przewodniczący Wydziału wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, co już wyżej wskazano, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu w dniu 22 lipca 2011 r. Wobec tego, 7-dniowy termin do wykonania zarządzenia upływał w dniu 29 lipca 2011 r., który to dzień nie przypadał na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, (art. 83 § 2 powołanej ustawy). We wskazanym terminie wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 220 § 3 ww. ustawy, postanowiono jak w pkt 2. postanowienia.