I SA/SZ 623/22

I SA/Sz 623/22 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2022-12-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-09-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Bolesław Stachura
Elżbieta Dziel /przewodniczący sprawozdawca/
Marzena Kowalewska
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
II FSK 379/23 - Wyrok NSA z 2025-12-10
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną intepretację indywidualną
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 14b par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dz.U. 2021 poz 1800
art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e, art. 281 ust. 1  pkt 3
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 146 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędzia WSA Bolesław Stachura Protokolant starszy inspektor sądowy Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi P. P. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz P. P. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną interpretacją indywidualną z 19 lipca 2022 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.194.2022.2.SG, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej "Dyrektor KIS") stwierdził, że stanowisko P. P. w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Dyrektor KIS wskazał art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.; dalej "O.p.").
We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: wnioskodawca rozważa zawiązanie w przyszłości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, mającej podlegać nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Wnioskodawca działa jako osoba planująca utworzenie tej spółki zgodnie z art. 14n § 1 pkt 1 O.p. Wnioskodawca założy spółkę samodzielnie lub wraz z inną osobą fizyczną (niepowiązaną), w której będzie pełnił funkcję prezesa zarządu. Spółka będzie prowadzić działalność gospodarczą w zakresie tworzenia i sprzedaży z modeli 3d (cyfrowe) ludzi. Sprzedaż produktu odbywać się będzie poprzez udzielenie licencji do korzystania. W celu wykonywania produktu spółka nabędzie od wnioskodawcy niezbędny sprzęt i oprogramowanie, za pomocą których będzie mogła wykonywać modele 3d. Opcjonalnie wnioskodawca udzieli spółce licencji dystrybucyjnej na dotychczas wytworzone modele 3d, które spółka będzie dalej rozprowadzać wśród klientów, udzielając im licencji na korzystanie. Licencja oznaczać będzie udzielenie klientowi spółki nieodpłatnej, niewyłącznej, nieprzenoszalnej licencji na używanie i modyfikowanie produktów w celu tworzenia obrazów, rzeczywistości wirtualnej i animacji w celach komercyjnych i niekomercyjnych. Sprzedaż produktów będzie odbywać się poprzez udzielanie licencji, aby ochronić dorobek intelektualny spółki i wnioskodawcy (w zakresie licencji dystrybucyjnej dla spółki) i uniemożliwić niekontrolowane korzystanie z produktów spółki. Spółka po jej utworzeniu zamierza wybrać opodatkowanie w formie ryczałtu od dochodów spółek, o którym mowa w rozdziale 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: "p.d.o.p."). Jednym z warunków wskazanym w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e) w związku z ust. 2 pkt 1 p.d.o.p., jaki musi spełnić spółka rozpoczynająca działalność jako podatnik ryczałtu, jest osiąganie mniej niż 50% przychodów z działalności osiągniętych w roku podatkowym, liczonych z uwzględnieniem kwoty należnego podatku od towarów i usług, pochodzących z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw. Wnioskodawca wskazuje, że przyszła spółka nie będzie osiągać dochodów z samego posiadania praw autorskich lub ich zbywania czy dzierżawy. Spółka będzie osiągać dochody z aktywnego wytwarzania produktów i odpłatnego ich udostępniania lub opcjonalnie z dystrybucji (handlu) produktów wnioskodawcy. Cena, za którą spółka będzie udzielać licencji, nie zawsze będzie obejmować nabycie praw autorskich, czasami będzie obejmować tylko nabycie prawa do korzystania z dzieła bez nabywania praw autorskich. Poza tym sprzedaż produktu klientom spółki na zasadzie udzielania licencji będzie świadczeniem złożonym, obejmującym więcej elementów niż samo wytworzone dzieło lub prawo do jego korzystania. Spółka będzie organizatorem procesu sprzedaży, będzie wykonywać wiele czynności organizacyjnych, które doprowadzą do możliwości zaoferowania produktu, m.in. wynajęcie lokalu, zatrudnienie pracowników lub współpracowników, zorganizowanie procesu technologicznego umożliwiającego wytworzenie produktu, zbadanie potrzeb klientów w zakresie jakości, wielkości, szczegółowości danych, pozyskanie kanałów sprzedaży, w tym własnej strony internetowej, przygotowanie i wykonywanie procesu sprzedaży (obsługa zamówień, wyjaśnienia reklamacji/wątpliwości klientów, przyjmowanie płatności, monitoring płatności, windykacja zaległości).
W uzupełnieniu wniosku wskazano, że wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą w zakresie opisanym dla przyszłej działalności spółki, tj. wytwarza kontent cyfrowy dla odbiorców indywidualnych i biznesowych polegający na wytworzonych we własnym zakresie cyfrowych wizerunków ludzi o wysokiej rozdzielczości i realizmie, który jest sprzedawany jako pliki cyfrowe, do których jest udzielana niewyłączna i nieprzenoszalna licencja na użytkowanie zgodnie z regulaminem zamieszczonym na stronie internetowej wnioskodawcy. Przyszła spółka będzie spełniać warunek: (1) zatrudnienia zgodnie z regułą wskazaną w art. 28j ust. 2 pkt 2 p.d.o.p., (2) formy prawnej, (3) udziałowców - wyłączenie osób fizycznych, (4) braku posiadania udziałów/tytułów uczestnictwa w innych podmiotach przez przyszłą spółkę z o.o., (5) braku posiadania przez wspólników i przyszłej spółki innych praw majątkowych związanych z prawem do otrzymania świadczenia jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym, (6) braku stosowania MSR, (7) złożenia zawiadomienia o wyborze stosowania ryczałtu. Nowo utworzona spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie będzie podmiotem wymienionym w art. 28k ust. 1 p.d.o.p., tj. podmiotem podlegającym wyłączeniu z opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Nowo utworzona spółka z ograniczoną odpowiedzialnością złoży zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 7 p.d.o.p., według ustalonego wzoru, do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym ma być opodatkowany ryczałtem.
Wnioskodawca zadał pytanie, czy przyszła spółka, sprzedając produkty w formie licencji, ma prawo do korzystania z opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek ze względu na nie objęcie jej działalności przychodami z praw autorskich, w tym z tytułu zbycia tych praw, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e) p.d.o.p.?
Według wnioskodawcy odpowiedź na to pytanie jest twierdząca. Zdaniem wnioskodawcy spółka osiągając przychody ze sprzedaży produktów w formie udzielania licencji, będzie osiągała przychody z działalności gospodarczej, a nie z praw autorskich. Tym samym spółka będzie uprawniona do stosowania ryczałtu i w jej sytuacji nie znajdzie zastosowania art. 281 ust. 1 pkt 3 p.d.o.p.
Organ interpretacyjny ocenił, że stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe.
Organ zauważył, że wskazane w art. 28j ust. 1 pkt 2 p.d.o.p. warunki dotyczące struktury przychodów mają w zamierzeniu ograniczać możliwość korzystania z nowej formy opodatkowania (ryczałtem) tym podmiotom, które nie prowadzą aktywnej działalności gospodarczej, a swoje dochody opierają na pasywnych źródłach przychodów. W przepisie art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e) p.d.o.p. ustawodawca wyklucza bowiem możliwość skorzystania z ryczałtu od dochodu spółek kapitałowych przez podmioty uzyskujące więcej niż 50% przychodów z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw.
Według organu przyszła spółka w istocie będzie uzyskiwać przychody z praw autorskich do cyfrowych modeli 3d ludzi. Ponadto spółka będzie osiągać dochody z aktywnego wytwarzania produktów i odpłatnego ich udostępniania lub opcjonalnie z dystrybucji (handlu) produktów wnioskodawcy. W ocenie organu interpretacyjnego charakter tak prowadzonej działalności gospodarczej wypełnia dyspozycję przepisu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e) p.d.o.p. i wyłącza przyszłą spółkę z możliwości korzystania z ryczałtu od dochodów spółek, jako formy opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej.
Tym samym organ nie zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że przyszła spółka sprzedając produkty w formie licencji ma prawo do korzystania z opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek ze względu na nie objęcie jej działalności przychodami z praw autorskich, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e) p.d.o.p.
Wnioskodawca zaskarżył powyższą interpretację Dyrektora KIS w całości. Skarżonej interpretacji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm. - dalej "p.d.o.p.") poprzez dokonanie niewłaściwej oceny co do zastosowania tego przepisu prawa materialnego i stwierdzenie, iż przyszła spółka będzie osiągała dochody z praw autorskich w wymiarze wyłączającym ją z możliwości opodatkowania ryczałtem od dochodów osób prawnych podczas gdy przepis ten nie ma zastosowania w opisanym przez skarżącego stanie faktycznym.
W uzasadnieniu skargi jej zarzuty zostały uszczegółowione. Według skarżącego spółka, którą planuje założyć, w żadnym wypadku nie będzie zajmowała się jedynie licencjonowaniem wytworzonych już w ramach swojej działalności utworów. Spółka ma na celu aktywną produkcję modeli 3D, często modeli dostosowanych do indywidualnych potrzeb zamawiającego. Organ w swojej interpretacji zdaje się pomijać produkcyjny charakter spółki oraz stałe ponoszenie przez nią kosztów na produkowanie coraz to nowszych modeli. Według skarżącego organ nie zbadał i nie odniósł się do opisanego w zdarzeniu przyszłym faktu, że sama licencja do konkretnego modelu udzielana będzie nieodpłatnie, a sprzedaży podlegać będzie zwielokrotniony nośnik utworu w postaci pliku w określonym formacie współdziałającym z formatem programu graficznego zamawiającego. Udzielenie licencji do utworu ma jedynie charakter komplementarny i ma na celu umożliwienie wykorzystania zakupionego pliku w celach komercyjnych i niekomercyjnych, co można porównać do zakupu płyty z utworami muzycznymi. Spółka skarżącego otrzymywać będzie zatem dochody z tytułu obrotu produktami cyfrowymi, jednakże udzielenie licencji kontrahentowi nie będzie wiązało się z benefitami finansowymi po stronie spółki.
Skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji wskazując sposób załatwienia sprawy lub jej rozstrzygnięcie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2022 r poz. 329, dalej "p.p.s.a.").
Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną
w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny
co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego
albo zdarzenia przyszłego.
Z kolei organ interpretacyjny dokonuje oceny prawnej stanowiska pytającego
z przytoczeniem przepisów prawa. Postępowanie takie opiera się wyłącznie na stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku. Zgodnie bowiem
z art. 14c § 1 i § 2 O.p. interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego
oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny (...). W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Oznacza to, że organ wydając interpretację indywidualną dokonuje oceny prawnej stanowiska wyrażonego przez wnioskodawcę, przytaczającego odpowiednie regulacje prawne. Podstawą tej oceny jest przedstawiony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe). Podany we wniosku o interpretację, stan faktyczny stanowi przy tym wyłączną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne. Organ podatkowy, dokonując interpretacji, stosownie do nadanych mu kompetencji, jedynie przedstawia swój pogląd w zakresie rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do wskazanego we wniosku stanu faktycznego już istniejącego bądź zdarzenia przyszłego (wyrok NSA z 18 maja 2018 r., II FSK 1128/16).
W świetle ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych, stwierdzić zatem należy, że organ wydający interpretację rozstrzyga tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego na gruncie tego stanu faktycznego oceny prawnej. Organ podatkowy
nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach interpretacyjnych postępowania dowodowego, a jedynie ogranicza się do analizy okoliczności podanych we wniosku w zakresie sformułowanego pytania. W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które powinno być ustosunkowaniem się do stanowiska zaprezentowanego w sprawie przez wnioskodawcę, a w przypadku negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy wyrażonego we wniosku, organ interpretacyjny zobowiązany jest do wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym – stosownie do art. 14c § 1 i 2 O.p. (zob. wyroki: NSA z 7 kwietnia 2017 r.,
I FSK 659/15, WSA w Szczecinie z 17 maja 2018 r., I SA/Sz 232/18). Innymi słowy specyfika postępowania w sprawie o wydanie interpretacji polega na tym, że jest ona podejmowana w ramach stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę, w granicach zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej (zajętego stanowiska).
Zarówno wyjście przez organ interpretacyjny poza ramy postępowania wyznaczone normami art. 14b § 3 i art. 14c § 1 O.p. jak i pominięcie istotnych dla oceny prawnej elementów przedstawionego stanu faktycznego powoduje, że wydana zostaje interpretacja o innej treści niż należałoby oczekiwać, gdyby do tego naruszenia przepisów postępowania nie doszło. Organ nie może bowiem dokonywać oceny stanowiska, którego sam wnioskujący o udzielenie interpretacji nie wyraził, ani co do okoliczności nienależących do stanu faktycznego. Wystąpienie bowiem takiej sytuacji uniemożliwia realizację celu wydania interpretacji, czyli uzyskania przez podatnika rzetelnej i pełnej informacji o jego sytuacji prawnopodatkowej w konkretnym stanie faktycznym.
Mając powyższe rozważania na uwadze, wskazać należy, że skarżący zasadnie podniósł iż organ interpretacyjny w sposób nieuprawniony pominął wskazywaną we wniosku okoliczność, że przeniesienie licencji na nabywcę produktu w postaci pliku cyfrowego będzie następowało nieodpłatnie.
Jak już wyżej zaznaczono, podany we wniosku stan faktyczny jest dla organu podatkowego oraz sądu administracyjnego wiążący. Nie podlega on ustaleniom dokonywanym samodzielnie przez organ. Dlatego bez względu na okoliczność,
czy podany we wniosku stan faktyczny jest zgodny z rzeczywistością, to stanowi
on podstawę do udzielenia interpretacji. Organ nie może zatem wydawać indywidualnej interpretacji w oparciu wykreowany przez siebie stan faktyczny, nawet wówczas, gdy mogą powstać wątpliwości co do zgodności podanego we wniosku
o udzielenie interpretacji stanu faktycznego z rzeczywistym stanem rzeczy. Takiej ewentualnej weryfikacji można dopiero dokonać na etapie konkretnego prowadzonego już postępowania podatkowego.
Organ interpretacyjny nie mógł zatem samodzielnie zmieniać poprzez opuszczenie istotnego dla oceny elementu, stanu faktycznego zawartego we wniosku o wydanie interpretacji. W postępowaniu w sprawie udzielenia interpretacji nie może toczyć się bowiem spór co do faktów. Organ interpretacyjny ma obowiązek przyjąć za wnioskodawcą do oceny prawnej stan faktyczny przez niego przedstawiony. Stanu tego nie może kwestionować, weryfikować, czy zmieniać. To właśnie przedstawiony we wniosku stan faktyczny organ powinien ocenić, a nie stan faktyczny przez siebie zmodyfikowany. Wskazać także należy, że w przypadku braku wskazania w tym stanie faktycznym istotnych dla oceny prawnej elementów, organ ma obowiązek wezwać w trybie art. 169 § 1 w związku z art. 14h O.p. o ich uzupełnienie. Gdyby natomiast w dalszej kolejności okazało się, że dany stan faktyczny nie zaistniał, wówczas taka interpretacja, jako odnosząca się do innego stanu faktycznego, nie miałaby wobec organu podatkowego mocy wiążącej.
We wniosku wskazano, że: "Licencja oznaczać będzie udzielenie klientowi spółki nieodpłatnej, niewyłącznej, nieprzenoszalnej licencji na używanie i modyfikowanie produktów w celu tworzenia obrazów, rzeczywistości wirtualnej i animacji w celach komercyjnych i niekomercyjnych."
Cytując natomiast przedstawiony przez wnioskodawcę stan faktyczny w części interpretacji zawierającej jego ocenę, organ interpretacyjny wskazał, że: "Spółka będzie prowadzić działalność gospodarczą w zakresie tworzenia i sprzedaży modeli 3d(cyfrowe) ludzi (dalej: "Produkt"). Sprzedaż Produktu odbywać się będzie poprzez udzielenie licencji do korzystania (dalej: "Licencja"). Sprzedaż produktów Spółki będzie odbywać się poprzez udzielanie Licencji, aby ochronić dorobek intelektualny Spółki i Pana (w zakresie licencji dystrybucyjnej dla Spółki) i uniemożliwić niekontrolowane korzystanie z Produktów Spółki." Dalej organ wskazał, że w uzupełnieniu wniosku skarżący wskazał, że prowadzi indywidualną działalność gospodarczą w zakresie opisanym dla przyszłej działalności Spółki, tj. wytwarza kontent cyfrowy dla odbiorców indywidualnych i biznesowych polegający na wytworzonych we własnym zakresie cyfrowych wizerunków ludzi o wysokiej rozdzielczości i realizmie, który jest sprzedawany jako pliki cyfrowe, do których jest udzielana niewyłączna i nieprzenoszalna licencja na użytkowanie zgodnie z regulaminem zamieszczonym na stronie internetowej Wnioskodawcy.
Zatem organ w sposób ewidentny w części dokonującej ocenę prawną przedstawionego przez wnioskodawcę zagadnienia pominął element "nieodpłatności" licencji i w konsekwencji ocenił inny stan faktyczny aniżeli został mu przedstawiony przez wnioskodawcę. Organ w żaden sposób nie ocenił tego elementu stanu fatycznego, a jest on istotny dla prawidłowości stanowiska czy przychody przyszłej spółki będą pochodziły z praw autorskich.
Nie sposób zatem nie zgodzić się z zarzutem skargi co do tego, że organ dokonując oceny innego stanu fatycznego aniżeli został mu do oceny przedstawiony dopuścił się w konsekwencji naruszenia przepisu prawa materialnego tj. art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e u.p.d.o.p.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, rozpoznając ponownie niniejszą sprawę, obowiązany będzie udzielić wnioskodawcy interpretacji przepisów prawa podatkowego z uwzględnieniem powyższej oceny prawnej, czyli poddać ocenie stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawcę bez pomijania jego istotnych elementów.
Mając na uwadze wskazane powyżej argumenty i okoliczności sąd, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację.
O zwrocie kosztów postępowania sądowego w kwocie 200 zł sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Zasądzona kwota obejmuje uiszczony wpis stały od skargi w kwocie 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika będącego doradcą podatkowym ustalony na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 1687).
Orzeczenia sądów administracyjnych przytoczone w uzasadnieniu niniejszego wyroku dostępne są na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.