I SA/Sz 621/05

I SA/Sz 621/05 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2006-10-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Alicja Polańska /sprawozdawca/
Kazimiera Sobocińska /przewodniczący/
Marzena Kowalewska
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 146 poz 1639
par.1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej
Dz.U. 1999 nr 74 poz 830
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej
Dz.U. 2001 nr 75 poz 802
art. 64 par. 2
Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny - t.j.
Dz.U. 2001 nr 117 poz 1250
par. 233 ust. 1 pkt 12
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 7 września 2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych.
Dz.U. 1997 nr 123 poz 774
art. 2 ust. 1 pkt 18 art. 8 art. 36 ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich.
Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
art. 15 ust. 4
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.) Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2006 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie stawki celnej, klasyfikacji taryfowej, kwoty długu celnego oraz określenia podatku od towarów i usług o d d a l a skargę
Uzasadnienie
W dniu 8 maja 2002 r. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B., reprezentowana przez "C" S.A. w ., dokonała zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu na polski obszar celny 8 sztuk koni hodowlanych, według dokumentu SAD nr [...]. Zgłaszający zaklasyfikował towar do kodu Taryfy celnej PCN 0101 10 10 0, tj. jako zwierzęta hodowlane czystej krwi, w stosunku do których jest stosowana stawka celna konwencyjna w wysokości 0%. Do zgłoszenia dołączono m.in. fakturę z dnia [...] nr [...] oraz kserokopie niektórych stron paszportów koni .
Po zwolnienia towaru, Naczelnik Urzędu Celnego przeprowadził kontrolę wskazanego zgłoszenia celnego. W jej wyniku stwierdzono, że do zgłoszenia nie zostało załączone świadectwo potwierdzające, że importowane zwierzęta spełniają wymogi do uznania ich za konie hodowlane czystej krwi.
Pismem z dnia [...] Prezes Spółki – W.D. wyjaśnił, iż konie sprowadzone zostały z [...] tylko w celu odchowu i wypasu, na co sporządzona została umowa na usługowy odchów koni między Spółką "A", a właścicielem koni – L.D. Jednocześnie poinformował, iż sprowadzone konie, po okresie odchowu, powróciły do właściciela, na dowód czego do pisma załączył kopie odpraw celnych wywozowych z dnia [...]. oraz z dnia [...], na podstawie których sześć z ośmiu koni opuściło polski obszar celny, a dwa pozostałe wyjechały w dniu [...].
W następstwie powyższych ustaleń, Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] nr [...] uznał zgłoszenie celne nr [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej taryfikacji towaru, stawki celnej i kwoty wynikającej z długu celnego oraz należnego podatku od towarów i usług, i zaklasyfikował konie do kodu PCN 0101 90 19 0 Taryfy Celnej, obejmującego "pozostałe konie", tj. inne niż zwierzęta hodowlane czystej krwi. Dokonując wymiaru należnego cła, organ zastosował stawkę celną konwencyjną w wysokości 13 % wartości celnej towaru, wskazując jako podstawę przepis ust. 1 lit. a, ust. 2 lit. a części I A "Postanowienia wstępne". Stawka celna obniżona dla Unii Europejskiej nie została określona. Kwotę należnego podatku od towarów i usług określił od podstawy na podstawie przepisu art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, tj. od wartości celnej powiększonej o należne cło z zastosowaniem stawki podatku w wysokości 3 %.
W uzasadnieniu decyzji organ celny wskazał, iż klasyfikacja koni do kodu PCN 0101 10 10 0 uzależniona jest od przedłożenia świadectwa wydanego przez Związek Hodowców Koni potwierdzającego, że dany koń spełnia wymogi wpisu do ksiąg lub rejestrów prowadzonych przez podmioty, które uzyskały zezwolenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej lub, że koń został do nich wpisany. W sprawie tej dokument taki nie został przedłożony.
Od powyższej decyzji pełnomocnik Spółki pismem z dnia [...] wniósł do Dyrektora Izby Celnej odwołanie zarzucając rozstrzygnięciu organu celnego I instancji naruszenie:
1/ prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności Taryfy celnej, Wyjaśnień do Taryfy celnej i w efekcie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym,
2/ naruszenie prawa materialnego przez nieuwzględnienie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych (Dz. U nr 117, poz. 1250 z 2001 r. ze zm.),
3/ naruszenie procedury, w szczególności przez nieuwzględnienie art. 210 § 4 i § 5 ustawy Ordynacja podatkowa,
4/ naruszenie art. 2 i 7 Konstytucji poprzez nieuwzględnienie zasady zaufania do organów podatkowych, stabilnego i czytelnego prawa, działania organów publicznych w granicach prawa.
W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik Spółki podniósł, że organ celny dokonał błędnej wykładni pojęcia "zwierzę hodowlane czystej krwi" zawartego w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej, uznając, iż władzami właściwymi do uznania zwierzęcia za "czystej krwi" są władze polskie, a nie władze kraju pochodzenia koni, gdyż wymóg rejestracji lub wpisania konia do odpowiedniej księgi jest czynnością formalną, która nie powoduje, iż zwierzę staje się zwierzęciem hodowlanym czystej krwi. Pełnomocnik podniósł również, że organ celny zakwestionował załączone do zgłoszenia celnego kserokopie stron z paszportów koni i wskazał, iż, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych, wszelkie dokumenty konieczne do objęcia towarów procedurą dopuszczenia do obrotu winny zostać zażądane przy odprawie, jak również podniósł, że organ celny nie wskazał, jakie przepisy "okołocelne" odsyłają do stosowania ustawy o organizacji, hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich oraz do rozporządzenia wykonawczego.
W wyniku rozpoznania odwołania Spółki, Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia [...] nr [...], powołując się na przepisy art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z przepisami art. 13 § 5, art. 85 § 1 i art. 262 Kodeksu celnego oraz przepis § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 146, poz. 1639 ze zm.), jak też Taryfę celną stanowiącą załącznik do tego rozporządzenia, a nadto na art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając swoją decyzję ostateczną organ odwoławczy stwierdził, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż przedmiotem importu było 8 koni, deklarowanych jako hodowlane czystej krwi, zaklasyfikowane przez zgłaszającego do kodu Polskiej Nomenklatury Scalonej 0101 10 10 0. Zgodnie z zawartą w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej (Tom I, str.13) uwagą do podpozycji obejmującej w Polskiej Nomenklaturze Scalonej "zwierzęta hodowlane czystej krwi" wyrażenie "zwierzęta hodowlane czystej krwi" obejmuje tylko zwierzęta hodowlane uznane za "czystej krwi" przez właściwe władze państwowe. Z uwagi na to, że "Wyjaśnienia" są stosowane przez wszystkie państwa członkowskie, które podpisały Międzynarodową Konwencję w Sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów nie mogą wskazywać władz konkretnego państwa, dlatego określenie "właściwe" identyfikowane jest w zestawieniu z krajem przeznaczenia, bowiem cel hodowlany będzie realizowany w kraju importu i o tym, czy koń danej rasy może brać udział w doskonaleniu ras hodowlanych w kraju importu, tj. Polsce decydują właściwe władze – w Polsce: Polski Związek Hodowców Koni w Warszawie i, bez decyzji tego podmiotu, koń nie może być wykorzystany do celów hodowlanych, zaś brzmienie podpozycji 0101 10 w Polskiej Nomenklaturze Scalonej jednoznacznie precyzuje, że ma to być koń hodowlany.
Dalej, organ odwoławczy stwierdził, że – na podstawie przepisu art. 2 ust. 1 pkt 18, obowiązującej w dniu dokonania zgłoszenia celnego, ustawy z dnia 20 sierpnia1997 r. o organizacji, hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. Nr 123, poz. 774 ze zm.) zwierzę hodowlane czystorasowe, to zwierzę pochodzące co najmniej od dwóch pokoleń przodków wpisanych do księgi danej rasy lub ras biorących udział w doskonaleniu tej rasy, które spełniają wymagania wpisu do księgi. Stosownie zaś do treści przepisu art. 12a tej ustawy, koniowate wprowadzone na polski obszar celny powinny być zarejestrowane lub wpisane do odpowiedniej księgi krajowej pod tym samym imieniem ze znakiem inicjałów kraju urodzenia. Prowadzący księgi nie może odmówić wpisu do księgi lub rejestru zwierząt pochodzących z importu, jeżeli spełniają one warunki wpisu (art. 20a). Na podstawie unormowania określonego w przepisie art. 14 ust. 1 tej ustawy, księgi koni hodowlanych prowadzą związki hodowców lub inne podmioty, które uzyskały zezwolenie ministra właściwego do spraw rolnictwa. Zgodnie natomiast z delegacją wynikającą z przepisu art. 36 ust.1 pkt 4 tej ustawy, do określenia m.in. podmiotów uprawnionych do wydawania świadectw potwierdzających spełnienie warunków dla materiału biologicznego, zwierząt hodowlanych i jaj wylęgowych przywożonych z zagranicy, Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej wydał rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1999 r. w sprawie materiału biologicznego wykorzystywanego przy rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. Nr 45, poz. 451 ze zm.). Stosownie do treści przepisu § 16 pkt 3 tego rozporządzenia, uprawnionym do wystawiania świadectw potwierdzających, że sprowadzone zwierzęta hodowlane spełniają wymagania wpisu do ksiąg lub rejestrów dla przywożonych z zagranicy koni jest Polski Związek Hodowców Koni w Warszawie. Tak więc, klasyfikacja koni do kodu PCN 0101 10 10 0 zastosowanego w zgłoszeniu celnym uzależniona jest od przedłożenia stosownego świadectwa wydanego przez Polski Związek Hodowców Koni w Warszawie.
Ponadto, odnosząc się do zarzutu Spółki, że załączyła do zgłoszenia celnego kserokopie wybranych stron paszportów koni, niekwestionowanych przez organ celny I instancji, organ odwoławczy stwierdził, że dokumenty te nie mogą być wystarczającą podstawą do uznania, iż sprowadzone zwierzęta są końmi hodowlanymi czystej krwi. Do potwierdzenia tego uprawniony jest jedynie Polski Związek Hodowców Koni w Warszawie. Także, wpisanie koni do księgi nie jest czynnością formalną, jak uznaje Spółka, która nie powoduje, iż dane zwierzę staje się zwierzęciem czystej krwi. Na podstawie bowiem przepisów ww. ustawy o organizacji, hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, wpisu do księgi w drodze decyzji, dokonuje się na wniosek hodowcy po sprawdzeniu dokumentacji hodowlanej i stwierdzeniu, że zostały spełnione warunki wynikające z przepisu art. 12 tej ustawy, w tym m.in. po poddaniu koni ocenie wartości użytkowej, która jest prowadzona zgodnie z krajowymi programami hodowlanymi określonymi dla danej rasy koni i, która obejmuje ocenę pokroju, prowadzenie prób dzielności oraz ocenę użytkowności rozpłodowej. A, to świadczy o tym, że oceny, czy dane zwierze jest zwierzęciem hodowlanym czystej krwi może dokonać wyłącznie specjalista w tej dziedzinie. Organ celny natomiast, nie jest instytucją uprawnioną do stwierdzenia na podstawie załączonych do zgłoszenia celnego dokumentów, czy dany koń jest zwierzęciem hodowlanym czystorasowym. Potwierdzenie czystości krwi winno być dokonane w korelacji z oględzinami zwierząt. Organ celny nie jest bowiem w stanie ocenić, czy przedstawione do odprawy celnej zwierzę jest tym samym dla którego przedłożono dokumenty, stąd istnieje wymóg aby ustaliły to odpowiednie władze.
Odnosząc się zaś do zarzutu, iż organ celny nie wskazał, jakie przepisy "okołocelne" odsyłają do stosowania ustawy o organizacji, hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż podstawą klasyfikacji są przepisy prawa celnego, tj. postanowienia dotyczące nomenklatury towarowej Taryfy celnej. W Wyjaśnieniach do Taryfy celnej, zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej sprecyzowano, co należy rozumieć pod pojęciem "zwierzę hodowlane czystej krwi". Wskazanie zatem przez ustawodawcę, iż właściwe władze państwowe uznają, czy wprowadzone na polski obszar celny zwierzę jest zwierzęciem hodowlanym czystej krwi, wskazuje wprost na wymóg zastosowania przepisów regulujących tę materię, tj. przepisy ustawy o organizacji, hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich. Nie ulega wątpliwości, że prawo celne wchodzi w zakres konstytucyjnego systemu prawa, składającego się z elementów wzajemnie ze sobą powiązanych. Na podstawie tych różnorodnych powiązań formułuje się zasadę spójności albo jednolitości systemu prawa. Organizacje hodowlane potwierdzają więc czystość krwi zwierząt, zgodnie z wymogami "własnego" ustawodawcy. Z tego względu, poprzez wskazanie na właściwe władze państwowe, polski ustawodawca wprowadza wymóg stosowania jednolitych przepisów, tj. ustawy o organizacji, hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich.
W podnoszonej zaś przez Spółkę kwestii, iż wszelkie dokumenty konieczne do objęcia towarów procedurą dopuszczenia do obrotu winny zostać zażądane przy odprawie, organ odwoławczy stwierdził, że normy zawarte w przepisach art. 60 § 1, art. 64 i art. 65 Kodeksu celnego wskazują na to, iż zgłoszenie towaru do procedury celnej stanowi czynność materialno-techniczną, polegającą na samookreśleniu przez zgłaszającego jego zobowiązania wobec Skarbu Państwa z tytułu należności celnych od dokonanego obrotu towarowego z zagranicą. Przyjęcie zgłoszenia przez organ celny powoduje z mocy prawa objęcie towaru wnioskowaną procedurą, na warunkach zadeklarowanych przez importera w zgłoszeniu. Jak wynika z przepisu art. 70 § 1 Kodeksu celnego, po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji, polegającej w szczególności na kontroli zgłoszenia celnego i dołączonych do niego dokumentów; organ celny może także zażądać od zgłaszającego przedstawienia innych dokumentów w celu sprawdzenia prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, jak też do rewizji celnej towarów z możliwością pobrania próbek w celu przeprowadzenia ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli. Dodatkowo, z przepisu art. 75 § 1 tego Kodeksu wynika, że organ celny nie ma obowiązku każdorazowej weryfikacji zgłoszenia celnego w dniu dokonywania odprawy celnej, a przepis art. 83 Kodeksu celnego pozwala na jego kontrolę w późniejszym terminie. Z uwagi więc na fakt, iż w momencie odprawy Spółka nie mogła dysponować stosownymi dokumentami wystawionymi przez Polski Związek Hodowców Koni w Warszawie, potwierdzającymi, że zwierzę jest hodowlane i czystej krwi, organ celny przyjął w tym zakresie deklarację zgłaszającego za wiarygodną. Jednakże, korzystając z prawa do kontroli zgłoszenia celnego wynikającego z przepisu art. 83 § 1 Kodeksu celnego, organ celny w toku postępowania wyjaśniającego miał możliwość zweryfikowania zadeklarowanego przez importera kodu PCN. Z przepisu § 3 tego artykułu wynika, że jeżeli z kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru wynika, iż przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane lub dokumenty, organ celny podejmuje niezbędne działania w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane. Tak więc, nie ulega wątpliwości, że w sprawie tej organ celny działał w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.
Nie zgadzając się z ostateczną decyzją Dyrektora Izby Celnej, pełnomocnik Spółki wniósł na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę z dnia 11 sierpnia 2005 r., w której ponowił zarzuty i argumentację przedstawioną w odwołaniu od decyzji organu celnego I instancji.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie stwierdzić należy, że w procesie stosowania klasyfikacji taryfowej przyjmuje się, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni, jeden kod taryfy celnej (PCN), z przyporządkowaną do niego stawką celną. To oznacza także, iż importowany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Klasyfikacja towarów podlega ogólnym regułom interpretacji systemu zharmonizowanego, które wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej.
Zgodnie z obowiązującymi w dacie importu koni przepisami Kodeksu celnego, cło wymierza się według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Na podstawie obowiązujących w dniu wprowadzenia koni na polski obszar celny przepisów § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej oraz Części I, Sekcji I, Działu 1 Taryfy celnej, stanowiącej załącznik do tego rozporządzenia (Dz. U. Nr 146, poz. 1639), do towaru importowanego, ujętego w pozycji 0101: "konie żywe, osły, muły i osłomuły", w podpozycji: 0101 10 "zwierzęta hodowlane czystej krwi", do kodu PCN 0101 10 10 0 klasyfikowane są "konie" ze stawką celną konwencyjną w wysokości 0%. W wyjaśnieniach zaś do Taryfy celnej, zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz. U. Nr 74, poz. 830), w uwagach wyjaśniających do podpozycji 0101 10, obejmującej "zwierzęta hodowlane czystej krwi", zamieszczono informację o następującej treści: "W rozumieniu podpozycji (...) wyrażenie "zwierzęta hodowlane czystej krwi" obejmuje tylko zwierzęta hodowlane uznane za "czystej krwi" przez właściwe władze państwowe".
Zdaniem składu orzekającego w sprawie, organy celne w sprawie tej prawidłowo uzależniły możliwość zakwalifikowania importowanych przez skarżąca Spółkę koni do kodu PCN 0101 10 10 0 od przedstawienia świadectwa potwierdzającego spełnianie przez importowane konie warunków wpisu do księgi hodowlanej. Na podstawie bowiem unormowania określonego w przepisach art. 64 § 2 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), do zgłoszenia celnego zgłaszający powinien dołączyć dokumenty, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłoszony. W wydanym zaś m.in. na podstawie art. 64 § 4 Kodeksu celnego rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 7 września 2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych (Dz. U. Nr 117, poz.1250), określono dokumenty, jakie należy dołączyć do zgłoszenia celnego, wymieniając w § 233 ust.1 pkt 12 inne dokumenty, jeżeli są wymagane na podstawie przepisów odrębnych lub przepisów szczególnych. Niewątpliwie, takimi przepisami odrębnymi są przepisy ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. Nr 123, poz. 774 ze zm.). W przepisie art. 2 ust. 1 pkt 18 tej ustawy zawarta jest definicja zwierzęcia hodowlanego czystorasowego, z której wynika, że jest to "zwierzę pochodzące co najmniej od dwóch pokoleń przodków wpisanych do księgi danej rasy, które spełnia wymagania wpisu do księgi, a w przypadku koniowatych – z wyjątkiem koni pełnej krwi angielskiej, czystej krwi arabskiej, kuców szetlandzkich, koników polskich i hucułów – zwierzę pochodzące co najmniej od dwóch pokoleń przodków wpisanych do księgi danej rasy lub ras biorących udział w doskonaleniu tej rasy, które spełnia wymagania wpisu do księgi".
Na mocy natomiast przepisu art. 8 ww. ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej wydał rozporządzenie z dnia 21 lipca 1999 r. w sprawie upoważnienia do prowadzenia oceny wartości użytkowej lub hodowlanej zwierząt gospodarskich oraz specjalistycznych szkoleń zawodowych dla osób prowadzących ocenę wartości użytkowej zwierząt gospodarskich lub sztuczne unasiennianie tych zwierząt (Dz. U. Nr 64, poz. 736), w którym w § 1 w pkt 3 i 4 upoważnił do prowadzenia oceny wartości użytkowej zwierząt gospodarskich:
- Służewiec – Tory Wyścigów Konnych w Warszawie Sp. z o.o. - w zakresie oceny koni pełnej krwi angielskiej i czystej krwi arabskiej,
- Polski Związek Hodowców Koni w Warszawie - w zakresie oceny koni ras niewymienionych wyżej.
Analogiczne upoważnienie znajduje się także w kolejnych aktach wykonawczych wydanych na podstawie przepisu art. 8 ww. ustawy.
Także, na mocy delegacji ustawowej zawartej w przepisie art. 36 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, do określenia podmiotów uprawnionych do wydawania świadectw, potwierdzających spełnienie warunków dla zwierząt hodowlanych przywożonych z zagranicy, został upoważniony Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, który w wykonaniu tej delegacji wydał rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1999 r. w sprawie materiału biologicznego wykorzystywanego w rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. Nr 45, poz. 451 ze zm.). W tym rozporządzeniu w § 16 określił podmiot uprawniony do wydawania świadectw potwierdzających spełnienie warunków dla przywożonych z zagranicy koni - Polski Związek Hodowców Koni, a po nowelizacji tego przepisu, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 233, poz. 1962), dla przywożonych z zagranicy koni pełnej krwi angielskiej i czystej krwi arabskiej także - Polski Klub Wyścigów Konnych w Warszawie.
Z przedstawionego wyżej unormowania wynikał zatem obowiązek uzyskania przez skarżącą Spółkę świadectwa o spełnieniu określonych wymagań dotyczących pochodzenia koni, które to świadectwo uprawniony podmiot – Polski Związek Hodowców Koni, wydawał na podstawie dokumentów pochodzenia, niezależnie od tego, czy importer, następnie, ubiegał się o wpis koni do księgi hodowlanej.
Tak więc, załączone do deklaracji celnej kserokopie niektórych stron paszportów koni, wystawione przez hodowców [...], nie spełniały wyżej wskazanych wymogów, a wskazana ustawa jak i przepisy wykonawcze do niej są aktami regulującymi organizację hodowli, w tym warunki, jakie zwierzęta muszą spełnić, by zostały uznane za spełniające wymogi wpisu do księgi hodowlanej. Z tych też przepisów wynika, że tylko zwierzęta spełniające wymogi wpisu do księgi hodowlanej są uznawane za "czystorasowe", które to pojęcie jest tożsame z pojęciem "zwierzę czystej krwi".
Wobec nieprzedstawienia przez skarżącą Spółkę organowi celnemu świadectwa potwierdzającego spełnianie przez importowane konie wymogów wpisu do księgi hodowlanej, po upływie ponad roku od wprowadzenia tych zwierząt na polski obszar celny, Naczelnik Urzędu Celnego prawidłowo wszczął postępowanie w sprawie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, a następnie wydał decyzję, w której zaklasyfikował konie do kodu PCN 0101 90 19 0 Taryfy Celnej, obejmującego "pozostałe konie", tj. inne niż zwierzęta hodowlane czystej krwi. Dokonując wymiaru należnego cła, organ zastosował prawidłową stawkę celną konwencyjną w wysokości 13 % wartości celnej towaru, wskazując jako podstawę przepis ust. 1 lit. a, ust. 2 lit. a części I A "Postanowienia wstępne". Kwotę zaś należnego podatku od towarów i usług także prawidłowo określił na podstawie przepisu art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, tj. od wartości celnej powiększonej o należne cło z zastosowaniem stawki podatku w wysokości 3 %.
Wbrew zarzutom skargi, organy celne w sprawie tej przyjęły praktykę działania w zaufaniu do importera i dopuściły do obrotu zwierzęta nieposiadające w chwili ich wprowadzenia na polski obszar celny certyfikatów pochodzenia, jako zwierzęta czystej krwi. Dla uznania, że zgłoszenie celne zostało dokonane prawidłowo, wymagane było jednak przedstawienie w terminie późniejszym świadectwa o spełnianiu przez nie wymów wpisu do księgi hodowlanej, którego Spółka nie przedstawiła.
Zarzuty naruszenia prawa materialnego oraz prawa procesowego nie znajdują zatem uzasadnienia w materiale dowodowym sprawy, zaś przepisami tzw. "okołocelnymi" są wyżej wskazane przepisy regulujące kwestie hodowli i rozrodu zwierząt gospodarskich.
Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł o oddaleniu skargi, jako nieuzasadnionej, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).