V SA/Wa 379/07

V SA/Wa 379/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-07-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Dopierała
Małgorzata Rysz
Michał Sowiński
Mirosława Pindelska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.) Sędzia WSA - Małgorzata Rysz Sędzia WSA - Michał Sowiński Protokolant - Joanna Pietraś-Skobel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2007 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę
Uzasadnienie
Na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat w [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wszczął postępowanie egzekucyjne do majątku A. P..
Wezwaniem z dnia [...] r. nr [...] organ egzekucyjny stosownie do art. 110c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 z późn zm. ) dokonał zajęcia użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] położonej w [...] w obrębie nr [...] wraz z budynkiem stanowiącym odrębny od gruntu przedmiot własności - nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę wieczystą nr [...]. Strona o dokonanej czynności została powiadomiona w dniu 6.10.2005 r. tj.. z chwilą doręczenia wezwania wraz odpisami tytułów wykonawczych..
Pismem z dnia 20.10.2005 r. ( nadanym w placówce pocztowej w dniu 22.10.2005 r. ) zobowiązany wystąpił ze skargą na czynność egzekucyjną, w której zarzucił nieistnienie i brak wymagalności obowiązku określonego w tytułach wykonawczych o numerach od [...] do [...]. Zdaniem strony, czynności egzekucyjne były przedwczesne, zaś postępowanie egzekucyjne winno zostać umorzone.
Postanowieniem z dnia [...].12.2005 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w [...] oddalił skargę, z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne określonego w art. 54 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz nie złożenie wniosku o przywrócenie niedotrzymanego terminu.
Pismem z dnia 7.01.2006 r. nadanym w placówce pocztowej w dniu 9.01.2006 r. A. P. wniósł zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] zarzucając naruszenie norm określonych w art. art. 1, art. 2 i art. 5 oraz art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a także 58 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 33 i art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu zażalenia dłużnik wskazał, na nieistnienie obowiązku określonego w tytułach wykonawczych o numerach od [...] do [...] z powodu braku przeniesienia zobowiązań spółki na niego w przedmiocie zaległych składek ubezpieczeniowych. Ponadto zainteresowany zarzucił niedokonanie przez organ czynności procesowej w postaci przywrócenia terminu do wniesienia skargi podnosząc, iż złożył prośbę o przywrócenie terminu.
Minister Finansów postanowieniem z dnia [...].08.2006 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...].12.2005 r.
W uzasadnieniu postanowienia Minister Finansów wskazał, iż o dokonanej przez organ egzekucyjny czynności zajęcia nieruchomości strona została powiadomiona w dniu 6.10.2005 r. W związku ze skutecznym doręczeniem zobowiązanemu wezwania czternastodniowy termin do wniesienia skargi w rozumieniu art. 54 w/w ustawy, upłynął w dniu 20.10.2005 r. Organ zaznaczył, iż skarga dłużnika na czynność egzekucyjną nadana w placówce pocztowej w dniu 22.10.2005 r. została wniesiona z uchybieniem terminu i nie podlegała merytorycznemu rozpatrzeniu. W związku z powyższym Minister Finansów uznał, iż Dyrektor Izby Skarbowej w [...] zasadnie oddalił skargę na czynność egzekucyjną z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu.
Minister Finansów odniósł się do zarzutu strony niedokonania przez organ czynności procesowej w postaci przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Organ wskazał, iż zobowiązany nie złożył jednocześnie ze skargą na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia nieruchomości wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Minister Finansów podkreślił, iż zgodnie z art. 58 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne
Pismem z dnia 23.10.2006 r. A. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...].08.2006 r. nr [...]. Skarżący zarzucił naruszenie przez Ministra Finansów art. 58 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego art. 33 i 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu skargi A. P. podtrzymał zgłoszone w toku postępowania zarzuty braku wymagalności dochodzonego obowiązku oraz jego nieistnienie. Jednocześnie skarżący poinformował, iż egzekucja administracyjna dotyczy zobowiązań osoby trzeciej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której był członkiem jednoosobowego zarządu. Skarżący wskazał, iż argumenty te nie zostały uwzględnione w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem Ministra Finansów, albowiem sprawa ta nie była rozpoznawana merytorycznie, mimo iż złożony został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną.
Zdaniem skarżącego postępowanie egzekucyjne toczy się z naruszeniem zasad wynikających z treści art. 33 oraz art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia. Organ wskazał, iż skarga zobowiązanego na czynność egzekucyjną została wniesiona z uchybieniem terminu i nie podlegała merytorycznemu rozpatrzeniu.
Ponadto Minister Finansów odniósł się do zarzutu nie dokonania przez organ czynności procesowej w postaci przywrócenia terminu do wniesienia skargi wskazując, że w przedmiotowej sprawie zobowiązany nie skorzystał z prawa wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną, w związku z powyższym nie było podstawy do jego rozpatrzenia. Organ podkreślił, iż skarżący powołując się na okoliczność złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną, nie wskazał okoliczności lub dowodów potwierdzających te argumenty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz. U. Nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 i art. 13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270] wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Kontrola sądu administracyjnego polega na zbadaniu, czy organ administracji nie naruszył przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Finansów z dnia [...].08.2006 r. nr [...], którym organ utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] nr [...] z dnia [...].12.2005 r.
W obu wymienionych postanowieniach organy stwierdziły, że skarżący A. P. nie zachował terminu do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne przez co nie można było tej skargi rozpoznać merytorycznie. Z treści pisma A. P. nadanego w urzędzie pocztowym 22.10.2005 r. wynika, iż jest ono skargą na czynności egzekucyjne dotyczące zajęcia użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej nr [...] opisanej w [...] prowadzonej w Sądzie Rejonowym w [...]. Tak też pismo to zostało zakwalifikowane przez organy. Sprawdzany termin do jego wniesienia wynosił 14 dni zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z 17.06.1966 r. Powyższy termin nie został zachowany przez zobowiązanego.
Bezsporne jest w sprawie, iż powiadomienie o dokonaniu zajęcia przez organ egzekucyjny użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] położonej w [...] w obrębie nr [...] wraz z budynkiem stanowiącym odrębny od gruntu przedmiot własności - nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę wieczystą nr [...], zostało doręczone skarżącemu w dniu 6.10.2005 r. Fakt ten nie jest kwestionowany przez skarżącego. Przedmiotowe zawiadomienie zawierało prawidłowe pouczenie, iż zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego, którą wnosi się do organu nadzoru za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej. Pismo zobowiązanego będące skargą na czynność egzekucyjną nadane w placówce pocztowej w dniu 22.10.2005 r. zostało wniesione z uchybieniem 14-dniowego terminu do jej wniesienia i nie mogło podlegać merytorycznej ocenie przez organ. Fakt nadania pisma w dniu 22.10.2005 r. potwierdza data stempla pocztowego znajdująca się na kopercie, w której wniosek nadano i żadna ze stron faktu tego nie kwestionuje.
Odnosząc się do zarzutu nie rozpatrzenia przez organ wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy wskazać, iż zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin oraz uprawdopodobnić, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.
Wbrew twierdzeniom zainteresowanego zawartym w skardze co do złożenia wniosku w trybie art. 58 kpa z akt administracyjnych sprawy nie wynika by skarżący złożył taki wniosek. Ponadto skarżący nie wskazał okoliczności lub dowodów potwierdzających ten zarzut. W związku z powyższym Sąd stwierdził, iż zaskarżone postanowienie Ministra Finansów odpowiada prawu.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżącego zawartych w skardze należy zauważyć, iż mają one charakter merytorycznego odniesienia się do kwestii braku wymagalności dochodzonego obowiązku oraz jego nieistnienia, których Sąd na tym etapie i w tym postępowaniu nie może brać pod uwagę
Sąd zauważa, iż ,,zarzuty-- z art. 33 i skarga na czynności egzekucyjne z art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji to dwa odrębne środki zaskarżenia wnoszone w różnym terminie i rozpoznawane z zastosowaniem innych przesłanek.
Zarzuty z art. 33 należy wnieść w terminie 7 dni od doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego w myśl art. 26 § 5 pkt 1 w związku z art. 27 § 1 pkt 9 cytowanej ustawy. Ich treść dotyczy samego obowiązku zobowiązanego np. nieistnienia, wygaśnięcia itp. Rozpoznanie tych zarzutów następuje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w tej sprawie w myśl art. 34 § 1 cyt. ustawy.
Skargę natomiast wnosi się na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora czy też na przewlekłość tegoż postępowania. Wnosi się je w terminie 14 dni od dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej w myśl art. 54 § 4 w/w ustawy.
W przypadku niedotrzymania tegoż terminu przez zobowiązanego organ wydaje postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia tegoż środka zaskarżenia co wynika z treści art. 17 i art. 18 w/w ustawy oraz odpowiedniego stosowania art. 123 i art. 57 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego z 14.06.1960 r. ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 z późn. zm. ).
Powyższe środki zaskarżenia są niekonkurencyjne co ma zapobiegać powielania środka zaskarżenia i komplikacjom wynikającym z uruchomienia różnych trybów ochrony interesu jednostkowego w tej samej co do przedmiotu sprawie.
Z treści akt administracyjnych wynika, iż skarżący wnosił w odrębnym postępowaniu zarzuty z art.33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji -dowód odpis postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z [...].02.2006r. nr [...] ( k. 12 akt administracyjnych )
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu administracyjnym, orzekł o oddaleniu skargi.