I SA/Sz 602/22

I SA/Sz 602/22 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2022-12-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Anna Sokołowska /przewodniczący/
Joanna Wojciechowska /sprawozdawca/
Jolanta Kwiecińska
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. 40 § 2, art. 42 § 1,
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 14 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
Kierownik Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) dla powiatu p. z siedzibą w S. wydał w dniu 10 maja 2022r. decyzję nr 0309-2022-001309 w przedmiocie przyznani A. G. (dalej "skarżący") płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) za rok 2020.
Jak wynikało ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji adresowanej do pełnomocnika skarżącego- K. G. została ona odebrana w dniu 16 maja 2022 r. przez K. G..
Odwołanie od ww. decyzji złożył skarżący (osobiście) za pośrednictwem polskiego operatora pocztowego w dniu 8 czerwca 20222 r. W odwołaniu skarżący podniósł, że decyzję wyciągnięta została bezpośrednio ze skrzynki pocztowej w dniu 1 czerwca 2022 r.
Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału ARiMR wydał w dniu 21 lipca 2022 r. postanowienie nr 9016-2022-56/M-65100, w którym stwierdził uchybienie terminu przez skarżącego do wniesienia odwołania d decyzji organu I instancji z 10 maja 2022 r.
Organ odwoławczy wskazał, że decyzja została wysłana na adres skarżącego, który jest tożsamy z adresem jego pełnomocnika, uwidoczniony we wniosku o wpis do Ewidencji Producentów, prowadzonej przez ARiMR.
Organ odwoławczy przytoczył treść art. 129, art. 57 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej "K.p.a." i wskazał, że termin do złożenia odwołania od ww. decyzji upłynął w dniu 30 maja 2022 r., zaś odwołanie złożono w dniu 8 czerwca 2022 r. to skarżący uchybił terminowi do złożenia odwołania od przedmiotowej decyzji. Organ odwoławczy podał, że decyzja organu I instancji posiadała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie złożenia odwołania.
Skarżący złożył skargę i wniósł o uchylenie ww. postanowienia.
Zarzucił organowi naruszenie art. 46 K.p.a., polegające na wadliwym jego zastosowaniu w sytuacji gdy doręczenie decyzji nastąpiło z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego. Według skarżącego, odbiór przesyłki powinien być potwierdzony czytelnym podpisem i datą odbioru. Przedmiotowa decyzja została przez pełnomocnika skarżącego wyciągnięta ze skrzynki odbiorczej w czerwcu, zaś znajdujący się na po potwierdzeniu odbioru przesyłki podpis nie należy do K. G.. Skarżący załączył oświadczenie K. G., że ww. decyzję nie została jej doręczona oraz że to nie ona nie podpisała potwierdzenia odbioru przesyłki. Przesyłkę wyciągnęła ze skrzynki oddawczej 1 czerwca 2022 r.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. decyzji wynikało, że w dniu 16 maja 2022 r. dokonano jej doręczenia pełnomocnikowi skarżącego. Na ww. potwierdzeniu znajduje się obok parafki czytelne imię i nazwisko pełnomocnika. Według organu, listonosz nie mógł pozostawić awiza o przesyłce w skrzynce oddawczej, gdyż wydał pismo do rąk pełnomocnika.
Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz.329; dalej "p.p.s.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje:
Spór dotyczy kwestii czy odwołanie zostało złożone w terminie.
Zgodnie z art. 40 § 2 K.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.
W niniejszej sprawie skarżący ustanowił pełnomocnika, na którego adres wysłano ww. decyzję. Skarżący i jego pełnomocnik mają wskazany ten sam adres .
Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy albo na adres do korespondencji wskazany w bazie adresów elektronicznych (art. 42 § 1 K.p.a.).
W niniejszej sprawie skarżący kwestionuje okoliczność odbioru zaskarżonej decyzji przez jego pełnomocnika w dniu 16 maja 2022 r., zarzucając doręczycielowi pocztowemu nieprawidłowe działanie.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że została ona odebrana przez pełnomocnika skarżącego, który złożył na nim swój podpis.
Należy podkreślić, że zwrotne poświadczenie odbioru jest przewidzianym przez prawo dokumentem urzędowym stwierdzającym, że doręczenie decyzji nastąpiło
w sposób, o którym mowa w art. 42 § 1 K.p.a. Dokument taki korzysta z domniemania prawdziwości w zakresie okoliczności w nim stwierdzonych jako dokument urzędowy. Dotyczy to również adnotacji znajdujących się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnionych przez pracowników poczty, korzystają z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. wyroki NSA z dnia 6 czerwca 2006 r. o sygn. akt II OSK 892/05 i z 22 maja 2020 r. o sygn. akt II OZ 293/20).
Jakkolwiek strona może kwestionować prawidłowość dokonanego doręczenia, to samo tylko zgłoszenie takich zastrzeżeń w treści skargi nie jest wystarczające do przyjęcia doręczenia osobie nieuprawnionej, a w konsekwencji zakwestionowania doręczenia w dacie widniejącej na dokumencie urzędowym, jakim jest należycie wypełnione zwrotne poświadczenie odbioru.
W ocenie Sądu, skarżący nie zdołał podważyć domniemania wynikającego z tego dokumentu. Do obalenia domniemania prawdziwości zawartych informacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie jest wystarczające samo przedstawienie oświadczenia osoby kwestionującej zapisy na dokumencie urzędowym. Dowodem świadczącym o naruszeniu bądź braku naruszeń procedury doręczania przesyłki mogły być wyniki procedury reklamacyjnej wszczętej u operatora pocztowego, czego skarżący nie uczynił.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.
Przywołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na www.orzeczenia.nsa.gov.pl.