I SA/Sz 599/24

I SA/Sz 599/24 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2025-02-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-09-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Bolesław Stachura
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka /przewodniczący sprawozdawca/
Wiesława Achrymowicz
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 813/25 - Wyrok NSA z 2025-12-19
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 55 par 2, art. 62 par 1, par 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 361
art. 37 ust. 1a
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu [...] lutego 2025 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług oraz na odsetki za zwłokę oddala skargę.
Uzasadnienie
Sygn. akt I SA/Sz [...]
U Z A S A D N I E N I E
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w S. (dalej: "organ odwoławczy") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego w S. (dalej: "organ I instancji ") z [...] maja 2022 r. nr: [...] o zaliczeniu dokonanej przez A. spółkę z o.o. z siedzibą
w S. (dalej: "Spółka") wpłaty z [...] stycznia 2022 r. w kwocie [...]zł na poczet zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług, wynikającej z decyzji Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego w S. z [...] stycznia
2022 r. nr [...] w wysokości [...] zł oraz na odsetki
w kwocie [...]zł.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 62 § 1 i 4, art. 53, art. 55, art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 – O.p.), art. 37 ust. 1a ustawy z 11 marca 2004 r. ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 361 – u.p.t.u.).
Z dokonanych przez organ odwoławczy ustaleń wynikało, że:
1.Decyzją z [...] stycznia 2022 r. nr [...] Naczelnik Z. Urzędu Celno-Skarbowego określił Spółce kwotę należności celnych w postaci cła antydumpingowego oraz należny do zapłaty podatek od towarów i usług z tytułu importu, jako różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości, a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym w wysokości [...] zł. Ponadto Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego w S. poinformował, że od kwoty podatku VAT należy obliczyć odsetki za okres od dnia następnego po dniu powstania zobowiązania podatkowego tj. [...] sierpnia 2020 r. do dnia doręczenia decyzji. Naczelnik poinformował, że kwotę niedoboru podatku VAT wraz z należnymi odsetkami należy wpłacić w terminie 10 dni od dnia doręczenia decyzji na konto bankowe Urzędu Skarbowego w N. . Decyzja ta została doręczona [...] stycznia 2022 r. Agencji Celnej T. s.c., a [...] stycznia 2022 r. pełnomocnikowi Spółki.
Od powyższej decyzji Spółka nie złożyła odwołania.
2. Postanowieniem z [...] lutego 2022 r. Naczelnik Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. sprostował oczywistą omyłkę popełnioną w decyzji
z [...] stycznia 2022 r. nr [...] poprzez wskazanie, że odsetki należy obliczyć od [...] czerwca 2020 r., a nie jak wskazano od [...] sierpnia 2020 r.
Spółka nie zaskarżyła tego postanowienia.
3. Dnia [...] stycznia 2022 r. Spółka dokonała wpłaty na rachunek bankowy Urzędu Skarbowego w N. w wysokości [...] zł tytułem decyzji nr [...] Pismem z [...] maja 2022 r. Spółka wyjaśniła, że dokonując wpłaty 31stycznia 2022 r. odsetki obliczyła za okres od [...] sierpnia 2020 r. w wysokości [...] zł.
4. Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. ustalił, że na dzień tej wpłaty, tj. na [...] stycznia 2022 r., na Spółce ciążyły zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług, wynikające z decyzji z [...] stycznia 2022 r. nr [...] w wysokości [...] zł (należność główna).
5. Organ podatkowy zaliczył wpłatę z [...] stycznia 2022 r. w kwocie [...]zł na poczet zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług z decyzji nr [...] w wysokości [...] zł oraz na odsetki w wysokości [...] zł.
Pismem z [...] czerwca 2022 r., Spółka reprezentowana przez pełnomocnika wniosła zażalenie na postanowienie Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego
w S. nr: [...] oraz na pozostałe postanowienia dotyczące zaliczenia wpłat z [...] stycznia, [...] lutego [...] marca 2022 r.
Spółka zarzuciła organowi podatkowemu rozbieżności w ustaleniach faktycznych, polegające na tym, że Spółka poczyniła ustalenia z Urzędem Skarbowym w N. , że zapłaci w nadwyżce zobowiązanie podatkowe, czego dokonała i uzyskała jeszcze zwrot drobnych sum. Ponadto, z ostrożności Spółka wpłaciła do organu podatkowego dodatkowo [...] zł. W ocenie Spółki, przy takiej praktyce nie ma możliwości, aby doszło do powstania zaległości, skoro wpłacono sumę główną, wyliczone odsetki i dodatkowo [...] zł. W uzasadnieniu zażalenia Spółka wskazała, że wniosek ten dotyczy odsetek wskazanych w postanowieniach o zaliczeniu wpłat.
Spółka wniosła o:
• zwrot kwoty [...]zł z tytułu podatku od towarów i usług, wpłaconej [...] stycznia 2022 r.,
• przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny rachunkowości wyceny lub przedstawienie szczegółowego rozliczenia dokonanych wpłat,
• przeprowadzenie dowodu z korespondencji mailowej podatnika z Urzędem Skarbowym w N. ,
• rozstrzygnięcie tego wniosku w drodze wydania decyzji lub postanowienia, które mogłoby podlegać dalszemu zaskarżeniu.
Postanowieniem z [...] września 2022 r. nr: [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w S. stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
W ocenie organu odwoławczego, nieprawidłowo doręczono postanowienie organu I instancji pełnomocnikowi, nie zaś samej Spółce wobec czego, nie rozpoczął się bieg terminu do wniesienia zażalenia. Na powyższe postanowienie Spółka złożyła skargę.
Wyrokiem z 18 maja 2023 r. sygn. akt I SA/Sz 787/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił skargę Spółki i uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu sąd wskazał, że postanowienie z [...] maja 2022 r. pozostaje w bezpośrednim związku z wnioskiem Spółki z [...] lutego 2022 r. o zwrot wpłaconych [...] stycznia 2022 r. kwot z tytułu odsetek od należności z tytułu podatku VAT i do niego wprost się odnosi. Wobec czego, bezspornym jest fakt, prawidłowego umocowania pełnomocnika do reprezentowania Spółki. Organ odwoławczy nie zgodził się z wyrokiem sądu I instancji i zaskarżył go w całości skargą kasacyjną.
Wyrokiem z 12 grudnia 2023 r., sygn. akt I FSK 1502/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w S. wskazał, że wobec powyższego, związany jest oceną prawną i wskazaniem co do dalszego postępowania dokonaną w orzeczeniu WSA w Szczecinie sygn. akt I SA/Sz 787/22. Powyższym wyrokiem sąd nakazał rozpoznanie "zażalenia skarżącej na postanowienie organu I instancji w przedmiocie zaliczenia wpłaty". Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku sygn. akt I FSK 1502/23 z 12 grudnia 2023 r. stwierdził że "rację należy przyznać sądowi I instancji, który w uzasadnieniu wskazał, że postanowienie z [...] maja 2022 r. pozostaje
w bezpośrednim związku z wnioskiem z [...] lutego 2022 r. i do niego wprost się odnosi".
Po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie organu I instancji z [...] maja 2022 r. nr: [...], organ odwoławczy utrzymał je w mocy.
Organ odwoławczy wskazał, że postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej, wydane na podstawie art. 62 § 1 O.p. jest aktem formalnym, informującym o sposobie zaliczenia wpłaty. Postanowienie to ma charakter deklaratoryjny. Wpłata podlega zaliczeniu na poczet zaległości podatkowej z dniem jej dokonania, a wydane postanowienie jedynie odzwierciedla i potwierdza dokonanie czynności materialno-technicznej polegającej na rozliczeniu dokonanej przez podatnika wpłaty na poczet zaległości podatkowych według zasad określonych w O.p. W praktyce postanowienie o zaliczeniu pełni funkcję określającą wysokość odsetek za zwłokę na dzień dokonywania wpłaty.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że zapłacenie przez Spółkę podatku VAT
w zaniżonej, w stosunku do prawidłowej, wysokości, skutkowało w części zaniżonego zobowiązania podatkowego, powstaniem zaległości podatkowej - stosownie do art. 51 § 1 O.p. Stwierdził, że w okolicznościach tej sprawy, w dacie wpłaty, tj. [...] stycznia 2022 r. istniała zaległość podatkowa Spółki w podatku od towarów i usług, określona decyzją
z [...] stycznia 2022 r. nr [...] w wysokości [...] zł oraz należne odsetki od niepobranej kwoty podatku. Wyjaśnił, że odsetki od niepobranej kwoty podatku, pobiera się zgodnie z art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług
z uwzględnieniem zasad dotyczących odsetek za zwłokę.
Organ odwoławczy wskazał, że Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego w S. w decyzji określającej różnicę podatku VAT z [...] stycznia 2022 r. nr [...], sprostowanej [...] lutego 2022 r. zwrócił uwagę, że odsetki należy obliczyć za okres od [...] czerwca 2020 r. tj. od następnego dnia po powstaniu zobowiązania podatkowego do dnia doręczenia decyzji z zachowaniem zasad zawartych w art. 53 do 58 O.p. oraz rozporządzeniu Ministra Finansów z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach.
W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo naliczył odsetki należne za okres od następnego dnia po powstaniu zobowiązania podatkowego do dnia doręczenia decyzji tj. od [...] czerwca 2020 r. do [...] stycznia 2022 r. Ponadto, wobec niepełnej wpłaty na poczet podatku i należnych odsetek, w sprawie miał zastosowanie art. 55 § 2 O.p. Zatem, organ I instancji prawidłowo dokonał proporcjonalnego podziału wpłaty [...] zł na należność główną w wysokości [...] zł i na odsetki w wysokości [...] zł.
Odnosząc się do żądania Spółki o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego
z dziedziny rachunkowości w kontekście prawidłowości rozliczenia wpłat, organ odwoławczy wskazał, że postępowanie w przedmiocie zaliczenia wpłaty na zaległości podatkowe jest postępowaniem mającym charakter rachunkowy i techniczny, a zaliczenie jest w istocie czynnością materialno-techniczną, odrębną od indywidualnego aktu administracyjnego konkretyzującego prawa i obowiązki w relacji organ podatkowy - wierzyciel podatkowy. Jednakże czyniąc zadość żądaniu strony, przedstawił szczegółowy sposób rozliczenia wpłaty z [...] stycznia 2022 r. i nie podzielił zarzutu Spółki co do naliczenia odsetek w zawyżonej wysokości. Spółka pominęła bowiem fakt, że wysokość odsetek jest liczona zgodnie z art. 37 ust 1a u.p.t.u., od dnia następującego po dniu powstania obowiązku podatkowego do dnia powiadomienia, tj. od [...] maja 2020 r. do [...] stycznia 2022 r. Spółka natomiast wyliczając odsetki przyjęła do ich wyliczenia, jak sama poinformowała w piśmie z [...] maja 2022 r. błędną początkową datę okresu tj. [...] sierpnia 2020 r. Organ odwoławczy dodał, że zasady naliczania odsetek od zaległości podatkowych regulują art. 53 - 58 O.p. W tym kontekście zaznaczył, że w wypadku odsetek obowiązuje zasada ich samoobliczenia przez podatnika (art. 53 § 3 O.p.).
Odnosząc się do kwestii wpłaty przez Spółkę w dniu [...] marca 2022 r. kwoty [...]zł na właściwy rachunek Urzędu Skarbowego w N. , organ odwoławczy poinformował, że wpłata ta zgodnie z dyspozycją przekazaną przez Spółkę drogą mailową w dniu [...] marca 2022 r. została rozliczona na dokumenty wyszczególnione we wniosku (tj. postanowienia Naczelnika Z. Urzędu Celno - Skarbowego w S. z [...] lutego 2022 r. prostujące decyzję tegoż organu z [...] stycznia 2022 r.) w następujący sposób: [...] zł na należność główną oraz [...] zł na odsetki. Pozostałą kwotę [...]zł zwrócono przelewem z [...] marca 2022 r. na konto Spółki.
W ocenie organu odwoławczego, organ podatkowy I instancji dokonał prawidłowego rozliczenia wpłaty kwoty [...]zł na należność główną oraz na odsetki. W sprawie nie doszło do naruszenia art. 62 § 1 O.p.
W skierowanej do Sądu skardze na opisane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z [...] lipca 2024 r., Spółka reprezentowana przez radcę prawnego zaskarżyła je w całości zarzucając:
1) naruszenie przepisu postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 197 § 1 O.p. w zw. z art. 188 O.p, polegające na odmówieniu skarżącej przeprowadzenia w sprawie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości, pomimo tego, że przeprowadzenie tego dowodu było konieczne celem należytego ustalenia stanu faktycznego sprawy, tj. zweryfikowania, czy dokonane przez organ rozliczenie nastąpiło w sposób prawidłowy;
2) naruszenie przepisu postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 122 O.p. i art. 187 § 1 O.p., poprzez brak podjęcia przez organ wszelkich czynności, niezbędnych do należytego ustalenia stanu faktycznego sprawy
i jej rozstrzygnięcia,
3) na skutek uchybień wskazanych w pkt 1 i 2, dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, polegających na przyjęciu, że po stronie skarżącej doszło do powstania zaległości, w sytuacji, gdy Spółka poczyniła ustalenia z Urzędem Skarbowym w N. , że zapłaci w nadwyżce zobowiązania podatkowe, czego dokonała, uzyskując jeszcze zwrot drobnych sum, a tym samym nie widzi ona możliwości, aby doszło do powstania jakichkolwiek zaległości;
4) naruszenie przepisu postępowania, co miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 O.p., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia, które pozostawało błędne.
Mając na uwadze powyższe, Spółka wniosła o:
1. uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania,
2. zobowiązanie organu do przeprowadzenia wnioskowanego przez Spółkę dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości,
3. zasądzenie od organu na rzecz Spółki zwrotu kosztów jej zastępstwa prawnego w niniejszym postępowaniu - według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie rozważań należy wskazać, że rozpoznanie niniejszej sprawy zostało dokonane przez sąd w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, albowiem przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zw. dalej: "p.p.s.a".).
Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W myśl zaś art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W wyniku takiej kontroli postanowienie podlega uchyleniu w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).
Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta,
w której wniesiono skargę.
Granice niniejszej sprawy wyznaczyło zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] lipca 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego w S.
z dnia [...] maja 2022 r., o zaliczeniu dokonanej przez Spółkę wpłaty z [...] stycznia 2022 r. w kwocie [...]zł na poczet zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług, wynikającej z decyzji Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego
w S. z [...] stycznia 2022 r. nr [...], w wysokości [...] zł oraz na odsetki w kwocie [...]zł.
Skarżąca kwestionuje prawidłowość dokonanego przez organ rozliczenia wpłaty oraz zarzuca organowi nie przeprowadzenie rzetelnego postępowania dowodowego wobec odmówienia przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z dziedziny rachunkowości.
W ocenie organu, dokonał on prawidłowego rozliczenia wpłaty kwoty [...]zł na poczet zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług wynikającego z ww. decyzji Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego w S. z [...] stycznia 2022 r. w wysokości [...] zł oraz na odsetki w wysokości [...] zł, a samo postanowienie ma charakter deklaratoryjny.
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w świetle wskazanych wyżej przepisów, sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 62 § 1 O.p., jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe
z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania - na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej
o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika.
Jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaliczki, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności (art. 62 § 2 ).
Natomiast stosownie do § 4 tego samego artykułu, w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę oraz kosztów upomnienia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie, z zastrzeżeniem § 4a.
Należy też dodać, że zgodnie z art. 51 § 1 O.p. zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Ponadto, w myśl art. 51 § 3 2 O.p., § 1 i 2 stosuje się również do należności z tytułu podatków, zaliczek na podatki oraz rat podatków niewpłaconych w terminie płatności przez płatnika lub inkasenta.
Od zaległości podatkowej – w myśl art. 53 § 1 i 4 O.p. – naliczane są odsetki za zwłokę od dnia następnego po upływie terminu płatności do dnia zapłaty podatku. Zatem odsetki za zwłokę naliczane są z mocy prawa, albowiem stanowią one automatyczny skutek powstania zaległości podatkowej.
Natomiast w myśl art. 55 § 2 O.p., jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku,
w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Przepis ten reguluje proporcjonalny sposób zaliczania dokonanej wpłaty, przy czym zaległością podatkową – zgodnie z ww. art. 51 § 1 O.p. – jest podatek niezapłacony w terminie płatności.
Trafnie zatem organ wskazał, że zapłacenie przez Spółkę podatku VAT
w zaniżonej, w stosunku do prawidłowej, wysokości skutkowało w części zaniżonego zobowiązania podatkowego, powstaniem zaległości podatkowej. W dacie wpłaty, tj.: [...] stycznia 2022 r. istniała zaległość podatkowa Spółki w podatku od towarów i usług, określona decyzją z [...] stycznia 2022 r. nr [...] w wysokości [...] zł oraz należne odsetki od niepobranej kwoty podatku. Odsetki od niepobranej kwoty podatku należało zatem pobrać zgodnie z art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, że w przypadku gdy kwota podatku należnego z tytułu importu towarów została określona w decyzjach, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz w art. 34, naczelnik urzędu skarbowego właściwy do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego pobiera od niepobranej kwoty podatku odsetki z uwzględnieniem wysokości i zasad obowiązujących na potrzeby odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem ust. 1aa i 1ab, z tym że ich wysokość jest liczona od dnia następującego po dniu powstania obowiązku podatkowego do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych.
Przepisy tej ustawy stanowią zatem, że w przypadku określenia podatku z tytułu importu w nowej, wyższej wysokości od niepobranej kwoty (różnicy) organ pobiera odsetki, na zasadach odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.
W sprawie, Naczelnik Z. Urzędu Celno - Skarbowego
w S., w decyzji z dnia [...] stycznia 2022 r. określającej różnicę podatku VAT, sprostowanej następnie w dniu [...] lutego 2022 r., wskazał, że odsetki należy obliczyć za okres od [...] czerwca 2020 r. tj. od następnego dnia po powstaniu zobowiązania podatkowego do dnia doręczenia decyzji z zachowaniem zasad zawartych w art. 53 do 58 ustawy Ordynacja podatkowa oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach.
Spółka nie zaskarżyła postanowienia Naczelnik Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. z [...] lutego 2022 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki popełnionej w decyzji z [...] stycznia 2022 r. w zakresie wskazania daty od której należy obliczyć odsetki, a zatem orzeczenie stało się prawomocne i ostateczne.
Prawidłowo zatem organ naliczył odsetki należne za okres od następnego dnia po powstaniu zobowiązania podatkowego do dnia doręczenia decyzji tj. od [...] czerwca 2020 r. do [...] stycznia 2022 r. Ponadto, skoro Spółka dokonała niepełnej wpłaty na poczet podatku i należnych odsetek, to w sprawie miał zastosowanie art. 55 § 2 O.p. i organ podatkowy prawidłowo dokonał proporcjonalnego podziału wpłaty [...] zł na należność główną w wysokości [...] zł i odsetki w wysokości [...] zł.
W sprawie nie doszło do naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej regulujących zasady zaliczenia wpłaty na zaległości podatkowe.
Dodać przy tym należy, że postanowienie wydane na podstawie art. 62 § 4 O.p. ma charakter deklaratoryjny. To zaś oznacza, że dokonana wpłata podlega zaliczeniu na poczet zaległości podatkowej z dniem jej dokonania, a wydane postanowienie, jedynie odzwierciedla i potwierdza dokonanie czynności materialno-technicznej polegającej na rozliczeniu dokonanej przez podatnika wpłaty na poczet zaległości podatkowych, według zasad określonych w O.p. Organowi nie przysługuje żadna uznaniowość w rozliczeniu wpłaconej kwoty, gdyż rozliczenie następuje z mocy prawa, zgodnie z przepisami obowiązującymi w chwili dokonania wpłaty. Ponadto, postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej jest aktem formalnym, nieprzesądzającym o istnieniu zaległości podatkowej, lecz informującym o sposobie zaliczenia dokonanej wpłaty. Zaliczenie następuje z mocy prawa (por. m.in.: wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2021 r., sygn. II FSK 2452/18; wyrok NSA z dnia 5 października 2017 r., sygn. I FSK 2290/15; wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. III SA/Wa 1739/14, CBOSA).
Podobną uwagę należy również odnieść do kwestii odsetek za zwłokę. I choć kwotę odsetek za zwłokę, które powstają z mocy prawa, wylicza organ podatkowy, to jednak nie jest to przedmiotem tego postanowienia, które dotyczy zaliczenia dokonanej wpłaty na poczet zaległości i odsetek. Postanowienie to nie może być zatem traktowane jako akt, w którym określone zostały podatnikowi zaległości podatkowe czy odsetki za zwłokę. Bezspornie też odsetki, w sytuacji, gdy wpłata nie pokryła w całości zaległości i odsetek, biegną dalej (p. Komentarz do art. 62 Ordynacji podatkowej, L. Etel [w:] R. Dowgier, L. Etel, C. Kosikowski, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, Ordynacja podatkowa. Komentarz, 2006 r.).
Wbrew zarzutom skargi, zaskarżone postanowienie jest odzwierciedleniem prawidłowo dokonanej czynności księgowej, tj. rozliczenia wpłaty skarżącej z dnia [...] stycznia 2022 r.
Sąd, stwierdza, że pozostałe zarzuty skargi są również bezzasadne.
Odnosząc się do zarzutu nieprzeprowadzenia dowodu z opinii biegłego wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 197 § 1 O.p. w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może powołać na biegłego osobę dysponującą takimi wiadomościami, w celu wydania opinii. Tym samym art. 197 § 1 O.p. pozostawia organom podatkowym swobodę w zakresie posłużenia się dowodem z opinii biegłego. Organ podatkowy obowiązany jest wykorzystać ten środek dowodowy w sprawie o zawiłym stanie faktycznym, który można wyjaśnić dopiero wtedy, gdy dysponuje się specjalnymi wiadomościami (wyrok NSA z dnia 23 sierpnia 2012 r., II FSK 120/11; z dnia 10 czerwca 2010 r., I GSK 1082/09). Rozstrzygnięcie sprawy wymaga wiadomości specjalnych wtedy, gdy przy jej rozpoznaniu wyłoni się zagadnienie mające znaczenie, dla rozstrzygnięcia którego wyjaśnienie przekracza zakres wiadomości
i doświadczenia życiowego osób mających wykształcenie ogólne i nie jest możliwe bez posiadania wiadomości specjalnych w określonej dziedzinie nauki, sztuki, rzemiosła, techniki, stosunków gospodarczych itp., z którą wiąże się rozpatrywane zagadnienie.
Nadto, w art. 188 O.p. ustawodawca wskazał, iż żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Powołanie biegłego jest zatem zbędne, jeżeli dana okoliczność w sposób niebudzący wątpliwości może być ustalona na podstawie innych dowodów, przykładowo dokumentów - tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie.
Zatem, uprawnienie strony do zgłoszenia żądania przeprowadzenia dowodu podlega ograniczeniom, a organ powinien każdorazowo rozważyć żądanie przeprowadzenia dowodu z uwagi na celowość i konieczność zapewnienia szybkości postępowania, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie ma dostatecznych argumentów przemawiających za zakwestionowaniem dotychczasowych ustaleń (zob. wyrok NSA z 2 grudnia 2021 r., II GSK 3768/17, LEX nr 3288928).
Raz jeszcze wskazać przy tym należy, że postanowienie w sprawie zaliczenia wpłaty, nie prowadzi do ustalenia, czy podatnik posiada zaległości, czy też nie. Postanowienie w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległych zobowiązań podatkowych, wydane na podstawie art. 62 O.p., ma charakter deklaratoryjny . Oznacza, to że dokonana wpłata podlega zaliczeniu na poczet zaległości podatkowej z dniem jej dokonania, a wydane postanowienie jedynie odzwierciedla i potwierdza dokonanie czynności materialno-technicznej. Czynność ta, polega na rozliczeniu dokonanej przez podatnika wpłaty na poczet zaległości podatkowych według zasad określonych
w Ordynacji podatkowej. Podatnik nie może w tym postępowaniu kwestionować istnienia zaległości przyjętej przez organ. Może on jedynie kwestionować sposób zaliczenia. Jeżeli podatnik kwestionuje istnienie zaległości, może to uczynić w innym postępowaniu, nie zaś w postępowaniu mającym charakter rachunkowy i techniczny. W postanowieniu o zaliczeniu organ podatkowy wskazuje jedynie jaką kwotę zalicza i na co oraz z jakich dokumentów wynika zaległość podatkowa, na poczet której dokonywane jest zaliczenie. Istotne jest również to, że zaliczenie wpłaty na zaległość następuje z urzędu, a nie na wniosek podatnika.
Właściwym było zatem utrzymanie w mocy przez organ odwoławczy, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p., prawidłowego postanowienia organu I instancji.
Sumując, powyższe należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa. Wydając rozstrzygnięcie organy działały na podstawie przepisów prawa, prowadziły postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów i podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, zaś zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które miały wpływ lub mogłyby mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art.151 p.p.s.a. skargę oddalił.