I SA/Sz 518/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w SzczecinieSzczecin2006-01-18
NSAinneNiskawsa
płatności bezpośrednierolnictwodotacje unijneARiMRpowierzchnia działekkontrolasankcjerozporządzenia UE

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę rolnika na decyzję o przyznaniu mu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości, uznając prawidłowość zastosowanych sankcji za błędy w deklaracji powierzchni działek.

Rolnik A.G. skarżył decyzję o przyznaniu mu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2004 r. w pomniejszonej wysokości. Organ pierwszej instancji przyznał płatność w niższej kwocie ze względu na sankcje za nieprawidłowości w deklaracji powierzchni działek, wynikające z zawyżenia powierzchni lub błędów w zapisie. Rolnik odwołał się, twierdząc, że wniosek był dobrze wypełniony i zarzucając błędy w pomiarach. Organ odwoławczy utrzymał decyzję w mocy, szczegółowo wyjaśniając zastosowane sankcje unijne i krajowe. WSA w Szczecinie oddalił skargę, uznając decyzję organu odwoławczego za zgodną z prawem.

Sprawa dotyczyła skargi rolnika A.G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, która przyznała mu płatność bezpośrednią do gruntów rolnych za 2004 r. w pomniejszonej wysokości. Organ pierwszej instancji przyznał płatność w kwocie obniżonej o sankcje za nieprawidłowości w deklaracji powierzchni działek, takie jak zawyżenie powierzchni czy błędy w zapisie. Rolnik wniósł odwołanie, argumentując, że wniosek był dobrze wypełniony, a błędy wynikły z nieprawidłowych pomiarów. Dyrektor ARiMR utrzymał decyzję w mocy, szczegółowo uzasadniając zastosowanie sankcji na podstawie przepisów unijnych (Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2199/2003 i 2419/2001) oraz krajowych, wskazując na różnice między powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną w wyniku kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani postępowania. Sąd podkreślił, że organ odwoławczy prawidłowo rozpatrzył sprawę merytorycznie i szczegółowo wyjaśnił podstawy prawne oraz sposób wyliczenia dopłat, a zarzuty skarżącego dotyczące wadliwych pomiarów nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, organ prawidłowo zastosował sankcje zgodnie z przepisami prawa krajowego i unijnego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że różnice między zadeklarowaną a zmierzoną powierzchnią działek, przekraczające dopuszczalne progi, uzasadniały zastosowanie sankcji w postaci pomniejszenia płatności (JPO) lub odmowy przyznania płatności (UZP), zgodnie z art. 5 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2199/2003 i art. 32 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (9)

Główne

P.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2199/2003 art. 5

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2419/2001 art. 31

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2419/2001 art. 32

Pomocnicze

k.p.a. art. 107 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 15

Kodeks postępowania administracyjnego

P.u.s.a. art. 1

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

u.p.d.g.r. art. 3 § 1

Ustawa o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi § 4

Argumenty

Odrzucone argumenty

Zarzut wadliwego pomiaru działek przez komisję kontrolną. Twierdzenie, że wniosek o dopłaty był dobrze wypełniony, mimo błędów. Argument, że rolnik nie ponosi odpowiedzialności za błędy we wniosku przygotowanym przez pracownika ODR.

Godne uwagi sformułowania

podpis na wniosku nie jest tylko kwestią formalną na nim ciąży obowiązek poprawnego wypełnienia wniosku nie wykazał, że metodologia zastosowanego przez komisję pomiaru jest wadliwa

Skład orzekający

Zofia Przegalińska

przewodniczący

Krystyna Zaremba

członek

Alicja Polańska

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Prawidłowe stosowanie przepisów UE dotyczących sankcji za rozbieżności w deklaracjach powierzchni działek w systemie płatności bezpośrednich."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnych przepisów rozporządzeń UE i stanu faktycznego sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów dotyczących płatności rolnych i sankcji, co jest interesujące głównie dla specjalistów z tego obszaru.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Sz 518/05 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2006-01-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-08-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Alicja Polańska /sprawozdawca/
Krystyna Zaremba
Zofia Przegalińska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art. 107 par. 3
Dz.U.UE.L 2003 nr 328 poz 21  art. 5
Rozporządzenie Komisji (WE) NR 2199/2003 z dnia 16 grudnia 2003 r. ustanawiające środki przejściowe dla stosowania w odniesieniu do 2004 r.  rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 w zakresie systemu Jednolitej Płatności Obszarowej dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy,  Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji
Dz.U.UE.L 2001 nr 327 poz 11  art. 32
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Zaremba Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.) Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi A.G, na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2004 r. w pomniejszonej wysokości oddala skargę
Uzasadnienie
Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] nr [...] przyznał A.G. płatność bezpośrednią do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości na rok 2004 w łącznej wysokości [...].
Jako podstawę prawną decyzji Kierownik Biura wskazał przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40 ze zm.).
Uzasadniając decyzję, Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazał, że A.G. w dniu [...] złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 o powierzchni 10,62 ha, zaś powierzchnia, co do której wniosek został pozytywnie rozpatrzony wyniosła 4,80 ha. Organ ten stwierdził, że zastosowano sankcję za nieprawidłowości w deklaracji działek skutkujące zmniejszeniem płatności w wysokości [...] ze względu na zawyżoną deklarację powierzchni działek o identyfikatorach: B, C, F, I oraz J. Sankcja ta, dotycząca jednolitej płatności obszarowej, zastosowana została na podstawie przepisu art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2199/2003 z dnia 16 grudnia 2003 r. ustanawiającego środki przejściowe dla stosowania w odniesieniu do 2004 r. Rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 w zakresie systemu Jednolitej Płatności Obszarowej dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz. U. UE.L. 03.328.21).
Następna sankcja, skutkująca odmówieniem płatności, dotycząca płatności uzupełniającej, została zastosowana z tych samych powodów, co sankcja wyżej wskazana, lecz na podstawie przepisu art. 32 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem rady (EWG) nr 3508/92 (Dz. U. UE. L.01.327.11).
Nie zgadzając się z powyższą decyzją, A.G. wniósł odwołanie od niej do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w którym podniósł, że - według niego - wniosek o dopłaty powinien być dobrze wypełniony, ponieważ przygotowywał go pracownik ODR. Był pewien dobrego wypełnienia i nie sprawdzał wniosku przed podpisaniem go. A ponadto, zarzucił, że "kontrola nie wykazała działek nieuprawianych, a błędy do zawyżenia działek wynikły ze złego zapisu rzeczywistości". Odwołujący się uważa także, że zarzuty i błędy są mu przypisywane niesłusznie, gdyż on podpisał tylko wniosek, po to aby był ważny.
W dalszej części odwołania A.G. szczegółowo odniósł się do poszczególnych kontrolowanych działek i wyjaśnił, że :
1. działka rolna C o deklarowanej powierzchni 0,58 ha - "decyzja należy do Agencji Rynku Rolnego, błąd był taki duży jak kontrola napisała plus duże opady deszczu co obciążyło gałęzie i zwisały one zmniejszając powierzchnię uprawy",
2. działka rolna F o deklarowanej powierzchni 0,23 ha - zdaniem rolnika "jest błąd w zapisie, ponieważ działka rolna ma dwa pola powinien zostać uwzględniony",
3. działka rolna I o powierzchni deklarowanej 3,79 ha - uprawa na działce ewid. 52 - 3,15 ha, oraz na przylegającej działce ewid. 55 - 0,52 ha, co łącznie daje 3,67 ha, reszta to posesja wraz z budynkami, dlatego uprawy nie ma,
4. działka rolna J - powierzchnia deklarowana 2,21 ha - "Całość uprawy zadeklarowanej jest, ale jest zły zapis. Są to dwie działki na jednej działce",
5. działka rolna B - powierzchnia deklarowana 1,49 ha - rośliny były zgodne to i powierzchnia musi być zgodna, gdyż cała działka jest uprawiana, a na tej działce z przyczyn atmosferycznych nasiona wymakają i giną.
W wyniku rozpoznania odwołania A.G., Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Uzasadniając swoją decyzję, organ odwoławczy stwierdził, że wniosek A.G., metodą analizy ryzyka, został wytypowany do kontroli na miejscu, a z wniosku do kontroli na miejscu zostały wytypowane działki rolne o identyfikatorach: B, C, F, I oraz J. W wyniku tej kontroli stwierdzono:
- na działce rolnej C, o deklarowanej powierzchni 0,58 ha, powierzchnię uprawianą 0,35 ha, gdyż obszar działki należało pomniejszyć o zakrzaczenia przy rowie i od strony lasu,
- na działce rolnej J, o powierzchni deklarowanej 2,21 ha, stwierdzono uprawy uprawniające do dopłat o powierzchni 1,32 ha i, chociaż, rolnik wniósł do protokółu z czynności kontrolnych, że powierzchnia zmierzona powinna się zgadzać z deklarowaną ze względu na istnienie 2 działek rolnych na tej działce, jednak powierzchnie się nie zgadzały, gdyż:
- działka rolna I o powierzchni deklarowanej 3,79 ha wyniosła 3,15 ha,
- działka rolna B o powierzchni deklarowanej 1,49 ha wyniosła 1,12 ha, z powodu braku roślin na części działki.
Dalej, uzasadniając swoją decyzję organ odwoławczy stwierdził, że w związku z zaistniałymi różnicami pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku, a stwierdzoną przez inspektorów terenowych podczas pomiarów wykonanych na miejscu, podjęto decyzję o przyznaniu płatności w pomniejszonej wysokości, co jest następstwem zaniedbania rolnika.
Ponadto, wskazał organ odwoławczy, wniosek o przyznanie płatności złożył odwołujący się rolnik i to na nim ciąży obowiązek poprawnego wypełnienia wniosku. Podpis na wniosku nie jest tylko kwestią formalną. A.G. nie wywiązał się także z obowiązku poinformowania ARiMR o każdym fakcie, który miał wpływ na nienależne przyznanie płatności bezpośrednich, oraz o każdej zmianie powstałej w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia przyznania płatności, a w szczególności o zmianach dotyczących wykorzystania gruntów rolnych oraz wielkości powierzchni upraw wskutek wymoknięcia części uprawy. Podał on także błędnie zakrzaczenia jako część działki użytkowanej rolniczo i nie poinformował o zamianie działek ewidencyjnych z innym rolnikiem ( część działki rolnej I), a także wskazał do dopłat część gruntu znajdującą się pod zabudową.
Powołując podstawę prawną rozstrzygnięcia, organ odwoławczy wskazał, że dopłaty bezpośrednie przyznawane do gruntów utrzymanych w dobrej kulturze rolnej, na podstawie przepisów rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 65, poz. 600), przysługują, jeżeli grunty rolne do dopłat nie są zakrzaczone (§ 4).
Następnie organ odwoławczy przedstawił poniższe szczegółowe wyliczenie płatności według prawa krajowego i unijnego:
W zakresie Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO), obszar deklarowany do dopłat wyniósł 10,62 ha, a wyznaczony do dopłat 8,68 ha, zaś różnica między obszarem deklarowanym, a wyznaczonym wyniosła 1,94 ha, co stanowi 22,35 % obszaru wyznaczonego do dopłat. Zgodnie więc z przepisem art. 5 Rozporządzenia Komisji (WE) 2199/2003, który stanowi, że jeśli w wyniku kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu stwierdza się, że różnica między zadeklarowanym obszarem, a obszarem wyznaczonym jest większa niż 3 %, ale nie większa niż 30% wyznaczonego obszaru, kwota jaka ma zostać przyznana na podstawie systemu JPO jest zmniejszana za dany rok o dwukrotność kwoty ustalonych funduszy dla tej różnicy. Ponieważ różnica wynosi do 30 % obszaru ustalonego, dopłatę pomniejszono w następujący sposób: 2 x 1,94 ha = 3,88 ha i dwukrotna różnica, czyli 8,68 ha - 3,88 ha = 4,80, a obszar pozostający do dopłaty JPO, po odjęciu dwukrotnej różnicy, wynosi 4,80 ha x 210,53 zł = [...] - kwota dopłaty po potrąceniu dwukrotnej różnicy.
W zakresie zaś Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UZP) obszar deklarowany do dopłat wyniósł 10,47 ha, a obszar wyznaczony do dopłat - 8,45 ha. Różnica zaś pomiędzy obszarem deklarowanym, a wyznaczonym wyniosła 2,02 ha, co stanowi 23,90 % obszaru wyznaczonego do dopłat, to - zgodnie z przepisami art. 31 i art. 32 Rozporządzenia Komisji (WE) 2419/2001 - jeśli w odniesieniu do grupy upraw obszar zadeklarowany przekracza obszar ustalony o więcej niż 20 %, pomoc obszarowa nie jest przyznawana dla danej grupy upraw. Ponieważ różnica przekracza 20%, to na podstawie przepisów tego Rozporządzenia odmówiono rolnikowi przyznania płatności UZP za rok 2004.
Powyższą decyzję ostateczną Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, A.G. zaskarżył skargą z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając, że pomiar działek został wadliwie dokonany przez komisję, gdyż on uprawia całość pola i wie, ile wynoszą uprawy na poszczególnych działkach.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z treścią przepisu art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), sąd administracyjny jest powołany do sprawowania w zakresie swojej właściwości kontroli działań administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, co odnosi się do prawidłowości stosowania prawa materialnego, jak również przepisów postępowania administracyjnego.
Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, skład orzekający w sprawie uznał, że nie została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, regulujących instytucję dopłat bezpośrednich do gruntów rolnych za 2004 r., ani też z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego.
Aczkolwiek decyzja organu I instancji w sposób oczywisty nie odpowiada wymogom określonym w przepisie art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa), gdyż uzasadnienie decyzji nie odzwierciedla oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i nie wyjaśnienia w ogóle przesłanek podjęcia rozstrzygnięcia, to jednak organ odwoławczy, kierując się zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 kpa), oznaczającą, że każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu I instancji podlega, w wyniku wniesienia odwołania przez legitymowany podmiot, ponownemu rozstrzygnięciu przez organ II instancji, nie ograniczył się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, ale rozpatrzył sprawę ponownie merytorycznie i w jej całokształcie. Wydana zaś przez ten organ zaskarżona decyzja w pełni odpowiada wymogom przepisu art. 107 § 3 kpa.
W uzasadnieniu swojej decyzji Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazał, że na części zadeklarowanych przez skarżącego do dopłat gruntów znajdowało się siedlisko, część upraw nie wyrosła wskutek wymoknięcia oraz, że na części gruntów znajdowały się zakrzaczenia, co nie odpowiadało warunkom utrzymania upraw w dobrej kulturze rolnej określonym w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 65, poz. 600) - § 4.
Ponadto, organ odwoławczy powołał właściwą podstawę prawną wydanej decyzji, znajdującą oparcie tak w przepisach prawa krajowego jak też prawa unijnego, i szczegółowo wyjaśnił zasady przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w 2004 r. Z uzasadnienia tej decyzji wynika bowiem, w jaki sposób zostały wyliczone należne dopłaty oraz, dlaczego niektórych z tych dopłat nie przyznano skarżącemu. W szczególności zaś, organ ten wskazał, iż w zakresie Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO), obszar deklarowany do dopłat wyniósł 10,62 ha, a wyznaczony do dopłat 8,68 ha, zaś różnica między obszarem deklarowanym, a wyznaczonym wyniosła 1,94 ha, co stanowi 22,35 % obszaru wyznaczonego do dopłat. Zgodnie więc z przepisem art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2199/2003 z dnia 16 grudnia 2003 r. ustanawiającego środki przejściowe dla stosowania w odniesieniu do 2004 r. Rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 w zakresie systemu Jednolitej Płatności Obszarowej dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz. U. UE.L. 03.328.21), który stanowi, że jeśli w wyniku kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu stwierdza się, że różnica między zadeklarowanym obszarem, a obszarem wyznaczonym jest większa niż 3 %, ale nie większa niż 30% wyznaczonego obszaru, kwota jaka ma zostać przyznana na podstawie systemu JPO jest zmniejszana za dany rok o dwukrotność kwoty ustalonych funduszy dla tej różnicy. Ponieważ różnica wyniosła do 30 % obszaru ustalonego, dopłatę pomniejszono w następujący sposób: 2 x 1,94 ha = 3,88 ha i dwukrotna różnica, czyli 8,68 ha - 3,88 ha = 4,80, a obszar pozostający do dopłaty JPO, po odjęciu dwukrotnej różnicy, wyniósł 4,80 ha x [...] = [...]- kwota dopłaty po potrąceniu dwukrotnej różnicy. W zakresie zaś Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UZP) organ odwoławczy stwierdził, że obszar deklarowany do dopłat obejmował 10,47 ha, a obszar wyznaczony do dopłat wyniósł 8,45 ha. Różnica pomiędzy obszarem deklarowanym, a wyznaczonym wyniosła 2,02 ha, co stanowi 23,90 % obszaru wyznaczonego do dopłat, to - zgodnie z przepisem art. 32 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem rady (EWG) nr 3508/92 (Dz. U. UE. L.01.327.11) - jeśli w odniesieniu do grupy upraw obszar zadeklarowany przekracza obszar ustalony o więcej niż 20 %, pomoc obszarowa nie jest przyznawana dla danej grupy upraw. Ponieważ różnica przekroczyła 20%, to na podstawie przepisów tego Rozporządzenia prawidłowo odmówiono skarżącemu przyznania płatności UZP na rok 2004.
Powyższy sposób wyliczenia dopłat nie był przez skarżącego kwestionowany.
Podniesiony zaś w skardze zarzut, że pomiar działek został wadliwie dokonany przez komisję, nie znajduje uzasadnienia w materiale dowodowym sprawy, a skarżący nie wykazał, że metodologia zastosowanego przez komisję pomiaru jest wadliwa lub też, że członkowie komisji nie posiadają wystarczających kompetencji do dokonywania pomiaru upraw na gruntach rolnych.
Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, wobec tego, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, należało - na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzec jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI