III SA/WA 916/05

I SA/Łd 642/07 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2007-08-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-05-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Świderska /przewodniczący/
Piotr Kiss /sprawozdawca/
Renata Kubot-Szustowska
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Dnia 28 sierpnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Świderska, Sędziowie Sędzia NSA Piotr Kiss (spr.), Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi E. Sz. i M. Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2005 od zabudowanej nieruchomości 1. uchyla zaskarżona decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz E. Sz. i M. Sz. solidarnie kwotę 101 (sto jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
I SA/Łd 642/07
UZASADNIENIE
Wójt Gminy D. decyzją z dnia [...], wydaną z powołaniem się na przepisy art. 21 § 1 pkt 2 i § 5, art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( tj. Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) , art. 3 ust. 1 pkt 1 , art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 1 , art. 6 a ust. 1 i 6 , art. 6 c, art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym ( tj. Dz.U. z 2006 r., Nr 136, poz. 969) , art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 i 2, art. 6 ust. 1 i 7, art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ( tj. Dz.U. z 2006 r., Nr 121, poz. 844 ), uchwały Rady Gminy D. z dnia [...] Nr [...] w sprawie ustalenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz uchwały Rady Gminy D. z dnia [...], Nr [...] w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości ustalił E. i M. Sz. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2005 r. w wysokości 2.519 zł od nieruchomości położonej w R. 30 A.
W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ orzekający powołując się na zgromadzony materiał dowodowy stwierdził, że występujący w sprawie od dłuższego czasu spór dotyczy sposobu opodatkowania budynku byłej szkoły, który to obiekt wraz z gruntami rolnymi podatnicy zakupili w dniu 29 listopada 2002 r. na podstawie aktu notarialnego nr rep. [...]. Organ podatkowy pierwszej instancji ponownie rozpatrując sprawę /wcześniejsza decyzja tego organu została w wyniku odwołania podatników uchylona do ponownego rozpatrzenia/ i ustalając wymiar łącznego zobowiązania za 2005 r. od wyżej wymienionej nieruchomości uznał, że część przedmiotowego budynku o powierzchni 124 m2 stanowi część mieszkalną, w związku z czym podlega zwolnieniu na podstawie powołanej powyżej uchwały Rady Gminy D. jako zajęta na potrzeby mieszkalne w gospodarstwie rolnym, zaś pozostała część tego budynku o powierzchni 718 m2 podlega podatkowi od nieruchomości ze stawką podatku jak dla "budynków pozostałych", przewidzianą w art.5 ust.1 pkt 2 lit. e ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
W złożonym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. odwołaniu E. i M. Sz. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej podatku od nieruchomości i uznania całego budynku o powierzchni 842 m kw. za budynek mieszkalny, podlegający opodatkowaniu według stawek przewidzianych dla tego rodzaju budynków oraz przyznania ulgi podatkowej zgodnie z wskazaną uchwałą Rady Gminy D.. Skarżący wskazali, że ich zdaniem budynek byłej szkoły został sztucznie podzielony na dwie części , bez podania granic takiego podziału. Podnieśli, że określenie ,,budynek pozostały" nie występuje w klasyfikacji budynków w prawie budowlanym, na które powołuje się organ podatkowy. Budynek taki jest fikcją, albowiem został sztucznie wydzielony z całości budynku, nie ma konkretnej lokalizacji w budynku, a także nie ma wskazanego przeznaczenia oraz sposobu użytkowania. Skarżący podali, że powyższy budynek byłej szkoły kupili wyłącznie w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkaniowych, z przeznaczeniem na dom mieszkalny w prowadzonym gospodarstwie rolnym. Dom posiada wszystkie niezbędne warunki do stałego w nim przebywania oraz prowadzenia samodzielnego gospodarstwa domowego. Skarżący wskazali, że przedmiotowy budynek od momentu jego wybudowania, około 40 lat temu, pełnił dwie równorzędne funkcje ; mieszkalną i edukacyjną. W decyzji o pozwoleniu na budowę wskazano, że wybudowany został budynek nie będący typowym dla szkoły , który wykorzystywany był w przeszłości jako szkoła lub jako mieszkania. Skarżący wskazali ponadto, że budynek posiada jedno wejście. Drugie wejście z boku budynku jest wejściem wyłącznie do kotłowni, które zgodnie z przepisami bezpieczeństwa musi być nie zamykane i prowadzić bezpośrednio z kotłowni węglowej na zewnątrz budynku, z uwagi na zagrożenie zatruciem tlenkiem węgla. Skarżący podnieśli dodatkowo, że nie jest możliwe wydzielenie dla tzw. części mieszkalnej odrębnej instalacji elektrycznej, wodnej i centralnego ogrzewania. Podział budynku na część edukacyjną i mieszkalną pozostaje więc wyłącznie intuicyjny i nie może stanowić podstawy prawnej wymiaru podatku od nieruchomości za 2005 r.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., działając w oparciu o przepis art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, iż wbrew wszelkim zarzutom skarżących, przyjęta na potrzeby ustalenia podatku od nieruchomości kwalifikacja budynku: na część mieszkalną i część pozostałą znajduje uzasadnienie prawne i faktyczne. Kolegium podkreśliło, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 powołanej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają m.in. budynki lub ich części. Rodzaj stawek podatku dla poszczególnych przedmiotów opodatkowania ( a więc i dla budynków lub ich części) wynika z przepisu art. 5 ust. 1 powyższej ustawy, przy czym przepis ten upoważnia radę gminy do określenia w drodze uchwały, wysokości stawek podatku, z zastrzeżeniem, że stawki nie mogą przekraczać stawek maksymalnych wskazanych w tym przepisie. I tak w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy wskazana jest stawka dla budynków lub ich części – pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego. Uchwałą Nr [...] Rady Gminy D. z dnia [...] w sprawie ustalenia wysokości stawek podatku od nieruchomości określiła wysokość stawek rocznych podatku od nieruchomości od budynków lub ich części- pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego- jako 3,50 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Kolegium podkreśliło, iż w orzecznictwie i piśmiennictwie przez ,, budynki pozostałe" na gruncie powołanego powyżej przepisu rozumie się budynki niemieszkalne i niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą i zdaniem organu w świetle zgromadzonego materiału dowodowego , część budynku byłej szkoły o powierzchni 718 m2 spełnia definicję ,, budynku pozostałego". Podniesiono, że wnioskiem z dnia 20 lutego 2004 r. skierowanym do Wójta Gminy D. skarżący wystąpili o zmianę sposobu użytkowania powyższego budynku na budynek mieszkalny, w związku z zamiarem uruchomienia w przyszłości, po zakończeniu remontu pomieszczeń, domu pomocy społecznej lub zakładu opiekuńczo-leczniczego. Powyższy wniosek przekazany został według właściwości do Starostwa Powiatowego w B. , a następnie wycofany przez skarżących w dniu 17 marca 2004 r., w związku z czym postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku szkoły na pomieszczenie mieszkalne, zostało umorzone. Mimo trwającego z organem podatkowym sporu, w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku byłej szkoły na mieszkalny oraz wystąpień organu podatkowego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. o podjęcie postępowania w powyższej sprawie, podatnicy nie zgłosili właściwemu organowi zmiany sposobu użytkowania budynku byłej szkoły , mimo uzyskanych od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w piśmie z dnia 8 września 2006 r. pouczeń. W piśmie tym przekazanym do wiadomości organu podatkowego I instancji , poinformowano skarżących, że stosownie do przepisu art. 71 ust. 1 prawa budowlanego zmiana sposobu użytkowania budynku byłej szkoły lub jego części , na cele mieszkalne, wymaga zgłoszenia właściwemu organowi, którym zgodnie z właściwością rzeczową i miejscową pozostaje Starostwo Powiatowe w B.. W treści pisma wskazano również, że ,, wyjaśnienia wymaga czy przedmiotowy budynek szkoły posiadał funkcje mieszkalne wykorzystywane jako mieszkania dla kadry nauczycielskiej. W takim przypadku nie zachodziłaby konieczność zmiany sposobu użytkowania w tej części budynku jako już przystosowanej części budynku na potrzeby mieszkalne."
Organ stwierdził także, iż przyjęta na potrzeby wymiaru podatku od nieruchomości kwalifikacja części budynku wynika także z ustaleń protokołu kontroli sporządzonego w dniu 5 maja 2004 r. z udziałem skarżących. Z treści tego protokołu wynika, że w budynku byłej szkoły wydzielone są dwa lokale mieszkalne ( na parterze i na piętrze) o łącznej powierzchni 124 m kw. w pozostałej części budynku prowadzone były prace remontowe, mające na celu doprowadzenie pomieszczeń do warunków mieszkalnych. Skarżący podpisując protokół , nie wnieśli uwag do jego ustaleń. Późniejsze ,, zdanie odrębne" skarżących z dnia 11 maja 2004 r. do tego protokołu, wbrew zawartym w nim zarzutom, nie wnosi zdaniem organu żadnych nowych okoliczności do sprawy. W konkluzji uzasadnienia wydanego rozstrzygnięcia Kolegium podkreśliło, że obowiązek podatkowy jest kategorią prawną zobiektywizowaną, niezależną od woli organu podatkowego i podatników, w związku z czym obowiązkiem organu podatkowego jest przeprowadzenie szczegółowego postępowania mającego na celu wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. Stwierdzono, że podatnicy nie przyczynili się do ułatwienia zgromadzenia dowodów dotyczących przedmiotu opodatkowania, gdyż wyznaczony skarżącym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. termin przeprowadzenia we wrześniu 2006 r. dowodu z oględzin przedmiotowego budynku nie doszedł do skutku z winy podatników.
Na powyższą decyzję E. i M. Sz. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę, w której wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji powtórzyli wszystkie swoje zarzuty i argumenty podniesione w toku wcześniejszego postępowania. W szczególności Skarżący podnieśli, że przedmiotowy budynek po byłej szkole zakupili wyłącznie w celu zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych z przeznaczeniem w całości na dom mieszkalny w gospodarstwie rolnym. W związku z powyższym budynek ten winien być zwolniony z podatku od nieruchomości na podstawie uchwały Rady Gminy D., jako zajęty na potrzeby mieszkaniowe w gospodarstwie rolnym. Skarżący zarzucili, że Kolegium podejmując zaskarżoną decyzję, bezpodstawnie potwierdziło stanowisko organu podatkowego pierwszej instancji o podziale budynku dla potrzeb ustalenia podatku od nieruchomości , na część mieszkalną i pozostałą . Przyjęcie takiego podziału jest ich zdaniem fikcyjne i wynika jedynie z ujawnionych przez organ podatkowy pierwszej instancji, na kilka dni przed wydaniem decyzji , trzech umów najmu, które nie upoważniały nikogo do stwierdzenia, że taki podział jest słuszny. Takie stanowisko jest również sprzeczne z ustaleniami Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. poczynionymi podczas wizji lokalnej w dniu 29 listopada 2006 r. Zdaniem skarżących w sprawie nie został ustalony stan faktyczny, a Kolegium podejmując zaskarżoną decyzję błędnie uznało, że podatnicy byli zobowiązani do zgłoszenia właściwemu organowi o zmianie sposobu użytkowania budynku byłej szkoły , podczas gdy taki wymóg nie występuje, o czym zostali poinformowani przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w piśmie z dnia 6 czerwca 2006 r. Skarżący wskazali również, iż bezpodstawnie organy podatkowe sugerowały, że podatnik utrudniał postępowanie podatkowe. Podkreślili, iż oględziny nie doszły do skutku we wrześniu 1996r. z uwagi na ich chorobę, zostały jednak przeprowadzone w terminie późniejszym tj. w dniu 29 listopada 2006 r. Podczas oględzin udostępniono kontrolującym inspektorom nadzoru budowlanego cały budynek i posiadaną dokumentację.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty tożsame z zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje;
Skarga w zakresie żądania uchylenia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego zasługuje na uwzględnienie.
Już na wstępie należy stwierdzić, iż mimo stosunkowo długiego okresu prowadzenia postępowania podatkowego w rozpoznawanej sprawie nie został wyjaśniony w sposób dostateczny stan faktyczny tej sprawy, stanowiący podstawę do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia.
Przedmiotem sporu pomiędzy stroną skarżącą a organami podatkowymi jest sposób opodatkowania w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych /t.j. Dz. U. z 2002r. nr 9, poz.84 ze zm./, powoływanej dalej jako ustawa p.o.l., podatkiem od nieruchomości za rok 2005 budynku zakupionego przez skarżących wraz z gruntami rolnymi o powierzchni 1,5532 ha od Gminy D. na podstawie aktu notarialnego z dnia [...] Spór sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy nabyty budynek o ogólnej powierzchni 842 m2, stanowiący w okresie wcześniejszym szkołę podlega , tak jak wnosi strona skarżąca opodatkowaniu w całości według stawek i zasad określonych dla budynków mieszkalnych /art. 5 ust.1 pkt 2 lit. a ustawy o p.o.l./, czy też, tak jak to przyjęły organy podatkowe jedynie w części 124 m2 stanowi powierzchnię mieszkalną, podlegającą powyższemu opodatkowaniu, natomiast w pozostałej części dotyczącej powierzchni 718 m2 podlega opodatkowaniu według stawki przewidzianej dla budynków lub ich części "pozostałych", o których mowa w art.5 ust.1 pkt 2 lit. e cytowanej ustawy. W uzasadnieniu swojego stanowiska organy podatkowe powołały się na ustalenia i dokumenty, z których wynika, że przedmiotowy budynek został wybudowany na podstawie odpowiedniego pozwolenia na budowę /z dn.10.12.1966r./ z przeznaczeniem na szkołę i na taki cel był w okresie wcześniejszym wykorzystywany a jedynie w części dotyczącej ogółem 124 m2 był wykorzystywany na cele mieszkalne, zgodnie z zawartymi z najemcami umowami najmu. Skarżący od początku postępowania podatkowego i zgodnie ze złożoną pisemną informacją w sprawie podatku od nieruchomości podnoszą, że od chwili zakupu przedmiotowego budynku w całości użytkują go na cele mieszkalne oraz związane z prowadzoną działalnością rolniczą, a dokonany przez organy podatkowe podział tego budynku na "część mieszkalną" oraz "część pozostałą" nie znajduje żadnego uzasadnienia w faktycznym użytkowaniu budynku. Ponadto skarżący stwierdzili, że według posiadanych przez nich informacji, przedmiotowy budynek już od kilku lat przed jego sprzedażą przez Gminę D. nie był wykorzystywany na prowadzenie szkoły, a po nabyciu budynku wraz z przyległymi gruntami rolnymi zostali oni w nim zameldowani, przy czym zameldowanie dotyczyło całego budynku a nie jakiejś wydzielonej jego części, uznanej przez organy jako jedynie zajętej przez nich na cele mieszkalne.
Na podstawie oceny całości przedstawionego materiału dowodowego należy uznać, że wyrażone w tej sprawie stanowisko organów podatkowych nie znajduje wystarczającego uzasadnienia. Powołanie się organów na okoliczność, iż skarżący nie dokonali zmiany klasyfikacji przedmiotowego budynku, przeznaczonego pierwotnie na cele oświatowe na budynek mieszkalny nie może mieć w tej sprawie istotnego znaczenia. W powyższym zakresie należy podnieść, iż z akt sprawy wynika, że przedmiotowy budynek wcześniej nie został sklasyfikowany w żaden sposób w ewidencji gruntów i budynków, której dane zgodne z art. 21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. z 2000r. nr 100, poz.1086 ze zm./ winny stanowić podstawę wymiaru podatków, albowiem w gminie D. ewidencja budynków nie była w ogóle prowadzona. Stąd też nie można zgodzić się z poglądem organów podatkowych, iż skarżący powinni dokonać zmiany klasyfikacji tego budynku. Należy zresztą zauważyć, iż organ orzekający drugiej instancji już w swojej wcześniejszej decyzji z dnia [...] uchylającej pierwszą decyzję Wójta Gminy D. uznał, że brak zmiany "sposobu klasyfikowania z budynku niemieszkalnego na budynek mieszkalny" nie może mieć znaczenia w sprawie.
Według oceny Sądu orzekającego w odniesieniu do podstawowej kwestii spornej rozpatrywanej sprawy, tj. rozstrzygnięcia czy nabyty przez skarżących budynek podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w całości lub ewentualnie jedynie w określonej według stawki podatkowej przewidzianej dla budynków lub ich części mieszkalnych /art. 5 ust.1 pkt 1 lit. a ustawy o p.o.l./ nie może mieć również decydującego znaczenia pozwolenie na budowę lub pozwolenie na użytkowanie czy inna dokumentacja techniczno-produkcyjna. Należy stwierdzić, że obowiązujące przepisy ustawy o p.o.l. nie zawierają definicji budynku mieszkalnego. Wprawdzie obowiązujący od dnia 1 stycznia 2003r. art.1a ust. 1 pkt 1 tej ustawy przy określeniu pojęcia "budynek" odsyła do definicji zawartej w przepisach prawa budowlanego, ale dotyczy to w zasadzie jedynie ogólnego pojęcia budynku, które w tej sprawie nie jest przedmiotem sporu. Ponadto należy zauważyć, że przepisy prawa budowlanego odróżniają budynki mieszkalne wielorodzinne i budynki mieszkalne jednorodzinne
/§ 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dn.12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm./ oraz także nie uzależniają klasyfikacji określonego obiektu budowlanego, czy to jako budynku mieszkalnego czy też budynku innego rodzaju od faktu uzyskania odpowiedniego pozwolenia na jego budowę lub użytkowanie. Budynek mieszkalny wybudowany bez odpowiedniego pozwolenia lub niezgodnie z nim, pozostanie nadal budynkiem mieszkalnym.
W zakresie prawidłowego opodatkowania podatkiem od nieruchomości budynków nie ulega wątpliwości, że decydujące znaczenie muszą mieć przepisy ustawy o p.o.l., zgodnie z którymi podlegają opodatkowaniu również budynki wzniesione bez pozwolenia lub niezgodnie z nim.
Zgodnie z dość powszechnie przyjętymi i utrwalonymi poglądami orzecznictwa sądowego dotyczącymi kwalifikowania budynków dla celów właściwego ich opodatkowania podatkiem od nieruchomości, decydujące znaczenie dla zaliczenia danego budynku do kategorii budynków mieszkalnych ma kryterium zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkaniowych właściciela budynku i osób mu bliskich lub ewentualnie innych ludzi /budynki mieszkalne na wynajem/. W myśl tego poglądu istotną cechą budynku, która pozwala na zakwalifikowanie go jako mieszkalnego jest to, że posiada on niezbędne warunki do stałego przebywania tam ludzi wraz z prowadzeniem samodzielnego gospodarstwa domowego i faktycznie służy do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych /por. uchwałę pięciu sędziów NSA z dn.01.07.2002r. sygn. akt FPK 3/02, opubl. w ONSA 2003/2/50 oraz glosę do tej uchwały P. Borszowskiego, opubl.. w POP z 2004/4/326, a także wyrok WSA w Warszawie z dn.22.06.2005r., sygn. akt III SA/Wa 916/05, Lex nr 176682/.
Przy rozstrzyganiu rozpoznawanej sprawy organy podatkowe oparły się wyłącznie na ustaleniach dotyczących dawnego sposobu wykorzystywania przedmiotowego budynku, natomiast przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy w zasadzie całkowicie pominęły okoliczności związane z aktualnym wykorzystaniem tego budynku na potrzeby mieszkaniowe skarżących. Należy zauważyć, iż w powyższym zakresie został sporządzony jedynie w dniu 5 maja 2004r. protokół z kontroli, przeprowadzonej na nieruchomości skarżących, który to protokół z uwagi na szereg mankamentów, a w szczególności braku wyjaśnienia sposobu wykorzystywania budynku przez skarżących nie może stanowić istotnego dowodu w sprawie. Należy także podnieść, iż ustalenia powyższej kontroli nie mogą być miarodajne dla rozpatrywanej sprawy, dotyczącej podatku od nieruchomości za rok 2005, a nadto do powyższego protokołu skarżący wnieśli pismem z dnia 11 maja 2004r. szereg uwag i zastrzeżeń, do których organy podatkowe bliżej się nie ustosunkowały.
Przede wszystkim zaskarżona decyzja nie zawiera bliższego ustosunkowania się do głównego zarzutu skarżących, iż od chwili zakupu wykorzystują oni przedmiotowy budynek w całości jako budynek mieszkalny znajdujący się na terenie prowadzonego gospodarstwa rolnego. Organy podatkowe nie wyjaśniły także, iż przyjęty podział budynku na część mieszkalną służącą do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych skarżących oraz na część "pozostałą", warunkujący sposób spornego opodatkowania budynku znajduje bliższe uzasadnienie w stanie faktycznym dotyczącym użytkowania budynku w roku 2005.
Ponadto brak jest również wyjaśnienia kwestii sposobu opodatkowania skarżących z tytułu własności przedmiotowej nieruchomości za wcześniejsze okresy podatkowe od chwili jej nabycia w listopadzie 2002r.
Sąd nie podziela natomiast zarzutów i argumentacji związanych z kwestionowaniem stosowania przez organy podatkowe pojęcia "pozostałej części budynku". Należy tu stwierdzić, iż podstawowe znaczenie w rozpatrywanej sprawie mają wymienione na wstępie przepisy ustawy o p.o.l., która w art. 5 ust.1 pkt 2, dotyczącym wysokości stawek podatku od nieruchomości dokonuje podziału budynków i ich części na określone kategorie w zależności od sposobu ich wykorzystywania i w lit e powołanego przepisu stanowi o stawce podatkowej dla kategorii budynków lub ich części "pozostałych’.
Z tych wszystkich względów należy uznać, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, w szczególności art.121 § 1, art.122, art.187 § 1 i art.191 Ordynacji podatkowej, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w związku z czym Sąd na podstawie art.145§ 1 pkt 1 lit. c oraz art.152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm./ orzekł, jak w sentencji.