I SA/Sz 498/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpatrzył skargę D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. ustalającą wysokość zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości za okres od czerwca do grudnia 2022 r. Spór dotyczył stawki podatkowej zastosowanej do wyodrębnionego lokalu niemieszkalnego. Podatniczka argumentowała, że lokal powinien być opodatkowany stawką właściwą dla budynków mieszkalnych, powołując się na jego faktyczne wykorzystanie i nierówne traktowanie w porównaniu do sąsiednich budynków. Sąd podkreślił, że podstawą wymiaru podatku od nieruchomości są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Jednocześnie sąd zaznaczył, że ewidencja ta nie ma mocy absolutnej, zwłaszcza gdy jej treść jest sprzeczna z innymi przepisami prawa lub wynika z naruszenia prawa. W przypadku lokali, kluczowe znaczenie ma również zaświadczenie o samodzielności lokalu wydawane przez starostę, które określa jego przeznaczenie. W tej sprawie, akty notarialne ustanowienia odrębnej własności i darowizny, a także ewidencja gruntów i budynków, konsekwentnie wskazywały na niemieszkalne przeznaczenie lokalu, co potwierdzało zaświadczenie Starosty z 2014 r. Brak było również zaświadczenia o zgodności zamierzonego użytkowania lokalu na cele mieszkalne z planem zagospodarowania przestrzennego. Sąd uznał, że organ podatkowy prawidłowo zastosował stawki podatkowe dla budynków i gruntów pozostałych, a oczekiwania podatniczki były sprzeczne z prawem. W konsekwencji, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znaczenia ewidencji gruntów i budynków oraz zaświadczenia o samodzielności lokalu dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości, zwłaszcza w kontekście rozbieżności między dokumentacją a faktycznym użytkowaniem.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie przeznaczenie lokalu jest jasno udokumentowane jako niemieszkalne, a podatnik próbuje wykazać inne przeznaczenie. Nie dotyczy sytuacji, gdy sama ewidencja jest wadliwa lub nieaktualna.
Zagadnienia prawne (1)
Czy przeznaczenie lokalu wynikające z ewidencji gruntów i budynków oraz zaświadczenia o jego samodzielności jest bezwzględnie wiążące dla organów podatkowych przy ustalaniu stawki podatku od nieruchomości, czy też możliwe jest uwzględnienie faktycznego sposobu użytkowania lokalu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Przeznaczenie lokalu wynikające z ewidencji gruntów i budynków oraz zaświadczenia o jego samodzielności jest kluczowe, ale nie zawsze bezwzględnie wiążące, jeśli jest sprzeczne z innymi przepisami prawa lub wynika z naruszenia prawa. W przypadku lokalu, którego przeznaczenie niemieszkalne zostało konsekwentnie udokumentowane, organ podatkowy nie może samodzielnie zmienić tego przeznaczenia na mieszkalne.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że choć ewidencja gruntów i budynków stanowi podstawę wymiaru podatku, nie ma ona mocy absolutnej. W przypadku lokali, istotne jest zaświadczenie o samodzielności lokalu, które określa jego przeznaczenie. Jeśli dokumentacja (akty notarialne, ewidencja, zaświadczenie) konsekwentnie wskazuje na przeznaczenie niemieszkalne, organ podatkowy jest związany tymi ustaleniami i nie może przyjąć stawki właściwej dla lokali mieszkalnych.
Przepisy (10)
Główne
u.p.o.l. art. 2 § ust. 1 pkt 1, 2
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 3 § ust. 1, 4, 5
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 4 § ust. 1 pkt 1, 2
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 6 § ust. 4
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
u.w.l. art. 2 § ust. 1, 1a, 1b, 1c, 2, 3
Ustawa o własności lokali
PPSA art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.o.l. art. 1a § ust. 3
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.g.k. art. 21 § ust. 1
Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne
u.p.g.k. art. 2 § ust. 1
Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne
u.p.g.k. art. 1a § ust. 1, 1a, 1b, 1c, 2, 3
Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przeznaczenie lokalu niemieszkalne wynikające z dokumentacji (akty notarialne, ewidencja gruntów i budynków, zaświadczenie o samodzielności lokalu) jest wiążące dla organu podatkowego. • Organ podatkowy nie jest uprawniony do samodzielnej zmiany przeznaczenia lokalu na potrzeby wymiaru podatku od nieruchomości.
Odrzucone argumenty
Lokal ma faktyczne przeznaczenie mieszkalne i powinien być opodatkowany stawką właściwą dla budynków mieszkalnych. • Nierówne traktowanie w porównaniu do sąsiednich budynków mieszkalnych. • Zastosowanie przepisów KPA, dyrektyw unijnych, zasady równości, zaufania, prawdy obiektywnej i społeczno-gospodarczego przeznaczenia prawa.
Godne uwagi sformułowania
nie można pomijać, że w przypadku przeznaczenia samodzielnego lokalu [...] przepisy u.p.o.l. nie zobowiązują organów podatkowych do bezwarunkowego ograniczenia się wyłącznie do treści ewidencji gruntów i budynków z pominięciem treści zaświadczenia o samodzielności lokalu. • nie należy przypisywać ewidencji gruntów i budynków mocy absolutnej • nie prowadziłoby do wymiaru podatku od nieruchomości według prawdy jedynie formalnej, w sposób sprzeczny z art. 120, art. 122 O.p. i standardami określonymi przede wszystkim przez art. 2, art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skład orzekający
Anna Sokołowska
przewodniczący
Wiesława Achrymowicz
sprawozdawca
Elżbieta Dziel
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znaczenia ewidencji gruntów i budynków oraz zaświadczenia o samodzielności lokalu dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości, zwłaszcza w kontekście rozbieżności między dokumentacją a faktycznym użytkowaniem."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie przeznaczenie lokalu jest jasno udokumentowane jako niemieszkalne, a podatnik próbuje wykazać inne przeznaczenie. Nie dotyczy sytuacji, gdy sama ewidencja jest wadliwa lub nieaktualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego podatku od nieruchomości i pokazuje, jak ważne jest formalne udokumentowanie przeznaczenia lokalu, nawet jeśli faktyczne użytkowanie jest inne. Jest to istotne dla właścicieli nieruchomości.
“Czy Twój lokal jest naprawdę tym, za co go płacisz? Podatek od nieruchomości a formalne przeznaczenie.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.