I SA/Go 215/22

I SA/Go 215/22 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2023-01-31
Data wpływu
2022-06-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Zbigniew Kruszewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 169w zw. z art. 199
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 stycznia 2023 r. wniosku pełnomocnika strony skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania w przedmiocie nadania klauzuli prawomocności w sprawie ze skargi A.M. i S.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 września 2022 r., sygn. akt I SA/Go 215/22 wydanym
w sprawie ze skargi A.M. i S.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2022 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjnyw Gorzowie Wielkopolskim uchylił zaskarżone postanowienie w całości. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Go 215/22 stwierdzono, że ww. wyrok jest prawomocny od 22 listopada 2022 r.
Pismem z dnia [...] grudnia 2022 r. skarżący, reprezentowani przez adwokata, wnieśli o doręczenie odpisu ww. wyroku opatrzonego klauzulą prawomocności, a także o zasądzenie kosztów postępowania w przedmiocie nadania klauzuli, w tym koszty zastępstwa procesowego w tym postępowaniu (120 zł) oraz kwotę 9,00 zł tytułem zwrotu kosztów związanych z nadaniem wniosku do Sądu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 23 stycznia 2023 r. doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej odpis sentencji wyroku z dnia 15 września 2022 r. wraz z zaznaczeniem jego prawomocności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 169 ust. 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: P.p.s.a.), prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku,
o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z kolei z art. 234 § 1 P.p.s.a., za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3, który to stanowi, że nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu. Opłaty kancelaryjne pobiera się w wysokości określonej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1090)
i wynoszą one - 10 zł od strony odpisu wyroku oraz 10 zł za stwierdzenie prawomocności (§ 1 ust. 1 rozporządzenia).
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących otrzymał z urzędu odpis wyroku
z 15 września 2022 r. o sygn. akt I SA/Go 215/22 wraz z uzasadnieniem, od którego nie pobrano opłaty. Natomiast postanowieniem z 2 grudnia 2022 r. stwierdzono prawomocność tego wyroku.
Złożony przez pełnomocnika skarżących wniosek o stwierdzenie prawomocności wyroku i doręczenie odpisu wyroku wraz z klauzulą prawomocności Sąd uznał za wniosek złożony w trybie art. 169 P.p.s.a. Po uiszczeniu opłat zgodnie z § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia (dowód na kartach: 104 i 116 akt sądowych), zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 23 stycznia 2023 r. odpis sentencji powyższego wyroku wraz z zaznaczeniem jego prawomocności został doręczony pełnomocnikowi skarżących.
Odnosząc się z kolei do złożonego wniosku o zasądzenie kosztów postępowania w przedmiocie doręczenia odpisu wyroku wraz z potwierdzeniem prawomocności, w tym kosztów zastępstwa procesowego w tym postępowaniu oraz zwrot kosztów związanych z nadaniem wniosku, Sąd uznał, że jest on nieuzasadniony, ponieważ przepisy P.p.s.a. nie zawierają podstawy prawnej do jego uwzględnienia.
Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi (takimi jak m. in. opłata kancelaryjna) tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Opłata kancelaryjna należy do kategorii opłat sądowych stanowiących dochód budżetu państwa (art. 212 P.p.s.a.). Pobiera się ją od pism zawierających żądanie dokonania przez Sąd określonych czynności (np. za stwierdzenie prawomocności, za wydanie odpisów – art. 234 i 235 P.p.s.a.).
W art. 199 P.p.s.a. została określona podstawowa reguła ponoszenia kosztów postępowania, według której koszty postępowania obciążają stronę w zakresie, w jakim są one związane z jej udziałem w sprawie. Z kolei art. 200 P.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji (jak miało to miejsce w niniejszej sprawie) przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis ten został sformułowany na zasadzie wyjątku od reguły wyrażonej w art. 199 P.p.s.a. i związany jest ściśle z odpowiedzialnością za wynik sprawy w związku z kontrolą legalności zaskarżonego aktu, a nie z wszystkimi czynnościami i działaniami podejmowanymi przez strony postępowania sądowoadministracyjnego. Zwrócić należy uwagę, że zwrot kosztów między stronami, o jakim mowa w art. 200 P.p.s.a. został ograniczony do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Skarżący są reprezentowani przez adwokata, więc zgodnie z art. 205 § 2 – § 4 P.p.s.a., do niezbędnych koszty postępowania zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W myśl § 14 ust. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a–c rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800, z późn. zm.), stawki minimalne wynagrodzenia adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (pkt 1) wynoszą: w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 2 (pkt 1 lit. a); za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 1200 zł (pkt 1 lit. b), a także w innej sprawie – 480 zł (pkt 1 lit. c).
W świetle powyższego, należy podzielić pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny, że sposób liczenia wynagrodzenia wymieniony pod lit. a i b powołanego przepisu nie może mieć zastosowania w przypadku żądania zwrotu kosztów postępowania o stwierdzenie prawomocności, co wynika wprost z wykładni gramatycznej. Natomiast w sprawie nie może mieć również zastosowania § 14 ust. 2 ust. 2 pkt 1 lit. c ze względu na obowiązujące w postępowaniu sądowoadministracyjnym reguły w kwestii zwrotu kosztów postępowania między stronami, określone w dziale
V P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 959/12). Zdaniem NSA, nawet gdyby stwierdzenie prawomocności spowodowane zostało wnioskiem strony skarżącej (tak jak w niniejszej sprawie), to i tak nie sposób mówić
o takim postępowaniu, jako o postępowaniu w rozumieniu rozdziału III P.p.s.a., a zatem odrębnym od postępowanie wszczętego skargą strony.
Sąd wskazuje również na regulację wynikającą z art. 209 P.p.s.a, zgodnie z którą wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 (które to przepisy nie mają zastosowania w sprawie). W niniejszym postępowaniu Sąd w punkcie 2 prawomocnego wyroku z 15 września 2022 r., sygn. akt I SA/Go 215/22 orzekł o zwrocie kosztów postępowania sądowego skarżącym – A.M. i S.M. w kwocie 580 zł, na którą składał się wpis od skargi oraz wynagrodzenie dla pełnomocnika.
Końcowo zaakcentować należy, że skoro orzeczenie uprawomocnia się z mocy samego prawa, to postanowienie o stwierdzeniu prawomocności ma wyłącznie cechy deklaratoryjne. Zakres kosztów niezbędnych określa art. 205 P.p.s.a. Niezbędność oraz celowość kosztów postępowania podlega ocenie sądu i jest uwarunkowana konkretnymi okolicznościami sprawy. W ocenie tut. Sądu, żądane koszty nie były związane
z czynnością celową z punktu widzenia dochodzenia przez skarżących ich praw do uruchomienia kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (por. także postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt II FZ 1074/14; z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 959/12).
W związku z powyższym na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz mając na uwadze brak podstaw prawnych do uwzględnienia sformułowanego przez skarżących wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, orzeczono jak w sentencji.