I SA/Sz 43/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Szczecinie odrzucił skargę na czynność Prezydenta Miasta dotyczącą pobrania opłaty skarbowej od zezwolenia na sprzedaż alkoholu, uznając ją za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżący wnieśli skargę na czynność Prezydenta Miasta w zakresie pobrania opłaty skarbowej od zezwoleń na sprzedaż alkoholu. Argumentowali, że opłata skarbowa nie powinna być pobierana od opłat publicznych. Sąd uznał jednak skargę za niedopuszczalną, powołując się na art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wymaga wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi. W konsekwencji, skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez I.F. i J.F. - Spółkę Jawną "A" na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie pobrania opłaty skarbowej od zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Skarżący domagali się stwierdzenia, że naliczone opłaty skarbowe są bezzasadne, powołując się na art. 3 ustawy o opłacie skarbowej, który miał wyłączać pobieranie opłat od opłat publicznych. Sąd pierwszej instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym. Analizując dopuszczalność skargi, sąd odwołał się do art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że ustawa przewiduje inaczej. Ponieważ skarżący nie wykazali, aby wyczerpali dostępne środki zaskarżenia w postępowaniu przed organem, sąd uznał skargę za niedopuszczalną. Na tej podstawie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga jest niedopuszczalna, jeśli nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do przepisu art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wymaga wyczerpania środków zaskarżenia jako warunku dopuszczalności skargi. Ponieważ skarżący nie wykazali, że takie środki zostały wyczerpane, skarga została uznana za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 52 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w § 1 pkt 1-5.
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6.
Pomocnicze
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym art. 97 § 1
u.o.s. art. 3
Ustawa o opłacie skarbowej
Skarżący podniósł, że przepis ten wyłącza pobieranie opłat od opłat na rzecz publiczną.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedopuszczalność skargi z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżących dotycząca wyłączenia pobierania opłaty skarbowej od opłat publicznych (nie była rozpatrywana merytorycznie z powodu odrzucenia skargi).
Godne uwagi sformułowania
skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia skargę na czynność Prezydenta Miasta, jako niedopuszczalną, odrzucić
Skład orzekający
Alicja Polańska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym i wymóg wyczerpania środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku pobrania opłaty skarbowej i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii opłat.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy podstawowych zasad wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, co jest istotne dla prawników, ale mało interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Sz 43/05 - Postanowienie WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2005-07-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-01-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Alicja Polańska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 602 ceny Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia W S A - Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.F. i J. F. - Spółki Jawnej "A" na czynność Prezydenta Miasta przedmiocie pobrania opłaty skarbowej od zezwolenia Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży oraz z dnia [...] nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających pow. 4,5% do 18 % alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie I.F. i J. F. wnieśli 19 września 2002 i do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie pismo nazwane zażaleniem na postępowanie Urzędu Miejskiego w zakresie naliczenia opłaty za zezwolenie na handel piwem i winem oraz na pobranie opłaty skarbowej, potraktowanym przez sąd jako skarga na czynność Prezydenta Miasta w zakresie pobrania opłaty skarbowej. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że niezależnie od naliczenia opłat za wyżej opisane zezwolenia, skarżący zostali zobligowani do uiszczenia opłaty skarbowej w wysokości po [...] od każdego zezwolenia I.F. podniosła dalej, że art. 3 ustawy o opłacie skarbowej wyłącza, jej zdaniem, "pobieranie opłat od opłat na rzecz publiczną" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, właściwy do rozpoznania skargi z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym ( Dz.U. z 2002 i. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) na podstawie ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 w/w ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wdaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa ( art. 52 § 3 w/w ustawy ). Mając na uwadze powyższe, należało skargę na czynność Prezydenta Miasta, jako niedopuszczalną, odrzucić na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI