I SA/Sz 42/24

Sprawa dotyczyła skargi G. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzieleniu przybicia nieruchomości na rzecz licytanta J. M. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz Kodeksu postępowania administracyjnego, twierdząc, że organ egzekucyjny nie pouczył prawidłowo o faktycznym stanie prawnym nieruchomości, w tym o zakazie zbywania wynikającym z postępowania karnego (art. 292 k.p.k.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę. Sąd analizując przepisy dotyczące przybicia nieruchomości (art. 111m, 111n u.p.e.a.) oraz obowiązki informacyjne organu egzekucyjnego (art. 111c § 2 u.p.e.a.), stwierdził, że organ prawidłowo poinformował o wszystkich istotnych kwestiach, w tym o zakazie zbywania i obciążania nieruchomości, który został ujawniony w księdze wieczystej. Sąd podkreślił, że informacje te znalazły się zarówno w obwieszczeniu o licytacji, jak i zostały podane do wiadomości obecnych podczas samej licytacji, co potwierdza protokół. Sąd odwołał się do orzecznictwa, wskazując, że zakaz zbywania nieruchomości orzeczony na podstawie art. 292 k.p.k. nie jest prawem osobistym Skarbu Państwa i nie wygasa z chwilą przysądzenia własności. Nabywca licytowanej nieruchomości posiadał wiedzę o tym obciążeniu i powinien liczyć się z jego konsekwencjami. Sąd uznał, że prawo własności nie jest bezwzględne i może być ograniczone ustawowo, a w tym przypadku ograniczenia wynikają z przepisów k.p.k. i są dopuszczalne. Sąd nie dopatrzył się naruszenia zasad pogłębiania zaufania i informowania stron (art. 8 i 9 K.p.a.).

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający