I SA/Sz 409/24

I SA/Sz 409/24 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2024-12-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-06-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Jolanta Kwiecińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1406
art. 19 ust. 1 pkt 2, art. 19 ust. 1d, art. 4a pkt 10
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - t.j.
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 120, art. 121 par 1, art. 210 par 1 pkt 6, art. 124, art. 7 i art. 127
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz,, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.), Protokolant starszy inspektor sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi S. [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia 22 kwietnia 2024 r. nr 3201-IOD1.4100.2.2024.5 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2021 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w K. (dalej: "Spółka", "Strona", "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] kwietnia
2024 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z [...] stycznia 2024 r., nr [...]
określającą Stronie zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych
za 2021 r., w wysokości [...] zł.
Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny i prawny.
Spółka od [...] października 2018 r. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (PKD [...]). Od ww. daty jest również podmiotem wpisanym do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod nr [...] i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. [...] maja 2021 r. Spółka uzyskała status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych.
Organ I instancji w okresie od [...] marca 2023 r. do [...] maja 2023 r. prowadził wobec Spółki kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości i rzetelności dokumentowania, ewidencjonowania i rozliczania podatku dochodowego od osób prawnych za 2021 r.
W toku kontroli organ zbadał księgi podatkowe Spółki, tj. księgi rachunkowe za okres od [...] maja 2021 r. do [...] grudnia 2021 r. W tym zakresie stwierdził, że są one rzetelne i stanowią dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów.
Ponadto organ stwierdził, że [...] czerwca 2022 r. Spółka złożyła zeznanie
o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) i należnego podatku
dochodowego od osób prawnych (CIT-8) za 2021 r. Ustalił w tym zakresie,
że przychód wykazany przez Spółkę w przedmiotowym zeznaniu podatkowym CIT-8
nie jest zgodny z przychodem podatkowym wykazanym w księgach rachunkowych (stwierdzono, zaniżenie przychodu o [...] zł).
Organ ujawnił również, że w okresie od [...] stycznia 2020 r. do [...] grudnia 2020 r. Spółka osiągnęła przychód w wysokości [...] zł. W tym zakresie organ uznał, że przychód Spółki w 2020 r. przekroczył [...] euro ([...] zł). W opinii Organu Spółka nie spełniła jednego z warunków do zastosowania w 2021 r. obniżonej stawki podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości 9%, ponieważ utraciła status małego podatnika.
Spółka [...] czerwca 2023 r. wniosła zastrzeżenia do protokołu kontroli podatkowej i przedstawiła wyjaśnienia w zakresie ustaleń organu podatkowego zaś pismem
z [...] czerwca 2023 r. organ zawiadomił Spółę o nieuwzględnieniu złożonych zastrzeżeń
i wyjaśnień.
W związku z tym, że Spółka nie złożyła korekty zeznania podatkowego CIT-8 zgodnie z ustaleniami kontroli podatkowej, postanowieniem z [...] listopada 2023 r. wszczęto wobec niej postępowanie podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2021 r.
W toku postępowania Organ włączył do akt postępowania akta kontroli podatkowej przeprowadzonej wobec Spółki w zakresie prawidłowości i rzetelności dokumentowania, ewidencjonowania i rozliczania podatku dochodowego od osób prawnych za 2021 r. Ponadto przed wydaniem decyzji organ zawiadomił Stronę o możliwość wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.
W piśmie z [...] grudnia 2023 r. Strona podtrzymała swoje stanowisko,
które wcześniej sformułowała w zastrzeżeniach i wyjaśnieniach do protokołu
kontroli podatkowej.
Decyzją z [...] stycznia 2024 r. organ I instancji określił Stronie
zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2021 r. w wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji Organ zwrócił uwagę, że Spółka od [...] maja 2021 r. posiada status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z ustawą z dnia
[...] lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U.2020.1406, tj. ze zm.; dalej: "u.p.d.o.p.") w brzmieniu nadanym ustawą z dnia [...] listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym
od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych innych ustaw (Dz.U.2020.2123; dalej: "ustawa zmieniająca").
W tym zakresie powołał przepisy u.p.d.o.p. i przepisy ustawy zmieniającej
w zakresie: obowiązku podatkowego spółki komandytowej jako podatnika CIT i podstaw uzyskania statusu podatnika CIT przez Spółkę (art. 12 ust. 1-4 ustawy zmieniającej); przychodu (art. 12 ust. 1 pkt 1, ust. 3, ust. 3a pkt 1 u.p.d.o.p.); kosztów uzyskania przychodów (tj.; art. 15 ust. 1, ust. 4 u.p.d.o.p.); dochodu (art. 7 ust. 1 i ust. 2 u.p.d.o.p.) i zobowiązania podatkowego [art. 21 § 1 pkt 1, § 3, art. 207 § 1 i § 2 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.2023.2383, tj. ze zm.; dalej: "O.p.")
i art. art. 18 ust. 1 u.p.d.o.p.].
W dalszej kolejności Organ podatkowy wskazał, że w zeznaniu podatkowym
CIT-8 za okres od [...] maja 2021 r. do [...] grudnia 2021 r. Strona wykazała podatek należny w wysokości [...] zł, tj. z uwzględnieniem obniżonej stawki podatku dochodowego od osób prawnych - [...] zł x [...]%). W tym zakresie organ podatkowy wskazał na podstawę prawną obowiązujących stawek podatkowych (art. 19 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.p.d.o.p.); podstawę prawą preferencyjnej stawki dla podmiotów o statusie
małego podatnika (art. 19 ust. 1d u.p.d.o.p.) i definicję ustawową "małego podatnika"
(art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p.).
Oran podatkowy wyjaśnił, że w 2021 r. prawo do zastosowania stawki podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości [...]% miał podatnik, który łącznie spełnił
dwa warunki:
1) jego bieżące przychody osiągane w 2021 r. nie przekroczyły [...] euro
(tj. [...] zł zgodnie z tabelą kursów średnich NBP nr [...]
z [...] stycznia 2021 r., średni kurs euro: [...]);
2) wartość jego przychodu nie przekroczyła w 2020 r. [...] euro, (tj. [...] zł
zgodnie z tabelą kursów średnich NBP nr [...] z [...] października 2020 r.,
średni kurs euro: [...][...]), więc posiadał status "małego podatnika".
Organ podatkowy ww. warunki odniósł do ustaleń poczynionych w toku prowadzonego postępowania podatkowego. W tym zakresie stwierdził, że ze złożonego sprawozdania finansowego za rok podatkowy od [...] stycznia 2020 r. do [...] grudnia 2020 r. wynika, że Spółka osiągnęła przychód w łącznej wysokości [...] zł. Przychód w tej wysokości Spółka podała jako przychód do opodatkowania. W tych okolicznościach przychód przekroczył [...] zł, a tym samym Spółka straciła status małego podatnika i nie spełniła jednego z warunków do zastosowania w 2021 r. obniżonej stawki podatku dochodowego od osób prawnych (9%).
Organ zwrócił uwagę, że Strona w zastrzeżeniach do protokołu kontroli podatkowej i wypowiadając się co do materiału dowodowego zgromadzonego
w postępowaniu podatkowym potwierdziła ustalenia w zakresie uzyskania statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych od [...] maja 2021 r. Strona
potwierdziła, że nie skorzystała z możliwości przedłużenia roku obrotowego, na mocy
art. 12 ust. 4 ustawy zmieniającej.
W opinii Organu podatkowego bezspornym pozostaje fakt, że samo nadanie statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych nie jest tożsame
z rozpoczęciem przez Spółkę prowadzenia działalności gospodarczej. Z dniem
[...] maja 2021 r. zmienił się jedynie status podatkowy Spółki.
Natomiast sporna pozostaje interpretacja znaczenia pojęcia "poprzedni rok podatkowy". Organ podkreślił, że wg Strony z uwagi na zamknięcie ksiąg podatkowych
na dzień [...] kwietnia 2021 r. rok obrotowy zawiera w sobie dwa lata: rok podatkowy
- od [...] stycznia 2021 r. do [...] kwietnia 2021 r. i rok podatkowy - od [...] maja 2021 r.
do [...] grudnia 2021 r.
Organ podatkowy przytoczył przepisy art. 8 ust. 6 u.p.d.o.p. i stwierdził, że regulacja ta ma na celu wskazanie roku podatkowego spółki komandytowej,
natomiast nie nakłada samoistnie obowiązku sporządzania przez spółkę komandytową sprawozdania finansowego na [...] kwietnia 2021 r.
W dalszej kolejności Organ przytoczył przepisy art. 45 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 10, art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U.2019.351,
tj. ze zm.; dalej "u.o.r."). Organ uznał, że skoro Spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od [...] maja 2021 r., to nie miała obowiązku sporządzenia na dzień [...] kwietnia 2021 r. sprawozdania finansowego. Zdaniem Organu rok obrotowy Spółki zaczął się [...] stycznia 2021 r. i trwał do [...] grudnia 2021 r., więc za ten okres Spółka sporządzić powinna sprawozdanie finansowe. Natomiast zamknięcie przez Spółkę ksiąg rachunkowych na [...] kwietnia 2021 r., a następnie ich otwarcie na [...] maja 2021 r., następowało wyłącznie dla celów podatkowych i nie powodowało obowiązku sporządzania sprawozdania finansowego na [...] kwietnia 2021 r.
Organ dodał, że zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy zmieniającej, Spółka miała możliwość niezamykania ksiąg rachunkowych i kontynuowania roku obrotowego
do [...] kwietnia 2021 r. W tym przypadku rok obrotowy trwałby od [...] stycznia 2020 r.
do [...] kwietnia 2021 r. W opinii Organu podatkowego przepis art. 12 ust. 4 ustawy zmieniającej stanowi lex specialis do przepisu art. 3 ust. 1 pkt 9 u.o.r.
Organ stwierdził, że skoro Spółka nie dokonała zmiany roku obrotowego to jest
on równy rokowi kalendarzowemu. Pomimo że Spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od [...] maja 2021 r., to jej obrotowy nie uległ zmianie
i obejmował cały 2021 r. Odpowiednio też nie uległ zmianie poprzedni rok obrotowy Spółki, tj. rok 2020, który był zbieżny z rokiem kalendarzowym.
Organ dodał, że skoro Spółka kontynuowała działalność gospodarczą, to nie była nowym podmiotem gospodarczym, pomimo że stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka przed uznaniem jej za podatnika podatku dochodowego od osób prawnych nie miała ustalonego roku podatkowego, ale miała obowiązek prowadzić księgi rachunkowe i ustalić rok obrotowy, który pokrywał
się z kalendarzowym.
Zgodnie z powyższym wg Organu podatkowego przy ustalaniu statusu
"małego podatnika" Spółka winna uwzględniać wartość sprzedaży brutto za poprzedni
rok obrotowy, tj. za okres od [...] stycznia 2020 r. do [...] grudnia 2020 r. W konsekwencji doszło do przekroczenia przez Spółkę w poprzednim roku podatkowym (2020) wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości [...] euro, a tym samym Spółka straciła status "małego podatnika" w rozumieniu art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p. Natomiast z uwagi na to przekroczenie, dochody Spółki za okres od [...] maja 2021 r. do [...] grudnia 2021 r. podlegały opodatkowaniu według stawki podatku w wysokości 19%, a nie 9%.
Organ odwołał się dodatkowo do wyjaśnień Ministerstwa Finansów udzielonych
w odpowiedzi z [...] lipca 2021 r. na interpelację poselską nr [...], gdzie stwierdzono że spółka komandytowa, która [...] maja 2021 r. stała się podatnikiem CIT i której rok obrotowy nie ulegnie zmianie (jest tożsamy z rokiem kalendarzowym), przy ustalaniu statusu "małego podatnika" uwzględnia wartość sprzedaży brutto za poprzedni rok obrotowy, tj. za okres od [...] stycznia 2020 r. do [...] grudnia 2020 r.
Organ podatkowy wyjaśnił także okoliczności prowadzenia wobec Spółki
kontroli podatkowej. Podał, że została ona wszczęta [...] marca 2023 r., a zakończona
[...] maja 2023 r. podpisaniem protokołu kontroli. Natomiast [...] marca 2023 r.
Organ podatkowy udzielił kontrolującym imiennego upoważnienia do przeprowadzenia
kontroli podatkowej, gdzie wskazano przewidywany termin zakończenia kontroli
na [...] czerwca 2023 r. (kontrola zakończyła się przed terminem). Tym samym
wbrew twierdzeniom Strony podnoszonym w zastrzeżeniach i wyjaśnieniach
(tu kontrola powinna zakończyć się [...] marca 2023 r., czyli po upływie 12 kolejnych dni roboczych liczonych od dnia doręczenia upoważnienia do kontroli, tj. od dnia rozpoczęcia kontroli), nie doszło do przekroczenia limitu dni kontroli.
Organ rozwinął, że Spółka zgodziła się na przeprowadzenie kontroli podatkowej w siedzibie organu podatkowego, tj. w Urzędzie Skarbowym w K.. W tych okolicznościach to od Spółki zależało kiedy Organ otrzyma komplet dokumentów koniecznych do przeprowadzenia kontroli. W dniu rozpoczęcia kontroli doręczono Spółce m.in. wezwanie do przedłożenia dokumentów stanowiących podstawę wpisów w księdze rachunkowej za 2021 r. i wskazano tam siedmiodniowy termin na ich dostarczenie. Natomiast Organ [...] marca 2023 r. otrzymał jedynie część z tych dokumentów. Organ dodał, że brakujące dokumenty zostały złożone przez Spółkę dopiero [...] maja 2023 r.
(co poprzedzała wymiana wezwań i korespondencji pomiędzy stronami). Zaś 24 maja
2023 r. kontrolujący zwrócili się do Spółki o przybycie do urzędu w celu podpisania protokołu kontroli, co nastąpiło [...] maja 2023 r.
Z uwagi na powyższe okoliczności, zdaniem Organu, kontrola podatkowa
nie przekroczyła 12 dni roboczych. W tym zakresie organ przywołał przepis art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U.2023.221; dalej: "u.p.p."), art. 292 O.p., art. 139 § 4 O.p. Organ wskazał również, że w toku kontroli Strona nie wniosła sprzeciwu do czasu jej trwania w trybie art. 59 u.p.p. Tym samym protokół kontroli podatkowej zawierający ustalenia dotyczące badania ksiąg podatkowy,
jako dowód, może stanowić podstawę wydania rozstrzygnięcia wobec Spółki.
Końcowo Organ podatkowy podał, że wobec dokonanych ustaleń rozliczenie Spółki w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od [...] maja 2021 r.
do [...] grudnia 2021 r. obejmuje przychód - [...] zł; koszty uzyskania przychodów - [...] zł; dochód - [...] zł, podstawa opodatkowania objęta stawką 19%
- [...] zł; podatek należny obliczony według stawki 19% - [...] zł.
Decyzją z [...] kwietnia 2024 r. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji. W jego ocenie, Organ I instancji prawidłowo przytoczył przepisy prawa, wyjaśnił je i odniósł do okoliczności faktycznych przedstawionych przez Spółkę. W konsekwencji prawidłowo określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2021 r., dokonując oceny okoliczności sprawy w kontekście obowiązujących przepisów u.p.d.o.p. i przepisów ustawy zmieniającej.
W ocenie Organu odwoławczego prawidłowo organ I instancji stwierdził, że Spółka jest kontynuatorem prowadzonej działalności gospodarczej, a jedynie z mocy ustawodawcy, od dnia [...] maja 2021 r. zmienił się jej status podatkowy.
W decyzji wskazano w jakich okolicznościach Spółce przysługiwałoby prawo
do zastosowania obniżonej stawki podatkowej (nieprzekroczenie wysokości przychodów w roku podatkowym [...] euro i posiadanie statusu małego podatnika).
Pismem z [...] czerwca 2024 r. Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Organu odwoławczego, której zarzuciła:
1) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:
a) art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p. w zw. z art. 11 O.p. poprzez ich błędną wykładnię
polegającą na nieuzasadnionym twierdzeniu, że do oceny, czy spółka komandytowa powinna być uważana za małego podatnika, o którym mowa
w art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p. koniecznym jest zastąpienie pojęcia "poprzedniego roku podatkowego" pojęciem "poprzedniego roku obrotowego", podczas gdy u.p.d.o.p. oraz O.p. posługują się wyłącznie pojęciem "poprzedniego roku podatkowego";
b) art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p. poprzez jego nieprawidłową wykładnię, polegającą
na błędnym utożsamieniu "roku obrotowego" dla celów bilansowych z "rokiem podatkowym" na gruncie przepisów u.p.d.o.p., a w konsekwencji błędne stwierdzenie, iż Skarżąca w swoim pierwszym roku podatkowym trwającym
od [...] maja 2021 r. do [...] grudnia 2021 r. nie posiadała statusu małego podatnika,
ze względu na wysokość przychodu osiągniętego w roku obrotowym trwającym
od [...] stycznia 2020 r. do [...] grudnia 2020 r., podczas gdy status "małego podatnika" uzależniony jest wyłącznie od przychodu osiągniętego przez podatnika w jego poprzednim roku podatkowym, którego Skarżąca w pierwszym roku opodatkowania podatkiem CIT nie posiadała, przez co nie mogła przekroczyć w nim ustawowego progu;
c) art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p. poprzez nieuzasadnione przyjęcie przez Organ,
że "rok obrotowy" i "rok podatkowy" to pojęcia tożsame i można je stosować zamiennie, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego uznania przez Organ,
iż Skarżąca w swoim pierwszym roku podatkowym trwającym od [...] maja 2021 r.
do [...] grudnia 2021 r. nie posiadała statusu małego podatnika;
d) art. 8 ust. 6 u.p.d.o.p. oraz art. 12 ust. 3 ustawy zmieniającej w zw. z art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p., poprzez ich niewłaściwą interpretację (a tym samym niezastosowanie) i niedokonanie na podstawie tych przepisów prawidłowego określenia, w jaki sposób należało ustalić rok podatkowy Skarżącej; natomiast zastosowanie tych przepisów pozwoliłoby prawidłowo określić, że "poprzednim rokiem podatkowym", o którym mowa w art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p. jest rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2021 r. do 30 kwietnia 2021 r., co skutkowałoby uznaniem Spółki za "małego podatnika" w podatku dochodowym od osób prawnych;
e) art. 19 ust. 1 pkt 2 oraz 1d w zw. art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p., poprzez jego błędną wykładnię, co skutkowało utrzymaniem w mocy decyzji organu I Instancji uznającej,
że Skarżąca nie posiada statusu "małego podatnika", podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu doprowadza do wniosku, że Spółka w spornym okresie posiadała status "małego podatnika" i przysługiwało jej prawo do skorzystania
z 9% stawki podatku;
f) art. 19 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w sytuacji, gdzie Skarżąca w roku podatkowym trwającym od [...] maja 2021 r. do [...] grudnia 2021 r. miała prawo do zastosowania w podatku dochodowym od osób prawnych opodatkowania dochodu wg stawki 9%, z uwagi iż:
- przychody osiągnięte w roku podatkowym trwającym od [...] maja 2021 r.
do [...] grudnia 2021 r. nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości [...] euro;
- przychody osiągnięte w poprzednim roku podatkowym (tj. trwającym od [...] stycznia 2021 r. do [...] kwietnia 2021 r.) nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości [...] euro;
- Skarżąca nie była podmiotem wymienionym w art. 19 ust. 1a-1c u.p.d.o.p.;
2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności w postaci:
a) art. 120 O.p. w zw. z art. 19 ust. 1 u.p.d.o.p., poprzez naruszenie zasady legalizmu i bezpodstawne uznanie, że w Skarżąca obowiązana była wbrew przepisom u.p.d.o.p. - do zapłaty podatku w wysokości 19% podstawy opodatkowania, podczas gdy Skarżąca w roku podatkowych trwającym od maja 2021 r. do grudnia 2021 r. spełniała definicję tzw. "małego podatnika";
b) art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 w zw. art. 121 § 1 i art. 124 O.p. poprzez brak logicznego uzasadnienia dokonanego w skarżonej decyzji rozstrzygnięcia skutkujące naruszeniem m.in. zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie oraz zasady przekonywania, co w istocie uniemożliwiło Skarżącej otrzymanie prawidłowej wykładni przepisów prawa; w ocenie Skarżącej,
w uzasadnieniu skarżonej decyzji Organ odwoławczy ograniczył się do lakonicznego przywołania przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie, pomijając przy tym konieczność logicznego i wyczerpującego przedstawienia
- akceptowanego przez organ odwoławczy - sposobu ich wykładni;
c) art. 120 i art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 7 Konstytucji RP, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że zasadne jest utożsamianie poprzedniego roku obrotowego Skarżącej z jej poprzednim rokiem podatkowym, przy ustalaniu wielkości sprzedaży na potrzeby określenia statusu małego podatnika, co stanowi naruszenie zasady legalizmu oraz zasady działania w sposób budzący zaufanie
do organów podatkowych;
d) art. 120 O.p. w zw. z art. 2, art. 7 oraz art. 217 Konstytucji RP, poprzez dokonanie błędnej interpretacji prawa podatkowego w oparciu o dokument niestanowiący źródła prawa podatkowego, co w konsekwencji bezpodstawnie uniemożliwiło Skarżącej skorzystanie z 9% stawki podatku;
e) art. 2a O.p., przez niezastosowanie w niniejszej sprawie zasady in dubio pro tributario, zgodnie z którą wszelkie wątpliwości co do treści przepisów prawa powinny być rozstrzygane przez organy podatkowe na korzyść podatnika. Gdyby bowiem na chwilę przyjąć założenie o racjonalności argumentów przedstawionych przez organ odwoławczy w skarżonej decyzji, w ocenie Skarżącej, okoliczności sprawy uzasadniałyby konieczność zastosowania tego przepisu.
Mając na uwadze sformułowane zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Organu odwoławczego oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Organu I Instancji, umorzenie postępowania i zasądzenie od Organu odwoławczego zwrotu kosztów postępowania
na rzecz Skarżącej, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu zarzutów skargi Skarżąca przywołała stan faktyczny sprawy
oraz przepisy mające zastosowanie w sprawie. Skarżąca nie zgodziła się z twierdzeniem Organów podatkowych, które utożsamiły poprzedni rok podatkowy Spółki z jej rokiem obrotowym i tym samym dopuściły się naruszenia art. 4a pkt 10 w zw. z art. 8 ust. 1 i 6 u.p.d.o.p. oraz art. 3 ust. 1 pkt 9 u.o.r.
Zdaniem Skarżącej zamienne stosowanie przez Organy podatkowe terminów
"roku podatkowego" i "roku obrotowego" na jej niekorzyść pozostaje w sprzeczności
z art. 120 i 121 § 1 O.p. w zw. z art. 7 Konstytucji RP. Nawet gdyby przyjąć, iż obowiązujące przepisy zawierają lukę prawną, której nie można uzupełnić za pomocą dyrektyw wykładni pozajęzykowej, to i tak wydane przez organy podatkowe decyzje naruszają art. 2a O.p.
W jej przekonaniu decyzje Organów podatkowych zawierają wadliwe uzasadnienia prawne.
W ocenie Skarżącej na gruncie art. 8 u.p.d.o.p. bezspornym jest, że rok podatkowy spółki, która staje się podatnikiem podatku dochodowego, jest jednocześnie jej pierwszym rokiem podatkowym, niezależnie od kontynuacji prowadzenia przez nią działalności gospodarczej. Te dwa zagadnienia, tj. podmiotowość prawno-podatkowa w zakresie u.p.d.o.p. oraz faktyczna i prawna kontynuacja stosunków gospodarczych, są od siebie niezależne. Jeżeli spółka komandytowa nie miała wcześniej żadnych lat podatkowych,
to z definicji rok podatkowy po zmianie musi być jej pierwszym rokiem podatkowym.
Nawet gdyby przyjąć argumenty Organów podatkowych tj. że za poprzedni rok podatkowy spółki należy przyjąć konkretnie jej rok obrotowy, pomijając jednocześnie 4 ostatnie miesiące, to proponowana przez Organy podatkowe wykładnia pomija wprost wysokość przychodu w 4 miesiącach poprzedzających uzyskanie statusu podatnika CIT, a nawet sięga wstecz do 2020 r. Skarżąca podniosła, że również wyrażenie "poprzedni" wykorzystane przez ustawodawcę w: art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p. wskazuje, że przy ustalaniu statusu małego podatnika uwzględnia się aspekt ciągłości rozliczeń podatkowych.
Nie należy pomijać żadnych rozpoczętych i zakończonych lat podatkowych niezależnie od ich długości (co może prowadzić do sytuacji, że przy wyznaczeniu statusu małego podatnika weźmie się pod uwagę przychody za rok podatkowy równy np. 4 miesiącom); art. 8 ust. 6 u.p.d.o.p., który wskazuje, że za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego.
Z uwagi na powyższe Skarżąca stwierdziła, że w roku podatkowym trwającym
od maja 2021 r. do grudnia 2021 r. miała prawo do zastosowania stawki 9%.
W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowa argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2024.1267.t.j.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, że kontrola ta sprawowana
jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z treści zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935, tj. ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), wynika,
że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję
lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa.
Zgodnie natomiast z art. 151 P.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi sąd
ją oddala. Przy tym na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a. tejże kontroli legalności
dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi
oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który jednakże nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie.
Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy spełnienia przez Skarżącą warunków ustawowych dla zastosowania preferencyjnej 9% stawki podatku dochodowego od osób prawnych za 2021 r. (od [...] maja 2021 r. do [...] grudnia 2021 r.) określonej w art. 19 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 19 ust. 1d i art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p. Przy czym w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy Skarżąca stała się z mocy ustawy podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z dniem [...] maja 2021 r. zaś już w 2020 r. prowadziła działalność gospodarczą.
W ocenie Organu nadanie spółce komandytowej statusu podatnika (na gruncie ustawy o CIT) nie jest tożsame z rozpoczęciem przez nią prowadzenia działalności gospodarczej. Spółka komandytowa prowadzi nadal działalność, a jedynie zmienia
się jej status podatkowy. W związku z czym przy ustalaniu statusu "małego podatnika" Skarżąca winna uwzględniać wartość sprzedaży brutto w poprzednim roku obrotowym (trwającym od [...] stycznia 2020 r. do [...] grudnia 2020 r.), czego jednak nie zrobiła.
Jak wskazał Organ w poprzednim roku podatkowym (2020) doszło do przekroczenia przez Skarżącą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości [...] euro, a tym samym Skarżąca straciła status "małego podatnika" w rozumieniu art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p. Natomiast z uwagi na to przekroczenie, dochody Skarżącej za okres od [...] maja 2021 r.
do [...] grudnia 2021 r. podlegały opodatkowaniu według stawki podatku w wysokości
19%, a nie 9%.
Z kolei w ocenie Skarżącej w roku podatkowym trwającym od maja 2021 r.
do grudnia 2021 r. miała prawo do zastosowania stawki 9%, albowiem Organy podatkowe bezzasadnie utożsamiły poprzedni rok obrotowy Skarżącej z jej rokiem podatkowym.
Jak wskazuje Skarżąca bezspornym jest, że rok podatkowy spółki, która staje się podatnikiem podatku dochodowego, jest jednocześnie jej pierwszym rokiem podatkowym, niezależnie od kontynuacji prowadzenia przez nią działalności gospodarczej. Te dwa zagadnienia, tj. podmiotowość prawno-podatkowa w zakresie u.p.d.o.p. oraz faktyczna
i prawna kontynuacja stosunków gospodarczych, są od siebie niezależne. Jeżeli spółka komandytowa nie miała wcześniej żadnych lat podatkowych, to z definicji rok podatkowy po zmianie musi być jej pierwszym rokiem podatkowym. Tym samym Skarżąca w roku podatkowym trwającym od maja 2021 r. do grudnia 2021 r. spełniła warunki
do zastosowania 9% stawki podatku.
Mając na uwadze powyższą istotę sporu, w ocenie Sądu, koniecznym
jest ustalenie w pierwszej kolejności czy Skarżąca jest kontynuatorem wcześniej prowadzonej działalności, tj. przed [...] maja 2021 r., czy też nadanie statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych jest tożsame z rozpoczęciem działalności gospodarczej. Rozstrzygnięcia wymaga również, czy 2020 r. stanowi dla Skarżącej "poprzedni rok podatkowy" w rozumieniu art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p., mimo że Skarżąca w tym roku nie miała ustalonego roku podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, a jako podmiot zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych miała ustalony "rok obrotowy", który pokrywał się z rokiem kalendarzowym. Po trzecie rozstrzygną należy,
czy okres od [...] stycznia 2021 r. do [...] kwietnia 2021 r. można
uznać za "poprzedni rok podatkowy", o którym stanowi przepis art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p.,
mimo że jest to okres od momentu otwarcia ksiąg rachunkowych po zakończeniu roku obrotowego 2020 do ich zamknięcia przed wejściem Skarżącej w reżim podatku dochodowego od osób prawnych, a ponadto nie było wymagane sporządzenie sprawozdania finansowego za ten okres, jego zatwierdzenie i złożenie w sądzie rejestrowym.
Sąd ponownie wskazuje, że Organ podatkowy stwierdził, że samo nadanie statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych nie jest tożsame z rozpoczęciem przez Spółkę prowadzenia działalności gospodarczej, ponieważ z dniem [...] maja 2021 r. zmienił się jednie status podatkowy Spółki. Organ podatkowy uznał, że skoro Spółka kontynuowała działalność gospodarczą i nie stała się nowym podmiotem gospodarczym, to w związku z objęciem jej statusem podatnika w podatku dochodowym od osób prawnych ustalony dla celów rachunkowych i sprawozdawczych "rok obrotowy" (pokrywający
się z rokiem kalendarzowym) stanowi "rok podatkowy". Interpretując, więc znaczenie pojęcia "poprzedni rok podatkowy" Organ podatkowy zrównał je z pojęciem "roku obrotowego". Z uwagi na powyższe, w opinii Organu podatkowego Skarżąca winna uwzględniać wartość sprzedaży brutto za "poprzedni rok obrotowy", tj. za okres
od [...] stycznia 2020 r. do [...] grudnia 2020 r., skoro Skarżąca nie skorzystała z możliwości przedłużenia roku obrotowego (na mocy art. 12 ust. 4 ustawy zmieniającej) do [...] kwietnia 2021 r.
Organ podkreślił, że z materiału dowodowego sprawy wynika przekroczenie przez Skarżącą w poprzednim roku podatkowym (tj. 2020) wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości [...] zł, a tym samym Skarżąca straciła status
"małego podatnika" w rozumieniu art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p. Z uwagi na to przekroczenie,
dochody Skarżącej za okres od [...] maja 2021 r. do [...] grudnia 2021 r. podlegały opodatkowaniu wg stawki w wysokości 19%, a nie 9%.
W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wywodzi prawo do skorzystania z preferencji "małego podatnika" podatku dochodowego od osób prawnych, wskazując że zamiast 19% stawki opodatkowania dochodów uzyskanych w okresie od [...] maja 2021 r.
do [...] grudnia 2021 r. (tj. w pierwszym roku podatkowym w tym podatku dla spółki komandytowej) była uprawniona do opodatkowania tych dochodów wg obniżonej stawki 9% określonych w art. 19 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 1d i art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p. Uzasadniając zajęte w sprawie stanowisko Skarżąca podniosła, że nieprawidłowe jest utożsamienie pojęcia "rok obrotowy" i "rok podatkowy", co prowadzi do błędnego stwierdzenia,
iż Skarżąca w pierwszym roku podatkowym trwającym od [...] maja 2021 r.
do [...] grudnia 2021 r. nie posiadała statusy "małego podatnika".
Skarżąca stwierdziła, że prawidłowa interpretacja pojęć ustawowych powinna doprowadzić do twierdzenia, iż "poprzednim rokiem podatkowym", o którym mowa
w art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p. był rok podatkowy trwający od [...] stycznia 2021 r.
do [...] kwietnia 2021 r., co skutkowałoby uznaniem Skarżącej za "małego podatnika".
Przywołując ramy prawne wskazać należy na brzmienie art. 19 ust. 1 u.p.d.o.p. w myśl którego podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d
i art. 24f, wynosi: 1) 19% podstawy opodatkowania; 2) 9% podstawy opodatkowania
od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości [...] euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do [...] zł.
Warunkiem zastosowania preferencyjnej stawki podatkowej, jest posiadanie
przez podatnika statusu małego podatnika, co wynika z ust. 1d przywołanego przepisu. Warunek ten nie dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności,
z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej działalności (art. 19 ust. 1e u.p.d.o.p.).
Małym podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest podatnik, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości [...] euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego
przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego
roku podatkowego, w zaokrągleniu do [...] zł (art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p.).
Wyjaśnić należy, że co do zasady nie ma podstaw by przy kwalifikowaniu
spółek komandytowych do preferencyjnej stawki podatkowej odstępować od wymogu
posiadania statusu "małego podatnika". Po pierwsze, wymóg ten wynika wprost
z art. 19 ust. 1d u.p.d.o.p. i poza przypadkiem wskazanym w ust. 1e, pominięcie tego wymogu stanowiłoby działanie contra legem (por. wyrok WSA w Poznaniu z 14 marca 2024 r., I SA/Po 668/23)
W rozpoznanej sprawie należy dostrzec, że Skarżąca jest kontynuatorem prowadzonej działalności gospodarczej rozpoczętej w październiku 2018 r.,
a jedynie z mocy ustawy zmienił się jej status podatkowy. Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy zmieniającej, Skarżąca postanowiła, że uzyska status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych począwszy od [...] maja 2021 r., podczas gdy działalność
gospodarcza była przez Skarżąca kontynuowana. W związku z tym nie można, w ocenie Sądu, przyjąć, że Skarżąca jest podatnikiem rozpoczynającym prowadzenie działalności,
o którym mowa w art. 19 ust. 1e u.p.d.o.p.
Zdaniem Sądu, Organ podatkowy trafnie zauważył, że rokiem obrotowym Skarżącej jest rok kalendarzowy. Skarżąca nie skorzystała, także z możliwości wynikającej
z art. 12 ust. 4 ustawy zmieniającej i księgi rachunkowe zamknęła na [...] grudnia 2020 r.
i na ten dzień sporządziła sprawozdanie finansowe, które podlegało zatwierdzeniu i złożeniu w sądzie rejestrowym.
Zauważyć należy, że dla celów podatkowych, zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy zmieniającej, Skarżąca zamknęła księgi rachunkowe na dzień [...] kwietnia 2021 r.
i ponownie je otworzyła na dzień [...] maja 2021 r. Z dniem [...] maja 2021 r. uzyskała status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych. Skarżąca skorzystała, więc
z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 2 ustawy zmieniającej.
Sąd podziela stanowisko Organu podatkowego, że przyznanie spółce komandytowej statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych nie czyni
ze Skarżącej nowo utworzonego podmiotu, który nie prowadził wcześniej działalności gospodarczej. Przeprowadzenie wykładni językowej, ale i celowościowej art. 19 ust. 1e u.p.d.o.p. nie pozwala na uznanie, iż jest w tej regulacji mowa o podmiocie rozpoczynającym działalność jako podatnik podatku dochodowego od osób prawnych. Przepis ten stanowi natomiast mowa o podatniku rozpoczynającym prowadzenie działalności. Tym samym nadanie Skarżącej statusu podatnika podatku dochodowego
od osób prawnych nie może być utożsamiane z rozpoczęciem prowadzenia
przez nią działalności gospodarczej. Ponadto Sąd wskazuje, że przepis art. 12 ust. 6 ustawy zmieniającej, zgodnie z którym spółki jawne i komandytowe kontynuują dokonaną przed dniem, w którym stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, wycenę wartości podatkowej składników majątkowych, w szczególności w zakresie dotyczącym wartości początkowej środków trwałych (...) oraz stosując przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględnia,
z zastrzeżeniem ust. 5, zdarzenia zaistniałe przed dniem, w którym stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, mające wpływ na wysokość jej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, daje jasno do zrozumienia,
że spółki te prowadzą dalszą działalność, skoro przepis ten odnosi się do zdarzeń historycznych, zaistniałych przed dniem, w którym przyznany został im status
ww. podatnika (por. wyrok WSA w Warszawie z 13 września 2023 r., III SA/Wa 1182/23). Nadanie spółce takiego statusu nie może być zatem utożsamiane z rozpoczęciem prowadzenia przez nią działalności gospodarczej. Na pewno z takim przypadkiem
nie mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie.
W tym miejscu konieczne są zatem dalsze rozważenia, w zakresie ustalenia jaki okres stanowił dla Skarżącej "poprzedni rok podatkowy" w rozumieniu art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p.
Odnosząc się zatem do pojęcia "roku podatkowego" w rozumieniu
art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p. zauważyć należy, że termin ten nie miał przed [...] maja 2021 r. zastosowania do Skarżącej – nie była ona bowiem podatnikiem podatku dochodowego
od osób prawnych. Wcześniej spółki komandytowe były transparentne podatkowo
i podatnikami podatku dochodowego byli jej wspólnicy.
Sąd podkreśla, że Organ podatkowy zasadnie wskazał, że skoro spółka komandytowa była zobowiązana do ustalenia roku obrotowego, mimo że nie miała roku podatkowego, to systemowo należy odnieść te okresy roku obrotowego do okresów roku podatkowego dla potrzeb stosowania w art. 19 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 4a pkt 10 u.p.d.o.d. Wyjaśnienie pojęcia roku obrotowego można znaleźć w art. 3 pkt 9 zd. pierwsze u.o.r., stanowiącym, że ilekroć w ustawie tej jest mowa o roku obrotowym – rozumie
się przez to rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Tym samym wartość przychodów ze sprzedaży (o której mowa w art. 4a ust. 10 u.p.d.o.p.) powinna być ustalana w oparciu o poprzedni rok obrotowy Skarżącej.
Sąd stwierdza, również brak podstaw prawnych do uznania, by rok podatkowy
dla spółki komandytowej określany był wg niepełnego roku kalendarzowego obejmującego okres od w stycznia 2021 r. do [...] kwietnia 2021 r. W tych okolicznościach, aby uniknąć naruszenia zasady legalizmu (art. 120 O.p.) przepisy prawa muszą być tak skonstruowane, by mogły być tak samo stosowane do wszystkich podmiotów, do których są skierowane. Zatem na akceptację zasługiwał argument Organu podatkowego, że spółka komandytowa, która z dniem [...] maja 2021 r. stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, a której rok obrotowy nie uległ zmianie i pozostał tożsamy z rokiem kalendarzowym na potrzeby ustalenia statusu "małego podatnika" uwzględnia wartość sprzedaży brutto za poprzedni rok obrotowy, czyli cały rok 2020. W konsekwencji należało przyporządkować jej wcześniejsze okresy rozliczeniowe właściwe dla ustalenia limitu przychodu "małego podatnika", o którym mowa w art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zarzuty naruszenia wskazanych
w skardze przepisów prawa materialnego są chybione i nie mogą doprowadzić
do uchylenia zaskarżonej decyzji podatkowej.
Reasumując, Skarżąca nie jest podmiotem, który rozpoczął z dniem
[...] maja 2021 r. prowadzenie działalności. W związku z tym, dla zastosowania niższej
stawki podatku, musi posiadać status "małego podatnika". Obowiązek posiadania przez spółkę tego statusu skutkuje koniecznością zastosowania wobec niej przepisu
art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p., a w konsekwencji warunku, iż wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości [...] euro. Kluczowe, więc jest prawidłowe interpretowanie znaczenia pojęcia "poprzedniego roku podatkowego". Zdaniem Sądu, Organ podatkowy prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego i dokonał na gruncie niniejszej sprawy prawidłowej interpretacji pojęcia "poprzedni rok podatkowy".
Odnosząc się do zarzutów art. 120 i art. 121 § 1 O.p. oraz art. 210 § 1 pkt 6
i art. 124 O.p. oraz art. 2, art. 7 i art. 217 należało uznać je również za bezpodstawne.
To, że Organ podatkowy nie podzielił stanowiska Skarżącej nie oznacza, że Organ podatkowy naruszył wskazane w skardze przepisy. W szczególności wskazać należy,
że Organ odwoławczy przeanalizował w sposób wyczerpujący zgromadzony materiał dowodowy. W toku rzetelnie prowadzonego postępowania i dwukrotnego rozpoznawania sprawy przez organy obu instancji, dokonano ustaleń, które znajdują oparcie w przepisach prawa, zmierzają do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Tym samym nie sposób stwierdzić, aby Organy podatkowe nie działały w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych i przy zachowaniu zasad ogólnych postępowania podatkowego. Sąd wskazuje ponadto, że odwoływanie się przez Organ podatkowy w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia do odpowiedzi Ministra Finansów na interpretację poselską, samo w sobie nie stanowi przesłanki do wyeliminowania takiego aktu z obrotu prawnego o ile Organ podatkowy nie powołuje jej jako jedynej podstawy wydania zaskarżonego aktu. Sąd zauważa, że w rozpoznawanej sprawie Organy podatkowe obydwu instancji dokonały samodzielnego procesu rekonstrukcji stanu faktycznego i subsumcji zaś powołanie
się na stanowisko Ministra Finansów miało jedynie charakter pomocniczy i uzupełniający.
Za niezasadny Sąd uznał ponadto zarzut skargi w zakresie naruszenia przepisu art. 2a O.p. Zgodnie z zawartą w tym przepisie dyrektywą interpretacyjną, niedające
się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga
się na korzyść podatnika. W niniejszej jednak sprawie wątpliwości tego rodzaju
nie zachodzą. Zasada in dubio pro tributario nie może być rozumiana w ten sposób,
że w przypadku wątpliwości interpretacyjnych organy podatkowe są zobowiązane przyjąć punkt widzenia podatnika. Zasada ta bowiem ma zastosowanie wyłącznie wtedy,
gdy wykładnia przepisu prawa przy zastosowaniu wszystkich jej aspektów (językowego, systemowego, funkcjonalnego) nie daje zadowalających rezultatów. Zachodziłoby
to wówczas, gdyby rezultat przeprowadzonej wykładni, mimo zastosowania różnych metod interpretacji, pozwalał na przyjęcie alternatywnych względem siebie treści normy prawnej. Wówczas prawidłowym rozwiązaniem jest wybór znaczenia, które jest korzystne
dla podatnika (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 9 stycznia 2020 r., I SA/Gd 523/19).
W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja
oraz poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. są zgodne z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy w pozostałym zakresie nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na jej wynik.
Z tych względów Sąd, uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - [...]