I SA/Sz 356/22

Sprawa dotyczyła skargi K. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiające wydania zaświadczenia o wyrażeniu zgody na wykreślenie hipotek morskiej i ustawowej. Skarżący domagał się wydania zaświadczenia potwierdzającego wygaśnięcie zobowiązań podatkowych z lat 1994 i 2005 z powodu przedawnienia. Organy podatkowe obu instancji odmówiły wydania zaświadczenia, argumentując, że postępowanie w sprawie zaświadczeń ma charakter uproszczony i nie służy do merytorycznego rozstrzygania o przedawnieniu zobowiązań, a także powołując się na art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej (O.p.), który stanowił, że zobowiązania zabezpieczone hipoteką nie ulegają przedawnieniu. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Konstytucji RP (m.in. art. 190 ust. 1, art. 64 ust. 2) oraz przepisów O.p. i Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując na niekonstytucyjność art. 70 § 8 O.p. w świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia, choć uproszczone, wymaga od organu zbadania stanu faktycznego i prawnego na podstawie posiadanych danych. WSA stwierdził, że organy błędnie zinterpretowały art. 70 § 8 O.p., ignorując orzecznictwo wskazujące na jego niekonstytucyjność i konieczność stosowania prokonstytucyjnej wykładni. Sąd uznał, że organ podatkowy jest zobowiązany do zbadania, czy zobowiązanie podatkowe zabezpieczone hipoteką wygasło na skutek przedawnienia, opierając się na posiadanych ewidencjach i rejestrach. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający