I SA/Sz 353/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o nałożeniu podwyższonej opłaty za wywóz śmieci, uznając, że organ nie wyjaśnił wystarczająco stanu faktycznego dotyczącego wspólnego korzystania z wiaty śmietnikowej przez kilka nieruchomości.
Spółdzielnia zaskarżyła decyzję o nałożeniu podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, argumentując, że incydentalne stwierdzenie braku segregacji w jednym pojemniku nie powinno skutkować obciążeniem całej nieruchomości, zwłaszcza przy wspólnym korzystaniu z wiaty śmietnikowej przez kilka budynków. Sąd uznał skargę za zasadną, wskazując na naruszenie przepisów postępowania przez organy, które nie wyjaśniły wystarczająco stanu faktycznego dotyczącego wspólnego korzystania z infrastruktury i odpowiedzialności poszczególnych nieruchomości.
Sprawa dotyczyła skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Usług Komunalnych, która określiła Spółdzielni podwyższoną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi za październik 2023 r. z powodu stwierdzenia niedopełnienia obowiązku selektywnej zbiórki odpadów. Organ I instancji wszczął postępowanie po otrzymaniu zgłoszenia od operatora systemu, że w pojemnikach na odpady zmieszane znajdowały się odpady podlegające selektywnej zbiórce. Spółdzielnia argumentowała, że sytuacja była jednorazowa i poinformowała mieszkańców. Organy obu instancji uznały, że nawet jednorazowe stwierdzenie braku segregacji uzasadnia nałożenie podwyższonej opłaty, powołując się na interpretacje NSA. Spółdzielnia zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, Konstytucji RP oraz prawa UE, wskazując m.in. na brak udowodnienia winy konkretnemu właścicielowi, odpowiedzialność zbiorową oraz pominięcie faktu wspólnego korzystania z wiaty śmietnikowej przez trzy nieruchomości. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania przez organy. Podkreślono, że organy nie wyjaśniły wystarczająco stanu faktycznego, w szczególności kwestii wspólnego korzystania z wiaty śmietnikowej przez trzy nieruchomości i nie ustaliły, która nieruchomość ponosi odpowiedzialność za stwierdzony brak segregacji. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję, nakazując organom ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem konieczności dokładnego ustalenia stanu faktycznego, w tym zasad korzystania z wiaty i pojemników przez poszczególne nieruchomości oraz ewentualnych postępowań wobec innych korzystających.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jednorazowe stwierdzenie braku wykonania obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych upoważnia organ do wydania decyzji określającej wysokość podwyższonej opłaty, przy spełnieniu pozostałych przesłanek.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że wykładnia językowa art. 6ka u.u.c.p.g. nie upoważnia do poszukiwania innego rozumienia niż to wynikające z literalnego brzmienia przepisów, które nie zawierają pojęć 'uporczywości' czy 'notoryczności' niesegregowania odpadów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (52)
Główne
u.u.c.p.g. art. 6q § ust. 1
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.u.c.p.g. art. 6ka § ust. 1
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Dz.U. 2023 poz 1469 art. 6q § ust. 1
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Dz.U. 2023 poz 1469 art. 6ka § ust. 1
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Pomocnicze
u.u.c.p.g. art. 5 § ust. 1 pkt 3
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.u.c.p.g. art. 6ka § ust. 3
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.u.c.p.g. art. 6q § ust. 3
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.u.c.p.g. art. 4 § ust. 1
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.u.c.p.g. art. 6c § ust. 1
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.u.c.p.g. art. 6h
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.u.c.p.g. art. 6r § ust. 3
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.u.c.p.g. art. 6k § ust. 3
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
O.p. art. 121 § § 1
Ordynacja podatkowa
O.p. art. 122
Ordynacja podatkowa
O.p. art. 187 § § 1
Ordynacja podatkowa
O.p. art. 191
Ordynacja podatkowa
O.p. art. 210 § § 1 pkt 6
Ordynacja podatkowa
O.p. art. 210 § § 4
Ordynacja podatkowa
Konstytucja RP art. 87 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
P.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 2
P.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 145
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 135
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa Prawo ochrony środowiska art. 3 § pkt 50
Ustawa Prawo ochrony środowiska art. 7
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 84
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 86
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 217
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 32 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 64 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Dz.U. 2023 poz 1469 art. 5 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Dz.U. 2023 poz 1469 art. 6ka § ust. 3
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Dz.U. 2023 poz 1469 art. 6q § ust. 3
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Dz.U. 2023 poz 1469 art. 4 § ust. 1
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Dz.U. 2023 poz 1469 art. 6c § ust. 1
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Dz.U. 2023 poz 1469 art. 6h
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Dz.U. 2023 poz 1469 art. 6r § ust. 3
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Dz.U. 2023 poz 1469 art. 6k § ust. 3
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.o.
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Uchwała Nr XLII/425/2022 Rady Miejskiej w Stargardzie
Uchwała Nr XLVIII/486/2023 Rady Miejskiej w Stargardzie
Uchwała Nr XXXIV/366/2021 Rady Miejskiej w Stargardzie
Uchwała Nr XX/232/2020 Rady Miejskiej w Stargardzie
O.p.
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
P.p.s.a.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 21 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Konstytucja RP
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Dyrektywa 2008/98/WE
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy nie wyjaśniły wystarczająco stanu faktycznego dotyczącego wspólnego korzystania z wiaty śmietnikowej przez trzy nieruchomości. Organy nie ustaliły, która nieruchomość ponosi odpowiedzialność za stwierdzony brak segregacji. Naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących postępowania wyjaśniającego.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organów oparta na jednorazowym stwierdzeniu braku segregacji jako podstawie do nałożenia podwyższonej opłaty. Powołanie się przez organy na orzecznictwo NSA potwierdzające możliwość nałożenia podwyższonej opłaty nawet przy jednorazowym naruszeniu.
Godne uwagi sformułowania
Wykładnia językowa art. 6ka u.u.c.p.g. prowadzi do jednoznacznych rezultatów. Prawodawca nie dookreślił pojęcia niedopełnienia obowiązku selektywnego zbierania odpadów. W przepisie nie ma mowy o 'uporczywości', czy 'notoryczności' niesegregowania odpadów. Organy nie sprostały powyższym zasadom, albowiem ustalając i oceniając stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie całkowicie pominęły okoliczność, że choć decyzja dotyczy wyłącznie nieruchomości położonej przy ul. [...] w S. , to wiata śmietnikowa w której stwierdzono brak realizacji obowiązku selektywnego zbierania odpadów przeznaczona mogła zostać, jak sugeruje pismo Skarżącej z [...] października 2023 r., do wspólnego korzystania z dwiema innymi nieruchomościami.
Skład orzekający
Anna Sokołowska
przewodniczący
Elżbieta Dziel
członek
Jolanta Kwiecińska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie odpowiedzialności za brak segregacji odpadów w przypadku wspólnego korzystania z infrastruktury (wiat śmietnikowych) przez kilka nieruchomości."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji wspólnego korzystania z wiaty śmietnikowej i nie rozstrzyga bezpośrednio kwestii odpowiedzialności za odpady z nieruchomości niezamieszkałych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu opłat za wywóz śmieci i zasad segregacji, a sąd wskazuje na istotne błędy proceduralne organów, które mogą mieć wpływ na interpretację przepisów w podobnych przypadkach.
“Wspólna wiata śmietnikowa – kto odpowiada za nieposegregowane śmieci i wyższą opłatę?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Sz 353/24 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2024-11-14 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-06-07 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Anna Sokołowska /przewodniczący/ Elżbieta Dziel Jolanta Kwiecińska /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty Hasła tematyczne Gospodarka komunalna Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1469 art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 6ka ust. 3 i art. 6q ust. 3, art. 4 ust. 1, art. 6c ust. 1 , art. 6h, art. 6q ust. 1, art. 6r ust. 3 , art. 6ka ust. 1, Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Joanna Zienkowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu [...] listopada 2024 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za październik 2023 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Zarządu Usług Komunalnych w S. z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej S. S. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2024 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Usług Komunalnych w S. z [...] listopada 2023 r., nr [...] określającą S. S. (dalej: "Spółdzielnia", "Skarżąca") wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości zamieszkałej położonej przy ul. [...] w S. , w kwocie [...]zł za miesiąc październik 2023 r. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzja ta została podjęta w następującym stanie faktycznym i prawnym. Spółdzielnia w dniu [...] października 2023 r. (e-mail skierowany na adres: [...].pn.) została powiadomiona przez operatora gminnego systemu gospodarowania odpadami komunalnymi (Bio Star sp. z o.o. – dalej: "operator") o niedopełnieniu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych z nieruchomości Organ I instancji postanowieniem z [...] października 2023 r. wszczął wobec Spółdzielni z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi na nieruchomości zamieszkałej zlokalizowanej przy ul. [...] w S. , za miesiąc październik 2023 r. Organ wyjaśnił, że operator w zgłoszeniu z [...] października 2023 r. (zgłoszenie wraz z załącznikami w postaci zdjęć) poinformował o nierealizowaniu przez mieszkańców przedmiotowej nieruchomości obowiązku selektywnej zbiórki odpadów komunalnych. W pojemnikach przeznaczonych na odpady zmieszane znajdowały się opakowania z tworzyw sztucznych (po artykułach spożywczych, po artykułach domowych, butelki plastikowe), makulatura (po artykułach spożywczych, po artykułach domowych, pudełka po papierosach, rolka po papierze, gazety, koperty, karton, wytłaczanka), odpady opakowaniowe z metali (puszki po napojach, po artykułach spożywczych), odpady kuchenne (pieczyw, owoce, obierki, po warzywach, skórki owoców), opakowania wielomateriałowe (kartony po nabiale), tekstylia, odpady remontowo-budowlane. Odpady te zostały odebrane jako odpady zmieszane. Spółdzielnia w piśmie z [...] października 2023 r. poinformowała organ I instancji, że sytuacja opisana w zgłoszeniu operatora miała charakter jednorazowy. Ponadto wskazała, że mieszkańcy nieruchomości, którzy korzystają z altany zostali poinformowani o zdarzeniu i pouczeni o obowiązku selektywnej zbiórki odpadów. Organ I instancji decyzją z [...] listopada 2023 r. określił Spółdzielni wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości zamieszkałej położonej przy ul. [...] w S. , w kwocie [...]zł za miesiąc październik 2023 r., tj. jak dla odpadów komunalnych, które nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny na terenie Gminy M. S.. W uzasadnieniu organ odwołał się do art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 6ka ust. 3 i art. 6q ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U.2023.1469, tj. ze zm.; dalej: "u.u.c.p.g."), ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U.2023,1587, tj. ze zm.; dalej: "u.o.") oraz § 1, § 2 uchwały Nr XLII/425/2022 Rady Miejskiej w Stargardzie z dnia 21 czerwca 2022 r. w sprawie wyboru metody opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki tej opłaty (Dz. Urz. z 4 lipca 2022 r., poz. 2966; dalej: "Uchwała Nr XLII/425/2022"), uchwały Nr XLVIII/486/2023 Rady Miejskiej w Stargardzie z dnia 31 stycznia 2023 r. zmieniająca uchwałę w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki tej opłaty (Dz. Urz. z 7 lutego 2023 r., poz. 1015; dalej: "Uchwała Nr XLVIII/486/2023"), uchwały Nr XXXIV/366/2021 Rady Miejskiej w Stargardzie z dnia 21 grudnia 2021 r. w sprawie upoważnienia Dyrektora Zarządu Usług Komunalnych w Stargardzie do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej (Dz. Urz. z 27 grudnia 2021 r., poz. 6032; dalej: "Uchwała Nr XXXIV/366/2021"), § 3 ust. 1 pkt 2 uchwały Nr XX/232/2020 Rady Miejskiej w Stargardzie w sprawie uchwalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasto Stargard (Dz. Urz. z 5 listopada 2020 r., poz. 4894; dalej: "Uchwała Nr XX/232/2020"). W dalszej kolejności zwrócił uwagę na ustalenia faktyczne potwierdzone materiałem fotograficznym sporządzonym prze Operatora. Organ I instancji wskazał, że przedmiotowa nieruchomość jest nieruchomością wielorodzinną zamieszkałą, wyposażoną w pojemniki na odbiór odpadów zmieszanych oraz selektynie zbieranych. Przeanalizował złożoną [...] listopada 2023 r. deklarację obejmująca okres od [...] października 2023 r. i podał, że na terenie nieruchomości prowadzonych było 8 gospodarstw jednoosobowych, 8 gospodarstw dwuosobowych, 5 gospodarstw trzyosobowych i większych. Wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi zbieranymi w sposób selektywny wynosiła dla nieruchomości [...] zł. Natomiast w związku ze zmianą wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi zbieranymi w sposób nieselektywny miesięczna wysokość opłaty uległa podwyższeniu (poprzez zastosowanie dwukrotności stawki podstawowej). W tych okolicznościach opłata dla przedmiotowej nieruchomości wynosić powinna [...] zł za miesiąc październik 2023 r. Po rozpoznaniu odwołania organ odwoławczy wydał decyzję z [...] kwietnia 2024 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że: "W świetle przepisów oraz ich sądowej wykładni nie potwierdza się zarzut Strony o braku podstaw do ustalenia nie segregowania odpadów z powodu incydentalności, nie udowodnienia kto dokonał nie selektywnego gromadzenia odpadów oraz nie wykazania w odpadach selekcjonowanych odpadów zmieszanych". Dodatkowo organ argumentację dla zajętego w sprawie stanowiska oparł na powołanych wyrokach NSA: - z 18 sierpnia 2023 r., III FSK 802/22, gdzie sąd stwierdził, że mieszanie odpadów podlegających selektywnej zbiórce nie jest dopuszczalne nawet w minimalnym zakresie, ponieważ segregacja odpadów ma sens, gdy w pojemnikach przeznaczonych do selektywnego zbierania odpadów komunalnych nie będą występować odpady zmieszane, a w pojemnikach na odpady zmieszane nie będą występowały odpady podlegające segregacji oraz gdy w workach lub pojemnikach przeznaczonych na dany rodzaj odpadów nie będą występować odpady innego rodzaju; - z 4 lipca 2023 r., III FSK 1521/22, gdzie sąd dokonał wykładni art. 6 ka u.u.c.p.g.; - z 30 marca 2022 r., III FSK 4846/21, gdzie sąd podkreślił, że wykładnia gramatyczna przepisów art. 6 ka u.u.c.p.g. oraz stanowczy charakter ich treści prowadzą do wniosku, że wykazanie choćby jednego przypadku nieprzestrzegania przyjętej zasady segregacji odpadów i pociąga za sobą obowiązek nałożenia na podmiot zainteresowany opłaty w stawce właściwej dla nieselektywnego zbierania odpadów. W opinii organu odwoławczego z dokumentacji fotograficznej można wywieść, że [...] października 2023 r. doszło do nieselektywnego zbierania odpadów komunalnych, gdyż w pojemnikach koloru czarnego przeznaczonych na odpady zmieszane znajdowały się odpady, które powinny zostać zebrane selektywnie. W szczególności widoczne są na zdjęciach opakowania po mleku, butelki plastikowe, puszki metalowe, pudełka po nabiale, opakowania papierowe, woreczki foliowe. W tych okolicznością zdaniem organu odwoławczego zasadnie organ I instancji uznaje za spełnienie wymogu selektywnej zbiórki odpadów uznaje się sytuację, w której odpady powstające na nieruchomości zbierane są w sposób selektywny "u źródła", a w pojemniku na odpady zmieszane znajdują się jedynie odpady powstałe w wyniku wydzielenia ze strumienia odpadów komunalnych odpadów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 Uchwała Nr XX/232/2020. W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że zdarzenie z [...] października 2023 r. stanowi podstawę wydania decyzji zgodnie z art. 6ka ust. 3 oraz art. 6k ust. 3 u.u.c.p.g. Spółdzielnia na ww. decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę, w której zarzuciła naruszenie: 1) art 121 § 1 O.p. przez dokonanie przez organ odwoławczy wykładni art. 6 ka ust. 3 u.u.c.p.g. w sposób niedający się pogodzić z zasadą działania w sposób pogłębiający zaufanie do organów podatkowych i przyjęcie, że mieszkańcy nieruchomości wskazanej w zaskarżonej decyzji oddawali odpady niesegregowane; 2) niewłaściwe zastosowanie art. 4 ust. 1 u.u.c.p.g. w zw. § 1 i § 2 uchwały Nr XLII/425/2022 zmienionej uchwałą Nr XLVIII/486/2023 poprzez przyjęcie, że mieszkańcy nieruchomości nie wypełniają obowiązku zbierania odpadów bez udowodnienia konkretnemu właścicielowi nieruchomości braku segregacji posiłkując się wyłącznie wykazaniem braku segregacji w punkcie gromadzenia odpadów wspólnym; 3) niezastosowanie art. 3 pkt 50 w zw. z art. 7 ustawy Prawo ochrony środowiska z dnia [...] kwietnia 2001 r. wskazując, iż zgodnie z zasadą prawa Unii Europejskiej to zanieczyszczający płaci, konkretyzując zobowiązany podmiot, jednocześnie pomijając zasadę zrównoważonego rozwoju, naruszenie art. 2 w zw. z art. 84 w zw. z 86 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 1997 r. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegającą na przyjęciu, że właściciel nieruchomości ma uiścić podwyższoną stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi również w zakresie nieruchomości w S. ul. [...] w związku z powiadomieniem w dniu [...] października 2023 r. przez operatora systemu gospodarowania odpadami komunalnymi o stwierdzeniu odpadów zmieszanych w odpadach podlegających segregacji w przypadku korzystania ze zbiorczego punktu gromadzenia opadów, co prowadzi do odpowiedzialności zbiorowej wykluczając zasadę ustawowej określoności regulacji podatkowych i zasadą poprawnej legislacji wywodzonymi z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 oraz ochrony praw majątkowych i równości wobec prawa wywodzonymi z art. 32. ust. 1 i 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wobec czego obowiązek zapłaty daniny publicznej musi zostać dookreślony; 4) naruszenie unijnej zasady zanieczyszczający płaci interpretowanej dyrektywy 2008/98/WE (art. 14 ust. 1) w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu, bowiem to osoba zanieczyszczają środowiska zobowiązana jest do uiszczenia opłat celem naprawienia wyrządzonych szkód, naruszenie art. 2a O.p. w zw. z art. 6q ust. 1 u.u.c.p.g. poprzez jego niezastosowanie i obarczenie Skarżącej wyższą opłatą, pomimo wątpliwości w wykładani art. 6ka ust. 1 u.u.c.p.g.; 5) naruszenie art. 6o u.u.c.p.g. poprzez przyjęcie, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do danych zawartych w deklaracjach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla budynku, podczas gdy Skarżąca złożyła prawidłowe deklaracje i nie wystąpiły w nich żadne nieprawidłowości, a odpady komunalne przez mieszkańców nieruchomości były prawidłowo segregowane zaś w toku postępowania organ nie wykazał w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że notorycznie dochodzi do nieselektywnej zbiórki odpadów w nieruchomości, że organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonej decyzji zawiadamiał Skarżącą o fakcie niedopełnienia selektywnej zbiórki odpadów; 6) art. 187 § 1 O.p. przez zaniechanie dokonanie przez organ zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie; 7) art. 191 O.p. przez dokonanie oceny zebranych w sprawie materiałów dowodowych z przekroczeniem wyrażonej w tym przepisie zasady swobodnej oceny dowodów. Mając na uwadze powyższe zarzuty, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga jest zasadna choć nie wszystkie zawarte w niej zarzuty miały wpływ na przedmiotowe rozstrzygnięcie. Na wstępie należy przypomnieć, że stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935; dalej: "P.p.s.a.") sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2024.1267 t.j.) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania (art. 3 § 2 pkt 1 w zw. z art. 145 P.p.s.a.). Kontrola sądowoadministracyjna sprawowana jest pod względem legalności, tj. oceny działań administracji podatkowej pod kątem przestrzegania przepisów postępowania i prawidłowości stosowanej wykładni przepisów prawa. Rola sądu administracyjnego sprowadza się do badania i ewentualnego korygowania działania lub zaniechania organów administracji publicznej, a nie zastępowania ich w załatwianiu spraw przez wydawanie końcowego rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd administracyjny ocenia zgodność z prawem zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, lecz nie zastępuje go w czynnościach. Przejęcie przez sąd administracyjny kompetencji organu administracji do końcowego załatwienia sprawy stanowiłoby wykroczenie poza konstytucyjnie określone granice kontroli działalności administracji publicznej (wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2013 r., II GSK 108/2012, CBOSA). Wartym też podkreślenia jest to, że po myśli art. 135 P.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. W przedmiotowej sprawie przedmiotem sporu między stronami była kwestia określenia przez organy podatkowe podwyższonej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za październik 2023 r. w wyniku stwierdzenia niewłaściwej segregacji odpadów przez Skarżącą w odniesieniu do nieruchomości zamieszkałej położonej przy ul. [...] w S. . SKO w zaskarżonej decyzji wskazuje na zgodność z prawem takiego postępowania. Jak wskazuje Organ II instancji "w świetle przepisów oraz ich sądowej wykładni nie potwierdza się zarzut Strony o braku podstaw do ustalenia nie segregowania odpadów z powodu incydentalności, nie udowodnienia kto dokonał nieselektywnego gromadzenia odpadów oraz nie wykazania w odpadach selekcjonowanych odpadów zmieszanych". Odmiennego zdania jest Skarżąca, która akcentuje, że altana śmietnikowa jest wspólna dla trzech nieruchomości (ul. Wierzyńskiego 3, Wierzyńskiego 6 i ul. [...]) a Organ wszczął postępowanie w sprawie podwyższonej opłaty w odniesieniu do wszystkich tych nieruchomości zamieszkałych. Organ bowiem na podstawie pisma ze spółdzielni z [...] października 2023 r. powziął wiedzę, że zbiórka odpadów dla ww. trzech nieruchomości prowadzona jest w jednej altanie śmietnikowej. Jednak okoliczność ta nie była przedmiotem dalszych ustaleń organu, który nie prowadził postępowania zmierzającego do ustalenia nieruchomości, której powinna być wymierzona podwyższona opłata. Jak wskazuje Skarżąca Organ I instancji wydał trzy decyzje określając wysokość zwiększonej opłaty wszystkim trzem nieruchomościom bez względu na to, w jaki sposób nieruchomości te korzystały z pojemników do gromadzenia odpadów, czy korzystają wspólnie z tych pojemników, czy są to pojemniki przeznaczone dla określonej nieruchomości. Skarżąca podkreśla ponadto, że Organ I instancji pominął w uzasadnieniu wszystkich trzech decyzji aspekt wspólnego korzystania przez trzy nieruchomości z jednej wiaty oraz nie ustalił, w której nieruchomości do nie segregacji śmieci doszło. Skarżąca wskazuje również, że SKO decyzjami z [...] lutego 2024 r. uchyliło decyzje Organu I instancji wydane w odniesieniu do nieruchomości przy ul. [...] i ul. [...] natomiast zaskarżoną decyzją (wydana w innym składzie) utrzymał w mocy decyzje Organu I instancji. W tym zakresie Skarżąca zarzuca naruszenia przepisu art. 187 § 1 i art. 191 O.p. – organ nie wyjaśnił bowiem stanu faktycznego w odniesieniu do tej istotnej okoliczności. W ocenie Sądu skarga okazała się zasadna, choć nie wszystkie jej zarzuty Sąd podzielił. Przechodząc zatem do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd wskazuje, co następuje. Na mocy art. 6c ust. 1 u.u.c.p.g. gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art. 6h u.u.c.p.g.). Zgodnie z art. 6ka ust. 1 u.u.c.p.g. w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i powiadamia o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta na podstawie powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wszczyna postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi art. 6ka ust. 2 u.u.c.p.g.). Wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc lub miesiące, a w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6j ust. 3b, za rok, w których nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 6k ust. 3 (art. 6ka ust. 3 u.u.c.p.g.). Sąd szczególnie podkreśla, że w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, [...] (art. 6q ust. 1 u.u.c.p.g.). Sąd wskazuje ponadto, że rada gminy określi stawki opłaty podwyższonej za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeżeli właściciel nieruchomości nie wypełnia obowiązku zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny, wysokości nie niższej niż dwukrotna wysokość i nie wyższej niż czterokrotna wysokość stawki ustalonej przez radę gminy odpowiednio na podstawie ust. 1 albo w art. 6j ust. 3b (art. 6k ust. 3 u.u.c.p.g.). Zgodnie z art. 87 ust. 2 Konstytucji RP źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego. Na mocy art. 4 ust. 1 u.u.c.p.g. rada gminy, po zasięgnięciu opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, uchwala regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy [...]; regulamin jest aktem prawa miejscowego. Uchwałą Rady Miejskiej w Stargardzie z Nr XX/232/2020 z dnia 29 września 2020 r. uchwalono regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasto Stargard. Uchwała ta zmieniona została uchwałą Rady Miejskiej w Stargardzie z 21 grudnia 2021 r. Nr XX/232/2020. Zgodnie z § 7 ust. 7 tej uchwały nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, należy wyposażyć w pojemniki do zbierania odpadów o pojemności odpowiedniej do ilości wytwarzanych odpadów, nie mniejszej jednak niż wynika to ze wskaźników określonych w ust. 6 oraz minimalnej wielkości pojemnika określonej w ust. 1 i 2. Jak z kolei stanowi § 7 ust. 9 ww. uchwały właściciel nieruchomości rozmieszczając pojemniki powinien uwzględnić przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz możliwość bezpośredniego dojazdu do tych pojemników. Dopuszcza się lokalizowanie pojemników na sąsiednich nieruchomościach lub wspólne zbieranie odpadów przez właścicieli kilku nieruchomości na jednej z nich, na podstawie odrębnych uzgodnień pomiędzy nimi. Właściciel nieruchomości, o którym mowa w §3 ust. 1 pkt 3 lit. a zobowiązany jest do stosowania indywidualnego oznakowania worków przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych, w sposób pozwalający na identyfikację właściciela nieruchomości, poprzez naklejanie naklejek z kodami kreskowymi na worki z odpadami komunalnymi przeznaczonymi do odbioru, które to kody kreskowe będą zapewniane przez operatora (§ 7 ust. 10 uchwały). Ponadto na terenie nieruchomości mieszanych określonych w pkt 3 lit. a dopuszcza się korzystanie przez wszystkich właścicieli poszczególnych nieruchomości z tych samych miejsc na gromadzenie odpadów komunalnych oraz pojemników na odpady komunalne (§ 3 ust. 1 pkt 5 uchwały). Ponadto zgodnie z zapisami tej uchwały w zależności od rodzaju zabudowy właściciele nieruchomości zobowiązani są do prowadzenia selektywnej zbiórki odpadów komunalnych, z wyodrębnieniem następujących frakcji odpadów: a) odpadów papieru, b) odpadów szkła, c) odpadów tworzywa sztucznego, metalu, opakowań wielomateriałowych, d) odpadów ulegających biodegradacji, e) mebli i innych odpadów wielkogabarytowych, f) odpadów budowlanych i rozbiórkowych, g) odpadów niebezpiecznych, a w tym: przeterminowanych leków i chemikaliów, odpadów niekwalifikujących się do odpadów medycznych powstałych w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek, zużytych baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego itp., h) zużytych opon, i) odzieży i tekstyliów (§ 3 ust. 1 pkt 2 uchwały). Właściciele nieruchomości prowadzący selektywną zbiórkę odpadów u źródła zobowiązani są gromadzić odpady w pojemnikach lub workach, oznakowanych zgodnie z rozporządzeniem w sprawie szczegółowego sposobu selektywnego zbierania wybranych frakcji odpadów, w kolorze:1) niebieskim – na odpady papieru i tektury; 2) żółtym – na odpady metalu, tworzyw sztucznych oraz opakowań wielomateriałowych; 3) zielonym – na odpady szkła; 4) brązowym – na odpady ulegające biodegradacji, w tym: a) odpady zielone należy gromadzić w brązowych workach kompostowalnych, zgodnych z przyjętymi normami europejskimi EN 14995 lub 13432, o minimalnej pojemności 80 dm3, b) odpady ulegające biodegradacji w postaci resztek żywności, należy gromadzić w pojemnikach brązowych, umieszczając je w tych pojemnikach luzem lub w workach kompostowalnych (§ 7 ust. 5 uchwały). Zgodnie z § 7 ust. 1 ww. uchwały do gromadzenia zmieszanych odpadów należy stosować: 1) pojemniki zamykane, stalowe lub z tworzyw sztucznych o minimalnej pojemności 60 dm3, stanowiące obowiązkowe wyposażenie nieruchomości; 2) kosze uliczne stalowe, z tworzyw sztucznych niepalnych, betonowe lub metalowe o minimalnej pojemności 40 dm3. Z kolei zgodnie z § 7 ust. 2 ww. uchwały do gromadzenia odpadów komunalnych selektywnie zbieranych należy stosować: 1) pojemniki stalowe, siatkowe lub z tworzyw sztucznych o minimalnej pojemności 120 dm3; 2) worki przeznaczone do selektywnego zbierania odpadów komunalnych o minimalnej pojemności 80 dm3; 3) worki na odpady remontowe o minimalnej pojemności 1m3; Dziennik Urzędowy Województwa Zachodniopomorskiego – 4 – Poz. 4894 4) kontenery stalowe do gromadzenia gruzu i innych odpadów o minimalnej pojemności 3 m3. Pojemniki do gromadzenia odpadów powinny posiadać deklarację zgodności wystawioną przez producenta lub spełniać wymagania Polskich Norm (§ 7 ust. 3 uchwały). Jak z kolei wynika z § 7 ust. 4 ww. uchwały wyposażając nieruchomości określone w § 3 ust. 1 pkt 3 lit. a w pojemniki lub worki do gromadzenia odpadów zmieszanych oraz zbieranych selektywnie uwzględnia się indywidualne potrzeby użytkowników oraz: 1) średnią tygodniową ilość odpadów wytwarzaną w gospodarstwie domowym, przy założeniu, że: a) średnia tygodniowa ilość zmieszanych odpadów przypadająca na jednego mieszkańca wynosi 26 dm3 przy prowadzeniu selektywnej zbiórki u źródła, b) średnia tygodniowa ilość odpadów kuchennych przypadająca na jednego mieszkańca wynosi 11 dm3, c) średnie gospodarstwo domowe wytwarza średnio 2 dm3 odpadów w postaci szkła, 15 dm3 odpadów w postaci tworzyw sztucznych i 6 dm3 odpadów w postaci papieru miesięcznie; 2) liczbę osób korzystających z tych pojemników; 3) częstotliwość odbioru odpadów z nieruchomości, zapewniającą nieprzepełnianie się pojemników; 4) liczbę, rodzaj i specyfikę lokali niezamieszkałych, na których powstają odpady komunalne stanowiących część nieruchomości mieszanej oraz średnią ilość odpadów komunalnych powstających na tych nieruchomościach, z zastrzeżeniem ust. 6. Zgodnie z art. 6r ust. 3 u.u.c.p.g. rada gminy określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, szczegółowy sposób i zakres świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w szczególności częstotliwość odbierania odpadów komunalnych od właściciela nieruchomości i sposób świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych. W tym zakresie obowiązuje Uchwała Rady Miejskiej w Stargardzie z dnia 29 września 2020 r. Nr XX/233/2020 w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi (zmieniona uchwałą nr XXXIV/363/2021 z 21 grudnia 2021 r. i nr LX/609/2024 z 27 lutego 2024 r.). Zgodnie z§ 2 ust. 3 pkt 2 tej uchwały Operator zobowiązany jest do zapewnienia właścicielom nieruchomości objętych gminnym systemem gospodarowania odpadami komunalnymi pojemników i worków, za pomocą których następował będzie odbiór odpadów komunalnych, w zabudowie wielorodzinnej: a) pojemniki do zbierania odpadów zmieszanych i bioodpadów o pojemności co najmniej 120 dm3, b) pojemniki do zbierania odpadów segregowanych opakowaniowych o pojemności co najmniej 1100 dm3. W przypadku stwierdzenia przez Operatora niewywiązywania się z obowiązku selektywnej zbiórki odpadów, odpady zostaną odebrane zgodnie z harmonogramem dla odbioru odpadów zmieszanych, a Operator powiadomi o tym gminę w celu wszczęcia postępowania administracyjnego naliczającego wyższą opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi (§ 9 ust. 2 uchwały). Sąd wskazuje ponadto, że na podstawie uchwały Nr XLII/425/2022 i uchwały Nr XLVIII/486/2023, na terenie Gminy Miasta Stargard obowiązuje miesięczna stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi zbieranymi i odbieranymi w sposób selektywny w zabudowie wielorodzinnej w wysokości [...] zł za gospodarstwo jednoosobowe, [...] zł za gospodarstwo dwuosobowe i [...] zł dla pozostałych gospodarstw domowych. Jak wskazał Organ I instancji nieruchomość przy ul. [...] w S. jest nieruchomością wielorodzinną zamieszkałą, wyposażoną w pojemniki na odbiór odpadów zmieszanych oraz selektywnie zbieranych zaś zgodnie z deklaracją złożoną [...] listopada 2023 r. obejmującą okres od [...] października 2023 r. na terenie tej nieruchomości prowadzonych było 8 gospodarstw jednoosobowych, 8 gospodarstw dwuosobowych, 5 gospodarstw trzyosobowych i większych. Mając na uwadze powyższe regulacje prawne Sąd wskazuje, że przepisy prawa regulują obowiązki tak gminy, jak i właściciela nieruchomości w zakresie utrzymania czystości i porządku w gminach. Gmina jest zobowiązana do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Z kolei właściciel nieruchomości ma obowiązek selektywnego zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie. Do właściciela też należy niewątpliwie ustalenie ile pojemników i worków potrzebnych na daną nieruchomość jak też wystąpienie o odpowiednią do potrzeb ilość pojemników i worków. Przepis art. 6ka ust. 1 u.u.c.p.g. zawiera przesłanki wydania przez organ decyzji określającej wysokość podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Po pierwsze podmiot odbierający odpady komunalne musi stwierdzić, że nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Po drugie, że obowiązku tego nie dopełnił właściciel nieruchomości. Po trzecie, ww. podmiot musi zawiadomić władze gminy oraz właściciela nieruchomości o wspomnianej nieprawidłowości. W ocenie Sądu w sprawie pierwsza i trzecia z przesłanek została spełniona przez podmiot wykonujący usługi odbioru odpadów komunalnych ze wskazanej nieruchomości, stanowiącej własność Skarżącej. Powyższe potwierdza fakt, że pismem z 25 października Skarżąca udzieliła odpowiedzi na przekazaną przez Bio Star Sp. z o.o. informację o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Z materiału fotograficznego załączonego do zgłoszenia z [...] października 2023 r., w ocenie Sądu, jednoznacznie wynika, że podmiot odbierający odpady stwierdził i udokumentował nieselektywne zbieranie odpadów – w pojemnikach przeznaczonych na odpady zmieszane znajdowały się opakowania z tworzyw sztucznych (po artykułach spożywczych, po artykułach domowych, butelki plastikowe), makulatura (po artykułach spożywczych, po artykułach domowych, pudełka po papierosach, rolka po papierze, gazety, koperty, karton, wytłaczanka), odpady opakowaniowe z metali (puszki po napojach, po artykułach spożywczych), odpady kuchenne (pieczyw, owoce, obierki, po warzywach, skórki owoców), opakowania wielomateriałowe (kartony po nabiale), tekstylia, odpady remontowo-budowlane. Przy czym Sąd wskazuje, że Wykładnia językowa art. 6ka u.u.c.p.g. prowadzi do jednoznacznych rezultatów. Sposób sformułowania przesłanki powiadomienia przez organ odbierający odpady komunalne wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości – "w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych" oraz przesłanki określenia wysokości podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi – "nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych" daje podstawę do przyjęcia, że czynności te powinny być podjęte także w przypadku jednorazowego niedopełnienia obowiązku. Wykładnia językowa wskazanej regulacji prawnej nie upoważnia do poszukiwania innego rozumienia przywołanych zapisów. Prawodawca nie dookreślił pojęcia niedopełnienia obowiązku selektywnego zbierania odpadów. W przepisie nie ma mowy o "uporczywości", czy "notoryczności" niesegregowania odpadów. Pojęcia te nie stanowią zatem elementów norm prawnych wyrażonych w art. 6ka u.p.c.g. i w związku z tym nie podlegają ocenie jako przesłanki rozstrzygania przez organ administracji (por. wyrok NSA z 18 sierpnia 2023 r., III FSK 802/22). A zatem już jednorazowe stwierdzenie braku wykonania obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych upoważniało Organ do decyzji określającej wysokość podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi – przy spełnieniu pozostałych przesłanek do jej wydania. Odnosząc się z kolei do drugiej z przesłanek Sąd uznał, że w tym zakresie nie zostało przeprowadzone postępowanie zgodnie z przepisami prawa. Sąd podkreśla bowiem, że zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie nieruchomości położonej przy ul. [...] w S. , dla której to nieruchomości prowadzona jest wspólna altana śmietnikowa z dwiema innymi nieruchomościami, tj. nieruchomością przy ul. [...] i ul. [...] w S. , o czym Organy zostały poinformowane pismem Skarżącej z [...] października 2023 r. Skarżąca wskazuje, że Organ I instancji wydał trzy decyzje określając wysokość zwiększonej opłaty wszystkim trzem nieruchomościom bez względu na to, w jaki sposób nieruchomości te korzystały z pojemników do gromadzenia odpadów, czy korzystają wspólnie z tych pojemników, czy są to pojemniki przeznaczone dla określonej nieruchomości. Organ I instancji pominął w uzasadnieniu wszystkich trzech decyzji aspekt wspólnego korzystania przez trzy nieruchomości z jednej wiaty oraz nie ustalił, w której nieruchomości do nie segregacji śmieci doszło. Natomiast w zaskarżonej decyzji Organ nie odniósł się do tej okoliczności choć – jak wskazała Skarżąca SKO decyzjami z [...] lutego 2024 r. uchyliło decyzje Organu I instancji wydane w odniesieniu do nieruchomości przy ul. [...] i ul. [...]. W tym zakresie Sąd przypomina bowiem, że zgodnie z art. 6q ust. 1 u.u.p.g. prowadząc postępowanie organy gminy zobowiązane są do stosowania przepisów O.p., a zwłaszcza art. 122 O.p., art. 187 § 1 O.p. oraz art. 191 O.p. Podnieść należy, że postępowanie wyjaśniające, mające na celu ustalenie okoliczności istotnych dla sprawy, organy podatkowe obowiązane są przeprowadzić zgodnie z wymogami przepisów Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 122 O.p. w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Przepis art. 180 § 1 O.p. stanowi z kolei, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Przy czym jak stanowi art. 181 O.p. dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Sąd wskazuje ponadto, że w myśl art. 124 O.p. organy podatkowe powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez stosowania środków przymusu. Postępowanie podatkowe powinno nadto być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1 O.p.). Zgodnie z kolei z art. 187 § 1 O.p. organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jak wynika z art. 191 O.p., organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przepis art. 191 O.p. uznaje się za zdefiniowanie w postępowaniu podatkowym tzw. zasady swobodnej oceny dowodów. Kryteria prawidłowej oceny materiału dowodowego nie zostały wprost wskazane w przepisach, jednak w tym zakresie orzecznictwo wskazuje, że aby ocenę dowodów można było uznać za swobodną (a nie dowolną, arbitralną), powinna być ona po pierwsze wszechstronna, a więc uwzględniająca wszystkie zgromadzone w sprawie dowody. Po drugie, ocena ta musi być zgodna z regułami logicznego rozumowania. Po trzecie, wnioski wyciągnięte z powyższej oceny dowodów powinny być zgodne z doświadczeniem życiowym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 listopada 2015 r., III SA/Wa 3863/14, Lex Omega nr 1957834). Materiał dowodowy jest zupełny, jeśli zebrano i rozpatrzono wszystkie dowody, przeprowadzono konieczne wnioski dowodowe, a udowodniony stan faktyczny stanowi pełną, spójną i logiczną całość. Organ, rozpatrując materiał dowodowy, nie może pominąć żadnego istotnego dowodu. Pominięcie dowodu może nasuwać wątpliwości, co do zgodności z rzeczywistością ustalonego stanu faktycznego oraz może wzbudzić wątpliwości, co do trafności oceny innych dowodów. Przyjęta w art. 191 O.p. zasada swobodnej oceny dowodów zakłada, że organ podatkowy nie jest skrępowany przy ocenie dowodów kryteriami formalnymi, ma swobodnie oceniać wiarygodność i moc dowodową poszczególnych dowodów, na których oparł swoją decyzję. Gwarancją realizacji zasady swobodnej oceny dowodów jest ustawowy wymóg, aby decyzja podatkowa zawierała m. in. uzasadnienie faktyczne i prawne (art. 210 § 1 pkt 6 O.p.). Stosownie do art. 210 § 4 O.p. uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Organ podatkowy ma zatem obowiązek nie tylko ocenić cały materiał dowodowy zgodnie ze wskazaniami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego, ale także musi w wyczerpujący sposób przedstawić swój tok rozumowania w uzasadnieniu decyzji. Dotyczy to w szczególności omówienia, które dowody i z jakich przyczyn uznane zostały przez niego za wiarygodne i wzięte za podstawę ustaleń faktycznych, a którym dowodom i z jakich powodów odmówił on mocy dowodowej. W ocenie Sądu, organy nie sprostały powyższym zasadom, albowiem ustalając i oceniając stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie całkowicie pominęły okoliczność, że choć decyzja dotyczy wyłącznie nieruchomości położonej przy ul. [...] w S. , to wiata śmietnikowa w której stwierdzono brak realizacji obowiązku selektywnego zbierania odpadów przeznaczona mogła zostać, jak sugeruje pismo Skarżącej z [...] października 2023 r., do wspólnego korzystania z dwiema innymi nieruchomościami, tj. nieruchomością przy ul. [...] i ul. [...] w S. . Choć Skarżąca w skardze podnosi dodatkowo, że również w odniesieniu do tych nieruchomości wydane zostały przez Organ I instancji decyzje w sprawie określenia wysokości podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc październik 2023 r. zaś SKO decyzje te uchyliło to jednakże również w odpowiedzi na skargę brak jakiegokolwiek stanowiska Organu w tym zakresie. Sąd zauważa, że tak organ I jak i II instancji – wydając decyzje w odniesieniu do jednej nieruchomości (Wierzyńskiego 3) nie odniosły się do okoliczności, że jedna wiata śmietnikowa, w obrębie której stwierdzono brak selektywnej zbiórki odpadów mogła zostać przeznaczona dla kilku budynków/nieruchomości. Organy nie ustaliły powyższej okoliczności jak i nie ustaliły, czy w przypadku jej potwierdzenia wskazana wiata śmietnikowa wyposażona była w pojemniki dla każdej nieruchomości z osobna, tj. czy pojemniki był też pozostawiony do dyspozycji innych nieruchomości/ wspólnot mieszkaniowych i jeżeli tak w istocie było to jaki był tego powód. Jest to o tyle istotne, że o ile właściciel nieruchomości odpowiada za prawidłową segregację odpadów na nieruchomości, to nie może odpowiadać ani za inne wspólnoty ani za obszar powstawania odpadów, który nie należy do wspólnoty czyli za nieruchomości nie będące jego własnością. Należy również zauważyć, że zaskarżona decyzja obejmuje podwyższoną opłatę odnosząc ją wyłącznie do jednej nieruchomości (Wierzyńskiego 3), co oznacza że w przypadku gdy z jednej wiaty śmietnikowej korzystają np. trzy nieruchomości posiadające w jej obrębie odrębnie wydzielone wyłącznie do ich użytku pojemniki to w rozpoznawanej sprawie zachodzi obawa obciążenia podwyższoną opłatą mieszkańców tej nieruchomości, którzy wywiązali się z obowiązku selektywnej zbiórki odpadów komunalnych. Pomimo tego Organy nie ustaliły w ogóle czy fakt wspólnego korzystania z wiaty śmietnikowej przez mieszkańców wielu nieruchomości miał miejsce, jak prowadzona była gospodarka pojemnikami na odpady, tj. czy każda nieruchomość miała wydzielona odrębne pojemniki przeznaczone do wyłącznego użytku i czy pojemniki te był w jakikolwiek sposób oznakowane. Z treści decyzji organów obu instancji nie wynika też czy wobec pozostałych korzystających z wiaty są prowadzone postępowania administracyjne w wyniku, których wywodzone są konsekwencje w postaci podwyższonej opłaty w wysokości identycznej jak wobec Skarżącej w odniesieniu do nieruchomości przy ul. [...] a mogącej dotyczyć odpadów pochodzących z tego samego pojemnika, w sytuacji gdy pojemnik ten był wyodrębniony do wyłącznego użytku innych korzystających. W związku z powyższym należy stwierdzić, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów postepowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 121 § 1, art. 122, art. 124 O.p., art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191 O.p., jak też art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 6q ust. 1 u.u.c.p.g. Odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi wobec niewyjaśnionego stanu faktycznego Sąd uznał za przedwczesne. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w pkt I sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w zw. z art. 135 P.p.s.a. O kosztach orzeczono w pkt II, w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Rozpoznając ponownie sprawę organy będą zobowiązane – z zapewnieniem czynnego udziału Strony - wyjaśnić stan faktyczny zaistniały w sprawie, w tym przede wszystkim ustalić: korzystających z ww. wiaty śmietnikowej, tj. ustalić czy z wiaty tej korzystają wyłącznie mieszkańcy nieruchomości przy ul. [...] w S. ; jeżeli z wiaty korzystają również inne podmioty/wspólnoty to ustalić zasady korzystania z wiaty i znajdujących się w niej pojemników. Należy też ustalić czy w odniesieniu do ewentualnych innych korzystających z ww. wiaty śmietnikowej toczą się inne postępowania i zasądzane są również opłaty według podwyższonej stawki a dotyczy to tych samych pojemników. Poczynione wyżej ustalenia dopiero będą mogły stanowić podstawę do wydania decyzji. Przy czym przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie przewidują odpowiedzialności solidarnej za nieselektywną zbiórkę odpadów. Takiej też odpowiedzialności nie można domniemywać. Orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI