I SA/Sz 348/23

I SA/Sz 348/23 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2023-10-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-07-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Jolanta Kwiecińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2587
art. 24a ust. 2 pkt 1 , us. 3, ust. 6, ust. 12
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.)
Dz.U. 1993 nr 117 poz 523
art. 2 ust. 3 lit. b) pkt iii), art. 3 ust. 2, art. 24 ust. 1 lit. b
Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Joanna Zienkowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 października 2023 r. sprawy ze skargi Ż. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 maja 2023 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.72.2023.1.MZA w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną interpretacją indywidualną z [...] maja 2023 r., nr [...], Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "Dyrektor KIS"
lub "Organ") stwierdził, że nieprawidłowe jest stanowisko Ż. S.A. z siedzibą
w S. (dalej: "Strona" lub "Skarżąca") w zakresie interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.2022.2651 t.j. ze zm.; dalej: "O.p."). Zaskarżona interpretacja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.
Strona zwróciła się do Dyrektora KIS z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych w przedmiocie ustalenia, czy daninę specjalną na obronę Republiki (the special contribution for the Defence of the Republic) wymienioną w art. 2 ust. 3 lit. b) pkt iii) Umowy między Rządem Rzeczypospolitej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatku od dochodu i majątku z dnia 4 czerwca 1992 r., zapłaconą przez spółkę - cypryjskiego rezydenta podatkowego, będzie można odliczyć od podatku od dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej, o którym mowa w art. 24a ust. 1, zgodnie z art. 24a ust. 12 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U.2022.2587. t.j.; dalej: "u.p.d.o.p.").
Skarżąca we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej opisała następujący stan faktyczny.
W związku z likwidacją spółek z siedzibą na L., bezpośredni udziałowiec spółka z siedzibą w L. mająca zarząd na C. i mająca na C. rezydencję podatkową (dalej: spółka - cypryjski rezydent podatkowy), otrzymała kapitał likwidacyjny. Od otrzymanego dochodu (otrzymany kapitał minus wartość udziałów) spółka - cypryjski rezydent podatkowy, zobowiązana będzie zapłacić na Cyprze tzw. the special contribution for the Defence of the Republic (SDC) tax, który płacony jest na Cyprze od dochodów pasywnych, niezależnie od uzyskanego dochodu do opodatkowania podatkiem dochodowym.
Strona jest pośrednim udziałowcem w powyższej spółce, która jest cypryjskim rezydentem podatkowym, a w związku z tym jako jednostka dominująca zobowiązana będzie do rozpoznania dochodu do opodatkowania podatkiem CFC w Polsce w spółce kontrolowanej będącej cypryjskim rezydentem podatkowym.
Strona zadała następujące pytanie:
"Czy daninę specjalną na obronę Republiki (the special contribution for the Defence of the Republic) wymienioną w art. 2 ust. 3 lit. b) pkt iii) Umowy między Rządem Rzeczypospolitej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatku od dochodu i majątku z dnia 4 czerwca 1992 r., zapłaconą przez spółkę - cypryjskiego rezydenta podatkowego, Wnioskodawca będzie mógł odliczyć od podatku od dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej, o którym mowa w art. 24a ust. 1, zgodnie z art. 24a ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?".
Według stanowiska Strony danina specjalna na obronę Republiki stanowi podatek, w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, odpowiadający podatkowi od dochodu. Polska pozwala na odliczenie od podatku od dochodu kwoty podatku zapłaconego na Cyprze. Powyższe oznacza, że zapłaconą na Cyprze przez spółkę- cypryjskiego rezydenta podatkowego, daninę specjalną na obronę Republiki, Strona, zgodnie z przepisem art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p., będzie mogła odliczyć od podatku od dochodu zagranicznej jednostki kontrolowanej, o którym mowa w art. 24a ust. 1 u.p.d.o.p.
Organ interpretacyjny uznał stanowisko Strony za nieprawidłowe.
Organ przedstawił regulacje w zakresie zagranicznych spółek kontrolowanych zawarte w art. 24a ust. 1, ust. 2 pkt 1, ust. 3 u.p.d.o.p., jak również w art. 24a ust. 4, ust. 6 i ust. 12 u.p.d.o.p. a także przytoczył przepisy art. 20 ust. 8 i 22b tej ustawy.
Według Organu interpretacyjnego powyższe przepisy wskazują, że od kwoty wyliczonego podatku dochodowego odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu przez zagraniczną spółkę kontrolowaną za ten sam okres (za rok podatkowy spółki) w takiej proporcji, w jakiej pozostaje przypadający na podatnika dochód zagranicznej spółki kontrolowanej do całkowitego dochodu zagranicznej spółki kontrolowanej. Kwotę podatku zapłaconego przez zagraniczną spółkę kontrolowaną w obcym państwie przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zapłaty tego podatku. Odliczenie takie nie będzie jednak możliwe w sytuacji, w której brak będzie podstawy prawnej w postaci umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez polskie organy podatkowe informacji podatkowych od organu podatkowego państwa rezydencji podatkowej zagranicznej spółki.
Organ wskazał, że wątpliwość Strony budzi kwestia ustalenia, czy ww. daninę specjalną na obronę Republiki wymieniona w art. 2 ust. 3 lit. b pkt iii Umowy między Rządem Rzeczypospolitej a rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatku od dochodu i majątku, zapłacona przez spółkę
– cypryjskiego rezydenta podatkowego, Strona będzie mogła odliczyć od podatku
od dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej, o którym mowa w art. 24a ust. 1 zgodnie z art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p.
W odniesieniu do powyższego Organ odwołał się do literalnego brzmienia przepisu art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p. i wskazał, że w jego ocenie, na tle przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, nie można stwierdzić, że danina specjalna na obronę Republiki płacona na terenie Cypru jest podatkiem dochodowym, który zgodnie z art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p. podlega odliczeniu w Polsce. Ze złożonego wniosku wynika bowiem, że danina płacona jest na Cyprze od dochodów pasywnych, niezależnie od uzyskanego dochodu do opodatkowania podatkiem dochodowym. Ponadto w przypadku jej zapłaty ujawniana jest w księgach spółki cypryjskiej i uwzględniana jako podatek, razem z podatkiem dochodowym.
Według Organu interpretacyjnego przedstawiony opis wskazuje zatem, że danina stanowi inną należność niż podatek dochodowy. Ustalana jest niezależnie
od uzyskiwanego dochodu i podatku dochodowego. Jej odrębność od podatku/podatków dochodowych może również potwierdzać brzmienie umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r. (Dz.U.1992.117.523 ze zm., dalej: "Umowa"), zmienionej Protokołem podpisanym w Nikozji dnia 22 marca 2012 r., zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Cypr dnia 7 czerwca 2017 r. Organ przytoczył przy tym brzemiennie art. 2 ust. 3 oraz art. 2 ust. 3 Umowy i wskazał, że danina specjalna na obronę Republiki w art. 2 ust. 3 lit. b) pkt iii), została wymieniona odrębnie obok podatku dochodowego i podatku dochodowego od osób prawnych.
W świetle powyższego, Organ uznał, że nie można zgodzić się z argumentacją Strony odwołującą się do Umowy, która – w ocenie Strony – zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. b Umowy, w opisanej sytuacji umożliwia odliczenie w Polsce daniny płaconej na Cyprze. Odliczenie zgodnie z Umową nie dotyczy odliczeń zagranicznego podatku w ramach rozliczeń dochodu zagranicznej jednostki kontrolowanej.
W ocenie organu artykuły zawierające postanowienia o unikaniu podwójnego opodatkowania w umowach dotyczą prawnego podwójnego opodatkowania,
to jest przypadku, gdy ta sama osoba podlega opodatkowaniu z tytułu tego samego dochodu lub majątku przez więcej niż jedno państwo. Taki przypadek należy odróżnić wyraźnie od tak zwanego ekonomicznego podwójnego opodatkowania, to jest od sytuacji, gdy dwie różne osoby podlegają opodatkowaniu z tytułu tego samego dochodu
lub majątku (wg komentarza do modelowej konwencji OECD w sprawie podatku
od dochodu i majątku). W analizowanym przypadku dochody spółki cypryjskiej opodatkowuje się w jednym państwie - na terenie RP. Nie dochodzi więc do podwójnego opodatkowania dochodów Strony.
Reasumując Organ stwierdził, że brak jest podstaw do przyjęcia, że Strona może odliczyć daninę specjalną na obronę Republiki Cypru od podatku od dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej, na podstawie art. 24a ust. 1 w zw. z art. 24a
ust. 12 u.p.d.o.p.
Strona zaskarżyła powyższą interpretację Dyrektora KIS skargą wniesioną
do tutejszego Sądu wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła obrazę przepisów prawa proceduralnego i materialnego, tj.:
1) art. 14c § 1 w zw. z art. art. 14b § 3 oraz w zw. z art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. poprzez zaniechanie wyjaśnienia istotnych dla oceny prawnej stanowiska Skarżącej elementów stanu faktycznego;
2) art. 14c § 1 i § 2 w zw. z art. 121 § 1 i art. 122 w zw. z art. 14h O.p., poprzez przedstawienie w zaskarżonej interpretacji oceny prawnej stanowiska skarżącej
z pominięciem istotnego elementu stanu faktycznego, jakim jest charakter i rodzaj daniny specjalnej na obronę Republiki Cypru i przyjęcie, poza przedstawionymi okolicznościami faktycznymi, że danina ta nie mieści się w pojęciu "podatku dochodowego"; uzasadnienie stanowiska organu jest lakoniczne i oparte
w znakomitej większości na samej nazwie daniny, a nie jej charakterze; działanie organu, jakie w tej sprawie miało miejsce, naruszyło zasady prowadzenia postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
3) art. 121 § 1 w zw. z art. 14h i art. 14c § 1 i § 2 O.p., poprzez wydanie interpretacji bez rozpoznania stanu faktycznego, jego nieustalenie i prezentowanie oceny prawnej przy pominięciu istotnych okoliczności, w tym przepisów prawa obowiązujących w Polsce oraz w Republice Cypru, bez wyjaśnienia przyczyn takiego działania;
4) art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p., poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na zawężeniu pojęcia "podatek dochodowy" zawartego w tej normie prawnej li tylko do pojęcia "podatek dochodowy od osób prawnych", co nie znajduje oparcia w treści tego przepisu;
5) art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p. w zw. z art. 1 i art. 2 ust. 1 i 2 i ust. 3 lit. b) pkt iii) oraz
w zw. z art. 3 ust. 2 Umowy, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż podatek specjalny na obronność Republiki nie mieści się w pojęciu "podatek dochodowy", o jakim mowa w art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p., podczas, gdy o charakterze tego podatku i oznaczeniu go jako podatek dochodowy przesądzają przepisy prawa cypryjskiego i postanowienia samej Umowy.
W uzasadnieniu zarzutów skargi Skarżąca przedstawiła stanowisko celem wykazania ich zasadności. W odpowiedzi na skargę, Organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2022.2492 t.j.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634 t.j.; dalej: "P.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jednakże na mocy art. 57a tej ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną skargi. Sąd nie może zatem podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa.
W wypadku zaś ustalenia takich wad w toku kontroli przeprowadzonej w granicach wyznaczonych skargą, nie może ich uwzględnić przy formułowaniu rozstrzygnięcia
w sprawie (por. A. Kabat, Komentarz do art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie VI Wolters Kluwer, wyd. elektr.).
Podkreślenia również wymaga, że postępowanie w sprawie wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego polega na tym, że właściwy organ interpretujący ocenia tylko i wyłącznie stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawcę oraz wyrażoną przez niego ocenę prawną (art. 14b § 3 O.p.).
W sprawach tego rodzaju, organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, ograniczając się jedynie do analizy okoliczności podanych we wniosku. Zakres oceny stanu faktycznego zawartego we wniosku o wydanie interpretacji, wyznaczony
jest przez treść zadanego przez wnioskodawcę pytania. Organ dokonujący interpretacji nie może więc wykraczać poza granice, które wyznaczają: treść zadanego pytania i okoliczności stanu faktycznego przytoczone we wniosku. Rozpoznając skargę na interpretację prawa podatkowego, sąd administracyjny kontroluje poprawność merytoryczną dokonanej interpretacji oraz prawidłowość prowadzonego w tej sprawie postępowania interpretacyjnego, a więc zgodność z prawem samej czynności według stanu prawnego z daty jej dokonania oraz legalność postępowania poprzedzającego jej wydanie.
W doktrynie prawa podatkowego zauważa się, że na gruncie Ordynacji podatkowej treść interpretacji indywidualnej stanowi wynik oceny możliwości zastosowania materialnego prawa podatkowego w odniesieniu do stanu faktycznego
i stanowiska prawnego przedstawionych przez wnioskodawcę, połączonej z wykładnią operatywną prawa w tym obszarze, jeżeli ustalenie treści i znaczenia jego regulacji, jako budzących uzasadnione wątpliwości, jest niezbędne. Interpretacja ta nie rozstrzyga bowiem o subsumpcji stanu faktycznego przedstawionego we wniosku
pod adekwatne przepisy materialnego prawa podatkowego, ale ocenia i przedstawia tylko uzasadnioną możliwość zastosowania (do niego) przepisów prawa, w razie potrzeby połączoną z ich wykładnią (J. Brolik - Ogólne oraz indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, LexisNexis Warszawa 2013, s. 84). Interpretacja przepisów prawa podatkowego nie stanowi przy tym indywidualnego aktu administracyjnego, lecz jest jedynie informacją co do określonej możliwości pojmowania materialnego prawa podatkowego oraz związanej z tym wykładni tego prawa. Występując z wnioskiem o wydanie interpretacji zainteresowany w istocie zwraca się do organu podatkowego z pytaniem o informację co do sposobu wykładni, rozumienia prawa w określonej, przedstawionej we wniosku, sytuacji.
W niniejszej sprawie mając na uwadze treść złożonej skargi, będącej przedmiotem rozpoznania w przedmiotowym postępowaniu, Sąd doszedł
do przekonania, iż skarga nie jest uzasadniona, bowiem stanowisko zajęte
w zaskarżonej interpretacji nie narusza prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a sama interpretacja odpowiada przepisom prawa.
Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do kwestii czy w podanych przez Skarżącą we wniosku o interpretację okolicznościach faktycznych trafne jest Jej stanowisko, zgodnie z którym daninę specjalną na obronę Republiki Cypru (the special contribution for the Defence of the Republic) wymienioną w art. 2 ust. 3 lit. b) pkt iii) Umowy zapłaconą przez spółkę – cypryjskiego rezydenta podatkowego, Skarżąca będzie mogła odliczyć od podatku od dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej, o którym mowa w art. 24a ust. 1, zgodnie z art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p. Skarżąca uznaje bowiem, że danina specjalna na obronę Republiki stanowi podatek, w rozumieniu Umowy, odpowiadający podatkowi od dochodu a Polska pozwala na odliczenie od podatku od dochodu kwoty podatku zapłaconego na Cyprze. Tym samym zapłaconą na Cyprze przez spółkę - cypryjskiego rezydenta podatkowego, daninę specjalną na obronę Republiki, Skarżąca, zgodnie z przepisem art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p., może odliczyć od podatku od dochodu zagranicznej jednostki kontrolowanej, o którym mowa w art. 24a ust. 1 u.p.d.o.p. Ponadto Skarżąca kwestionuje formalną prawidłowość zaskarżonej interpretacji.
W zaskarżonej interpretacji organ uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe wywodząc m.in. i odwołując się do literalnego brzmienia przepisu art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p. i ww. Umowy, że na tle przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, nie można stwierdzić, że ww. danina specjalna na obronę Republiki płacona na terenie Cypru jest podatkiem dochodowym, który zgodnie z art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p. podlega odliczeniu w Polsce. Ze złożonego wniosku wynika bowiem, że danina płacona jest na Cyprze od dochodów pasywnych, niezależnie
od uzyskanego dochodu do opodatkowania podatkiem dochodowym. Jak dalej uznaje Organ odliczenie zgodnie z Umową nie dotyczy odliczeń zagranicznego podatku w ramach rozliczeń dochodu zagranicznej jednostki kontrolowanej a ponadto artykuły zawierające postanowienia o unikaniu podwójnego opodatkowania w umowach dotyczą prawnego podwójnego opodatkowania, to jest przypadku, gdy ta sama osoba podlega opodatkowaniu z tytułu tego samego dochodu lub majątku przez więcej niż jedno państwo. Taki przypadek należy odróżnić wyraźnie od tak zwanego ekonomicznego podwójnego opodatkowania, to jest od sytuacji, gdy dwie różne osoby podlegają opodatkowaniu z tytułu tego samego dochodu lub majątku (wg komentarza do modelowej konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku).
W analizowanym przypadku dochody spółki cypryjskiej opodatkowuje się w jednym państwie - na terenie RP. Nie dochodzi więc do podwójnego opodatkowania dochodów Skarżącej.
W powyższym sporze Sąd przyznał rację Organowi.
Odnosząc się zatem do zarzutów z zakresu prawa materialnego, tj. art. 24a
ust. 12 u.p.d.o.p. w zw. z art. 1 i art. 2 ust. 1 i 2 i ust. 3 lit. b) pkt iii) oraz w zw. z art. 3 ust. 2 Umowy Sąd wskazuje, że zarzutów tych nie podzielił.
Regulacje w zakresie zagranicznych spółek kontrolowanych – jak zasadnie wskazał Organ - zawarte są w art. 24a u.p.d.o.p., zgodnie z którym podatek
od dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej uzyskanych przez podatnika,
o którym mowa w art. 3 ust. 1, wynosi 19% podstawy opodatkowania (ust. 1).
Jak z kolei stanowi art. 24a ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. użyte w niniejszym artykule określenie zagraniczna jednostka - oznacza:
a) osobę prawną,
b) spółkę kapitałową w organizacji,
c) jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej inną niż spółka niemająca osobowości prawnej,
d) spółkę niemającą osobowości prawnej, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2,
e) fundację, trust lub inny podmiot albo stosunek prawny o charakterze powierniczym,
f) podatkową grupę kapitałową lub spółkę z podatkowej grupy kapitałowej, która samodzielnie spełniałaby warunek, o którym mowa w ust. 3 pkt 3 lit. c, gdyby nie była częścią podatkowej grupy kapitałowej,
g) wydzieloną organizacyjnie lub prawnie część zagranicznej spółki lub innego podmiotu mającego osobowość prawną albo niemającego osobowości prawnej
- nieposiadające siedziby, zarządu ani rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w których podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, samodzielnie lub wspólnie z podmiotami powiązanymi lub innymi podatnikami mającymi miejsce zamieszkania albo siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiada, bezpośrednio lub pośrednio, udział w kapitale, prawo głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających lub prawo do uczestnictwa w zysku, w tym ich ekspektatywę, lub w których w przyszłości będzie uprawniony do nabycia takich praw, w tym jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym, lub nad którymi podatnik sprawuje kontrolę faktyczną.
Według definicji zawartej w art. 24a ust. 3 u.p.d.o.p., zagraniczną jednostką kontrolowaną jest:
1) zagraniczna jednostka mająca siedzibę lub zarząd lub zarejestrowana lub położona na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 lub w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanym na podstawie art. 86a § 10 Ordynacji podatkowej albo
2) zagraniczna jednostka mająca siedzibę lub zarząd lub zarejestrowana lub położona na terytorium państwa innego niż wskazane w pkt 1, z którym:
a) Rzeczpospolita Polska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej,
w szczególności umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, albo
b) Unia Europejska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej
- stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa informacji podatkowych, albo
3) zagraniczna jednostka spełniająca łącznie następujące warunki:
a) w jednostce tej podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, samodzielnie
lub wspólnie z podmiotami powiązanymi lub innymi podatnikami mającymi miejsce zamieszkania albo siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiada bezpośrednio lub pośrednio ponad 50% udziałów w kapitale lub ponad 50% praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub ponad 50% prawa do uczestnictwa
w zysku lub sprawuje kontrolę faktyczną nad zagraniczną jednostką,
b) co najmniej 33% przychodów tej jednostki osiągniętych w roku podatkowym, o którym mowa w ust. 6, pochodzi:
- z dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych,
- ze zbycia udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną, tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze,
- z wierzytelności,
- z tytułu usług doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu oraz świadczeń
o podobnym charakterze,
- z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy i innych umów
o podobnym charakterze,
- z odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,
- z części odsetkowej raty leasingowej,
- z poręczeń i gwarancji,
- z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw,
- z praw autorskich lub praw własności przemysłowej uwzględnionych
w cenie sprzedaży produktu lub usługi,
- ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,
- z działalności ubezpieczeniowej, bankowej lub innej działalności finansowej,
- z transakcji z podmiotami powiązanymi, w przypadku gdy jednostka
nie wytwarza w związku z tymi transakcjami wartości dodanej pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma,
c) faktycznie zapłacony podatek dochodowy przez tę jednostkę jest niższy
o co najmniej 25% od podatku dochodowego od osób prawnych, który byłby od niej należny z zastosowaniem stawki podatku, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1, gdyby jednostka ta była podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przy czym przez podatek faktycznie zapłacony rozumie się podatek niepodlegający zwrotowi lub odliczeniu w jakiejkolwiek formie, w tym na rzecz innego podmiotu, albo
4) zagraniczna jednostka spełniająca łącznie następujące warunki:
a) w jednostce tej podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, samodzielnie
lub wspólnie z podmiotami powiązanymi lub innymi podatnikami mającymi miejsce zamieszkania albo siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiada bezpośrednio lub pośrednio ponad 50% udziałów w kapitale lub ponad 50% praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub ponad 50% prawa do uczestnictwa
w zysku lub sprawuje kontrolę faktyczną nad zagraniczną jednostką,
b) faktycznie zapłacony podatek dochodowy przez tę jednostkę jest niższy
o co najmniej 25% od podatku dochodowego od osób prawnych, który byłby od niej należny przy zastosowaniu stawki podatku, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1, gdyby jednostka ta była podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przy czym przez podatek faktycznie zapłacony rozumie się podatek niepodlegający zwrotowi lub odliczeniu w jakiejkolwiek formie, w tym na rzecz innego podmiotu,
c) przychody tej jednostki, o których mowa w pkt 3 lit. b, są niższe niż 30% sumy wartości posiadanych:
- udziałów (akcji) w innej spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną, tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej, należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), praw o podobnym charakterze do tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków lub tytułów uczestnictwa,
- nieruchomości lub ruchomości będących własnością albo współwłasnością podatnika lub używanych przez niego na podstawie umowy leasingu,
- wartości niematerialnych i prawnych,
- należności z tytułów, o których mowa w pkt 3 lit. b, wobec podmiotów powiązanych,
d) aktywa, o których mowa w lit. c, stanowią co najmniej 50% wartości aktywów takiej jednostki, przy czym przy ustalaniu tej proporcji w wartości aktywów, o których mowa w lit. c, nie uwzględnia się udziałów (akcji) w innej spółce:
- niemającej siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
- nieposiadającej, bezpośrednio lub pośrednio, udziałów (akcji) w spółce mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo
5) zagraniczna jednostka spełniająca łącznie następujące warunki:
a) w jednostce tej podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, samodzielnie
lub wspólnie z podmiotami powiązanymi lub innymi podatnikami mającymi miejsce zamieszkania albo siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiada bezpośrednio lub pośrednio ponad 50% udziałów w kapitale lub ponad 50% praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub ponad 50% prawa do uczestnictwa
w zysku lub sprawuje kontrolę faktyczną nad zagraniczną jednostką,
b) dochód jednostki przekracza dochód obliczony według wzoru:
(b + c + d) x 20%, w którym poszczególne litery oznaczają:
b - wartość bilansową aktywów jednostki,
c - roczne koszty zatrudnienia jednostki,
d - zakumulowaną (zsumowaną) dotychczasową wartość odpisów amortyzacyjnych w rozumieniu przepisów o rachunkowości,
c) mniej niż 75% przychodów tej jednostki pochodzi z transakcji dokonywanych z podmiotami niepowiązanymi mającymi miejsce zamieszkania, siedzibę, zarząd, rejestrację lub położenie w tym samym państwie co ta jednostka,
d) faktycznie zapłacony podatek dochodowy przez tę jednostkę jest niższy
o co najmniej 25% od podatku dochodowego od osób prawnych, który byłby od niej należny z zastosowaniem stawki podatku, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1, gdyby jednostka ta była podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przy czym przez podatek faktycznie zapłacony rozumie się podatek niepodlegający zwrotowi lub odliczeniu w jakiejkolwiek formie, w tym na rzecz innego podmiotu.
Zasadnie również Organ odwołał się do przepisu art. 24a ust. 4 u.p.d.o.p., zgodnie z którym podstawę opodatkowania, o której mowa w ust. 1, stanowi kwota odpowiadająca dochodowi zagranicznej jednostki kontrolowanej proporcjonalnie
do okresu, w którym jednostka zagraniczna była kontrolowana przez podatnika
w jej roku podatkowym, albo do okresu, o którym mowa w ust. 8 albo 9, w takiej części, jaka odpowiada posiadanym prawom do uczestnictwa w zysku tej jednostki,
po odliczeniu kwot:
1) uwzględnionej w podstawie opodatkowania podatnika dywidendy otrzymanej
od zagranicznej jednostki kontrolowanej;
2) dochodu z odpłatnego zbycia przez podatnika udziału w zagranicznej jednostce kontrolowanej, w części uwzględnionej w jego podstawie opodatkowania.
Jak zaś stanowi art. 24a ust. 6 u.p.d.o.p. dochodem, o którym mowa w ust. 4,
z zastrzeżeniem ust. 6a i 6b, jest uzyskana w roku podatkowym nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, ustalonymi zgodnie z przepisami ustawy,
bez względu na rodzaj źródeł przychodów, ustalona na ostatni dzień roku podatkowego zagranicznej jednostki kontrolowanej. Jeżeli zagraniczna jednostka kontrolowana nie ma ustalonego roku podatkowego albo rok ten przekracza okres kolejnych, następujących po sobie 12 miesięcy, przyjmuje się, że rokiem podatkowym zagranicznej jednostki kontrolowanej jest rok podatkowy podatnika. Dochód zagranicznej jednostki kontrolowanej nie podlega pomniejszeniu o straty poniesione w latach poprzednich. Powołany w zarzutach skargi art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p. stanowi, że od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z ust. 1 odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną w państwie jej siedziby lub zarządu, rejestracji albo położenia lub w innym państwie w proporcji, w jakiej pozostaje dochód ustalony zgodnie z ust. 4 lub 4a do dochodu tej jednostki ustalonego zgodnie z ust. 6 albo 6a. Przepisy art. 20 ust. 8 i art. 22b stosuje
się odpowiednio. Zgodnie z art. 20 ust. 8 u.p.d.o.p. określając wielkość odliczenia,
o którym mowa w ust. 1 i 2, oraz zwolnienia, o którym mowa w ust. 3, kwotę podatku zapłaconego w obcym państwie oraz osiągniętego dochodu (przychodu) przelicza
się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski
z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zapłaty tego podatku lub dzień osiągnięcia dochodu (przychodu). Jak zaś stanowi art. 22b u.p.d.o.p. zwolnienia
i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną
jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa,
w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.
Mając na uwadze powyżej przytoczone regulacje u.p.d.o.p. wskazać zatem należy, na co zasadnie zwrócił uwagę Organ, że obliczony zgodnie z nimi podatek – w ściśle wskazanych przypadkach – może ulegać obniżeniu. Zasadniczo ma to na celu przeciwdziałanie sytuacjom podwójnego opodatkowania, gdy państwo siedziby
lub zarządu jednostki zagranicznej, na podstawie własnej jurysdykcji, dokonuje opodatkowania dochodów tego podmiotu. I tak rację należy przyznać Organowi interpretacyjnemu, że właśnie norma art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p. jest regulacją urzeczywistniającą cel uniknięcia podwójnego opodatkowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu podatnik ma bowiem możliwość dokonania odliczenia
od obliczonego podatku dochodowego w postaci kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu przez zagraniczną spółkę kontrolowaną w państwie
jej rezydencji, w proporcji, w jakiej pozostaje dochód tej spółki ustalony zgodnie
z ust. 4 lub 4ado dochodu tej jednostki ustalonego zgodnie z ust. 6 (tj. całkowitego dochodu) lub 6a.
Sąd podkreśla jednakże, że dokonanie ww. odliczenia od obliczonego podatku dochodowego nie jest bezwarunkowe. Zasadnie bowiem wskazał Organ interpretacyjny, powołując się na art. 22b u.p.d.o.p., który ma odpowiednie zastosowanie w myśl art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p., że warunkiem ww. odliczenia jest istnienie podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym zagraniczna spółka kontrolowana podlega opodatkowaniu od całości dochodów. Brak spełnienia ww. warunku skutkował będzie brakiem podstawy do dokonania
ww. odliczenia i jak również zasadnie wskazał Organ - polskie organy opodatkują całość dochodu stanowiącego zgodnie z art. 24a podstawę opodatkowania,
bez względu na to, czy podatek został wcześniej uiszczony przez spółkę w państwie jej rezydencji.
Odnosząc się zatem do istoty sporu w rozpoznawanej sprawie wskazać zatem należy, że Skarżąca uzasadniając swoje stanowisko w sprawie powołała się na zapisy Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru
w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu
i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r. (Dz.U. z 1992 r., nr 117, poz. 523 ze zm.), zmienionej Protokołem podpisanym w Nikozji dnia 22 marca
2012 r., zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Cypr dnia 7 czerwca 2017 r. Wskazać zatem należy, że zgodnie z art. 2 ust. 3 ww. Umowy do aktualnie istniejących podatków, których dotyczy Umowa, należą w szczególności:
a) w Polsce:
i) podatek dochodowy od osób fizycznych;
ii) podatek dochodowy od osób prawnych;
(zwane dalej "podatkami polskimi")
b) na Cyprze:
i) podatek dochodowy;
ii) podatek dochodowy od osób prawnych;
iii) danina specjalna na obronę Republiki;
iv) podatek od zysków ze sprzedaży majątku;
(zwane dalej "podatkami cypryjskimi").
Odwołując się do brzmienia ww. przepisu Sąd przyznał rację Organowi interpretacyjnemu, że w art. 2 ust. 3 lit. b pkt iii) tej Umowy, nie można uznać, że danina specjalna na obronę Republiki jest tożsama tak w stosunku do podatku dochodowego jak i podatku dochodowego od osób prawnych. Tym samym zasadne było uznanie przez Organ, że danina ta stanowi inną należność aniżeli podatek dochodowy, co wprost wynika z brzmienia Umowy. Ponadto – jak zasadnie wskazał Organ – również Skarżąca podała, że danina płacona jest na Cyprze od dochodów pasywnych, niezależnie od uzyskanego dochodu do opodatkowania podatkiem dochodowym a w przypadku jej zapłaty ujawniana jest w księgach spółki cypryjskiej i uwzględniana jako podatek, razem z podatkiem dochodowym – co potwierdza dodatkowo stanowisko Organu, o wykluczaniu się zakresów ww. daniny i podatku dochodowego. Rację zatem przyznać należało Organowi, że ww. danina stanowi inną należność niż podatek dochodowy - ustalana jest niezależnie od uzyskiwanego dochodu i podatku dochodowego. Ponadto przepis art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p. jednoznacznie odnosi się do podatku dochodowego a nie jakichkolwiek innych należności publicznoprawnych o charakterze dochodowym. Organ zatem, w ocenie Sądu, nie dokonał zawężenia pojęcia "podatek dochodowy".
Powyższe, w świetle normy art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p., zgodnie z którym
to przepisem od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z ust. 1 odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną w państwie jej siedziby lub zarządu (....) potwierdza również zasadność stanowiska Organu interpretacyjnego, zgodnie z którym - na tle przedstawionego przez Skarżącą opisu stanu faktycznego, nie można stwierdzić, że danina specjalna na obronę Republiki płacona na terenie Cypru jest podatkiem dochodowym, który zgodnie z ww. przepisem art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p. podlega odliczeniu w Polsce. Rację Sąd przyznał Organowi, w zakresie braku uznania argumentacji Skarżącej w zakresie wskazania, że zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. b Umowy, w opisanej sytuacji była Ona uprawniona do odliczenie w Polsce daniny zapłaconej na Cyprze, albowiem odliczenie zgodnie z Umową nie dotyczy odliczeń zagranicznego podatku w ramach rozliczenia dochodu zagranicznej jednostki kontrolowanej CFC. Organ interpretacyjny zasadnie bowiem wskazał również, że "przepisy zawierające postanowienia o unikaniu podwójnego opodatkowania w umowach dotyczą prawnego podwójnego opodatkowania, to jest przypadku, gdy ta sama osoba podlega opodatkowaniu z tytułu tego samego dochodu lub majątku przez więcej niż jedno państwo. Taki przypadek należy odróżnić wyraźnie od tak zwanego ekonomicznego podwójnego opodatkowania, to jest od sytuacji, gdy dwie różne osoby podlegają opodatkowaniu z tytułu tego samego dochodu lub majątku (wg komentarza do modelowej konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku). W analizowanym przypadku dochody spółki cypryjskiej opodatkowuje się w jednym państwie - na terenie RP.
Nie dochodzi więc do podwójnego opodatkowania dochodów Skarżącej". Sąd zauważa, że wprowadzone do polskiego systemu podatkowego przepisy przewidujące opodatkowanie przez polskich podatników dochodów uzyskiwanych poprzez zagraniczne spółki kontrolowane (Controlled Foreign Corporation – CFC) mają na celu zwalczanie szkodliwej konkurencji podatkowej ze strony części państw (przede wszystkim tzw. "rajów podatkowych"), poprzez przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania przy wykorzystaniu mechanizmu przesuwania dochodów do krajów, stosujących preferencyjne systemy podatkowe. Przepisy te stanowią powszechnie akceptowany na arenie międzynarodowej, mechanizm zwalczania nadużyć podatkowych polegających na wykazywaniu dochodu generowanego z działalności prowadzonej w danym kraju, jako dochodu podmiotów podlegających jurysdykcji podatkowej państw stosujących preferencyjne zasady opodatkowania. Zapobieganie erozji podstawy opodatkowania w przypadku regulacji typu CFC odbywa się poprzez poddanie opodatkowaniu w danym państwie, jako dochodu przypisanego do podmiotu krajowego, dochodu ustalanego w odniesieniu do zysków, jakie osiągnął jego podmiot zależny, kwalifikowany jako tzw. zagraniczna spółka kontrolowana, będący rezydentem podatkowym państwa stosującego preferencyjne zasady opodatkowania.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że stanowisko Organu interpretacyjnego, zgodnie z którym Skarżąca nie jest uprawniona do odliczenia
od podatku od dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej, o którym mowa
w art. 24a ust. 1, zgodnie z art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p., ww. daniny specjalnej na obronę Republiki (wymienionej w art. 2 ust. 3 lit. b) pkt iii) Umowy zapłaconej przez spółkę - cypryjskiego rezydenta podatkowego za zgodne z prawem. Tym samym zasadnie Organ interpretacyjny uznał stanowisko uznał za nieprawidłowe nie naruszając wskazanych w zarzutach skargi przepisów art. art. 24a ust. 12 u.p.d.o.p. w zw. z art. 1 i art. 2 ust. 1 i 2 i ust. 3 lit. b) pkt iii) oraz w zw. z art. 3 ust. 2 Umowy.
Podobnie nie znajdują uzasadnienia podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa procesowego. Organ interpretacyjny uznając stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe uczynił zadość obowiązkom wynikającym z przepisów art. 14c § 1 i § 2 O.p., art. 14b § 3 O.p., art. 169 § 1 O.p., art. 14 h O.p. jak i przepisom art. 121 § 1 i art. 122 O.p.
Zgodnie z art. 14 c § 1 O.p. interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Jak z kolei stanowi art. 14c § 2 O.p. w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. W myśl zaś art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zgodnie z art. 169 § 1 O.p. jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Jak z kolei stanowi art. 14h O.p. w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7,10,14,16 i 23 działu IV. Zgodnie z kolei z art. 121 § 1 O.p. postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie
do organów podatkowych. W myśl art. 122 O.p. w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym.
Sąd wskazuje, że należy stwierdzić, że Organ dokładnie przeanalizował opis stanu faktycznego przedstawiony we wniosku oraz dokonał jego interpretacji
na podstawie przepisów u.p.d.o.p. i ww. Umowy oraz wykazał z jakiego powodu uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. W ocenie Sądu, organ interpretacyjny
nie ma obowiązku ustosunkowania się do wszystkich argumentów wnioskodawcy, zawartych we wniosku o wydanie interpretacji. Do uprawnień organu należy wybór racji argumentacyjnych, które jego zdaniem będą wystarczające dla oceny merytorycznej problemu podatkowego objętego wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej. Organ przedstawił uzasadnienie prawne swej oceny, wynika z niego również tok rozumowania organu, okoliczność, że Skarżąca tej oceny nie podziela nie świadczy o jej wadliwości.
Ponadto, w ocenie Sądu, jak zasadnie uznał Organ interpretacyjny - nie było wątpliwości co do opisu sprawy, zatem nie było potrzeby wezwania Skarżącej bądź
co do jego uzupełnienia bądź sprecyzowania ponieważ informacje zawarte we wniosku pozwalały na dokonanie oceny stanu faktycznego. Organ nie kwestionował przedstawionego we wniosku opisu sprawy w zakresie charakteru daniny specjalnej na obronę Republiki. Zasadnie uznał zatem Organ, że wniosek Skarżącej spełnia warunki formalne w zakresie wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Skoro w rozpoznawanej sprawie Organ nie miał wątpliwości co do okoliczności stanu faktycznego, to nie miał również podstawy do wezwania Skarżącej do uzupełninia braków formalnych wniosku na podstawie ww. art. 169 § 1 O.p.
Z uwagi na powyższe nie sposób zarzucić Organowi, że zaniechał wyjaśnienia istotnych dla oceny prawnej stanowiska Skarżącej elementów stanu faktycznego, pominął istotny elementu stanu faktycznego, jakim jest charakter i rodzaj daniny specjalnej na obronę Republiki Cypru, wydał interpretację bez rozpoznania stanu faktycznego i jego ustalenia. Organ przy wskazaniu oceny prawnej nie pominął również istotnych okoliczności stanu faktycznego wskazanego we wniosku Skarżącej.
W związku z powyższym Sąd uznał, że zawarte w skardze zarzuty
są niezasadne i skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił.
Powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych
są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (http://orzeczenia.nsa.gov.pl).