I SA/Sz 320/20

I SA/Sz 320/20 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2020-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-05-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Bolesław Stachura
Joanna Wojciechowska /przewodniczący sprawozdawca/
Kazimierz Maczewski
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III FSK 4170/21 - Wyrok NSA z 2023-10-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2096
art. 113 par 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2020 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki oddala skargę.
Uzasadnienie
Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w Szczecinie wydał w dniu [...] listopada 2019 r. postanowienie nr [...] w sprawie stanowiska wierzyciela dotyczącego zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] Postanowienie to zostało doręczone zobowiązanej S. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. , dalej "spółka", w dniu [...] grudnia 2019 r.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] organ egzekucyjny sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską popełnioną w postanowieniu z dnia [...] listopada 2019 r., wskazując, że w sentencji ww. postanowienia oraz w treści uzasadnienia na stronie 1 wers 11 od dołu, na stronie 2 wers 13 od dołu, na stronie 3 wers 1 od dołu, na stronie 4 wers 14 od dołu, na stronie 6 wers 1 od dołu, na stronie 9 wers 6 i 19 od góry, na stronie 12 wers 2 od dołu, wyszczególniając numer tytułu wykonawczego omyłkowo wpisano [...] zamiast [...] Postanowienie wydano na podstawie art. 113 § 1 w związku z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm., dalej: "k.p.a.")
Spółka złożyła zażalenie na ww. postanowienie i wniosła o jego uchylenie. Zarzuciła organowi naruszenie:
1. art. 113 § 1 w związku z art. 26 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1438 z późń. zm. ,dalej: "u.p.e.a.")
2. art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., przez niewłaściwe zastosowanie.
W ocenie spółki, stwierdzony błąd nie stanowił oczywistej omyłki, lecz uchybienie, które powinno skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wydał w dniu 4 marca
2020 r. postanowienie nr [...], w którym utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a.
w związku z art. 126 k.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach (postanowieniach).
Organ odwoławczy wskazał, że oznaczenie tytułu wykonawczego zawiera: numer identyfikacyjny oznaczający jednostkę organizacyjną, tj. [...] Urząd Skarbowy w S. ([...]), symbol identyfikujący komórkę organizacyjną (COW), symbol klasyfikacyjny z JRWA - jednolitego rzeczowego wykazu akt wprowadzonego zarządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 28 lutego 2017 r. w sprawie wprowadzenia jednolitego rzeczowego wykazu akt izb administracji skarbowych, urzędów skarbowych i urzędów celno-skarbowych, opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 3 marca 2017 r., poz. 44 (723), kolejny sześciocyfrowy unikatowy identyfikator nadany przez system informatyczny wierzyciela (027027) oraz rok wystawienia tytułu wykonawczego (2019). Wskazał, że pierwsze trzy składniki numeru są elementami stałymi, powtarzalnymi, natomiast czwarty i piąty element są zmienne i to one powodują, że numer tytułu wykonawczego różni się od innych. Wskazanie w postanowieniu siedmiocyfrowego identyfikatora tytułu wykonawczego, różniącego się od właściwego jedynie dodaniem przed identyfikatorem cyfry "0" należy przyjąć za oczywistą omyłkę. Oczywistość tej nieprawidłowości wynika nie tylko z jej natury (identyfikator nie może być siedmiocyfrowy, ponieważ nadawany jest przez system i zawsze ma 6 znaków), ale też z faktu, że pozostałe informacje zawarte w postanowieniu (nr decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, okres, którego dotyczy należność pieniężna) nie budzą wątpliwości, że postanowienie dotyczy zarzutów złożonych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie ww. tytułu wykonawczego. Zdaniem organu odwoławczego zatem, bezspornym było, że dodanie zbędnej cyfry "0“ przed sześciocyfrowym numerem w tytule wykonawczym stanowiło zwykły błąd pisarski, polegający na widocznym i niezamierzonym dopisaniu cyfry. Błąd ten był wadą o charakterze technicznym.
Spółka złożyła skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniosła o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania.
Zarzuciła organowi naruszenie:
1. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a.,
2. art. 113 § 1 w zw. z art. 26 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a.,
3. art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., przez niewłaściwe zastosowanie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.
Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, ich zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Po dokonanej kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, bowiem postanowienie to nie narusza prawa.
Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Stosownie do art. 126 k.p.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 § 1 i art. 158 § 1, wydaje się postanowienie.
Z treści art. 113 k.p.a. wynika, że sprostowanie może nastąpić z urzędu lub na żądanie strony, przy czym nie jest ono ograniczone żadnym terminem. Organ administracji ma obowiązek sprostować wydane orzeczenie bez względu na to, czy jest ono ostateczne, czy nieostateczne.
Przedmiotem stosowania rozwiązań związanych ze sprostowaniem treści decyzji (postanowienia) przewidzianej w art. 113 § 1 k.p.a. są wady nieistotne takiego aktu administracyjnego, natomiast wady istotne weryfikowane są przy wykorzystaniu zwykłych bądź nadzwyczajnych środków prawnych.
Taka możliwość rektyfikacji decyzji (postanowienia), tj. usunięcia nieistotnych jej wad, o której mowa w powołanym przepisie podlegają jedynie błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki popełnione w decyzjach, czy też postanowieniach, wydanych przez organ administracji państwowej. Przy czym sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone powyższym przepisem. Przyjęta w tej regulacji klasyfikacja wadliwości jest wyczerpująca.
Podkreślić należy, że uregulowana w art. 113 § 1 k.p.a., instytucja sprostowania zawartych w decyzjach (postanowieniach) oczywistych omyłek służy przywróceniu rzeczywistej woli organu, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą tego organu a jej wyrażeniem na piśmie. Przedmiotem sprostowania w trybie określonym w art. 113 § 1 k.p.a. mogą być wyłącznie "błędy pisarskie i rachunkowe" oraz "inne oczywiste omyłki". Błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, natomiast za błąd pisarski uważa się widoczne, niezamierzone niewłaściwe użycie wyrazu, mylną pisownię, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu. Należy zwrócić uwagę, iż wskazane wady decyzji (postanowienia) charakteryzuje ich oczywistość, stanowiąca równocześnie normy dopuszczalności sprostowania. Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego, czy też innego wynikać powinna, bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. Oczywista omyłka to widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu (por. wyroki NSA z dnia 10 lutego 1994 r., SA/Kr 723/93, ONSA 1995/2/65, z dnia 23 kwietnia 2001 r., II SA863/00). Omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazów, zwrotów. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami, czy też innymi tożsamymi decyzjami wydanymi w sprawie a zawierającymi te datę. W orzecznictwie i doktrynie powszechnie przyjęty jest pogląd, że sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. Podkreśla się przy tym, że nie jest dopuszczalne sprostowanie decyzji, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, odmiennego od pierwotnego (np. wyrok NSA z dnia 4 maja 1988 r., III SA 1466/87, OSP 1990/11/398).
W zaistniałym stanie faktycznym, wskazanie w postanowieniu z dnia [...] listopada 2019 r. siedmiocyfrowego identyfikatora tytułu wykonawczego, różniącego się od właściwego jedynie dodaniem przed identyfikatorem cyfry "0" należy przyjąć za oczywistą omyłkę. Oczywistość tej nieprawidłowości wynika nie tylko z jej natury (identyfikator nie może być siedmiocyfrowy, ponieważ nadawany jest przez system i zawsze ma 6 znaków), ale też z faktu, że pozostałe informacje zawarte w postanowieniu (nr decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, okres, którego dotyczy należność pieniężna, nazwa i NIP skarżącej) nie budzą wątpliwości, że postanowienie dotyczy zarzutów złożonych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie ww. tytułu wykonawczego.
W ocenie Sądu, organ egzekucyjny nie naruszył art. 113 § 1 k.p.a.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, wskazać należy, że dotyczą one w istocie kwestii związanych z postępowaniem wymiarowym, postępowaniem w sprawie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych oraz postępowaniem egzekucyjnym. Nie odnoszą się one w żaden sposób do treści zaskarżonego postanowienia i nie miały wpływu na rozpoznanie sprawy.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 151 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), oddalił skargę.
Przywołane orzeczenia dostępne są na [...]