I SA/Sz 282/05

I SA/Sz 282/05 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2006-02-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-04-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Krystyna Zaremba
Maria Dożynkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Marzena Kowalewska
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
art. 19 ust. 1.
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 191, art. 120, art. 121, art. 122, art. 187.
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Zaremba Sędzia WSA Marzena Kowalewska Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2006 r. sprawy ze skargi PW "T" Spółka Jawna w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za luty 2001 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym o d d a l a skargę
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późno zm.) oraz art. 5, art. 10, art. 19, art. 21, art. 27 ust. 4 oraz art. 32 ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), § 50 ust. 4 pkt 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku o towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 109, poz. 1245 z późn. zm.) decyzją z 10 marca 2005 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z [...] określającą PW "T" Sp. Jawnej w składzie osobowym: K. W. i O. D. z siedzibą w S., w podatku od towarów i usług za luty 2001 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł.
Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że PW "T" z siedzibą, w S., przy ul. L. powstała poprzez przekształcenie Spółki cywilnej o w/w. nazwie w składzie osobowym: K. W. i O. D. na podstawie uchwały wspólników. Umowę Spółki jawnej zawarto 18 grudnia 2001 r. Wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego dokonano dnia 27 maja 2002r.
PW "T" w złożonej deklaracji VAT-7 za luty 2001 r. wykazała kwotę do zwrotu podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy w wysokości [...] zł.
W toku kontroli ustalono, iż PW "T" zarówno w ewidencji zakupu jak i w deklaracji za luty 2001 ujęła faktury VAT:
- z 21.02.2001 na kwotę netto [...] zł oraz podatek od towarów i usług według 22 % stawki [...] zł,
- z 23.02.2001 na kwotę netto [...] zł oraz podatek od towarów i usług według 22 % stawki [...] zł,
- z 24.02.2001 na kwotę netto [...] zł oraz podatek od towarów i usług według 22 % stawki [...] zł,
- z 24.02.2001 na kwotę netto [...] zł oraz podatek od towarów i usług według 22 % stawki [...] zł,
- z 26.02.2001 na kwotę netto [...] zł oraz podatek od towarów i usług według 22 % stawki [...] zł.
- z 20.02.2001 na kwotę [...] zł. Oraz podatek od towarów i usług według 22 % stawki [...] zł
- z 26.02.2001 na kwotę netto [...] zł oraz podatek od towarów i usług według 22 % stawki [...] zł
- z 28.02.2001 na kwotę netto [...] zł oraz podatek od towarów i usług według 22 % stawki [...] zł.
Powyższe faktury wystawione zostały przez firmę PHU "L" z siedzibą w S., ul. K. z tytułu robót montażowych kotłowni przy ul. A. w S... Łączna wartość podatku naliczonego z w/w. faktur wynosi [...] zł.
W czasie przeprowadzonej przez pracowników Urzędu Skarbowego kontroli u wystawcy faktur stwierdzono m.in., iż w siedzibie PPU "L" prowadzonego przez L. P. brak jest jakiejkolwiek dokumentacji podatkowej związanej z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą tj. kopii faktur sprzedaży VAT, faktur zakupu VAT, rejestrów zakupu, sprzedaży i korekt VAT, protokołów odbioru robót za rok 2001, w tym za luty 2001 r.
W trakcie dalszych czynności ustalono również , iż L. P.:
- w 2001 r. nie prowadził osobiście działalności gospodarczej i nie wystawiał żadnych dokumentów, faktur, rachunków, jak i nie podpisywał żadnych umów,
- firma PHU "L" istniała tylko z nazwy (L. P. firmował swoim nazwiskiem działalność firmy PHU "L", a faktycznie działał J. K.),
- nie posiada on kwalifikacji niezbędnych do wykonywania zawodu w zakresie
projektowania, prac budowlanych, instalacji kotłowni.
Zdaniem organu podatkowego I instancji brak dokumentów za cały okres 2001r. związanych z prowadzoną działalnością przez PHU "L", wystawcę spornych faktur VAT, uniemożliwił stwierdzenie istnienia ich kopii jak i sprawdzenie identyczności oryginału tego dokumentu z jego kopią.
W świetle tego organ ten stanął na stanowisku, iż PW "T" dokonała rozliczenia przedmiotowych faktur z naruszeniem przepisu § 50 ust. 4 pkt 2 i ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz. 1245 ze zm.).
Konsekwencją powyższych ustaleń była decyzja Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z [...] określająca PW "T" Sp. Jawnej w podatku od towarów i usług za luty 2001 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł.
W związku z odwołaniem strony od tej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej uznając, że istnieje potrzeba ustalenia rzeczywistego przebiegu transakcji objętych zakwestionowanymi fakturami decyzją z 28 maja 2004 r. uchylił w całości decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy I instancji.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego decyzją z [...] określił PW "T" Sp. Jawnej z siedzibą w S., w podatku od towarów i usług za luty 2001 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł.
W odwołaniu od tej decyzji strona podtrzymała stanowisko zawarte w złożonym odwołaniu z 04.02.2004 r., dodatkowo zarzucając naruszenie:
- § 50 ust. 1 i ust. 4 pkt 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez uznanie, iż podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w wysokości wskazanej przez podatnika w deklaracji VAT -7 za luty 2001 r.,
- art. 198 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przez nieuwzględnienie wniosku o przeprowadzenie oględzin urządzeń (kotłowni) wykonanych przez L. P., pomimo, iż oględziny te wykazałyby rzeczywiste wykonanie czynności stwierdzonych zakwestionowanymi fakturami,
- art. 180 ustawy Ordynacja podatkowa przez nieuwzględnienie wniosku o przeprowadzenie uzupełniającego przesłuchania L. P. na okoliczność wykonania przez niego prac udokumentowanych zakwestionowanymi fakturami.
W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik wskazał, że przesłuchany w ramach niniejszego postępowania inny świadek K. potwierdził, iż L. P. w rzeczywistości prowadził działalność gospodarczą, w czym on mu zresztą pomagał oraz potwierdził fakt wykonania przez niego oraz jego podwykonawców czynności udokumentowanych fakturami VAT wystawionymi w lutym 2001 r.
Dokumenty przedłożone w danej sprawie, w szczególności faktury VAT - 7 wystawione przez L. P. w lutym 2001 r., umowy zawarte ze skarżącym, protokoły odbiorów jednoznacznie wskazują na rzeczywiste wykonanie czynności w nich wykazanych. Zdaniem pełnomocnika nie bez znaczenia jest również, iż urządzenia objęte przedmiotowymi fakturami VAT w rzeczywistości istnieją, funkcjonują i stanowią jedno ze źródeł dochodów skarżących.
Dyrektor Izby Skarbowej wskazaną wyżej decyzją utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Organ ten w uzasadnieniu stwierdził, iż na mocy § 50 ust. 4 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 109, poz. ze zm.) w przypadku, gdy wystawiono faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzające czynności, które nie zostały dokonane, faktury te i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.
Z protokołu kontroli krzyżowej przeprowadzonej przez pracowników organu wynika, iż w siedzibie PPU "L" prowadzonego przez L. P. brak jest jakiejkolwiek dokumentacji podatkowej związanej z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą (w tym za luty 2001 r.) tj. kopii faktur sprzedaży VAT, faktur zakupu VAT, rejestrów zakupu, sprzedaży i korekt VAT, protokołów odbioru robót za rok 2001. L. P. oświadczył do protokołu kontroli, że w lutym 2001 r. wystawił na rzecz PW "T" sc. faktury sprzedaży za roboty montażowe kotłowni, ale z uwagi na fakt ,że sprawa dotyczy roku 2001 nie jest w stanie podać szczegółów związanych z tą sprawą. Po okazaniu przez kontrolujących kserokopii przedmiotowych faktur, podatnik stwierdził, że nie pamięta czy okazane faktury, były przez niego wystawione czy też nie. Nadmienił ponadto, że cierpi na chorobę alkoholową i ma zaniki pamięci. Nie wie też czy usługi były wykonywane, czy też nie.
Następnie do protokołu kontroli z 13 czerwca 2003 r. oświadczył że:
- w 2001 r. nie prowadził osobiście działalności gospodarczej i nie wystawiał żadnych dokumentów, faktur, rachunków, jak i nie podpisywał żadnych umów,
- firma PHU "L" istniała tylko z nazwy on sam firmował swoim nazwiskiem działalność firmy PHU "L", a faktycznie działał kolega ,J. K.,
- nie posiada kwalifikacji niezbędnych do wykonywania zawodu w zakresie projektowania, prac budowlanych, instalacji kotłowni,
- nie miał, nie ma i nie posługiwał się jakimikolwiek narzędziami i maszynami,
- nie wie nic na temat pracowników i usług podwykonawców zatrudnionych przez PHU "L",
- nic nie wie na temat dokumentacji dotyczącej przedmiotowej firmy PW "T" SC tj. umów na wykonanie usług, protokołów odbioru dotyczących usług i faktur VAT.
W trakcie przeprowadzonych czynności przez organ podatkowy, L. P. nie okazał do kontroli, ksiąg podatkowych oraz dokumentów księgowych związanych z prowadzoną działalnością (w tym za luty 2001 r.).
Według tego organu z oświadczenia L. P. wynika, iż w 2001 r. nie prowadził osobiście żadnej działalności gospodarczej, nie wystawiał żadnych dokumentów, faktur, rachunków, jak i nie podpisywał żadnych umów. W imieniu, zarejestrowanej przez niego firmy PHU "L" rachunki wystawiał J. K. i z tego też tytułu L. P. otrzymywał gratyfikacje pieniężne. Na dowód otrzymywanych gratyfikacji pieniężnych L. P. dołączył do protokołu przesłuchania 5 szt. przekazów telegraficznych od J. K. oraz jego syna M. K.
Według organu odwoławczego oceniając materiał dowodowy stwierdzić należy, iż L. P.:
- figurujący jako wystawca i właściciel przedsiębiorstwa pod nazwą PHU "L", nie prowadził osobiście działalności gospodarczej i nie wystawiał dokumentów, faktur, rachunków, jak i ich nie podpisywał żadnych umów,
- nie posiada kwalifikacji niezbędnych do wykonywania zawodu w zakresie projektowania, prac budowlanych, instalacji kotłowni,
- nie jest zdolny pod względem psychofizycznym (choroba alkoholowa) do prowadzenia firmy budowlanej,
- nie wie nic na temat pracowników i usług podwykonawców zatrudnianych przez PHU "L",
- w trakcie przeprowadzonych kontroli, zarówno przez organy podatkowe jak skarbowe, na okoliczność wykonania przedmiotowych usług, pomimo wielokrotnych żądań organów podatkowych, nie okazał żadnych dokumentów potwierdzających wykonanie tak poważnych inwestycji jakimi są remonty kotłowni. Komplet kopii faktur VAT wraz z rejestrem sprzedaży VAT za luty 2001 r. oraz deklaracją VAT - 7 za ten miesiąc z wykazaną kwotą nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł wpłynął do Urzędu Skarbowego dopiero 16 grudnia 2003 r. tj. po upływie dwóch lat i 10 miesięcy od kontrolowanej transakcji,
- w toku prowadzonych postępowań zeznał, iż firma PHU istniała tylko z nazwy, a z tytułu wystawianych przez J. K. faktur w imieniu PHU "L" otrzymywał gratyfikacje pieniężne.
Organ ten wskazał, że J. K. powołując się na udzielone mu przez L. P. pełnomocnictwo do działania w imieniu firmy PHU "L", nie pamięta jednocześnie w jakiej formie zostało ono udzielone ,jednocześnie zeznaje, że nie pobierał żadnego wynagrodzenia oraz że między stronami nie była podpisywana żadna umowa o współpracy, stwierdzając, że pomagał L. P. w prowadzeniu firmy (m.in. nadzorował budowy), nie potrafi wskazać firmy, która według jego zeznań, prowadziła wzorowo dokumentację PHU "L", zeznając, iż firma PHU "L" korzystała z usług podwykonawców, nie potrafi jednak wymienić z nazwy ani jednej takiej firmy.
Organ ten więc uznał że, brak jest dowodów potwierdzających faktyczne wykonanie przez firmę PHU "L" L. P. z siedzibą w S. usług, ujętych w zakwestionowanych fakturach. Wręcz przeciwnie zebrane dowody wskazują zarówno na niewykonanie czynności, o których mowa powyżej, jak i na brak możliwości wykonania tych usług przez w/w. firmę. Faktury zdaniem tego organu nie są absolutnym dowodem zaistnienia zdarzenia gospodarczego, któremu nie można by przeciwstawić innych dowodów.
Organ odwoławczy podniósł dalej, że uprawnienia do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie ma wtedy, gdy wystawiona faktura w rzeczywistości nie odpowiada faktycznie zdarzeniu gospodarczemu tj. w szczególności zaś, gdy zdarzenie gospodarcze w ogóle nie zaistniało, zaistniało w innej niż wskazano dacie lub w rozmiarach innych niż wynika z faktury, bądź też zaistniało pomiędzy innymi niż to stwierdza faktura podmiotami gospodarczymi . Organ ten powołał się przy tym na wyrok SN z 7 marca 2002 r. III RN 41/01 ( Przegląd Podatkowy 2002/11/63).
Organ ten więc uznał, że obniżenie przez Spółkę podatku należnego o podatek naliczony wynikający z zakwestionowanych faktur za luty 2001 r. stanowi naruszenie postanowień cyt. § 50 ust. 4 punkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Zdaniem tego organu zarzuty strony o naruszeniu przez organ podatkowy przepisów prawa proceduralnego nie są zasadne.
Odnośnie żądania strony co do przeprowadzenia oględzin urządzeń kotłowni, organ ten wskazał na treść art. 188 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którymi żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. W sprawie tej organ podatkowy nie kwestionuje istnienia kotłowni, wyszczególnionych na zakwestionowanych fakturach. Przedmiotem bowiem prowadzonego postępowania, zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji było wykazanie, iż czynności ujęte w zakwestionowanych fakturach (roboty montażowe) nie zostały wykonane przez wystawcę tych dokumentów. Stąd wniosek strony w tym zakresie według tego organu jest zbędny. Co do żądania ponownego przesłuchania L. P., organ ten wskazał, że L. P. był już wielokrotnie przesłuchiwany, zarówno przez organy podatkowe jak i skarbowe, żądanie to należy wobec tego uznać za bezzasadne.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o:
1. uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w całości,
2. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości [...] zł.
Zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącego zarzucił :
1) naruszenie przepisów prawa materialnego mającego wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie przez błędne zastosowanie art. 10 ust. 2, art. 19 ust. 1 i 2, art. 21 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz.U. z 1993 r, Nr 11, poz. 50 ze zm.), § 50 ust. 4 pkt 5a rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. z 1999 r., Nr 109, poz. 1245 ze zm.), poprzez uznanie, iż podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o naliczony w wysokości wskazanej przez podatnika w deklaracji V AT- 7 za luty 2001 r.,
2) naruszenie przepisów postępowania mającego wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie przez niezastosowanie art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm.) poprzez oparcie rozstrzygnięcia na § 50 ust. 4 pkt 5a rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. z 1999 r., Nr 109, poz. 1245 ze zm.) pomimo, iż nie znajduje on zastosowania w niniejszej sprawie,
3) naruszenie przepisów postępowania mającego wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie przez nie zastosowanie art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm.) poprzez przeprowadzenie przez organ podatkowy dowolnej interpretacji przepisów prawa w sposób niekorzystny dla podatnika,
4) naruszenie przepisów postępowania mającego wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie przez niezastosowanie art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm.) poprzez jednostronną ocenę materiału dowodowego skutkującą przyjęciem niekorzystnej dla podatnika interpretacji zdarzeń gospodarczych,
5) naruszenie przepisów postępowania mającego wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie przez niezastosowanie art. 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm.) poprzez pobieżną analizę okoliczności przemawiających na korzyść podatnika.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podniósł, że zaskarżona decyzja została oparta na ustaleniach, zgodnie z którymi L. P. nie prowadził osobiście działalności gospodarczej pod nazwą "PHU "L"" z siedzibą w S. i nie wystawiał żadnych dokumentów, faktur, rachunków, jak i nie podpisywał żadnych umów. Ustalenia te są jednak w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego błędne, gdyż oparto je jedynie na zeznaniach złożonych przez L. P.. Natomiast skarżący wielokrotnie podkreślał w pismach sporządzonych w niniejszym postępowaniu, że w okresie gdy L. P. był przesłuchiwany, stopień zaawansowania jego nałogu alkoholowego uniemożliwiał mu racjonalną ocenę sytuacji, w tym wierne odtworzenie zdarzeń mających miejsce w 2001r. Zeznania L. P. jako niespójne wewnętrznie i zawierające treści, które ze względu na doświadczenie życiowe nie mogą być traktowane jako wiarygodne, zdaniem pełnomocnika skarżącej nie powinny stanowić dowodu będącego podstawą wydania decyzji w niniejszej sprawie. Organy skarbowe pierwszej i drugiej instancji bezkrytycznie dały jednak wiarę zeznaniom człowieka cierpiącego na zaburzenia psychiczne powodowane nadużywaniem alkoholu, w sytuacji gdy zgromadzone w sprawie dowody w postaci złożonych dokumentów jednoznacznie wskazują, iż przedmiotowe prace zostały wykonane, a urządzenia będące ich rezultatem są sprawne i czynne, wykonawca - L. P. wystawił faktury V AT, za które otrzymał od skarżącego wynagrodzenie, L. P. złożył zeznanie podatkowe, w którym wykazał podatek należny wynikający z wystawionych przez niego faktur VAT.
Ponadto przeprowadzona kontrola pozwoliła na zgromadzenie takich dokumentów znajdujących się w aktach sprawy jak: rejestrów zakupów oraz protokołów odbiorów robót, a brak kwalifikacji L. P. niezbędnych do wykonywania zawodu w zakresie projektowania, prac budowlanych i instalacji kotłowni żaden z przeprowadzonych dowodów nie potwierdził.
Zdolność psychofizyczną L. P. do prowadzenia firmy budowlanej organ podatkowy oceniał w czasie prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie, a nie w okresie kiedy prace objęte zakwestionowanymi fakturami VAT zostały wykonane. Nic ulega wątpliwości zdaniem autora skargi, iż w lutym 2001 r. L. P. był w stanie wykonywać prace na zlecenie skarżącego, a następnie w wyniku postępującej degradacji w wyniku nadużywania alkoholu utracił zdolność nie tylko do prowadzenia firmy budowlanej ale także do normalnego funkcjonowania.
Pełnomocnik skarżącej podniósł również, że L. P. przedłożył faktury VAT oraz rejestr sprzedaży. Nie wyjaśniono jednak z jakich przyczyn nie uwzględniono tych dokumentów wydając rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Wbrew stanowisku prezentowanemu w uzasadnieniu decyzji podatkowej dokumenty te nie tylko nie są sprzeczne z innymi dowodami, ale są zbieżne z dokumentami księgowymi znajdującymi się w skontrolowanej spółce. Tak jednostronna ocena materiału dowodowego stanowi zatem naruszenie podstawowych zasad postępowania podatkowego wyrażonych w art. 120, 121 i 122 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna, zaskarżona decyzja wbrew zarzutom skargi nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też prawa procesowego.
Ustawa z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm. ) w art. 19 ust. 1 jako zasadę przewiduje uprawnienie dla podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Z przepisu tego wyraźnie wynika, że warunkiem skorzystania z tego prawa jest nabycie towarów i usług. Kwotę podatku naliczonego stosownie do treści ust. 2 wskazanego wyżej artykułu stanowi suma kwot podatku określonego w fakturach stwierdzających nabycie towarów i usług. Faktury będące podstawą obniżenia kwot podatku należnego muszą ze względu na wskazany przepis stwierdzać nabycie towarów i usług. Z faktury tej powinno więc wynikać rzeczywiste zdarzenie gospodarcze. Już więc z treści art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wynika, że uprawnienia do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie ma się wówczas, gdy wystawiona faktura w rzeczywistości nie odpowiada faktycznemu zdarzeniu gospodarczemu. Może to dotyczyć sytuacji na przykład, gdy zdarzenie w ogóle nie miało miejsca, nastąpiło w innych rozmiarach, niż to wynika z faktury, czy też zaistniało między innymi podmiotami. Faktura stanowiąca podstawę uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego musi być poprawna nie tylko z formalnego punktu widzenia, ale także odzwierciedlać prawdziwy przebieg zdarzeń gospodarczych. Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego nie wynika więc z samego faktu posiadania faktury, lecz z nabycia towaru lub usługi objętej tą fakturą. Zaistnienie tej ostatniej okoliczności jest więc niezbędną przesłanką uprawniającą do skorzystania z prawa wynikającego z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a czy przesłanka ta miała miejsce podlega ocenie organów podatkowych, które dokonują oceny wiarygodności przedłożonych im dokumentów. W sytuacji, gdy faktura nie odzwierciedla rzeczywistego zdarzenia gospodarczego, faktura taka nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. Wynika to również wyraźnie z § 50 ust. 4 pkt 5a rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. ( Dz. U. Nr 109 poz. 1245 ze zm.).
Organy podatkowe kwestionując prawo skarżącej do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych firmę L. P., uznały, że faktury te nie stanowią wiarygodnego dowodu na to, że pomiędzy poprzedniczką skarżącej, a sprzedawcą doszło do sprzedaży usług wymienionych w tych fakturach. W większości faktury te opiewały na bardzo wysokie kwoty, z faktur tych wynikało, że dotyczyły głównie robót montażowych kotłowni, do każdej z faktur była dołączona umowa o takiej samej treści bez określenia terminu wykonania umowy, czy konsekwencji niewykonania umowy. Z zeznań zarówno wystawcy faktur, jak jego pełnomocnika wynika, że nie są w stanie podać podwykonawców, mimo, że roboty te miały być wykonywane przez podwykonawców, bo firma wystawcy faktur nie zatrudniała pracowników ani, też nie dysponowała sprzętem do wykonania tych robót, nie są też w stanie podać nazwy firmy prowadzącej księgowość. L. P. do protokołu kontroli z 10 maja 2002 r. a więc po roku od wystawienia zakwestionowanych faktur, stwierdził, że nie pamięta, czy usługi były wykonywane, czy też nie. Do protokołu kontroli z 13 czerwca 2003 r. podał, że nie ma kwalifikacji niezbędnych do wykonywania projektowania, prac budowlanych, instalacji kotłowni, rozruchu kotłowni, a ponadto, ze względu na chorobę alkoholową nie jest zdolny pod względem psychiczno-fizycznym do prowadzenia firmy budowlanej. Firma istniała tylko z nazwy, a on otrzymywał z tytułu wystawionych faktur gratyfikacje pieniężne. Skoro ani wystawca faktur, ani też jego pełnomocnik nie podają podwykonawców tak poważnych robót, ani też nie wskazują nazwy firm, u których miał być sprzęt do wykonania tych robót wynajmowany, to trudno zgodzić się z zarzutem skargi, że organy podatkowe swoje ustalenia poczyniły jedynie w oparciu o sprzeczne twierdzenia osoby cierpiącej na chorobę alkoholową. Oceniając właśnie cały zebrany materiał dowodowy organy podatkowe słusznie podważyły wiarygodność zdarzenia objętego zakwestionowanymi fakturami. Ocena materiału dowodowego w tym zakresie dokonana przez organy podatkowe mieści się w ramach zasady określonej w art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa. Wbrew więc zarzutom skargi organy podatkowe nie naruszyły zasad prowadzenia postępowania podatkowego określonych w art. 120. art. 121, art. 122 i 187 ustawy Ordynacja podatkowa, podejmując przy tym wszelkie możliwe działania w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy.
Podstawą zakwestionowania prawa skarżącej do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony było ustalenie, że faktury wystawione przez firmę L. P. a nie odzwierciedlają rzeczywistego zdarzenia gospodarczego tj, że wystawca tych faktur, robót objętych tymi fakturami nie wykonał. Nie ma więc w tym przypadku znaczenia podnoszona przez skarżącą okoliczność, że organ nie ustosunkował się do przedłożonych w trakcie postępowania faktur VAT i rejestru sprzedaży, bądź że nie przeprowadził dowodu z kosztorysu budowlanego przedłożonego przez stronę.
Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia skargi , skargę jako niezasadną należało stosownie do treści art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) oddalić.