I SA/Sz 260/23

I SA/Sz 260/23 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2023-07-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Elżbieta Dziel /przewodniczący sprawozdawca/
Jolanta Kwiecińska
Marzena Kowalewska
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Podatek od nieruchomości
Sygn. powiązane
III FSK 1487/23 - Wyrok NSA z 2025-03-26
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 48 par. 1, art. 67a par. 1 pkt 1, art. 165a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dz.U. 2021 poz 2095
art. 15zzzzzn 2
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 1452
art. 6 ust. 9
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 19 lipca 2023 r. sprawy ze skargi Hotel [...] . D. Spółka komandytowa z siedzibą w Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 29 marca 2023 r. nr SKO/KD/400/638/2023 w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie zastosowania ulgi w podatku od nieruchomości, odroczenia terminu płatności raty podatku od nieruchomości i przywrócenia terminu na dokonanie czynności zapłaty podatku od nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta Świnoujście (organ I instancji) w piśmie z dnia 25 maja
2022 r. wezwał H. sp. kom. z siedzibą w [...] (dalej: "spółka", "skarżąca") do skorygowania deklaracji na podatek od nieruchomości za 2021 r., poprzez wykazanie do opodatkowania od 1 marca 2021 r. powierzchni budynków, wykazanych w ww. deklaracji, w jej załączniku ZDN-2, jako zwolnionych
z podatku od nieruchomości na podstawie uchwały Rady Miasta Świnoujście z dnia 31 maja 2007 r. w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości budynków i budowli powstałych lub rozbudowanych w wyniku inwestycji (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2007 r. nr 81 poz. 1319 ze zm., dalej: "uchwała z 31 maja 2007 r.").
Podstawę prawną ww. wezwania stanowiły przepisy art. 274 § 1 pkt 2 ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm., dalej: "O.p.") oraz § 10 pkt 1 lit a uchwały z 31 maja 2007 r.
Organ I instancji wyjaśnił w ww. wezwaniu, że skoro spółka nie wpłaciła
w terminie, tj. do 1 lutego 2021 r. raty podatku od nieruchomości, to zgodnie
z przepisem § 10 pkt 1 lit a uchwały z 31 maja 2007 r. utraciła prawo do zwolnienia od podatku od nieruchomości. Organ uznał za nieuzasadnione wyjaśnienia spółki przedstawione w odpowiedzi na uprzednie wezwanie z dnia 16 lutego 2021 r., jakoby istniejąca po stronie spółki wierzytelność z tytułu nieopłaconej faktury na kwotę [...]zł z terminem płatności do 3 lutego 2021 r. – wynagrodzenia z tytułu inkasa opłaty uzdrowiskowej, miała wpływ na ocenę złożonego wniosku w sprawie. W ocenie spółki, jakiekolwiek zaległości spółki powinny być poryte z należności przysługującej spółce od gminy. Organ, nie podzielając tego stanowiska stwierdził, że spółka nie złożyła jednocześnie wniosku o zaliczenie należności przysługującej spółce od gminy na poczet rat w podatku od nieruchomości, wobec czego powstała zaległość z tytułu podatku od nieruchomości.
Organ pouczył, że niedopełnienie powyższego może spowodować wszczęcie postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego
w podatku od nieruchomości za 2021 rok oraz odpowiedzialność karną skarbową.
Spółka złożyła do organu w piśmie z dnia 10 czerwca 2022 r. (data wpływu do organu 14 czerwca 2022r.) wniosek o odroczenie do dnia 15 lutego 2021 r. terminu płatności raty podatku od nieruchomości płatnej do dnia 1 lutego 2021 r. wskazując, że płatność dwóch pierwszych rat została połączona i wykonana w dniu 15 lutego 2021 r. Przedstawiła jednocześnie podejmowane czynności związane z epidemią koronawirusa w zakresie ubiegania się o umorzenie zaległości w podatku od nieruchomości za 2020 rok. Ponownie zwróciła uwagę na istniejącą należność z tytułu inkasa opłaty uzdrowiskowej w wysokości [...] zł.
Postanowieniem z dnia 12 lipca 2022 r. organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania wobec spółki w sprawie: 1) odroczenia terminu płatności raty podatku od nieruchomości do dnia 15 lutego 2021 r. płatnej do dnia 1 lutego 2021 r. na podstawie art. 48 O.p. z uwagi na jego bezprzedmiotowość; 2) zastosowania ulgi w podatku od nieruchomości na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 O.p. z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Stwierdził, że można przywrócić tylko taki termin, który jeszcze nie upłynął, a nadto wskazał, że terminy materialne płatności podatku od nieruchomości są nieprzywracalne. Wskazując dalej na dokonane płatności, organ stwierdził, że zobowiązanie podatkowe wygasło.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie, po rozpoznaniu zażalenia spółki na ww. postanowienie, postanowieniem z dnia 11 października 2022 r. nr [...] uchyliło postanowienie organu I instancji z dnia 12 lipca 2022 r. Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji, z uwagi na to, iż uchybienie terminowi zapłaty I raty podatkowej za rok 2021 r. przypadało na czas ogłoszonego stanu epidemii COVID-19, powinien przedstawić swoje stanowisko odnośnie do ewentualnego zastosowania w sprawie art. 15zzzzzn˛ dodanego z dniem 16 grudnia 2020 r. (Dz.U. 2020.2255) do ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych i wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej: "ustawa COVID-19"), obejmującego bieg terminów prawa materialnego
i procesowego.
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2022 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 165a O.p., organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania wobec spółki w sprawie: 1) odroczenia terminu płatności raty podatku od nieruchomości do dnia 15 lutego 2021 r. płatnej do dnia 1 lutego 2021 r. na podstawie art. 48 O.p. z uwagi na jego bezprzedmiotowość;
2) zastosowania ulgi w podatku od nieruchomości na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 O.p. z uwagi na jego bezprzedmiotowość; 3) przywrócenia terminu na dokonanie czynności zapłaty podatku od nieruchomości.
Organ przedstawił w uzasadnieniu argumentację zaprezentowaną w uprzednim postanowieniu z dnia 12 lipca 2022 r. Nadto, odnośnie do kwestii zastosowania
w sprawie przepisów ustawy COVID-19, stwierdził w uzasadnieniu, że w jego ocenie przepis art. 15zzzzzn˛ ustawy COVID-19 nie znajduje zastosowania; wyjaśnił, że przepis ten "ma zastosowanie do przepisów prawa materialnego, jednakże w sprawie przywrócenia terminu na dokonanie czynności zapłaty podatku od nieruchomości nie znajdzie zastosowania". Organ I instancji przywołał również treść art. 15q ustawy COVID-19 oraz podjęte na jego podstawie dwie uchwały Rady Miasta Świnoujście
w sprawie przesunięcia terminów płatności rat podatków od nieruchomości, określonym podmiotom, płatnych w kwietniu, maju i czerwcu 2020 r. oraz w kwietniu, maju i czerwcu 2021 r. Stwierdził dalej, że z uwagi na fakt uregulowania podatku
w dniu 15 lutego 2021 r. co skutkowało wygaśnięciem zobowiązania podatkowego, przepis art. 15zzzzzn˛ nie może być zastosowany.
Spółka złożyła zażalenie do SKO w Szczecinie na opisane wyżej postanowienie.
Zaskarżonym do sądu postanowieniem z dnia 29 marca 2023 r. sygn. akt SKO/KD/400/638/2023, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji z dnia 19 grudnia 2022 r.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że organ I instancji po uchyleniu przez Kolegium jego postanowienia z dnia 12 lipca 2022r., wypełniając wytyczne z postanowienia organu odwoławczego z dnia 11 października 2022r., dokonał oceny zastosowania przepisu art. 15 zzzzzn2 dodanego z dniem 16 grudnia 2020r. (Dz.U. z 2020r., poz. .2255 ) do ustawy COVID-19 i stwierdził, że bezprzedmiotowość postępowania
z wniosku spółki z dnia 10 czerwca 2022r. w zakresie odroczenia czy przywrócenia terminu jest rezultatem dwóch okoliczności, to jest tego, że termin płatności raty podatku od nieruchomości należy do terminów materialnych oraz z racji zapłacenia raty podatku.
Mając na uwadze powyższe, Kolegium wyjaśniło, że na podstawie art. 48 § 1 O.p. odraczane mogą być tylko terminy materialnoprawne wynikające z przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 O.p. (ustawy podatkowe i wydane na ich podstawie akty wykonawcze), to jest terminy do złożenia deklaracji podatkowych
w podatkach powstających z mocy prawa (np. podatek od nieruchomości płacony przez osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), terminy do złożenia informacji podatkowych (np. podatek od nieruchomości, rolny i leśny płacony przez osoby fizyczne). Poza tym, że przepis ten nie ma zastosowania do terminów płatności rat podatku, to ponadto odroczenie (a więc wydłużenie) terminu do dokonania określonej czynności może odnosić się tylko do takiego terminu, który jeszcze nie upłynął, bowiem termin, który już ekspirował, nie może podlegać jakimkolwiek modyfikacjom, a więc nie może być ani przedłużony, ani skrócony (wyrok NSA z dnia 18 maja 2017r. II FSK 621/16).
Organ odwoławczy wyjaśnił dalej, że na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 O.p. organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty. Wprawdzie na jego podstawie dopuszczalne jest rozstrzyganie o odroczeniu terminu płatności raty podatku, to jednak postępowanie z wniosku spółki o odroczenie terminu płatności raty podatku od nieruchomości za 2021 r. z dnia 1 lutego 2021 r. na dzień 15 lutego 2021r. jest bezprzedmiotowe, gdyż rata ta na dzień złożenia wniosku była już zapłacona. Tymczasem, w postępowaniu z wniosku strony, który dotyczy odroczenia terminu płatności, organy podatkowe mogą jedynie ustalić, czy istnieje zobowiązanie podatkowe, a następnie czy istnieją przesłanki do odroczenia terminu zapłaty. Gdy wniosek strony miałby wszczynać postępowanie, które nie ma przedmiotu, gdyż na koncie podatnika w zakresie podatku od nieruchomości nie występuje wymagalny podatek, postępowanie takie jest bezprzedmiotowe (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 8 października 2020r. I SA/Rz 229/20).
Nadto organ odwoławczy stwierdził, że analiza przepisu art. 15 zzzzzn˛ ustawy COVID-19 w odniesieniu do terminu płatności raty podatku nie prowadzi wniosku, że uzasadniony jest pogląd spółki, jakoby termin płatności podatku należało przywrócić, gdyż termin płatności kształtuje jej prawa, tj. niezapłacenie podatku skutkowało utratą zwolnienia z podatku na podstawie uchwały z 31 maja 2007 r.
Dodał, także że "nie jest bowiem powszechnym następstwem zapłaty raty podatku od nieruchomości bądź jej braku korzystanie ze zwolnienia z podatku od nieruchomości w zakresie budynków i budowli powstałych lub rozbudowanych
w wyniku inwestycji na podstawie uchwały Rady Miasta Świnoujście nr XVII/160/2007. Omawiany przepis dotyczy wyłącznie terminów dokonania takich czynności, które bezpośrednio kształtują prawa i obowiązki w związku z tym terminem. W związku z tym można byłoby rozważyć czy terminem takim jest termin z paragrafu 8 uchwały, to jest termin do złożenia wniosku o skorzystanie z ulgi. Nie jest nim zaś termin zapłaty raty podatku."
W skierowanej do sądu skardze na opisane wyżej postanowienie, spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, zarzuciła naruszenie:
1. art. 165a O.p. poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i nieuprawnione uznanie, że w sprawie nie zaistniały przesłanki do wszczęcia postępowania w sprawie odroczenia lub przywrócenia terminu płatności raty podatku od nieruchomości, które pozwoliłoby skarżącej zachować prawo do zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie uchwały z dnia 31 maja 2007 r.;
2. art. 217 § 2 O.p., w związku z brakiem prawidłowo sporządzanego uzasadnienia skarżonego postanowienia, w szczególności w zakresie powoływanego przez organu obu instancji braku podstaw zastosowania w niniejszej sprawie przepisów ustawy COVID-19, które w ocenie skarżącej mają wpływ na sposób załatwienia jej wniosku skutkującego odmową wszczęcia postępowania;
3. art. 48 i art. 67a § 1 pkt 1 O.p. poprzez odmowę rozpoznania wniosku
o odroczenie terminu płatności raty podatku od nieruchomości, płatnej do dnia 1 lutego 2021 r. oraz do dnia 15 lutego 2021 r., podczas, gdy w ocenie skarżącej nie ma przeszkód prawnych aby organ dokonał odroczenia przedmiotowego terminu, zaś formułowane przez organ w skarżonym postanowieniu wywody nie uzasadniają zastosowania w zaistniałym stanie faktycznym stanowiska organu i ostatecznie odmowy rozpoznania wniosku ukierunkowanego na możliwość skorzystania przez podatnika z prawa do ulgi podatkowej w wyniku uprawnionego zaakceptowania przez organ zachowania terminu płatności podatku;
4. art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 poprzez jego niezastosowanie,
w sytuacji gdy organ miał obowiązek zawiadomić o stwierdzeniu uchybienia terminu
i wyznaczyć 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu albowiem to uchybienie niewątpliwie wiązało się z ujemnymi skutkami związanymi w popadnięcie w opóźnienie skutkujące wygaśnięciem przedmiotowej ulgi w podatku od nieruchomości. Zatem w przedmiotowej sprawie zaistniało uchybienie organu skutkujące kształtowaniem praw i obowiązków skarżącej. Skarżone postanowienie
i poprzedzające je postanowienia Prezydenta Miasta Świnoujście prowadzą do akceptacji naruszenia obowiązków organu i prowadzą do uchylenia się przed postępowaniem zmierzającym do naprawienia uchybienia organu i zachowania prawa strony do ulgi podatkowej określonej przepisami prawa miejscowego.
Mając na uwadze tak sformułowane zarzuty spółka wniosła o:
1. uchylenie skarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji w całości jako naruszających prawo i nakazanie organowi pierwszej instancji wszczęcia postępowania na wniosek stron w celu wydania orzeczenia skutkującego zachowaniem przez skarżącą prawa do zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie uchwały z dnia 31 maja 2007 r.; ewentualnie przekazanie temu organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia;
2. zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że skarga na zaskarżone postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stosownie do przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej "p.p.s.a."), została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie bowiem do tego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydane
w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Następnie zauważyć należy, że skoro uprzednio wydane w tej samej sprawie postanowienie zostało uchylone przez organ odwoławczy, to konieczna była analiza wykonania przez organ pierwszej instancji zaleceń zawartych w kasatoryjnym rozstrzygnięciu. Zdaniem sądu w sposób prawidłowy organ odwoławczy uznał, że organ I instancji po uchyleniu przez Kolegium jego postanowienia z dnia 12 lipca 2022r., wypełnił wytyczne z postanowienia organu odwoławczego z dnia
11 października 2022r., dokonał oceny zastosowania przepisu art. 15 zzzzzn2 dodanego z dniem 16 grudnia 2020r. (Dz.U. z 2020r., poz. .2255 ) do ustawy COVID-19 i stwierdził, że bezprzedmiotowość postępowania z wniosku spółki z dnia
10 czerwca 2022r. w zakresie odroczenia czy przywrócenia terminu jest rezultatem dwóch okoliczności, to jest tego, że termin płatności raty podatku od nieruchomości należy do terminów materialnych oraz zapłacenia raty podatku.
W rozpoznawanej sprawie prawną doniosłość ma okoliczność zapłaty pierwszej raty podatku od nieruchomości za 2021 rok. Zapłata ta wprawdzie nastąpiła po terminie, bo zamiast do dnia 31 stycznia 2021 r., dokonana ostała w dniu 15 lutego 2021 r., jednak podatek ten został zapłacony.
Stosownie do art. 48 § 1 O.p. organ podatkowy, na wniosek podatnika,
w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym może odraczać terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego z wyjątkiem terminów określonych w art. 68-71, art. 77 § 1 -3, art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1 i art. 118.
Odroczenie terminów wynikających z przepisów prawa podatkowego sprowadza się do wydłużenia o określony czas możliwości dokonania danej czynności. Może to mieć miejsce jedynie w odniesieniu do terminu, który jeszcze nie upłynął. Upływ tego terminu skutkuje tym, że organ podatkowy nie jest uprawniony do podjęcia decyzji o jego odroczeniu. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12.07.2017 r. (II FSK 1671/16, LEX nr 2336436) wskazał, że odroczenie (a więc wydłużenie) terminu do dokonania określonej czynności może odnosić się tylko do takiego terminu, który jeszcze nie upłynął, bowiem termin, który już ekspirował, nie może podlegać jakimkolwiek modyfikacjom, a więc nie może być ani przedłużony, ani skrócony. Decydujące znaczenie ma tutaj dzień podjęcia decyzji przez organ podatkowy. Ponadto odraczanie terminów jest możliwe tylko w odniesieniu do terminów materialnoprawnych (por. L.Etel Ordynacja podatkowa, Komentarz Tom I, LEX).
Zauważyć także należy, że na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 O.p. organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty. Wprawdzie na jego podstawie dopuszczalne jest rozstrzyganie o odroczeniu terminu płatności raty podatku, to jednak postępowanie z wniosku spółki o odroczenie terminu płatności raty podatku od nieruchomości za 2021 r. z dnia 1 lutego 2021 r. na dzień 15 lutego 2021r. słusznie zostało uznane przez organy podatkowe za bezprzedmiotowe, skoro rata ta na dzień złożenia wniosku była już zapłacona. W postępowaniu z wniosku strony, który dotyczy odroczenia terminu płatności, organy podatkowe mogą jedynie ustalić, czy istnieje zobowiązanie podatkowe, a następnie czy istnieją przesłanki do odroczenia terminu zapłaty. Natomiast w sytuacji gdy wniosek strony miałby wszczynać postępowanie, które nie ma przedmiotu, gdyż na koncie podatnika w zakresie podatku od nieruchomości nie występuje wymagalny podatek , postępowanie takie jest bezprzedmiotowe (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 8 października 2020r. I SA/Rz 229/20).
W konsekwencji zatem brak jest podstaw do uznania za zasadny zarzut naruszenia art. 165a O.p., organ bowiem prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie, w której nie może być ono prowadzone.
Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu co do tego, że analiza przepisu art. 15 zzzzzn˛ ustawy COVID-19 w odniesieniu do terminu płatności raty podatku nie prowadzi wniosku, że nieuzasadniony jest pogląd spółki, jakoby termin płatności podatku należało przywrócić, gdyż termin płatności kształtuje jej prawa, tj. niezapłacenie podatku skutkowało utratą zwolnienia z podatku na podstawie uchwały z 31 maja 2007 r.
Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 brzmi następująco:
1. W przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów:
1)od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej,
2)do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki,
3)przedawnienia,
4)których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie,
5)zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony,
6)do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających
z przepisów o ich ustroju
- organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu.
2. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
3. W przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Termin płatności podatku nie mieści się w kategorii żadnego z wymienionych powyżej podpunktów 1-3 w ust. 1 przytoczonego powyżej przepisu. Zdaniem skarżącej organ powinien zastosować art. 15 zzzzzn2 ust. 1 pkt 2 ustawy COVID-19, jednak termin płatności podatku w żaden sposób nie może być uznany za termin do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki. W przypadku terminu płatności podatku od nieruchomości w sytuacji, gdy podatnikiem tego podatku jest osoba prawna termin ten jest ustawowo określony, z art. 6 ust. 9 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. poz. 1452 ze zm.) bowiem wynika, że osoby prawne obowiązane są składać w terminie do dnia 31 stycznia, organowi podatkowemu właściwemu ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania, deklaracje na podatek od nieruchomości za dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym dniu – w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku (pkt 1) a także wpłacać obliczony
w deklaracji podatek od nieruchomości – bez wezwania – na rachunek właściwej gminy, w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego,
w terminie do dnia 15 każdego miesiąca, a za styczeń do dnia 31 stycznia. Przepis powyższy w sposób jednoznaczny określa jakie są terminy płatności poszczególnych rat podatku od nieruchomości w sytuacji, gdy podatnikiem tego podatku jest osoba prawna. Opłacenie podatku w terminie jest wykonaniem obowiązku podatkowego, nie jest czynnością, która kształtuje prawa czy obowiązki strony.
Słusznie także organ zauważył, że "nie jest powszechnym następstwem zapłaty raty podatku od nieruchomości bądź jej braku korzystanie ze zwolnienia z podatku od nieruchomości w zakresie budynków i budowli powstałych lub rozbudowanych w wyniku inwestycji na podstawie uchwały Rady Miasta Świnoujście nr XVII/160/2007. Omawiany przepis dotyczy wyłącznie terminów do dokonania takich czynności, które bezpośrednio kształtują prawa i obowiązki w związku z tym terminem. W związku
z tym można byłoby rozważyć czy terminem takim jest termin z paragrafu 8 uchwały, to jest termin do złożenia wniosku o skorzystanie z ulgi. Nie jest nim zaś termin zapłaty raty podatku."
Nie może także odnieść skutku odwoływanie się przez skarżącą do okoliczności wystawienia na Gminę Miasto Świnoujście faktury z dnia 20 stycznia 2021 r.
z terminem płatności do 3 lutego 2021 r. na kwotę [...]zł w ramach wynagrodzenia z tytułu inkasa opłaty uzdrowiskowej za poszczególne miesiące 2020 r. Pomijając nawet fakt, że termin płatności wynikający z tejże faktury był terminem późniejszym od terminu płatności podatku, to przede wszystkim skarżąca nie wystąpiła do Gminy z wnioskiem o zaliczenie powyższej należności na poczet niezapłaconej pierwszej raty podatku od nieruchomości za 2021 r. przed upływem terminu płatności tegoż podatku, czyli przed dniem 1 lutego 2021r. Gmina jako dłużnik w tej sytuacji nie mogła samodzielnie zadysponować o potrąceniu należności z tytułu podatku
z wierzytelności jaką wobec niej posiadała skarżąca. Z art. 499 Kodeksu Cywilnego jednoznacznie bowiem wynika, że potrącenia dokonywa się przez oświadczenie złożone drugiej stronie.
Nie zasługuje także na aprobatę zarzut naruszenia art. 217 § 2 O.p.. lektura zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że zawiera ono zarówno uzasadnienie faktyczne, jak i mające decydujące znaczenie w sprawie, uzasadnienie prawne. Ponadto uzasadnienie prawne odnosi się nie tylko do analizy znajdujących zastosowanie przepisów prawa lecz także w sposób szczegółowy do przepisów wskazanych jako podstawę środka odwoławczego. Sama w sobie natomiast okoliczność, że skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem organu nie może przesądzać o naruszeniu przepisów postępowania regulujących treść postanowienia organu podatkowego.
Mając zatem powyższe względy na uwadze sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.