I SA/Sz 259/24

Spór dotyczył opodatkowania podatkiem od nieruchomości stacji ładowania pojazdów elektrycznych. Spółka A. S.A. wniosła o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, przedstawiając zdarzenie przyszłe dotyczące planowanego rozszerzenia działalności o stacje ładowania pojazdów elektrycznych. Stacje te miały być posadowione na fundamencie prefabrykowanym lub przymocowane do betonowej/żelbetowej płyty parkingowej lub płyty garażu wielostanowiskowego. Spółka stała na stanowisku, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegać będzie wyłącznie fundament lub podobna powierzchnia (np. płyta parkingowa), a nie sama stacja ładowania. Prezydent Miasta, wydając zaskarżoną interpretację, uznał, że stacje ładowania pojazdów elektrycznych stanowią wolnostojące obiekty budowlane, a w konsekwencji budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podlegające opodatkowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, rozpoznając skargę spółki, uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd podzielił argumentację spółki, wskazując, że definicja budowli jako przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości musi być precyzyjnie określona w ustawie podatkowej, zgodnie z wymogami Konstytucji RP. Sąd podkreślił, że stacje ładowania pojazdów nie są wymienione wprost w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego jako budowle, a odwoływanie się do przepisów ustawy o elektromobilności lub przepisów Prawa budowlanego dotyczących pozwolenia na budowę nie jest wystarczające do uznania ich za budowle podlegające opodatkowaniu. Sąd powołał się na orzecznictwo NSA oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego sygn. P 33/09, zgodnie z którym nie wszystkie obiekty będące budowlami w rozumieniu Prawa budowlanego stanowią budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W związku z tym, sąd uznał, że zaskarżona interpretacja narusza prawo.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający