I SA/Sz 234/24

I SA/Sz 234/24 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2024-12-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Anna Sokołowska /przewodniczący/
Bolesław Stachura /sprawozdawca/
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2015 poz 187
par.13 zt ust.1 pkt.3, par.13zt ust.5
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Dz.U. 2024 poz 935
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) Protokolant referent - stażysta Anna Koester po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 21 lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pomocy finansowej producentowi rolnemu oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 21 lutego 2024 r. nr 9016-2024-191/M-8110 Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. (dalej też "organ I instancji") z dnia 11 grudnia 2023 r. nr BP306.8110.1172.2023.BK.RDM/2MZ w sprawie udzielenia pomocy finansowej S. S. (dalej "producent rolny", "strona" lub "skarżący), który poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w dniu 19 czerwca 2023 r. wpłynął wniosek strony o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, który poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresja Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy. Do wniosku producent rolny dołączył fakturę VAT [...]/2023 za sprzedaż pszenicy konsumpcyjnej, wystawioną w dniu 23 stycznia 2023 r., fakturę VAT [...]/2022 za sprzedaż pszenicy konsumpcyjnej, wystawioną w dniu 28 sierpnia 2022 r. wraz z jej korektą [...]/2022 wystawioną w dniu 29 grudnia 2022 r. Do wniosku dołączono również pismo, w którym strona wskazuje dzień ustalenia ceny w umowie sprzedaży.
W dniu 11 września 2023 r. organ I instancji wydał decyzję nr BP306.8110.1172.2023.BK.RDM o udzieleniu pomocy finansowej producentowi rolnemu, który poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresja Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy.
Powyższą decyzją przyznano pomoc finansową w wysokości [...] zł wynikającą z udokumentowanej faktury VAT [...]/2023 za sprzedaż pszenicy konsumpcyjnej, wystawionej w dniu 23 stycznia 2023 r. Odmówiono natomiast przyznania pomocy w zakresie faktury VAT [...]/2022 za sprzedaż pszenicy konsumpcyjnej, wystawionej w dniu 28 sierpnia 2022 r. wraz z jej korektą [...]/2022 wystawionej w dniu 29 grudnia 2022 r. wskazując, iż faktura z dnia 28 sierpnia 2022 r. jest poza okresem określonych w § 13zt. ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U z 2015 r. poz. 187 z późn.zm.). Organ I instancji nie uwzględnił również korekty faktury wskazując, iż zgodnie z przepisami prawa do wniosku dołącza się kopie faktury VAT lub ich duplikaty, a nie ich korekty. Decyzja została skutecznie doręczona stronie w dniu 15 września 2023 r.
W dniu 27 września 2023 r. wpłynęło odwołanie od ww. decyzji, w treści którego strona nie zgodziła się z odmową przyznania pomocy względem udokumentowanej sprzedaży fakturą VAT [...]/2022 za sprzedaż pszenicy konsumpcyjnej, wystawionej w dniu 28 sierpnia 2022 r. wraz z jej korektą [...]/2022, wystawionej w dniu 29 grudnia 2022 r. Strona wskazała, iż ostateczna sprzedaż nastąpiła w dniu 29 grudnia 2022 r., co wynikać miało z umowy giełdowej.
W dniu 19 października 2023 r. organ odwoławczy, wydał decyzję nr 9016-2023-198/M-8110 o uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W decyzji wskazano, iż przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji winien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w zakresie zawartej umowy sprzedaży, której numer widnieje na fakturze korygującej, poprzez wezwanie strony do jej przedłożenia, a następnie dokonanie oceny wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie w kontekście spełnienia warunków do przyznania wnioskowanej pomocy. Decyzja została skutecznie doręczona stronie w dniu 26 października 2023 r.
W dniu 13 listopada 2023 r. organ I instancji wezwał stronę do przedłożenia umów sprzedaży. Wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 21 listopada 2023 r. W odpowiedzi na wezwanie, strona w dniu 23 listopada 2023 r. przedłożyła umowę sprzedaży NR [...] zawartą dnia 19 lipca 2022 r. z P. w S. Spółka Akcyjna z siedzibą w S. wraz z aneksem Nr [...] z dnia 3 sierpnia 2022 r. do umowy NR [...] oraz informacją z dnia 29 grudnia 2022 r. o wskazaniu dnia ustalenia ceny w umowie sprzedaży z ceną przyszłą.
W dniu 11 grudnia 2023 r. organ I instancji wydał decyzję nr BP306.8110.1172.2023.BK.RDM/2MZ o udzieleniu pomocy finansowej producentowi rolnemu, który poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresja Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy.
Powyższą decyzją przyznano producentowi rolnemu pomoc finansową w wysokości [...] zł wynikającą z udokumentowanej faktury VAT [...]/2023 za sprzedaż pszenicy konsumpcyjnej, wystawionej w dniu 23 stycznia 2023 r. Odmówiono natomiast przyznania pomocy w zakresie faktury VAT [...]/2022 za sprzedaż pszenicy konsumpcyjnej, wystawionej w dniu 28 sierpnia 2022 r. wraz z jej korektą [...]/2022 wystawioną w dniu 29 grudnia 2022 r., wskazując iż z przedłożonej faktury oraz umowy sprzedaży wynika, że sprzedaż nastąpiła przed okresem objętym dofinansowaniem. Decyzja została skutecznie doręczona stronie w dniu 13 grudnia 2023 r.
W dniu 28 grudnia 2023 r. wpłynęło do organu I instancji odwołanie od ww. decyzji.
Organ odwoławczy po rozpatrzeniu zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz po zapoznaniu się ze stanowiskiem strony zawartym w odwołaniu stwierdził, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do podnoszonych przez stronę zarzutów, w zakresie niewykonania w pełni dyspozycji organu II instancji, organ odwoławczy wskazał, iż zarzut ten jest bezpodstawny.
Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji w całości wypełnił zalecenia odnoszące się do wezwania strony do przedłożenia umowy i dokonanie kompleksowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, co ma swoje odzwierciedlenie zarówno w aktach sprawy jak i w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy w pełni podzielił stanowisko organu I instancji w tym zakresie.
Organ odwoławczy powołał treść przepisów § 13zt ust. 1 oraz § 13zt. ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (DZ. U z 2015 r. poz. 187 z późn.zm.) wskazując, że w oparciu o te przepisy zweryfikowano wniosek strony. W wyniku tej weryfikacji ustalono, że strona poprawnie złożyła wniosek, jednak wymagany załącznik jakim jest faktura VAT [...]/2022 potwierdzająca sprzedaż pszenicy, nie może zostać zakwalifikowana do przyznania pomocy. Zgodnie bowiem z § 13zt. ust. 5 ww. rozporządzenia, do wniosku o przyznanie pomocy rolnik dołącza fakturę VAT potwierdzającą sprzedaż pszenicy, gryki lub kukurydzy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r.
Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowa faktura VAT [...]/2022 z dnia 28 sierpnia 2022 r. wskazuje na sprzedaż pszenicy w dniu 28 sierpnia 2022 r. Ponadto strona dołączyła fakturę korygującą nr [...]/2022 wystawioną w dniu 29 grudnia 2022 r., w której wskazano jako przyczynę jej wystawienia "ostateczne rozliczenie umowy [...] ", a nie zmianę daty sprzedaży.
W ocenie organu odwoławczego, powoływane przez organ I instancji przepisy ustawy podatkowej mają w niniejszej sprawie zastosowanie, gdyż dowodem potwierdzającym sprzedaż w rozumieniu rozporządzenia jest faktura VAT, a nie umowa sprzedaży. Tak więc w świetle art. 106e ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 zw. dalej: "ustawą podatkową"), faktura powinna zawierać m.in. datę wystawienia oraz datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury. Zasady wystawiania faktury korygującej zawarte są w art. 106j. ustawy podatkowej.
Organ odwoławczy wskazał, że skoro faktura korygująca z dnia 29 grudnia 2023 r. dotyczyła korekty zmiany ceny, należało zatem przyjąć, że data sprzedaży pozostawała bez zmian, tj. zgodnie z pierwotną fakturą VAT, a więc 28 sierpnia 2022 r. Na powyższe wskazywała również pozyskana w toku postępowania umowa sprzedaży, w której w § 2 ust. 1 wskazano na dostarczenie towaru w okresie "od 25.07.2022 do 31.08.2022", co potwierdzała data wystawienia faktury z dnia 28 sierpnia 2022 r. Również strona w treści odwołania wskazywała na wydanie rzeczy w sierpniu 2022 r., potwierdzając tym samym ustalenia organów w zakresie sprzedaży pszenicy poza wymaganym okresem, tj. 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r.
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy podatkowej, jako sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Fakt wystawienia faktury jest natomiast bezpośrednio związany z powstaniem obowiązku podatkowego, który zgodnie z art. 19a ustawy podatkowej, powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. W tym miejscu organ odwoławczy przytoczył stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 2 kwietnia 2013 r., sygn.. ILPP2/443-10/13-2/AR, które wskazuje , że "...zwrot "data sprzedaży" jest tożsamy jako "data dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi ", pod warunkiem, że data opisana na fakturze jako " data sprzedaży" będzie faktycznie odnosić się do daty dokonania dostawy lub wykonania usługi. Data sprzedaży na fakturze dotyczy dnia, w którym dokonano sprzedaży, dostarczono towar lub wykonano usługę. "
Organ odwoławczy stwierdził, że wystawienie faktury VAT, będącej konsekwencją dostawy pszenicy, jest jednoznacznym potwierdzeniem jego sprzedaży. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy wskazał, iż faktyczna dostawa i sprzedaż na podstawie umowy i faktury nastąpiła przed dniem 1 grudnia 2022 r. Natomiast faktura korygująca stanowiła korektę pierwotnej ceny, a nie daty sprzedaży i została ustalona na podstawie ustalonej przez kupującego i sprzedającego ceny końcowej z uwzględnieniem notowań giełdy MATIF.
Zdaniem organu odwoławczego, wobec powyższych faktów nie można przyjąć, że pszenica została sprzedana w dacie wystawienia faktury korygującej, gdyż nie to było celem wystawienia tej faktury. Pszenica jest rzeczą oznaczoną co do gatunku, w związku z czym z cywilistycznego punktu widzenia do sprzedaży dochodzi w dniu przeniesienia posiadania rzeczy (art. 155 § 2 kodeksu cywilnego). Skoro w umowie jest informacja o terminie realizacji, co jest potwierdzone treścią faktury VAT, to nie można twierdzić, że wydanie miało miejsce dopiero w dniu 29 grudnia 2022 r. (wówczas dokonano jedynie ostatecznej korekty ceny sprzedaży).
Podsumowując, organ odwoławczy wskazał, że na podstawie przedłożonej do wniosku faktury VAT [...]/2022 z dnia 28 sierpnia 2022 r. oraz umowy, stwierdza, że sprzedaż przedmiotowego towaru nastąpiła w dniu 28 sierpniu 2022 r., a więc przed datą 1 grudnia 2022 r. W konsekwencji, nie został spełniony warunek § 13zt. ust. 5 ww. rozporządzenia. Konsekwencją tego ustalenia było brak możliwości naliczenia wysokości pomocy.
Organ odwoławczy dodał przy tym, iż przepisy prawa krajowego nie dopuszczają jakiejkolwiek uznaniowości w ustalaniu praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Uznaniowość prowadziłaby bowiem do nierównego traktowania producentów spełniających takie same warunki, co stałoby nie tylko w sprzeczności z bezwzględnie obowiązującymi przepisami, ale również zasadą konkurencyjności.
Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy stwierdził, iż nie doszło do naruszenia przez organ I instancji przepisów materialnych i proceduralnych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Nadto, skarżący wniósł o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj.
• art. 7 K.p.a. i art. 77 K.p.a., art. 78 K.p.a., art. 80 K.p.a. poprzez nierozpoznanie istoty sprawy i uznania za prawidłowe i zgodne z litera prawa ustalenia organu I instancji, mimo:
a) pominięcia przez organ I instancji dowodów z dokumentów, świadczących o tym, że sprzedaż płodów rolnych objętych wnioskiem pomocowym nastąpiła w dniu 29.12.2022 r., a zatem, że była dokonana w okresie objętym pomocą, tj.:
- umowy sprzedaży i dostawy płodów rolnych łączącej rolnika z P. S. z dnia 19.07.2022 r. z ceną regulowaną cenami z Giełdy Towarowej Matif i dyspozycją realizacji uzależnioną od woli rolnika oznaczoną jako "Wskazanie dnia ustalenia ceny w umowie sprzedaży z ceną przyszłą" datowanego na dzień 29.12.2022 r.
- dokumentu z dnia 29.12.2022 r. Wskazanie dnia ustalania ceny w umowie sprzedaży z ceną przyszłą
- faktury korygującej z dnia [...]/2022 z dyspozycją rolnika dot. wykonania sprzedaży wg cen z........, wskazujących na faktyczną datę sprzedaży płodów rolnych jako 29.12.2022 r.
b) datą umowy sprzedaży zbóż była data faktury pierwotnie wystawionej rolnikowi przy przyjęciu rzepaku na stan do P. S. w dniu 28.08.2022 r. wg FV [...]/2022; mimo istnienia dowodów w postaci ww. dokumentów świadczących o tym, że rolnik dokonał zbycia rzepaku w terminie i za cenę wskazaną w fakturze korygującej [...]/2022, pominięcie tej faktury przy ocenie sprawy pozostaje całkowicie nieuzasadnione;
c) organ I instancji nie przeprowadził w ogóle analizy oceny treści umowy uznając, że ma do czynienia z umową sprzedaży, fakturowaną w dniu 28 sierpnia 2022 r., tymczasem jest to umowa o mieszanym charakterze tj. dostawy plonów z pola do magazyny P. S. , a następnie ich sprzedaży, według daty zgodnej z wolą rolnika i wg cen Matiff (giełda płodów rolnych) z daty sprzedaży, po potrąceniu przez P. S. kosztów przechowania prowizji;
d) organ pominął treść faktury sprzedażowej [...]/2022, faktury korygującej, bez racjonalnego uzasadniania tej decyzji, dokonując analizy treści umowy sprzedaży objętej tą fakturą w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej; tymczasem powinien dokonać analizy umowy w oparciu o przepisu Kodeksu cywilnego z uwzględnieniem treści umowy łączącej strony;
• art. 8 K.p.a., poprzez działania ARiMR powodujące podważenie zaufania skarżącego do organów państwa, w szczególności: całkowite zlekceważenie wyjaśnień skarżącego i złożonych przez niego dowodów j.w. i bezkrytyczne przyjęcie, iż organ I instancji dokonał prawidłowej oceny co do daty umowy sprzedaży;
• obrazę art. 11 K.p.a., z uwagi na brak wyjaśnienia zasadności przesłanek stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, w szczególności w zakresie w jakim ARiMR pominął dowody zgłoszone przez stronę, w sytuacji, gdy w odwołaniu skarżący zgodnie z zasadą należytej staranności, rolnik usiłował wykazać błędność ustaleń przyjętych przez organu I instancji;
• art. 10 § 1 k.p.a. albowiem skarżący nie otrzymał zawiadomienia o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji, co uniemożliwiło mu dalszą obronę swojego stanowiska i przedstawienie dodatkowych dowodów dla obrony swoich racji;
• na skutek powyższych uchybień doszło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., na skutek utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji mimo wymienionych powyżej braków postępowania dowodowego.
II. Naruszenia art. 2, 7 i 32 ust. 2 Konstytucji RP, poprzez wydanie rozstrzygnięcia wskazującego na nierówne, dyskryminującego traktowanie skarżącego, pominięcie istotnych dowodów świadczących o jego racji, uzasadniających przyznanie świadczenia.
III. W wyniku powyższego, zdaniem skarżącego, doszło do naruszenie przepisów pomocowych, tj. § 13 ust. 1 -5 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie realizacji przez ARiMR zadań związanych z ustanowieniem środka wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych dla sektora zbóż i nasion oleistych (Dz. U. poz. 762 ze zm.) na skutek utrzymania w mocy decyzji organu I instancji oddalającej wniosek rolnika o przyznanie pomocy, mimo, iż rolnik kwalifikował się do jej przyznania i wykazał fakt istnienia umowy sprzedaży fakturą.
W uzasadnieniu skarżący uszczegółowił stawiane zarzuty i przedstawił argumentację na ich poparcie.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
W świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako P.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub jego wydania z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają prawu.
Spór w niniejszej sprawie dotyczy zgodności z prawem odmowy przyznania Skarżącemu pomocy finansowej z tytułu sprzedaży przez niego pszenicy konsumpcyjnej.
Skarżący przedłożył wraz z wnioskiem fakturę VAT nr [...]/2022 z 28 sierpnia 2022 r., dokumentująca sprzedaż pszenicy konsumpcyjnej wraz z fakturą korygującą [...]/2022 z 29 grudnia 2022 r. Przedmiotowa faktura z 28 sierpnia 2022 r. wraz z fakturą korygującą, w ocenie organu odwoławczego, wskazuje na sprzedaż pszenicy już w dniu 28 sierpnia 2022 r., a dołączona faktura korygującą wskazuje jedynie na korektę ceny sprzedanej pszenicy. Także w pozyskanej w toku postępowania umowie sprzedaży nr [...] z 19 lipca 2022 r., w § 2 ust. 1, wskazano jako termin realizacji umowy sprzedaży okres od 25 lipca 2022 r. do 31 sierpnia 2022 r., co potwierdza data wystawienia faktury z 28 sierpnia 2022 r. Zatem Skarżącemu nie przysługiwała wnioskowana pomoc finansowa z tytułu tej faktury, gdyż to jej wystawienie jest jednoznacznym potwierdzeniem sprzedaży. Brak jest więc podstaw by przyjąć, że pszenica została sprzedana w dacie wystawienia faktury korygującej.
Skarżący nie zgadza się z tym stanowiskiem, podnosi, że spełnił warunki uzyskania pomocy finansowej, gdyż pszenica została sprzedana w grudniu 2022 r., a w błędzie pozostaje organ twierdząc, że faktura korygująca stanowi jedynie korektę pierwotnej ceny. Wg Strony faktura korygująca została wystawiona dlatego, że to właśnie wtedy nastąpiła faktyczna sprzedaż pszenicy, a wcześniej towar był jedynie magazynowany przez P. S..
Na wstępie wskazać należy, że materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U z 2015 r. poz. 187 z późn.zm. – dalej też "rozporządzenie") Zgodnie z § 13zt ust. 1 rozporządzenia w 2023 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu: 1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 327 z 21.12.2022, str. 1); 3) który poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy lub kukurydzy spowodowanej agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy; 3a) który dokonał sprzedaży pszenicy, gryki lub kukurydzy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r.;", 4) który złożył wniosek o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2022 r. Ponadto zgodnie z § 13zt. ust. 5 ww. rozporządzenia do wniosku, dołącza się kopie faktur VAT lub ich duplikaty potwierdzające sprzedaż pszenicy, gryki lub kukurydzy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r.
Przed przystąpieniem do dalszych rozważań, mając na uwadze także zarzuty podniesione w skardze, należy także uwypuklić specyfikę postępowania prowadzonego przez organy ARiMR w tego rodzaju sprawach. Zgodnie z art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR, jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem jednak art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 79a oraz art. 81. Tym samym, w tym postępowaniu na organach nie ciążą obowiązki wynikają z ww. zasad ogólnych postępowania administracyjnego. Wbrew zatem zarzutom Strony organ nie mógł w badanym postępowaniu naruszyć wskazanych powyżej przepisów k.p.a.
Dalej wskazać należy, że przepis art. 10a ust. 1a ustawy o Agencji stanowi, że w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 10a ust. 1b ustawy o Agencji).
Należy podkreślić, że ustanowiona w art. 10a ust. 1b ustawy o Agencji reguła dowodzenia oznacza, że w niniejszym postępowaniu to na wnioskodawcy ciążył obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających kierowane względem organów Agencji żądanie przyznania pomocy finansowej. Tym samym, ciężar dowodu wykazania warunków przyznania pomocy spoczywał na Skarżącym. Wskazane regulacje nakładają na organy administracyjne wyłącznie obowiązek rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, wprowadzając tym samym odstępstwo od określonej w art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. zasady podejmowania z urzędu czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Porównanie regulacji dotyczących postępowania w sprawie przyznania pomocy z zasadami ogólnymi wymienionymi w K.p.a. i przywołanymi w skardze, wskazuje że ustawodawca w omawianej kategorii spraw uczynił pewien wyjątek od zasady wyrażonej w art. 7 K.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej w toku postępowania podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
1) stoi na straży praworządności;
2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;
3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;
4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
Sąd podziela ocenę organów, że faktura z 28 sierpnia 2022 r. wraz z fakturą korygującą z 29 grudnia 2022 r. nie dokumentowały sprzedaży pszenicy przez Skarżącego w okresie wynikającym z rozporządzenia. Zasadnie więc organ I instancji nie przyznał Skarżącemu pomocy finansowej z tytułu tej faktury i jej korekty, skoro faktury te nie kwalifikowały się do obliczenia wysokości pomocy. Organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy wynikający z dokumentów przedłożonych przez Skarżącego, który w przedmiotowej sprawie stanowił materiał dowodowy podlegający ocenie organu. Zasadnie też organ odwoławczy, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, zaakceptował stan faktyczny ustalony przez organ I instancji. Sąd przyjmuje ustalenia faktyczne poczynione przez organy oraz ich stanowisko w sprawie i uznaje je za własne.
Zdaniem Sądu, oceny, czy producent dokonał sprzedaży należy dokonywać zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, które charakter takiej umowy regulują. Biorąc zaś pod uwagę, że sprzedaż pszenicy stanowi klasyczną sprzedaż rzeczy oznaczonych co do gatunku – zgodnie z art. 155 § 2 zd. pierwsze K.c. – do przeniesienia własności takiej rzeczy potrzebne jest wydanie, a więc przeniesienie posiadania rzeczy (realny charakter umowy). W takiej sytuacji umowa sprzedaży nie zostanie zawarta wskutek złożenia zgodnych oświadczeń woli jej stron (solo consensu), ale dopiero w momencie przeniesienia posiadania (wydania) sprzedawanych rzeczy (por. komentarz do art. 535 K.c. pod red. J. Cieszewskiego i P. Nazaruka, opubl. Lex/el. 2023).
W tym kontekście zasadne było stwierdzenie organu, że faktyczna dostawa i sprzedaż na podstawie faktury nastąpiła przed dniem 1 grudnia 2022 r., skoro przedstawiona faktura miała datę 28 sierpnia 2022 r. i na jej podstawie doszło wydania przedmiotu sprzedaży, a więc przeniesienia posiadania.
Potwierdzają to także postanowienia umowy nr [...] z 19 lipca 2022 r., w której, w § 2 ust. 1 wskazano termin realizacji umowy sprzedaży od 25 lipca 2022 r. do 31 sierpnia 2022 r., co potwierdza również data wystawienia faktury z 28 sierpnia 2022 r.
Nadto, z samej umowy (§ 5 umowy) wynika również, że jedynie płatność ceny zostaje podzielona na dwie transze. Zgodnie z umową, pierwsza płatność na podstawie faktury pierwotnej nastąpi w ciągu 14 dni od daty zakończenia dostaw towaru, natomiast druga transza będzie płatna w ciągu 14 dni po otrzymaniu korekty faktury pierwotnej – wynikającej z ustalenia ostatecznej ceny zakupu towaru na podstawie ust. 1 lub ust. 2.
Podkreślić jednak należy, że nie ma to wpływu na ocenę dnia sprzedaży pszenicy, a jedynie na kwestię rozliczeń między stronami tej umowy. Z tego też względu zarzuty skargi, co do niezrozumienia przez organy specyfiki takich umów należy ocenić za całkowicie chybione.
Wobec tego, podnoszone w skardze argumenty, że sprzedaż nastąpiła w grudniu 2022 r., zgodnie z datą na fakturze korygującej, wymuszoną korektą cen, nie wpływa na ocenę, że przeniesienie posiadania nastąpiło w dniu 28 sierpnia 2022 r.
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw aby czynić odstępstwo od ogólnych zasad wynikających z prawa cywilnego, dotyczących sprzedaży rzeczy oznaczonych co do gatunku, jakimi bez wątpienia jest pszenica. Jak wyżej wskazano, do ich sprzedaży dochodzi z chwilą przeniesienia posiadania. Tymczasem, Skarżący skutecznie nie wykazał, że do wydania towaru, wbrew postanowieniom umowy doszło w grudniu 2022 r., co ma potwierdzać faktura korygująca cenę wystawiona w grudniu 2022 r. Wbrew zarzutom skargi nie ma podstaw aby uznać, że początkowo P. S. jedynie przechowywał pszenicę która nie należała do niego, lecz nadal do Skarżącego.
Ponadto, przypomnieć należy, że rozporządzenie mówi o dokumentowaniu sprzedaży fakturą, zaś ten dokument jest wystawiany w ściśle określonych ustawą VAT okolicznościach. Ustalenia niniejszej sprawy potwierdzają, że do dostawy skutkującej obowiązkiem wystawienia faktury oraz wydania towaru doszło w sierpniu 2022 r. Zdaniem Sądu, organ w zaskarżonej decyzji zasadnie uznał zatem, w odniesieniu do faktury korygującej z 29 grudnia 2022 r., że w zestawieniu z pozostałymi dowodami (z treścią umowy, treścią faktury z 28 sierpnia 2022 r.), stanowi ona wyłącznie udokumentowanie korekty pierwotnej ceny, a nie daty sprzedaży i wydania towaru. Korekta została wystawiona z uwagi na uzgodnienie przez strony transakcji w § 5 umowy, ceny końcowej z uwzględnieniem notowania giełdy MATIF. Skarżący skutecznie nie podważył w swych wywodach powyższych ustaleń organów.
Organ odwoławczy zasadnie również przytaczał w uzasadnieniu decyzji przepisy ustawy VAT, przy czym nie oceniał czynności sprzedaży w oparciu o przepisu ustawy podatkowej. Przywołanie w zaskarżonej decyzji przepisów ustawy VAT (art. 106b, art. 106j, art. 2 pkt 22) nie stanowiło materialnoprawnej podstawy decyzji, miało charakter pomocniczy, służyło ocenie czy transakcja stanowiła sprzedaż - dostawę, z którą właściwe przepisy wiążą obowiązek wystawienia faktury (wymaganej w postępowaniu o pomoc finansową) oraz czy przedłożony dokument spełnia definicję faktury oraz korekty, w kontekście weryfikacji spełnienia warunków przyznania pomocy w oparciu o rozporządzenie. Organ zasadnie wskazał na definicję sprzedaży na gruncie prawa podatkowego także w kontekście treści dokumentu jakim jest faktura i faktura korygująca, aby stwierdzić, czy doszło do modyfikacji terminu przeniesienia posiadania (wydania towaru). Natomiast czynność sprzedaży, co wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, zasadnie została odniesiona do sprzedaży rzeczy określonej co do gatunku, która nastąpiła z chwilą wydania towaru, tj. w sierpniu 2022 r.
Organy w niniejszej sprawie działały zatem prawidłowo na podstawie przepisów prawa i stosowały przepisy ww. rozporządzenia, których treść jest jasna i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Jak wyżej wskazano, § 13zt ust. 5 rozporządzenia stanowi wyraźnie, że do wniosku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, dołącza się kopie faktur VAT lub ich duplikaty potwierdzające sprzedaż pszenicy, gryki lub kukurydzy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r.
Sąd stwierdza, że organy w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy, nie pomijając żadnych dowodów i dokonały prawidłowej wykładni przepisów rozporządzenia. Organy prawidłowo rozpoznały istotę sprawy. Zarzuty skarżącego i jego argumentacja, są polemiką z prawidłowym stanowiskiem organów, która nie zasługuje na uwzględnienie.
W sprawach pomocy finansowej określonej rozporządzeniu Rady Ministrów z 27 stycznia 2015 r. materiał dowodowy, jak wyżej wskazano, dostarczany jest wyłącznie przez beneficjenta pomocy. Inicjatywa organów administracji publicznej, tutaj organów ARiMR, ograniczona jest do weryfikacji materiału dowodowego przedstawionego przez wnioskodawcę. Ten zaś został prawidłowo oceniony w rozpoznawanej sprawie.
Bezzasadne są zatem zarzuty skargi wskazujące na pominięcie przez organ dowodów z dokumentów. Organ bowiem wziął pod uwagę i prawidłowo ocenił przedłożone dokumenty w postaci faktury, faktury korygującej jak i umowy zawartej przez Stronę z P. S., dokonał też wbrew zarzutom skargi prawidłowej analizy treści umowy.
Organ nie naruszył też wyrażonej w art. 8.k.p.a. zasady zaufania, czy też zasady wyjaśniania z art. 11 k.p.a., albowiem wbrew stanowisku Strony prawidłowo ocenił przedłożone przez Skarżącego dowody, a przyczyny takiej oceny wszechstronnie wyjaśnił w uzasadnieniu wydanej decyzji co wypełniło normę art. 11 k.p.a. Jak wskazano wcześniej, organ nie był zobowiązany do stosowania w badanym postępowaniu art. 10 § 1 k.p.a., co wynikało z art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR – wobec czego zarzut naruszenia wskazanego przepisu również należało uznać za nietrafny.
Wbrew zarzutom zaskarżona decyzja nie narusza też przepisów Konstytucji RP – nie sposób przyjąć aby decyzja w jakikolwiek sposób dyskryminowała Stronę, czy też wskazywanego w zarzutach skargi "§ 13 ust. 1 -5 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie realizacji przez ARiMR zadań związanych z ustanowieniem środka wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych dla sektora zbóż i nasion oleistych (Dz. U. poz. 762 ze zm.)". Organy bowiem jako podstawę swojego rozstrzygnięcia przyjęły przepisy innego aktu, a mianowicie § 13zt rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (DZ. U z 2015 r. poz. 187 z późn.zm.)
Reasumując, zdaniem Sądu, stan faktyczny i prawny w niniejszej sprawie został ustalony w sposób prawidłowy i nie budzi wątpliwości. Materiał dowodowy został w wystarczający sposób przeanalizowany, a wyciągnięte z niego wnioski są prawidłowe. Organy nie pominęły żadnego dowodu istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, a dokonana przez organ odmienna ocena dowodów nie oznacza naruszenia reguł postępowania dowodowego. Wszystkie wymagane przepisami prawa ustalenia zostały w sprawie poczynione i zgodnie z wolą ustawodawcy prawidłowo ocenione przez organy administracji, które dokonały prawidłowej ich subsumcji. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest przekonywujące i zrozumiałe, a tym samym spełnia przesłanki wynikające z art. 107 § 3 k.p.a.
Sąd nadto wyjaśnia, że działając na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. nie stwierdził innych nieprawidłowości skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną