I SA/Sz 14/25

I SA/Sz 14/25 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2025-04-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka /przewodniczący/
Wiesława Achrymowicz /sprawozdawca zdanie odrebne/
Bolesław Stachura
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 479
art. 1a pkt 2,art. 17 § 1,art. 33 § 2, art. 37c, art. 59 § 1, § 2a, 3,art. 54 § 1,art. 115b 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (spr.), Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 9 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi W. B. i A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 29 listopada 2024 r. nr 3201-IEE[1].7192.72.2024.6 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
w S. (organ) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego
w K. P. (organ egzekucyjny) z [...] października 2024 r. oddalające skargę W. B. (skarżący) na czynność organu egzekucyjnego sporządzenia [...] sierpnia 2024 r. planu podziału kwot uzyskanych w egzekucji
z nieruchomości położonej w miejscowości B., oznaczonej w ewidencji działek numerem [...], dla której Sąd Rejonowy w K. P. prowadzi księgę wieczystą KW [...]
Organ przedstawił w uzasadnieniu postanowienia szereg czynności poprzedzających sporządzenie planu podziału kwot uzyskanych z egzekucji nieruchomości.
I tak, wyjaśnił, że:
- w toku prowadzonej egzekucji wobec skarżącego organ egzekucyjny wezwaniami
z [...] czerwca 2017 r. i z [...] stycznia 2020 r. oraz wezwaniem z [...] czerwca 2017 r. skierowanym do A. B., zajął (w udziałach) nieruchomość KW nr [...], która na dzień [...] czerwca 2017 r. stanowiła współwłasność małżonków;
- [...] października 2018 r. - po zajęciu egzekucyjnym – skarżący, aktem notarialnym Repertorium A nr [...], nabył w formie darowizny udział A. B. w nieruchomości nr KW [...];
- postanowieniem z [...] maja 2022 r. organ egzekucyjny połączył do łącznego prowadzenia egzekucję z zajętych udziałów w tej nieruchomości, tj. udziałów A. B. i udziałów zobowiązanego,
- decyzją z [...] września 2022 r., nr [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. P. orzekł o zakresie odpowiedzialności i uprawnień A. K., która w całości nabyła spadek po zmarłej A. B.;
- w oparciu o tę decyzję organ egzekucyjny podjął dalsze czynności w egzekucji z tej nieruchomości i na drugiej licytacji przeprowadzonej [...].02.2023 r. wyłonił nabywcę;
- [...] października 2023 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. P. wydał postanowienie o udzieleniu przybicia tej nieruchomości na rzecz licytanta; postanowieniem z [...] grudnia 2023 r. organ utrzymał w mocy udzielenie przybicia nieruchomości;
- [...] kwietnia 2024 r., czyli po zamknięciu licytacji i ostatecznym udzieleniu przybicia nieruchomości a przed przyznaniem własności, zobowiązany przekazał na rachunek bankowy organu egzekucyjnego wpłatę własną na poczet egzekwowanych należności w kwocie [...]zł. W wyniku rozliczenia tej wpłaty pokryto wszystkie zaległości zobowiązanego objęte tytułami wykonawczymi,
- [...] kwietnia 2024 r., na wezwanie organu egzekucyjnego z [...] kwietnia 2024 r., nabywca licytacyjny uiścił na konto organu egzekucyjnego resztę ceny nabycia (łącznie organ uzyskał [...] zł);
- [...] kwietnia 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. P. wydał postanowienie o przyznaniu własności tej nieruchomości, ostateczne z dniem wydania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, tj. [...] czerwca 2024 r. postanowienia utrzymującego;
- mając na uwadze to, że zaległości zmarłej A. B. objęte egzekucją
z nieruchomości (z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 oraz 2010 r.) nie zostały uregulowane przez spadkobiercę, organ egzekucyjny przystąpił do podziału kwot uzyskanych ze sprzedaży licytacyjnej i sporządził [...] sierpnia 2024 r. plan podziału kwot uzyskanych w egzekucji z nieruchomości. W tym samym dniu, organ zawiadomił zobowiązanego o uchyleniu z urzędu na podstawie art. 54b § 1 u.p.e.a. planu podziału dokonanego [...] lipca 2024 r. Organ wyjaśnił, że wadliwość w podziale wynikała z faktu nieuwzględnienia przy rozliczeniu wpłaty własnej zobowiązanego a także błędu w naliczeniu odsetek.
Jak wynika z akt sprawy, w sporządzonym [...] sierpnia 2024 r. planie podziału kwot uzyskanych z egzekucji nieruchomości (kwota netto [...] zł - po rozliczeniu wpłaty własnej zobowiązanego z [...] kwietnia 2024 r. w wysokości [...] zł), stwierdzono, że w podziale kwoty uzyskanej z egzekucji uczestniczy wierzyciel A. B. - N. Urzędu Skarbowego w K. P. na podstawie tytułów wykonawczych: SM [...]/15 (zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok, należność główna [...] zł, odsetki [...] zł) i [...] (zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok, należność główna [...] zł, odsetki [...] zł), koszty egzekucyjne wynoszą [...] zł.
Organ nadto wyjaśnił w ww. planie podziału, że [...] kwietnia 2024 r. zobowiązany dokonał wpłaty własnej w wysokości [...] zł, z tej wpłaty na zaległości zobowiązanego organ rozliczył kwotę [...]zł, po rozliczeniu do zwrotu pozostaje kwota [...]zł.
Organ poinformował, że z rozliczenia kwoty uzyskanej z licytacji nieruchomości pozostała nadwyżka w wysokości [...] zł. Organ zwrócił się zatem do skarżącego o wskazanie numeru rachunku bankowego do zwrotu środków pieniężnych, które pozostały po rozliczeniu zobowiązań objętych tytułami wykonawczymi.
W skardze na czynność podziału kwot uzyskanych z tej egzekucji pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie:
- art. 59 § 1, § 2a, 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.) w związku z art. 156 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), poprzez błędną ich wykładnię, polegającą na tym, że sporządzając plan podziału, w sposób nieuprawniony z majątku osobistego zobowiązanego pokrył zobowiązania ciążące na A. K., po zmarłej A. B.. Wskazał, że dług A. K. winien być egzekwowany z majątku osobistego A. K., zgodnie z postanowieniem z [...] grudnia 2019 r., sygn. akt I NS [...]. Zdaniem pełnomocnika, postępowanie licytacyjne powinno zostać unieważnione a hipoteka wpisana na nieruchomości w miejscowości B. wykreślona. Wskazał na zasadność przeprowadzenia egzekucji z majątku A. K. wykazanego w spisie inwentarza,
- art. 115 u.p.e.a. w ten sposób, że organ w sposób nieuprawniony i niezgodny
z prawem rozliczył kwotę uzyskaną ze sprzedaży nieruchomości oraz w sposób nieuprawniony przyjął i rozliczył środki pieniężne od licytanta (M. P.) na zaległości ciążące na A. K., które powinny być egzekwowane z majątku osobistego A. K..
Wniósł o uchylenie dokonanego podziału kwot oraz umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie z ostrożności procesowej o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Organ I instancji w postanowieniu z [...] października 2024 r, uzupełnionym postanowieniem z [...] października 2024 r., oddalił skargę na czynność organu egzekucyjnego. Uznał, że wszystkie okoliczności tej sprawy ustalone na podstawie zgromadzonych akt pozwalają przyjąć, że podział został dokonany zgodnie z art. 112 b u.p.e.a.
Organ I instancji wyjaśnił w szczególności, że podstawą kontynuacji egzekucji z tej nieruchomości z udziału A. B. był przepis art. 37c u.p.e.a. Zajęcie udziałów w nieruchomości na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych na A. B. są skuteczne, gdyż zostały dokonane wcześniej niż doszło do darowizny udziałów.
Wyjaśnił, że wpłata z [...] kwietnia 2024 r. została rozliczona wyłącznie na poczet zaległości zobowiązanego. Do wyegzekwowania z egzekucji z nieruchomości pozostały zobowiązania A. B. objęte egzekucją z nieruchomości z podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 oraz 2010 rok.
Odnosząc się do zarzutu skargi co do nieuprawnionego rozliczenia kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości na dług A. K., organ wyjaśnił, że spadek po A. B. w całości przejęła córka A. K., ale przedmiotowa nieruchomość (działka [...], KW [...]) nie stanowiła masy spadkowej po zmarłej A. B., gdyż udział został darowany zobowiązanemu. Zobowiązany wiedział o tym, przyjmując darowiznę udziału w tej nieruchomości, że w księdze wieczystej przedmiotowej nieruchomości widnieje ostrzeżenie o wszczęciu egzekucji z udziału A. B..
W zażaleniu na postanowienie z dnia [...] października 2024 r. skarżący zarzucił naruszenie:
- art. 59 § 1, § 2a, 3 u.p.e.a. z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez błędną ich wykładnię, polegającą na tym, że sporządzając plan podziału organ w sposób nieuprawniony (bez żadnego tytułu prawnego, pokrył zobowiązania z majątku osobistego W. B., tj. nieruchomości w B. na rzecz A. K.. Działaniem tym organ egzekucyjny w sposób nieuprawniony przyjął środki pieniężne od licytanta M. P. i z nich pokrył zobowiązania ciążące na A. K., po zmarłej A. B.. Wskazał, że dług A. K. winien być egzekwowany z majątku osobistego A. K.. Postępowanie licytacyjne powinno zostać unieważnione, a hipoteka wpisana na nieruchomości w miejscowości B. wykreślona,
- art. 115 u.p.e.a. w ten sposób, że organ w sposób nieuprawniony i niezgodny
z prawem rozliczył kwotę uzyskaną ze sprzedaży nieruchomości oraz w sposób nieuprawniony przyjął i rozliczył środki pieniężne od licytanta M. P. na zaległości ciążące na A. K., które powinny być egzekwowane z majątku osobistego A. K..
Powołując się na art. 180 § 1 , art. 187 § 1 i art. 188 O.p. skarżący zawnioskował o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do zażalenia, tj. z umowy darowizny zawartej [...] października 2024 r. między W. B. a A. K., oraz zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych [...] z [...] października 2024 r., a także potwierdzenia dokonania przelewu na rzecz Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. P. z [...] kwietnia 2024 r., na okoliczność stwierdzenia, że A. K. posiada majątek, z którego można zaspokoić zaległości podatkowe po zmarłej A. B.. Podkreślił, że A. K. zgodnie z postanowieniem z [...] grudnia 2019 r., sygn. akt I NS [...], nabyła spadek po zmarłej A. B.. Przedmiotowe pieniądze znajdują się w depozycie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. P.. Wskazano na konieczność (zasadność) przeksięgowania kwoty, która znajduje się w depozycie organu podatkowego na zaległości podatkowe A. B.; organ podatkowy powinien zaspokoić zobowiązania podatkowe z tych środków, a nie z majątku odrębnego W. B.,
Nadto, strona złożyła wniosek o wycofanie z obiegu prawnego faktury VAT nr [...] r. z [...] lipca 2024 r., która nie obrazuje rzeczywistego przebiegu operacji gospodarczej, gdyż zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia [...] kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny czynność taka z mocy prawa jest nieważna gdyż zmierza do obejścia ustawy.
Organ utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z 7 października
2024 r.
Przywołał w uzasadnieniu treść art. 115a § 1 i art. 115b u.p.e.a. Podkreślił, że plan podziału sum uzyskanych z egzekucji z nieruchomości musi być sporządzony niezależnie od tego ilu wierzycieli uczestniczy w egzekucji i czy uzyskana z egzekucji kwota wystarcza na zaspokojenie wszystkich wierzycieli. Sporządzenie planu należy do kompetencji organu egzekucyjnego, który przy podziale kwot uzyskanych w egzekucji z nieruchomości musi kierować się zasadami uprzywilejowania oraz pierwszeństwa określonymi w art. 115 § 2 u.p.e.a.
Przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie
i stwierdził, że analiza podziału dokonanego w tej sprawie nie budzi wątpliwości odnośnie tego, że kwota podlegająca podziałowi stanowiła [...] zł i wystarczała na całkowite zaspokojenie objętych zajęciem egzekucji z nieruchomości zaległości zmarłej A. B., które nie zostały opłacone.
Wskazał też, że po zsumowaniu należności z tytułów wykonawczych nr SM [...]/15 i nr SM [...]/15 do zaspokojenia pozostawało [...] zł, w tym należność główna wraz z odsetkami wyliczonymi na dzień [...] kwietnia 2024 r.: [...] zł; koszty egzekucyjne: [...] zł.
W takich okolicznościach organ uznał, że nie istnieje potrzeba analizy zasad
i kolejności uprzywilejowania, wynikających z przepisu art. 115 u.p.e.a.
Po podziale, pozostała nadwyżka środków do zwrotu W. B.. Organ stwierdził, że na dzień wydania zaskarżonego postanowienia, po zaliczeniu środków na inne należności objęte tytułami wykonawczymi, nadwyżka do zwrotu stanowi kwotę [...]zł.
Stwierdził, że organ egzekucyjny nie uchybił przepisowi art. 115 b u.p.e.a., gdyż prawidłowo dokonał podziału kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości po tym, jak postanowienie o przyznaniu własności stało się ostateczne.
Zwrócił uwagę, że w trybie zażaleniowym [...] czerwca 2024 r. wydał postanowienie utrzymujące przyznanie własności. Równolegle prowadzone było postępowanie w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. W konsekwencji, z uwagi na podniesiony zarzut przedawnienia, zasadne było uprzednie przeprowadzenie kolejnej oceny pod kątem wymagalności zobowiązań W. B.. Organ już [...] sierpnia 2024 r. wydał postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego, utrzymane w mocy postanowieniem z [...] października 2024 r., co pozwoliło zamieścić w zaskarżonym postanowieniu wzmiankę o zaległościach W. B. zaspokojonych z wpłaty własnej. Postanowienie o podziale środków organ wydał [...] sierpnia 2024 r., tym samym zastosował prawidłową kolejność działań.
Reasumując, organ stwierdził, że skoro zaległości W. B. podlegały zaspokojeniu ze środków wpłaconych wcześniej, aniżeli uzyskano środki od nabywcy, to do podziału z kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości pozostawały zaległości po zmarłej A. B.. Niesłusznie zatem pełnomocnik podniósł zarzut naruszenia art. 115 u.p.e.a. w ten sposób, że organ w sposób nieuprawniony i niezgodny z prawem rozliczył kwotę uzyskaną ze sprzedaży nieruchomości oraz w sposób nieuprawniony przyjął i rozliczył środki pieniężne od licytanta M. P. na zaległości ciążące na A. K..
Skoro zaległości zmarłej A. B. na dzień przystąpienia do rozliczenia kwoty uzyskanej z egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości były nadal wymagalne, to organ w zgodzie z przepisami prawa rozliczył kwotę uzyskaną od nabywcy (tytułem zapłaty ceny) na objęte zajęciem nieruchomości tytuły wykonawcze o numerach SM [...]/15, SM 1 [...]. Ostatnim etapem w ramach egzekucji z nieruchomości jest podział kwot uzyskanych ze sprzedaży i organ miał podstawę w art. 37c u.p.e.a. do zaspokojenia zaległości zmarłej A. B. z uzyskanej tą drogą kwoty.
Organ wyjaśnił, że odrębnie prowadził (w dwóch instancjach) postępowanie w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, w trybie art. 59 u.p.e.a. Okoliczności związane z przedawnieniem zaległości W. B. zostały zbadane i rozpatrzone w odrębnym postępowaniu. [...] listopada 2024 r. W. B. złożył skargę do WSA w Szczecinie na ostateczne postanowienie
o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego z [...] października 2024 r. – [...] listopada 2024 r. sprawa została przekazana do Sądu.
W ocenie organu, podniesienie w zażaleniu na rozstrzygnięcie wydane w przedmiocie podziału kwoty zarzutu naruszenia art. 59 u.p.e.a., wykracza poza przedmiot tej sprawy i nie podlega ocenie w tym postanowieniu - zwłaszcza, że zaległości W. B. nie uczestniczyły w podziale kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości.
Odnosząc się do kwestii załączonej do zażalenia kopii umowy darowizny a także wniosku o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do zażalenia, tj. umowy darowizny, zgłoszenia SD-Z2 i kopii przelewów, organ wyjaśnił, że taki wniosek dowodowy nie może zostać uwzględniony, gdyż wykracza poza przedmiot sprawy.
Celem prowadzonej egzekucji z nieruchomości było zaspokojenie zaległości objętych zajęciem nieruchomości i ten cel został w pełni osiągnięty również w odniesieniu do zaległości zmarłej A. B.. To organ egzekucyjny a nie zobowiązany decyduje o tym w jaki sposób (do jakiego składnika majątku) przeprowadzić egzekucję, by ten cel osiągnąć w możliwie najkrótszym czasie.
W odniesieniu do zaległości zmarłej A. B. organ zastosował egzekucję
z nieruchomości w 2017 r. jeszcze za jej życia i skarżony podział kwot jest zwieńczeniem działań podejmowanych w ramach tego środka egzekucyjnego. Na poczet zaległości objętych tym planem podziału nie była i nie będzie podejmowana egzekucja z majątku A. K. stanowiącego masę spadkową.
Organ stwierdził nadto, że kwestia wystawienia faktury VAT z tytułu sprzedaży nieruchomości wykracza poza przedmiot tej sprawy. Powołał się na informacje znane z urzędu o tym, że W. B. kierował już wcześniej zastrzeżenia, zarówno do urzędu skarbowego jak i Ministerstwa Finansów. W piśmie z [...] sierpnia 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. P. poinformował skarżącego, że nie stwierdził w tym zakresie nieprawidłowości. Nie otrzymał też z Ministerstwa Finansów informacji, która by podważyła to stanowisko.
W skierowanej do sądu skardze na opisane wyżej postanowienie organu z [...] listopada 2024 r., W. B. oraz A. K. zarzucili naruszenie:
1) art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej w skutek czego doszło do przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2007, 2008, 2009 oraz 2010 po zmarłej A. B., które w drodze spadku nabyła uczestniczka niniejszego postępowania A. K. - zgodnie z postanowieniem z [...] grudnia 2019 r., sygn. sprawy INS [...]. Powyższe zobowiązania ciążące na A. B., a następnie na A. K. uległy przedawnieniu, ponieważ w stosunku do A. B. nie został zastosowany żaden środek egzekucyjny a jedynie ostrzeżenie o wszczęciu egzekucji - a co za tym idzie nie został skutecznie przerwany bieg terminu przedawnienia. Organ podatkowy nie podjął żadnych działań w celu skutecznego przerwania biegu terminu przedawnienia, ponieważ dopiero po zainicjowaniu przez pełnomocnika skarżącego faktu, że to A. K. jest spadkobierczynią po zmarłej A. B. - przyłączył ją do już trwającego postępowania egzekucyjnego jako uczestnika postępowania - rozliczając przy tym przedawnione zobowiązanie z pieniędzy licytanta M. P., który dokonał płatności na rzecz W. B.,
2) art. 59 § 1, § 2a, 3) u.p.e.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 4) k.p.a. poprzez błędną ich wykładnię, polegającą na tym, że w zaskarżonym postanowieniu organu I instancji sporządzając plan podziału, w sposób nieuprawniony (bez żadnego tytułu prawnego), pokrył zobowiązania z majątku osobistego W. B., tj. nieruchomości położonej w B. na rzecz A. K., która przejęła całe zobowiązanie po zmarłej A. B. w drodze spadku - zgodnie z postanowieniem z [...] grudnia 2019 r., sygn. sprawy I NS [...]. Działaniem tym Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. P. w sposób bezprawny przyjął środki pieniężne od licytanta M. P., który to środkami pieniężnymi pokrył dług ciążący na A. K. - nie mając przy tym żadnego tytułu prawnego do takich działań. W ocenie skarżącego, dług A. K. winien być egzekwowany z majątku osobistego A. K.;
3) art. 115 u.p.e.a. w ten sposób, że organ podatkowy w sposób nieuprawniony
i niezgodny z prawem rozliczył kwoty uzyskane ze sprzedaży nieruchomości gruntowej położonej w B.. Działaniem tym Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. P. w sposób nieuprawniony oraz bezprawny przyjął środki pieniężne od licytanta M. P., który to środkami pieniężnymi pokrył dług ciążący na A. K. - nie mając przy tym żadnego tytułu prawnego do takich działań. Nadto, zgodnie z umową darowizny z [...] października 2024 r., skarżący darował środki pieniężne, które znajdowały się w depozycie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. P. od dnia [...] kwietnia 2024 r., zatem z tych środków organ podatkowy winien, w ocenie skarżącego, zaspokoić zaległości podatkowe ciążące na A. K. po zmarłej A. B.. Dług A. K. winien być egzekwowany z majątku osobistego A. K..
Nadto, skarżący złożyli w skardze wniosek o przeprowadzenie dowodu ze wskazanych poniżej dokumentów:
1) zawiadomienia z [...] grudnia 2024 r. wydanym przez Prokuraturę Rejonową
w Ł., sygn. akt [...], w zakresie, w jakim wszczęto śledztwo
w sprawie przekroczenia uprawnień [...] lipca 2024 r. w K. P. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. P. poprzez wystawienie faktury VAT w imieniu W. B. na okoliczność tego, że przedmiotowa faktura VAT nr [...] z [...] lipca 2024 r. nie obrazuje rzeczywistego przebiegu operacji gospodarczej i jest ściśle związana z zaskarżonym postanowieniem, a co więcej zostało wszczęte śledztwo w zakresie przekroczenia uprawnień, tj. o czyn z art. 231 § 1 kk, przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. P.;
2) umowy darowizny z [...] października 2024 r. pomiędzy W. B. a A. K.,
3) zeznania [...] na okoliczność zawartej umowy darowizny z [...] października 2024 r.,
4) potwierdzenia dokonaniu przelewu na rzecz Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. P. z [...] kwietnia 2024 r., które stwierdzają, że pieniądze w kwocie [...]zł znajdują się w depozycie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. P. na okoliczność stwierdzenia, że A. K. posiada majątek, z którego Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. P. winien zaspokoić zaległości podatkowe po zmarłej A. B..
Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżący złożyli wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie, z ostrożności procesowej, zawnioskowali o uchylenie zaskarżonego postanowienia
i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Z kolei, przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala - art. 151 p.p.s.a.
Według art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie ma jednak obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt.
Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest przy tym niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17, publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak pozostałe wyroki sądów administracyjnych przywołane w dalszej części uzasadnienia). Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Z powyższych względów nie zachodziły podstawy do przeprowadzenia rozprawy.
Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie go z obrotu prawnego.
Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. P. (organ egzekucyjny) z [...] października 2024 r. oddalające skargę W. B. (skarżący) na czynność organu egzekucyjnego sporządzenia [...] sierpnia 2024 r. planu podziału kwot uzyskanych w egzekucji z nieruchomości położonej w miejscowości B., oznaczonej w ewidencji działek numerem [...], dla której Sąd Rejonowy w K. P. prowadzi księgę wieczystą KW [...]
Sporne jest, jak podkreślono w skardze, przedawnienie zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2007, 2008, 2009 oraz 2010 po zmarłej A. B., które w drodze spadku nabyła uczestniczka niniejszego postępowania A. K. oraz kwestia bezprawnego, zdaniem skarżącego, pokrycia zobowiązania po zmarłej A. B. z majątku osobistego W. B., a nie z majątku A. K. (spadkobierczyni po A. B.).
Mając na uwadze tak zarysowany spór, a nadto ramy rozpoznawanej sprawy przypomnieć należy, że podstawą podziału kwoty uzyskanej z egzekucji nieruchomości jest przepis szczególny – art. 115b 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 479, dalej: "u.p.e.a"). W uzasadnieniu wyroku z dnia 12 kwietnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przepisie art. 115b u.p.e.a. ustawodawca nie przewidział środka zaskarżenia planu podziału, zatem, zgodnie z zapisem art. 17 § 1 u.p.e.a., na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie. Rozważania w tym zakresie nie podważają dopuszczalności wniesienia skargi na czynność egzekucyjną, jaką jest plan podziału, dotyczą jedynie konieczności rozważenia pouczenia strony o możliwości uruchomienia trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. O prawie wniesienia skargi zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. skarżącego pouczył organ wydający zaskarżone postanowienie.
Odnosząc się do sformułowanych w skardze zarzutów dotyczących naruszenia art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej z uwagi na przedawnienie zaległości zmarłej A. B. a także art. 59 § 1, § 2a, 3 u.p.e.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez błędną ich wykładnię, wyjaśnić należy, że są one bezskuteczne bowiem wykraczają poza zakres rozpoznawanej sprawy.
Zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest: 1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy; 2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej.
W myśl art. 1a pkt 2 u.p.e.a. przez "czynność egzekucyjną" rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Skarga, o której mowa przysługuje więc jedynie na czynności typu wykonawczego, zmierzające do zastosowania lub zrealizowania zastosowanego środka egzekucyjnego. W ramach skargi na czynności egzekucyjne można jedynie podnosić zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego, mając na względzie przepisy regulujące sposób i formę dokonywania czynności egzekucyjnych w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym. Skarga ma charakter subsydiarny, co oznacza, że nie jest możliwe jej wniesienie w sytuacji, gdy zobowiązanemu przysługuje inny środek zaskarżenia, w tym zarzuty na podstawie art. 33 § 2 u.p.e.a. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 maja 2016 r., III SA/Wa 554/15; wyrok NSA z 18 sierpnia 2015 r., II FSK 1688/13; wyrok NSA z 25 października 2016 r., II FSK 2833/14; wyrok NSA z 25 sierpnia 2020 r., II FSK 1200/18). W postępowaniu tym nie orzeka się o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia. Nie ma bowiem podstaw, aby skargę na czynności egzekucyjne traktować jako uniwersalny środek zaskarżenia, za pomocą którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie wszystkich aktów i działań podejmowanych przez organ egzekucyjny w toku całego postępowania (por. wyrok NSA z 22 sierpnia 2024 r., III FSK 161/24).
Powyższe oznacza, że składana skarga nie może stanowić konkurencyjnego środka zaskarżenia, a jej ograniczony zakres sprawia, że w ramach skargi nie mogą być badane kwestie związane z bezpodstawnym, zdaniem strony, egzekwowaniem zaległości podatkowej, z uwagi na brak wymagalności tego obowiązku. Zarzut ten nie może być przedmiotem badania w postępowaniu wszczętym w trybie skargi na czynności egzekucyjne, bowiem wykracza poza ramy tego postępowania. Stąd też zarzut dotyczący naruszenia przez organ art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej, tj. egzekwowania przedawnionych, w ocenie skarżących, zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2007, 2008, 2009 oraz 2010 po zmarłej A. B., które w drodze spadku nabyła uczestniczka niniejszego postępowania A. K., ocenić należy jako niedopuszczalny.
Nadto podkreślić należy, że wymagalność zaległości zmarłej A. B. była poddana kontroli WSA w Szczecinie (wyrok z 18 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 481/23) w ramach postępowania w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spadkobiercy za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2007- 2010 oraz w podatku od towarów i usług za wrzesień i listopad 2009 r. wraz z odsetkami za zwłokę, opłatą prolongacyjną i kosztami postępowania egzekucyjnego.
Wyjaśnić następnie też należy, że dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy (art. 54 § 1 pkt 1 u.p.e.a.) może polegać na zastosowaniu niedopuszczalnego środka egzekucyjnego. Środek egzekucyjny jest niedopuszczalny, jeżeli nie został przewidziany w ustawie, a ponadto jeżeli wprawdzie został przewidziany w ustawie, ale do egzekucji obowiązków innego rodzaju. Niedopuszczalne jest również stosowanie środków egzekucyjnych wobec osoby niepodlegającej jurysdykcji polskich organów administracyjnych, zwłaszcza korzystających z immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego. Dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy może też polegać na zastosowaniu dopuszczalnego środka egzekucyjnego, ale w sposób naruszający ustawę (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 24 września 2024 r., I SA/Gd 525/24).
Czyli w skrócie skarga na czynność egzekucyjną jest środkiem kontroli wyłącznie formalnych i technicznych aspektów dokonania czynności, a nie kwestii merytorycznych, dotyczących istnienia i wymagalności obowiązku.
W rozpoznawanej sprawie zarzuty o takim charakterze nie zostały podniesione, skarżący skupiają się bowiem na kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego A. B., a następnie bezpodstawnego pokrycia zaległego zobowiązania A. B. z majątku osobistego W. B., tj. z nieruchomości położonej w B., na rzecz A. K., która przejęła całe zobowiązanie po zmarłej A. B. w drodze spadku, upatrując tym samym w postępowaniu organu naruszenia art. 115 u.p.e.a.
Mając to na uwadze wyjaśnić należy, że nieruchomość KW nr [...] na etapie sprzedaży licytacyjnej stanowiła własność skarżącego. Jednak wcześniej, na etapie zajęcia, nieruchomość stanowiła współwłasność ułamkową zobowiązanego i zobowiązanej A. B.. Zajęcie egzekucyjne z [...] czerwca 2017 r. skierowano zarówno do udziału w nieruchomości skarżącego, jako zobowiązanego, jak i udziału zobowiązanej A. B.. Z kolei, podstawę prawną do kontynuowania egzekucji z udziału A. B. - niezależnie od zbycia tego udziału na rzecz W. B., co miało miejsce w tej sprawie [...] października 2018 r., stanowił art. art. 37c u.p.e.a. Zgodnie z ww. regulacją rozporządzenie rzeczą lub prawem majątkowym po ich zajęciu nie ma wpływu na dalszą egzekucję z tej rzeczy lub prawa majątkowego. Nabywca rzeczy lub prawa majątkowego może uczestniczyć w egzekucji z tej rzeczy lub prawa majątkowego na prawach zobowiązanego. Czynności egzekucyjne podjęte w ramach tej egzekucji są skuteczne wobec zobowiązanego i nabywcy rzeczy lub prawa majątkowego (art. 37 c § 1 u.p.e.a.).
Przepis ten reguluje zatem sytuację, która miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, tj. gdy po zajęciu nieruchomości doszło do rozporządzania nią, co pozwala kontynuować egzekucję przy przyjęciu fikcji prawnej istnienia stanu prawnego z dnia dokonania zajęcia.
Bezsporne jest, że w dniu śmierci A. B. (zmarła [...] października 2018 r.) nie była już właścicielem udziału w tej nieruchomości, stąd nie wszedł on w skład masy spadkowej. Od [...] października 2018 r. wyłącznym właścicielem tej nieruchomości jest skarżący. A. K. - córka zmarłej - nabyła w całości spadek po zmarłej A. B. zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział Cywilny w K. P. z [...] grudnia 2019 r., sygn. akt I NS [...]. Decyzją Urzędu Skarbowego w K. P. z [...] września 2022 r., nr [...], orzeczono o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień A. K. za zaległości A. B., w tym z tytułu zaległości objętych zajęciem nieruchomości (podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. i 2010 r.).;
Z uwagi na fakt, że zaległości zmarłej A. B. nie zostały dobrowolnie spłacone przez spadkobiercę (A. K.), w oparciu o decyzję z [...] września 2022 r., na podstawie art. 37c u.p.e.a., a także art. 57 § 3 u.p.e.a., organ egzekucyjny miał podstawę do kontynuowania egzekucji z całej nieruchomości, w tym na poczet na zaległości zmarłej A. B., oraz na zaległości skarżącego, które nie były zapłacone. Zatem miał podstawę do przeprowadzenia [...] lutego 2023 r. sprzedaży licytacyjnej, na której wyłonił nabywcę i następnie udzielił przybicia.
Nie mniej, skoro skarżący dokonał wpłaty na konto organu egzekucyjnego [...] kwietnia 2024 r., czyli wcześniej, aniżeli uzyskano środki od nabywcy, tytułem zapłaty reszty ceny nabycia, kwoty [...]zł, to obowiązkiem Urzędu Skarbowego w K. P., po otrzymaniu tych środków ([...] zł), było ich rozliczenie na zaległe zobowiązania skarżącego. Tak więc, zaległości skarżącego nie uczestniczyły w podziale kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości.
Sąd podkreśla, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego, to proces składający się z różnych i odrębnych etapów. Na każdym z poszczególnych etapów egzekucji, jej uczestnikom, w tym stronie zobowiązanej, ustawodawca zagwarantował odpowiednie środki ochrony prawnej, w postaci wniosków, skarg, zażaleń oraz skarg do sądu administracyjnego. Dopóki postanowienie o udzieleniu przybicia i postanowienie o przyznaniu prawa własności nieruchomości nie zostaną wyeliminowane z obrotu prawnego, to brak jest podstaw do kwestionowania czynności sporządzenia planu podziału kwoty uzyskanej z egzekucji. W granicach niniejszej sprawy, Sąd nie może kontrolować ani zasadności ani wymagalności obowiązku, podobnie jak postanowień o udzieleniu przybicia i przyznaniu prawa własności nieruchomości. Bowiem każdy etap postępowania egzekucyjnego podlega odrębnemu zaskarżeniu i nie można niejako wracać do kontrolowania etapu poprzedzającego, który został już zakończony ostatecznym postanowieniem, chyba że poprzedzające postanowienie zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła.
Jednocześnie wskazać należy, że tutejszy Sąd rozpoznawał już skargi skarżącego w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego (I SA/Sz 737/24), w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia ostatecznego w sprawie udzielenia przybicia na rzecz licytanta (I SA/Sz 267/24), w przedmiocie obwieszczenia o licytacji nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym (I SA/Sz 69/23), w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym (I SA/Sz 359/18). Skargi w ww. sprawach zostały oddalone.
W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Przywołane orzeczenia sądów administracyjnych opublikowane są w internetowej bazie orzeczeń NSA – http://orzeczenia.nsa.gov.pl.
Zdanie odrębne
V O T U M S E P A R A T U M
Uzasadnienie zdania odrębnego
zgłoszonego od wyroku z 9 kwietnia 2025 r. przez sędziego WSA Wiesławę Achrymowicz (sprawozdawcę)
W mojej ocenie, zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (organ) oraz postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. P. (organ I instancji i organ egzekucyjny) z 7 października 2024 r. nie są zgodne z prawem i w związku z tym podlegały uchyleniu.
Organy rozpatrywały w toku instancji skargę na czynność egzekucyjną z 23 sierpnia 2024 r. w postaci planu podziału kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości objętej księgą wieczystą KW nr [...] Zatem działały na podstawie art. 54 § 1 i nast. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (aktualnie Dz.U.2025.132 - u.p.e.a.).
Z uzasadnień postanowień organu i organu I instancji oraz z planu podziału z 23 sierpnia 2024 r. wynika, że kwoty uzyskane z egzekucji nieruchomości zostały przeznaczone na zaspokojenie zaległości podatkowych z odsetkami, objętych tytułami wykonawczymi nr: SM [...]/15 i SM [...]/15. Te tytuły wykonawcze zostały wystawione w stosunku do A. B., która następnie zmarła. Na mocy decyzji z [...] września 2022 r. odpowiedzialność podatkową za zaległości ujęte w wymienionych tytułach wykonawczych ponosi spadkobierczyni A. B. - A. K.. Egzekwowane zaległości dotyczą podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2009 i 2010.
Należy zauważyć, że sporny plan podziału kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości z 23 sierpnia 2024 r. nie obejmował zaległości podatkowych W. B. (s. 7 postanowienia organu, s. 3 planu podziału z 23 sierpnia 2024 r.). Tymczasem organy w kontrolowanych postanowieniach wydanych w trybie art. 54 § 1 i nast. u.p.e.a. obszernie odnosiły się do sytuacji W. B.. Natomiast całkowicie pominęły istotę sprawy, to jest konkretne okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające sposób podziału (rozliczenia) sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości, a ściślej sposób zastosowania art. 115 § 1 u.p.e.a.
W uzasadnieniu analizowanych postanowień organu i organu I instancji nie ma żadnego omówienia wielkości opłaty manipulacyjnej, opłaty za czynności egzekucyjne, wyliczenia odsetek, czasu objętego obowiązkiem odsetek, ewentualnych przerw w ich naliczaniu.
W przedstawionych sądowi aktach egzekucyjnych nie ma wymienionych tytułów wykonawczych, które pozwoliłyby ocenić, czy organy prawidłowo przyjęły kwotę zaległości podatkowych, czy kwoty te są zgodne z treścią tytułów wykonawczych.
Wobec tego na obecnym etapie organy nie wykazały, że objęty skargą na czynność egzekucyjną plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości był prawidłowy z punktu widzenia faktów i prawa. Tymczasem sporna czynność egzekucyjna dotyczyła kosztów egzekucyjnych na poziomie [...] zł i zaległości podatkowych z odsetkami rzędu [...] zł.
Odnosząc się do kwestii przedawnienia egzekwowanych zaległości podatkowych, trzeba zwrócić uwagę, że w powoływanej przez organ sprawie sygn. I SA/Sz 737/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie analizował i oceniał przesłankę przedawnienia zobowiązań podatkowych W. B. (objętych innymi tytułami wykonawczymi).
Poza tym w przypadku egzekwowania zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2009 i 2010 organ egzekucyjny, a za nim organ nadzorujący egzekucję (art. 23 § 1 u.p.e.a.) miały obowiązek z urzędu mieć na uwadze ewentualne przedawnienie zobowiązania podatkowego, które stało się egzekwowaną zaległością podatkową. Zgodnie z art. 29 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.
Niewątpliwie wymaga również odnotowania, że stosownie do art. 111n u.p.e.a. organ egzekucyjny odmawia przybicia, jeżeli ostateczne rozstrzygnięcia skarg lub zażaleń wniesionych w toku postępowania egzekucyjnego potwierdzą naruszenie przepisów postępowania w toku licytacji i jeżeli uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik licytacji albo, jeżeli uczestnik nie otrzymał zawiadomienia o licytacji, chyba że będąc na licytacji nie wystąpił ze skargą na to uchybienie (§ 1). Organ egzekucyjny odmawia przybicia również wtedy, gdy postępowanie egzekucyjne podlegało umorzeniu lub zawieszeniu (§ 2).
Zatem wyjaśnienie stronie zobowiązanej, czy doszło do przedawnienia egzekwowanych należności i ewentualnie kiedy, mało istotne znaczenie z punktu widzenia art. 7, art. 8 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2024.572) w związku z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. Strona zobowiązana znajduje się w zupełnie innym położeniu prawnym, gdy nie upłynął termin przedawnienia zobowiązań podatkowych, bądź gdy doszło do przedawnienia przed ostatecznym postanowieniem o przybiciu, czy po tej dacie. Rozpatrywanie skargi na czynność egzekucyjną w postaci planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości, to również wyjaśnienie stronie zobowiązanej, że podział ten ma przedmiot w postaci podlegających egzekucji zaległości podatkowych, jakie okoliczności faktyczne i prawne przemawiają za istnieniem tego przedmiotu w konkretnej wysokości. W przypadku planu podziału kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości istotne jest nie tylko to, co organ egzekucyjny planuje podzielić, ale również na poczet czego, bo dopiero obie strony tego procesu wyznaczają konkretne kwotowe wielkości, konkretne kwotowe rozliczenie.
Trzeba przy tym zauważyć, że do rozpatrywanej przez organy skargi na czynność egzekucyjną pełnomocnik W. B. dołączył dokument pełnomocnictwa udzielonego przez A. K.. Następnie w piśmie z [...] października 2024 r. sprecyzował, że skargę na omawianą czynność egzekucyjną złożył także w imieniu A. K. (k. 37 akt egzekucyjnych).
W tym stanie sprawy organy miały obowiązek przeanalizować i omówić, czy i jakie znaczenie mogła mieć kwestia przedawnienia zobowiązań z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. i 2010 r. z punktu widzenia przesłanek spornej czynności w postaci dokonywania planu podziału kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości.
Z powodów omówionych wyżej jestem zdania, że zaskarżone postanowienie organu oraz postanowienie organu I instancji z 7 października 2024 r. podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 ze zm.).