I SA/Sz 113/25

I SA/Sz 113/25 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2025-06-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Bolesław Stachura /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 198
art. 30c ust. 5 pkt 1, art. 14la pkt 1, art. 14lzf, art. 14lza ust. 4, art. 14lze ust. 7, art. 30e
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
Dz.U. 2024 poz 935
art. 86 § 1, art. 232 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Sygn. akt I SA/Sz [...] P O S T A N O W I E N I E Dnia [...] czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpatrzeniu w dniu [...] czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego [...] s.c. M. Ć., M. Ć. na rozstrzygnięcie Polskiej Fundacji Przedsiębiorczości z dnia [...] stycznia 2025 r. znak [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia postanawia 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia 2. zwrócić skarżącemu kwotę [...]([...]) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi
Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe S. s.c. [...] (skarżący, spółka) złożyło do P. w S. (operator, organ) wniosek o dofinansowanie przedsięwzięcia MSP pt. "Rozszerzenie i dywersyfikacja działalności firmy Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "S. " [...] w sektorze usług noclegowych w Regionie 1 w celu zwiększenia odporności na sytuacje kryzysowe" zarejestrowany pod numerem [...] Skarżący wyraził zgodę na doręczanie przez operatora korespondencji drogą elektroniczną na adres e-mail wskazany we wniosku.
Pismem z 12 listopada 2024 r. operator poinformował skarżącego, że jego przedsięwzięcie nie zostanie objęte wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, ponieważ nie spełniało wymogów kryteriów oceny i uzyskało ocenę negatywną.
Skarżący nie zgodził się z powyższą oceną i wniósł o ponowną ocenę wniosku.
Za pismem z 24 stycznia 2025 r. (znak DSiD/HoReCa/KKŁ/649/2025), operator przesłał skarżącemu wynik ponownej oceny przedsięwzięcia, w wyniku której nie uwzględniono wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia.
7 lutego 2025 r. (data nadania pisma na poczcie) skarżący, za pośrednictwem operatora, złożył skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając błędną ocenę dotyczącą wniosku i błędne powołanie się na brak możliwości weryfikacji oczywistego błędu pisarskiego dotyczącego działalności spółki. Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie wniosku o dofinansowanie.
Operator przekazał skargę do sądu 4 marca 2025 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
W odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie w całości, ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postepowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ wskazał, że rozstrzygnięcie z 24 stycznia 2025 r. zostało wysłane drogą e-mailową. W związku zaś z tym, że skarżący wyraził zgodę na doręczanie przez operatora korespondencji drogą elektroniczną i tę datę organ uważa za datę doręczenia, a skoro tak, to skarga powinna zostać wniesiona bezpośrednio do sądu w terminie 14 dni. Ponadto, operator wskazał, że skarga winna być odrzucona, gdyż nie należy do kategorii spraw określonych w art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.. - p.p.s.a.) i art. 14lzf ust. 2 i 3 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r. poz. 198 - u.z.p.p.r.) W ocenie operatora, podstawą przeprowadzenia naboru, w ramach którego wniosek złożył skarżący, nie były przepisy art. 14lza-14lzf u.z.p.p.r. Regulamin wyboru przedsięwzięć MŚP, nie stanowi regulaminu, o którym mowa w art. 14łzb ust. 1 u.z.p.p.r.. Kryteria, zgodnie z którymi oceniono przedsięwzięcie MŚP Skarżącego, nie stanowią kryteriów, o których mowa w art. art. 14lzb ust. 2 pkt 1 u.z.p.p.r. Pismo z 24 stycznia 2025 r. wydane w następstwie wniosku o ponowne rozpoznanie wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia, nie stanowi informacji, o której mowa w art. 14lze ust. 7 u.z.p.p.r. gdyż wydane zostało nie przed podmiot, o którym mowa w art. 14lze ust. 2 (instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji, jednostka wspierająca plan rozwojowy) tylko podmiot pełniący funkcję ostatecznego odbiorcy wsparcia. W ocenie operatora skarżący nie należy do podmiotów wymienionych w art. 14lzf ust. 2 i 3 u.z.p.p.r. i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli sądów administracyjnych podlegają akty wymienione w art. 3 § 2. Według § 3, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania administracji publicznej zalicza się ustawę z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (u.z.p.p.r.).
Skarżący wystąpił z wnioskiem o dofinansowanie w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, działanie [...] Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności.
Wskazać zatem należy, że Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO) jest planem rozwojowym określającym cele związane z odbudową i tworzeniem odporności społeczno-gospodarczej Polski po kryzysie wywołanym pandemią COVID-19 oraz służące ich realizacji reformy i inwestycje. Instytucją odpowiedzialną za realizację programu, w rozumieniu art. 14la pkt 1 u.z.p.p.r., jest Minister Funduszy i Polityki Regionalnej. Minister Funduszy i Polityki Regionalnej zawarł porozumienie z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP) dotyczące realizacji inwestycji: [...] "Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności" w ramach KPO.
W rozpoznawanej sprawie podmiotem udzielającym wsparcia w ramach KPO jest P. , działająca na zlecenie PARP (jednostki wspierającej plan rozwojowy), również w ramach wydawanych rozstrzygnięć.
Nie ulega wątpliwości, że ogólne ramy prawne wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, a więc i KPO określone zostały w Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" u.z.p.p.r. Zgodnie z nimi instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części (art. 14lza ust. 3). W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf (art. 14lza ust. 4). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1).
Jak wynika z akt sprawy, wsparcie, o które ubiegał się skarżący, przyznawane było na zasadach ogólnie określonych w rozporządzeniu Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z 23 kwietnia 2024 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis na dywersyfikację działalności mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. 2024 poz. 687) wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 14lc ust. 4 u.z.p.p.r., zaś szczegółowe zasady aplikowania oraz reguły wyboru przedsięwzięć do wsparcia przedstawia Regulamin wyboru przedsięwzięć MŚP – dokument opracowany na podstawie obowiązujących przepisów prawa unijnego i krajowego, w tym zgodnie z § 1 ust. 1 - rozporządzenia Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z 23 kwietnia 2024 r. oraz u.z.p.p.r. Dokument ten wskazuje, że jakiekolwiek rozbieżności pomiędzy nim a przepisami prawa należy rozstrzygać na rzecz przepisów prawa.
W Regulaminie, zgodnie z art. 14lzb ust. 2 u.z.p.p.r., określone zostały m.in. zasady składania i wycofywania wniosków (§ 6); zasady ustalania wyniku oceny i rozstrzygnięcia (§ 8); opis procedury ponownej oceny przedsięwzięć (§ 9). § 11 ust. 4 Regulaminu z kolei wprost stanowi, że w sprawach nieuregulowanych w Regulaminie mają zastosowanie przepisy powszechnie obowiązującego prawa.
Stosownie do art. 14lzf u.z.p.p.r. do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio.
W przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935). (art. 14lzf ust. 2). Skarga, o której mowa w ust. 2, jest wnoszona przez podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14lze ust. 4 lub 7, bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Skarga podlega wpisowi stałemu. Przepisy art. 30c ust. 2a-6 oraz art. 30d-30i stosuje się odpowiednio. Stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r., Wniesienie skargi po upływie powyższego terminu, powoduje pozostawienie jej przez sąd bez rozpatrzenia.
W ocenie sądu z powyższego wynika, że w przypadku procedury udzielania omawianego wsparcia z KPO, w sprawach nieuregulowanych, a taką jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego, skoro nie wynika z zapisów treści rozporządzenia z 23 kwietnia 2024 r. i zapisów Regulaminu, zastosowanie mają regulacje u.z.p.p.r., w oparciu o art. 14lza ust. 4 u.z.p.p.r. i § 11 ust. 4 Regulaminu.
Według zaś ww. art. 14lzf ust. 2 u.z.p.p.r., w przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia, podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.
W ocenie sądu skarżący jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż jest podmiotem wnioskujących o objęcie przedsięwzięcia wsparciem. Również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że co do zasady jeżeli występuje procedura ponownej kontroli prawidłowości oceny projektu, to powinna podlegać kontroli sądów administracyjnych, pod warunkiem, że można ją uznać za "negatywną ponowną ocenę projektu" w rozumieniu ustawy. Z taką też ponowną negatywną oceną mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.
Wniesiona przez spółkę skarga podlega zatem kontroli sądu administracyjnego, jednakże nie może zostać rozpoznana merytorycznie.
Skarga z 5 lutego 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rozstrzygnięcie z 24 stycznia 2025 r. została nadana na poczcie 7 lutego 2025 r., zaś wpłynęła do operatora 10 lutego 2025 r. Operator zaś przekazał skargę do sądu 4 marca 2025 r.
Natomiast, jak wynika z akt sprawy, zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone skarżącemu w sposób określony w § 3 ust. 8 Regulaminu (strona złożyła oświadczenie o doręczaniu korespondencji na e-mail) w dniu 24 stycznia 2025 r. (potwierdzenie wysłania e-mail; potwierdzenie systemowe doręczenia oraz wiadomość wysłana jako odpowiedź zwrotne ze skrzynki skarżącego w aktach sprawy), a więc czternastodniowy termin do wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego mijał 7 lutego 2025 r. Strona zaś twierdzi iż rozstrzygniecie doręczono jej 27 stycznia 2025 r. Jednak nawet gdyby przyjąć za prawdziwe twierdzenie strony zawarte w skardze o tym, iż doręczono jej rozstrzygniecie w dniu 27 stycznia 2025 r. – termin ten upłynąłby w dniu 10 lutego 2015 r.
Mając, zatem na uwadze treść przywołanych regulacji stwierdzić należało, że skarga nadana 7 lutego 2025 r. na adres organu i złożona przez operatora w sądzie 4 marca 2025 r. 2025 r. podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia jak złożona po terminie. W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że mylne oznaczenie sądu albo złożenie pisma za pośrednictwem organu oceniającego projekt powoduje, że o dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data jego nadania pod adresem tego sądu przez organ oceniający. Organ taki działa w tym przypadku jak pośrednik, zastępując działanie skarżącego (por. postanowienia WSA w Szczecinie z 19 grudnia 2017 r. I SA/Sz 1028/17, z dnia 7 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Sz 242/25).
Sąd zauważa, że brak stosownego pouczenia o trybie i terminie do wniesienia skargi niewątpliwie stanowi naruszenie art. 14lze ust. 7 u.z.p.p.r. Jednakże wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu, wynikające z braku pouczenia, stanowi podstawę do przywrócenia terminu (por. postanowienie WSA w Łodzi z 13 sierpnia 2013 r. III SA/Łd 615/13, postanowienie WSA w Szczecinie z 7 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Sz 242/25) po wniesieniu stosownego wniosku w tym względzie. Sąd nie może natomiast na tym etapie uznać, że skarga została złożona w terminie.
Sąd nadmienia bowiem, że zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W skardze brak jest wyraźnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zatem jeśli skarżący wyrazi wolę złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, będzie zobowiązany do wyraźnego wskazania, iż składa wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na rozstrzygnięcie z 24 stycznia 2025 r. Skarżący będzie mógł złożyć taki wniosek, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. Skarżący będzie też zobowiązany do przedstawienia w treści tego wniosku powodów i przyczyn uchybienia terminowi (braku pouczenia o sposobie i terminie na wniesienie skargi). Po ewentualnym otrzymaniu takiego wniosku Sąd zbada i odniesie się do podstaw i przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Nie jest to jednak możliwe bez sformułowania przez skarżącego wyraźnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Sąd wskazuje zatem, że wobec złożenia skargi z uchybieniem czternastodniowego terminu do jej wniesienia bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego konieczne było pozostawienie skargi bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 200 zł orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.