I SA/Sz 1016/16

I SA/Sz 1016/16 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2016-11-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-10-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Anna Sokołowska /przewodniczący/
Ewa Wojtysiak
Patrycja Joanna Suwaj /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
II GSK 5593/16 - Wyrok NSA z 2017-01-31
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2014 poz 1146
art. 61 ust. 8 pkt 2
Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r. sprawy ze skargi E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dnia 20 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach polityki spójności oddala skargę.
Uzasadnienie
1. E. E. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej przywoływana jako: "Wnioskodawca" lub "Skarżąca"), ubiega się o dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. 2014-2020 (dalej przywoływany jako: "RPO WZ"), realizowanego przez siebie przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji wytwarzającej energię elektryczną w oparciu o energię słoneczną w miejscowości P. – w ramach konkursu nr [...] ogłoszonego w dniu 29 lutego 2016 r. przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w S., działający jako Instytucja Pośrednicząca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Z. 2014-2020 (dalej przywoływana jako: "Organ" lub "IP RPO WZ").
2. Pismem z dnia 1 sierpnia 2016 r. IP RPO WZ poinformowała Skarżącą, iż złożony przez niego projekt nie spełnił kryterium dopuszczalności. W piśmie pouczono o prawie wniesienia protestu.
3. W dniu 18 sierpnia 2016 r. Skarżąca wniosła protest w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów. Skarżąca wskazała w proteście następujące kryterium wyboru projektu, z którego oceną się nie zgadza: 1.7. Kwalifikowalność Beneficjenta.
Wnioskodawca nie zgadza się z oceną dokonaną przez KOP i wskazuje w proteście m.in, że:
1) kryterium dopuszczalności "kwalifikowalność beneficjenta,, spełnia każdy przedsiębiorca, niezależne czy zostanie zakwalifikowany jako mikro, mały, średni bądź duży przedsiębiorca;
2) regulamin konkursu nie stanowi, że do konkursu mogą przystąpić jedynie podmioty posiadające status mikroprzedsiębiorcy, dlatego uważa, że jest podmiotem uprawnionym do ubiegania się o dofinansowanie jako przedsiębiorca należący do sektora MŚP.
Mając na uwadze przedstawione argumenty Wnioskodawca, zwraca się w proteście z wnioskiem o uznanie kryterium dopuszczalności za spełnione.
4. W dniu 20 września 2016 r. Organ wydał rozstrzygnięcie, w którym nie uwzględnił protestu.
W uzasadnieniu wskazał, iż ogłaszając w dniu 29 lutego 2016r. konkurs nr [...] Z podała informacje obejmujące dane wymagane ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej przywoływana jako: ustawa wdrożeniowa) - art. 40 ustawy wdrożeniowej, udostępniła również regulamin konkursu (art. 41 ustawy wdrożeniowej), określający m.in. procedurę wyboru projektów. Ocena projektów podzielona jest na 4 fazy oceny tj. fazę dopuszczalności, administracyjności i wykonalności, jakości oraz ocenę strategiczną.
Warunkiem przekazania projektu do kolejnej fazy oceny jest spełnienie wszystkich kryteriów wyboru w ramach poprzedniej fazy oceny.
Organ wskazał, że jak wynika z pisma z dnia 1 sierpnia 2016 r. projekt nie spełnił kryterium dopuszczalności, które oceniane jest w ramach fazy dopuszczalności. Celem oceny w ramach fazy dopuszczalności jest wyeliminowanie wszystkich projektów, które nie kwalifikują się do dofinansowania w ramach zaplanowanego naboru. Jednocześnie Organ podkreślił, że ocena w ramach fazy dopuszczalności jest oceną 0/1, co oznacza, że weryfikacja dokonywana jest pod kątem spełnienia bądź niespełnienia danego kryterium, na podstawie listy sprawdzającej. Warunkiem pozytywnej oceny w oparciu o kryteria dopuszczalności jest spełnienie przez projekt wszystkich kryteriów. Jeżeli chociażby jedno kryterium nie jest spełnione, projekt uzyskuje negatywną ocenę w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej.
Kontrolując prawidłowość wydanej przez KOP oceny wniosku o dofinansowanie Organ odniósł się w pierwszej kolejności do kryteriów wyboru projektów, z których oceną Wnioskodawca się nie zgadza i podniósł, że zgodnie z listą sprawdzającą oceniający muszą w ramach kryterium "kwalifikowalność beneficjenta" udzielić odpowiedzi na pytanie, czy Wnioskodawca będący mikro, małym lub średnim przedsiębiorcą właściwie określił swój status?
W tej sprawie Oceniający nr 1 uznając, że kryterium nie jest spełnione w uzasadnieniu oceny wskazał: "Wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie oświadczył, iż jest mikroprzedsiębiorcą, zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 1 do rozporządzenia Komisji (WE) 651/2014 z dnia 17.06.2014 r., uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu oraz wykazał, iż pozostaje w relacji podmiotów powiązanych z: I. O. Sp. z o.o., M. T. Sp. z o.o., M. S. Sp. z o.o., E. – P. R. E. O. M. K. Na podstawie warunków określonych w art. 6 ust. 2 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r., uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu, do ustalenia statusu przedsiębiorstwa bierze się pod uwagę dane Wnioskodawcy, w tym dane dotyczące personelu, oraz pełne dane każdego powiązanego przedsiębiorstwa. Suma tych danych (wg wniosku) świadczy o tym, że wnioskodawca jest małym a nie mikro przedsiębiorcą, gdyż zatrudnienie we wszystkich powiązanych przedsiębiorstwach przekracza 10 rocznych jednostek pracy. Taki stan zgodnie z art. 2 ust. 2 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia wskazuje na to, że Wnioskodawca posiada status małego przedsiębiorstwa. W związku z powyższym we wniosku o dofinansowanie został nieprawidłowo określony status przedsiębiorcy."
Oceniający nr 2 w uzasadnieniu negatywnej oceny tego samego kryterium wskazał, co następuje: "Wnioskodawca w sekcji B.8.1 Status przedsiębiorstwa oświadczył, że na dzień złożenia wniosku był mikroprzedsiębiorcą zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 1 do rozporządzenia Komisji (WE) 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu. Z dalszych informacji we wniosku niezbędnych do potwierdzenia statusu MSP wynika, że E. E. Sp. z o.o. jest powiązana z następującymi podmiotami: I. O. Sp. z o.o., M. S. Sp. z o.o., E.-P. R. E. O. M. K., MEW T. Sp. z o.o. Na podstawie warunków określonych w art. 6 ust. 2 załącznika I ww. rozporządzenia Komisji (WE), do ustalenia statusu przedsiębiorstwa bierze się pod uwagę dane zarówno Wnioskodawcy jak i każdego powiązanego przedsiębiorstwa. Suma danych zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie świadczy o tym, że wnioskodawca jest małym przedsiębiorcą, gdyż zatrudnienie we wszystkich powiązanych przedsiębiorstwach przekracza 10 rocznych jednostek pracy: we wniosku o dofinansowanie został nieprawidłowo określony status wnioskodawcy, gdyż mikroprzedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo, które zatrudnia mniej niż 10 pracowników."
Dalej Organ przytoczył definicję kryterium dopuszczalności: 1.7 Kwalifikowalność Beneficjenta: "W sytuacji gdy Wnioskodawcą jest mikro, mały, średni przedsiębiorca badany jest jego status." Treść kryterium, w ocenie Organu wskazuje zatem wprost, że przeprowadzając ocenę w fazie dopuszczalności pod kątem spełnienia kryterium 1.7 Kwalifikowalność Beneficjenta, oceniający ma obowiązek zbadać status Wnioskodawcy będącego mikro, małym lub średnim przedsiębiorcą. Status ten ustalany jest na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego, a w szczególności przepisów załącznika nr I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.Urz.UE.L Nr 187, str. 1). Art. 2 załącznika nr I do ww. rozporządzenia wskazuje kategorie przedsiębiorstw (mikro, małe i średnie) oraz dane służące do określenia statusu danego przedsiębiorstwa. Mikroprzedsiębiorstwo posiada odmienny status od przedsiębiorstwa małego, o czym świadczy wyodrębnienie tych dwóch kategorii we wskazanym rozporządzeniu oraz kwalifikowanie podmiotów do tych kategorii na podstawie odmiennych wartości wielkości zatrudnienia oraz danych finansowych. Nie ulega więc wątpliwości, że prawodawca unijny wyodrębnił odmienne kategorie przedsiębiorstw mikro i małych. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że w niektórych kategoriach pomocy publicznej (jak np. pomoc na ochronę środowiska) maksymalna dopuszczalna intensywność pomocy dla mikroprzedsiębiorstw oraz małych przedsiębiorstw jest taka sama. Prawodawca unijny wyodrębnił bowiem te dwie kategorie przedsiębiorstw w sposób wyraźny i nie budzący wątpliwości.
Odnosząc powyższe do treści spornego kryterium Organ wskazał, że Komitet Monitorujący RPO WZ przyjmując kryterium o przytoczonej wyżej definicji zdeterminował kierunek oceny wniosków o dofinansowanie w zakresie weryfikacji spełnienia tego kryterium. Treść definicji kryterium wskazuje bowiem, że należy "zbadać" status przedsiębiorcy. Odwołując się do słownikowego rozumienia słowa "badać" należy wskazać, że sformułowanie "badany jest jego status" należy rozumieć jako "sprawdzany jest jego status". Słownik języka polskiego wskazuje, że słowo "badać" oznacza: "poznawać coś za pomocą analizy naukowej", "obserwując coś, starać się to sprawdzić, poznać". Nie można zatem przyjąć - jak sugeruje Wnioskodawca - że badanie statusu przedsiębiorstwa w ramach spornego kryterium ogranicza się wyłącznie do stwierdzenia faktu, czy Wnioskodawca kwalifikuje się do otrzymania dofinansowania w ramach danego działania. Skoro w ramach spornego kryterium badany jest status przedsiębiorstwa składającego wniosek o dofinansowanie, to znaczy, że status ten powinien zostać sprawdzony, czy inaczej mówiąc - zweryfikowany przez Komisję Oceny Projektów. Wnioskodawca ma bowiem obowiązek określić we wniosku o dofinansowanie swój status z uwzględnieniem przytoczonych wyżej przepisów. W przypadku, gdy Wnioskodawca zrobi to w sposób niewłaściwy, kryterium nie może zostać uznane za spełnione.
Celem weryfikacji kryterium 1.7 Kwalifikowalność Beneficjenta - nie jest tylko weryfikacja tego, czy dany podmiot kwalifikuje się do dofinansowania, ale także zweryfikowanie prawidłowości określonego statusu przedsiębiorcy. Organ wskazał przy tym, że konkurs w ramach którego Wnioskodawca złożył wniosek o dofinansowanie, nie był ograniczony wyłącznie do podmiotów z sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, ale był otwarty także dla innych podmiotów, w tym przedsiębiorstw dużych. W związku z tym przyjęcie proponowanej przez Wnioskodawcę interpretacji treści spornego kryterium pozostawałoby w sprzeczności z otwartym charakterem konkursu, gdyż weryfikacja statusu przedsiębiorstwa tylko dla celów potwierdzenia kwalifikowalności danego podmiotu w danym konkursie, byłaby bezcelowa, gdyż każdy przedsiębiorca - bez względu na swój status - kwalifikował się do aplikowania o środki w ramach przedmiotowego konkursu.
Z tego względu Organ nie zgodził się z Wnioskodawcą, który twierdzi, że kryterium dopuszczalności spełnia każdy podmiot uprawniony do ubiegania się o dofinansowanie, należący do sektora MŚP, niezależnie czy zostanie zakwalifikowany jako mikro, mały, średni przedsiębiorca. Przeciwnie, w ocenie Organu celem weryfikacji spornego kryterium jest sprawdzenie tego, czy aplikujący o środki Wnioskodawca prawidłowo określił swój status, a zatem w konsekwencji odrzucenie takich projektów, w których status określony został nieprawidłowo. Należy też podkreślić, że Wnioskodawca nie zaprzecza, że określony przez niego we wniosku o dofinansowanie status został wskazany w sposób błędny.
Podsumowując przedstawioną wyżej argumentację Organ uznał, że ocena spornego kryterium została przez oceniających przeprowadzona w sposób prawidłowy. Organ nie zgodził się z tezą Wnioskodawcy jakoby badanie statusu przedsiębiorcy nie jest samo w sobie kryterium dopuszczalności, lecz ma na celu określenie maksymalnego poziomu dofinansowania. Organ uwypuklił, że z treści definicji spornego kryterium wprost wynika, że badanie statusu przedsiębiorstwa odbywa się w ramach weryfikacji kryterium 1.7 Kwalifikowalność beneficjenta. Jest to zatem element tego kryterium.
Organ wskazał dodatkowo, że prawidłowe określenie statusu przedsiębiorstwa ma doniosłe znaczenie dla sytuacji prawnej danego przedsiębiorstwa. Z obniżeniem statusu wiąże się bowiem uprzywilejowanie podmiotów o niższym statusie względem podmiotów o wyższym statusie. Przepisy unijne dopuszczają udzielenie podmiotom o niższym statusie większej pomocy publicznej, jak też ograniczają niektóre wymogi względem podmiotów z sektora MŚP. W związku z tym weryfikacja poprawności określenia statusu przedsiębiorstwa aplikującego o dofinansowanie ma duże znaczenie prawne.
5. W skardze złożonej w dniu 6 października 2016 r. na rozstrzygnięcie protestu Skarżąca powyższe rozstrzygniecie zaskarżyła w całości, zarzucając naruszenie:
- art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust.2 pkt. 7 ustawy wdrożeniowej w zw. z pkt. 1.5.5 Regulaminu konkursu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. 2014-2020 Oś priorytetowa II Gospodarka niskoemisyjna Działanie 2.10 Zwiększenie wykorzystania odnawialnych źródeł (dalej przywoływany jako: "Regulamin"), poprzez złamanie zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, oraz zasady rzetelności i bezstronności przy ocenie projektów,
- art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji nie wezwanie Wnioskodawcy przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej S. do poprawy oczywistej omyłki pisarskiej.
Mając powyższe na uwadze Skarżąca wniosła o:
- stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w S.
- zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi wskazano, iż Skarżąca spełnia kryterium kwalifikowalności określone w Regulaminie. Jednocześnie Skarżąca podniosła, że skoro Instytucja Pośrednicząca w Regulaminie określiła, iż w przypadku przedsiębiorstw z sektora MŚP badany jest ich status, to należy rozumieć to w ten sposób, iż to Instytucja Pośrednicząca określa na podstawie danych przedłożonych przez wnioskodawcę jego status.
W ocenie Skarżącej, gdyby zamieram IP RPO WZ było, iż błędne określenie statusu powoduje wykluczanie wykonawcy - niezależnie od tego czy Wnioskodawca spełnia w rzeczywistości kryteria naboru - to wyraźnie musiałoby to zostać wpisane regulaminie naboru. Skarżąca podniosła, że w przedmiotowej sprawie nie ma to miejsca. Skarżąca podkreśliła, że w jej ocenie Organ w żaden sposób w regulaminie konkursu nie określił co rozumie pod pojęciem badać. Nie można wprowadzać na etapie oceny projektów innych regułą niż określone w regulaminie konkursu. Zgodnie ugruntowanym stanowiskiem judykatury wszelka ocena projektów konkursowych musi polegać na badaniu, czy zostały spełnione wymogi konkursu, nie zaś na badaniu czy zostały wypełnione instrukcje. Nawet przy sformalizowanej procedurze znaczenie jej poszczególnych postanowień musi być ustalone wszechstronniej i racjonalnie a nie mechanicznie (Skarżąca przywołała wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 listopada 2009 r., sygn. akt. II GSK 907/09, z dnia 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt. II GSK 856/10, z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt. II GSK 1218/12, WSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2012 r, sygn. akt. V SA/Wa 432/12).
Skarżąca podała, że niewątpliwe jest przedsiębiorcą należącym do sektora MŚP i w jej ocenie Regulamin konkursu nie stanowił, iż do konkursu mogą przystąpić jedynie podmioty posiadające status mikroprzedsiębiorcy. Skarżąca podkreśliła także, że dane podawane we wniosku miały służyć potwierdzeniu statutu MŚP (pkt. B. 8.1. str. 5 wniosku). Przy sumowaniu danych wszystkich podmiotów wskazanych we wniosku przez Wnioskodawcę dotyczących zatrudnienia oraz danych finansowych w sposób jednoznaczny wynika, iż Wnioskodawca nie przekracza pułapów zatrudnienia oraz finansowych dla sektora MŚP.
Skarżąca wskazała, iż zgodnie art. 125 ust. 1 rozporządzenia ogólnego instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programem operacyjnym zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami. Rozwinięciem tej regulacji są przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014—2020. Zgodnie z art. 9 ust. 2 pkt 2 i 3 do zadań instytucji zarządzającej należy wybór projektów do dofinansowania - w przypadku krajowego albo regionalnego programu operacyjnego oraz zawieranie z wnioskodawcami umów o dofinansowanie projektu lub podejmowanie decyzji o dofinansowaniu projektu. Zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 7 tejże ustawy właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie przyjętego regulaminu, który określa m.in. kryteria wyboru projektów oraz ich znaczenie, a zgodnie z art. 52 ust. 2 umowa o dofinansowanie projektu może zostać podpisana, jeżeli projekt spełnia wszystkie kryteria, na podstawie których został wybrany do dofinansowania. Zgodnie z art. 48 ust. 5 właściwa instytucja wybiera do dofinansowania projekt, który spełnił kryteria wyboru projektów albo spełnił kryteria wyboru projektów i uzyskał wymagana liczbę punktów.
Skarżąca podniosła, że w świetle powołanych przepisów, a także wyroków WSA w Lublinie z dnia z 22 marca 2012 r. (sygn. akt. III SA/Lu 75/12) oraz dnia z dnia 22 marca 2013 r. (sygn. akt. III SA/Lu 69/12) należy stwierdzić, że w przypadku, gdy posiadanie statusu MŚP jest kryterium dostępu do konkursu, w sytuacji wykrycia, już po złożeniu wniosku o dofinansowanie a przed podpisaniem umowy o dofinansowanie, że to kryterium nie jest spełnione, instytucja przeprowadzająca konkurs jest zobowiązana odmówić podpisania takiej umowy. Jeżeli natomiast posiadanie statusu MŚP nie stanowiło kryterium dostępu do konkursu, ale ustalono, że status wnioskodawcy był inny niż zadeklarowany, dostosowuje się wartość pomocy do intensywności przewidzianej dla danej kategorii przedsiębiorstw.
Skarżąca podkreśliła, że skoro jako kryterium dostępu nie zostało wskazane posiadanie statutu mikroprzedsiębiorcy, to brak było podstaw do oceny negatywnej w kryterium kwalifikowalność beneficjenta, gdyż nabór w ramach konkursu nie został zastrzeżony wyłącznie dla tego typu podmiotów. Tym samym, w ocenie Skarżącej, nawet przy założeniu, że podmiot jest małym przedsiębiorcą, nie wyklucza go to z możliwości ubiegania się o dofinansowanie.
Ponadto Skarżąca wskazała, iż Organ nie wskazał, które punkty dotyczące kryteriów wyboru projektu zostały naruszone. Jako podstawę odrzucenia wniosku wskazano, iż wnioskodawca nieprawidłowo określił swój status. Tym samym ocena ekspertów została dokonana niezgodnie z zasadami określonym w regulaminie konkursu oraz Załączniku .
Niezależnie od powyższego Skarżąca podkreśliła także, że zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
Skarżąca uważa, że we wniosku o dofinansowanie wymieniała wszystkie podmioty powiązane z nią. Tym samym Organ posiadał wszystkie wymagane informacje. Wnioskodawca nie zamierzał wprowadzić Instytucji Pośredniczącej w błąd o czym świadczy choćby fakt, że w pozostałych punktach pola B 8.2 (informacje uzupełniające) zamieszczono dane o odpowiednim zatrudnieniu, obrocie i bilansie wszystkich podmiotów powiązanych. Ponadto Skarżąca zaznaczyła, iż nie jest przedsiębiorstwem samodzielnym i pozostaje w relacji przedsiębiorstw powiązanych (pkt. B.8.1 wniosku). Podanie tych danych jest konieczne z uwagi na przytaczane rozporządzenie Komisji nr 800/2008 dotyczące pomocy publicznej. Mimo, że błędnie zaznaczono w punkcie B 8.1 (str.4 wniosku), iż wnioskodawca jest mikroprzedsiębiorstwem, cele rozporządzenia zostały osiągnięte poprzez podanie we wszystkich pozostałych punktach pola B 8.2 wniosku szczegółowych danych dotyczących przedsiębiorstw powiązanych. Tym samym możliwe było sprostowanie jako oczywistej omyłki pisarskiej statusu wnioskodawcy.
6. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz.U. z 2016 r., poz. 217 z późn. zm.), a w przypadku ustalenia przez Sąd, że skarga wniesiona przez Skarżącą odpowiada warunkom ww. ustawy - o oddalenie skargi w całości na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ww. ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny W Szczecinie zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
7. Spór w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy Organ prawidłowo ocenił projekt Skarżącej uznając, że nie spełnia ona jednego z kryterium.
8. Na wstępie wywodu należy wskazać, że tryb postępowania w sprawie przyznania środków na finansowanie zgłaszanych przez uprawnione podmioty projektów określa ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 -2020 (dalej: ustawa wdrożeniowa).
Projekty, w ramach RPO WZ, spełniające kryteria, wyłaniane są w drodze ogłoszonego konkursu, zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Każdy projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący (art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Stosownie do art. 44 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, oceny spełniania kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje komisja oceny projektów (dalej przywoływana jako: "KOP").
Zgodnie natomiast z art. 53 ustawy wdrożeniowej, Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Właściwą do rozpatrzenia protestu jest IP RPO WZ (art. 55 pkt 1 oraz art. 56 ust. 3 ustawy wdrożeniowej). IP RPO WZ może protest uwzględnić albo go nie uwzględniać (art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W przypadku uwzględnienia protestu IP RPO WZ kieruje projekt do właściwego etapu oceny albo umieszcza go na liście projektów wybranych do dofinansowania w wyniku przeprowadzenia procedury odwoławczej (art. 58 ust. 2 i 5 ustawy wdrożeniowej).
Jednocześnie należy wskazać, że treść wniosku wraz z załącznikami stanowi jedyny dokument, na podstawie, którego oceniany jest projekt, a każdy członek komisji oceny projektów samodzielnie przyznaje określoną liczbę punktów, zgodnie z listami sprawdzającymi na podstawie swojej wiedzy i doświadczenia na temat danej branży.
9. Mając na względzie przytoczone wyżej regulacje prawne należy podkreślić, że obowiązkiem instytucji organizującej konkurs na podstawie ustawy wdrożeniowej, jest weryfikacja złożonych projektów pod względem spełnienia przez nie kryteriów, których treść jest przedmiotem uchwały podejmowanej przez Komitet Monitorujący Regionalny Program Operacyjny Województwa Z. 2014 - 2020 na podstawie art. 14 ust. 10 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 110 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U. UE. L. z 2013 r. Nr 347, str. 320 z późn. zm.).
W tej sprawie zastosowanie mają kryteria przyjęte przez Komitet Monitorujący RPO WZ w uchwale z dnia 22 marca 2016 r. nr 31/16 w sprawie przyjęcia kryteriów wyboru projektów w ramach działania 2.10 Zwiększenie wykorzystania odnawialnych źródeł. Kryteria przyjęte w tej uchwale stanowiły załącznik do regulaminu przedmiotowego konkursu i w oparciu o te kryteria odbywała się ocena projektu złożonego przez Skarżącą.
10. Skarżąca nie zgodziła się z oceną kryterium dopuszczalności pn. "Kwalifikowalność beneficjenta".
Zgodnie z Regulaminem za beneficjenta uważa się podmiot którym mowa w art. 2 pkt 10 rozporządzenia ogólnego tj. rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/200 (dalej przywoływane jako: "rozporządzenie ogólne").
Natomiast zgodnie z art. 2 pkt. 10 rozporządzenia ogólnego "beneficjent" oznacza podmiot publiczny lub prywatny oraz - wyłącznie do celów rozporządzenia w sprawie E. i rozporządzenia w sprawie E. - osobę fizyczną, odpowiedzialnych za inicjowanie lub inicjowanie i wdrażanie operacji; w kontekście programów pomocy państwa, w rozumieniu pkt 13 niniejszego artykułu, "beneficjent" oznacza podmiot, który otrzymuje pomoc: w kontekście instrumentów finansowych na mocy części drugiej tytuł IV niniejszego rozporządzenia "beneficjent" oznacza podmiot, który wdraża instrument finansowy albo, w stosownych przypadkach, fundusz funduszy;
Zgodnie z pkt. 1.5.5 regulaminu do konkursu mogą przystąpić następujące podmioty:
a) przedsiębiorcy,
b) jednostki samorządu terytorialnego, ich związki i stowarzyszenia,
c) jednostki organizacyjne jst,
d) jednostki sektora finansów publicznych,
e) szkoły wyższe,
f) kościoły i związki wyznaniowe,
g) wspólnoty mieszkaniowe,
h) spółdzielnie mieszkaniowe,
i) instytucje oświatowe i opiekuńcze,
j) zakłady opieki zdrowotnej,
k) grupy producentów rolnych,
l) organy administracji rządowej prowadzące szkoły,
m) organizacje pozarządowe,
n) PGL Lasy Państwowe i jego jednostki organizacyjne
Natomiast zgodnie z pkt 1.7 załącznika nr 1 do Uchwały nr 31/16 KM RPO WZ 2014-2020 z dnia 22 marca 2016 r. w sprawie zmiany Uchwały nr 28/15 KM RPO WZ z dnia 19 listopada 2015 r. w sprawie przyjęcia kryteriów wyboru projektów dla działania 2.10 Zwiększenie wykorzystania odnawialnych źródeł (dalej przywoływany jako: "Załącznik"), w kryterium "kwalifikowalność beneficjenta" wskazano:
"Wnioskodawca należy do kategorii beneficjentów uprawnionych do ubiegania się o dofinansowanie (wymienionych w regulaminie naboru). Wnioskodawca nie jest wykluczony z możliwości dofinansowania lub wobec którego nie orzeczono zakazu dostępu do środków funduszy europejskich na podstawie odrębnych przepisów. Wnioskodawca, bądź członek lub reprezentant organu zarządzającego (wykonawczego), wspólnik lub kierownik jednostki organizacyjnej wnioskodawcy nie został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo: składania fałszywych zeznań, przekupstwa, przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, obrotem pieniędzmi i papierami wartościowymi, przeciwko systemowi bankowemu, przestępstwo karnoskarbowe albo inne związane z wykonywaniem działalności gospodarczej lub popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowych. W sytuacji gdy Wnioskodawcą jest mikro, mały, średni przedsiębiorca badany jest jego status."
11. W ocenie Sądu należy zgodzić się z Organem, że przy tak zdefiniowanym kryterium nie ma wątpliwości, że obowiązkiem instytucji organizującej konkurs jest zbadanie prawidłowości określenia przez wnioskodawcę swojego statusu jako mikro, małego lub średniego przedsiębiorcy. Definicja kryterium zawiera stwierdzenie "badany jest jego status", co należy rozumieć jako "sprawdzanie" statusu wnioskodawcy. Bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, że w ramach konkursu, w którym wniosek złożyła Skarżąca, uprawnionymi do otrzymania dofinansowania były przedsiębiorstwa wszelkich typów.
Należy bowiem podkreślić, że Komitet Monitorujący przyjął kryterium z cytowaną wyżej definicją dla wszystkich konkursów w ramach działania 2.10, a obowiązkiem instytucji organizującej konkurs jest dokonywanie oceny projektów w oparciu o przyjęte kryteria.
Podnieść należy, że instytucja organizująca konkurs nie posiada kompetencji do dowolnego dostosowywania kryteriów do organizowanych przez siebie konkursów, a zatem nie ma ona kompetencji do tego, aby w niektórych konkursach stosować niektóre tylko kryteria, bądź stosować kryteria o odmiennej definicji. Nie ma też podstaw prawnych aby wartościować kryteria przyjęte przez Komitet Monitorujący, tj. aby przyznawać im mniejszą lub większą wagę w zależności od przedmiotu konkursu czy też kategorii podmiotów uprawnionych do ubiegania się o dofinansowanie. Przeciwnie - obowiązkiem instytucji organizującej konkurs jest dokonywanie oceny wyłącznie na podstawie przyjętych kryteriów, niezależnie od tego czy w danym przypadku istnieją ograniczenia co do kategorii wnioskodawców, którzy mogą ubiegać się o dofinansowanie.
12. Biorąc pod uwagę powyższe, nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości, że treść kryterium wskazuje wprost, że przeprowadzając ocenę w fazie dopuszczalności pod kątem spełnienia kryterium 1.7 Kwalifikowalność Beneficjenta, oceniający ma obowiązek zbadać status Wnioskodawcy będącego mikro, małym lub średnim przedsiębiorcą. Status ten ustalany jest na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego, a w szczególności przepisów załącznika nr I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.Urz.UE.L Nr 187, str. 1). Art. 2 załącznika nr I do ww. rozporządzenia wskazuje kategorie przedsiębiorstw (mikro, małe i średnie) oraz dane służące do określenia statusu danego przedsiębiorstwa.
Mikroprzedsiębiorstwo posiada odmienny status od przedsiębiorstwa małego, o czym świadczy wyodrębnienie tych dwóch kategorii we wskazanym rozporządzeniu oraz kwalifikowanie podmiotów do tych kategorii na podstawie odmiennych wartości wielkości zatrudnienia oraz danych finansowych. Nie ulega więc wątpliwości, że prawodawca unijny wyodrębnił odmienne kategorie przedsiębiorstw mikro i małych. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że w niektórych kategoriach pomocy publicznej (jak np. pomoc na ochronę środowiska) maksymalna dopuszczalna intensywność pomocy dla mikroprzedsiębiorstw oraz małych przedsiębiorstw jest taka sama. Prawodawca unijny wyodrębnił bowiem te dwie kategorie przedsiębiorstw w sposób wyraźny i nie budzący wątpliwości.
W związku z tym fakt jednolitego traktowania przedsiębiorców posiadających status mikroprzedsiębiorstw oraz małych przedsiębiorstw w rozporządzeniu KE nr 651/2014 w zakresie maksymalnej intensywności przysługującej takim podmiotom pomocy publicznej na ochronę środowiska pozostaje bez znaczenia dla prawidłowości przeprowadzonej oceny, skoro Komitet Monitorujący uznał konieczność badania, a zatem weryfikowania, prawidłowości określenia swojego statusu przez wnioskodawców.
13. Skarżąca wskazała w skardze, że informacje dotyczące przedsiębiorstw powiązanych podane przez nią we wniosku były rzetelne i prawdziwe, a przez to należało potraktować oświadczenie Skarżącej co do posiadanego statusu jako oczywistą omyłkę. Sąd w tym miejscu także podziela ocenę Organu, że jednoznacznie złożone we wniosku o dofinansowanie oświadczenie dotyczące tego, jaki status posiada Skarżąca, nie mogło być potraktowane jako oczywista omyłka podlegająca poprawie w trybie art. 43 ustawy wdrożeniowej.
Z brzmienia powyższego przepisu wynika bowiem, że istotą korygowania braków lub błędów w trybie tego przepisu jest usuwanie takich braków lub błędów, które uniemożliwiają przeprowadzenie oceny wniosku. Konsekwencją bowiem nieuzupełnienia braków lub błędów jest pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, a zatem odstąpienie od merytorycznej oceny danego wniosku.
Tymczasem błędy popełnione przez wnioskodawców, które nie mają waloru oczywistej omyłki, oceniane są przez Komisję Oceny Projektów w trakcie weryfikacji spełnienia przez projekt kryteriów. Błąd popełniony przez Skarżącą nie miał charakteru oczywistej omyłki, gdyż z wniosku o dofinansowanie, jak też załączonego do tego wniosku studium wykonalności (s. 60 i 129), który to dokument stanowi integralną część wniosku, wynika, że Skarżąca w sposób świadomy i intencjonalny oświadczyła, iż jej status to mikroprzedsiębiorstwo. Potraktowanie określonego błędu jako oczywistej omyłki w rozumieniu art. 43 ustawy wdrożeniowej możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy błąd ma charakter oczywisty, a zatem w sposób jasny i bezsprzeczny z okoliczności danej sprawy musi wynikać fakt, że wnioskodawca mógł pomyłkowo wprowadzić określone treści do wniosku.
Tymczasem w tej sprawie Skarżąca powiela w kilku miejscach swe oświadczenie co do tego, jaki status posiada. Okoliczność ta świadczy o tym, że podanie informacji o tym, że Wnioskodawca posiada status mikro przedsiębiorcy nie stanowiło oczywistej omyłki, ale było intencjonalnym działaniem Wnioskodawcy.
14. Wskutek weryfikacji spełnienia spornego kryterium zasadnie zatem stwierdzono, że Skarżąca błędnie określiła swój status, który to fakt zarówno na etapie protestu, jak i na etapie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie był przez Skarżącą kwestionowany.
Należy przy tym podzielić argumentację Organu, że błąd ten nie mógł być naprawiony poprzez wprowadzenie uzupełnień lub poprawek do wniosku, gdyż zgodnie z regulaminem przedmiotowego konkursu w fazie w której weryfikowane jest sporne kryterium nie jest możliwe dokonanie uzupełnień lub korekty wniosku. Uzupełnienia lub korekta wniosku może mieć miejsce wyłączenie w fazie oceny kryteriów administracyjności i wykonalności (podrozdział 3.8 ust. 1 regulaminu konkursu).
W tym stanie rzeczy KOP przeprowadziła ocenę złożonego wniosku na podstawie informacji zawartych we wniosku, zbadała zgodnie z treścią spornego kryterium jaki jest status wnioskodawcy, ustaliła, że status ten jest inny od zadeklarowanego we wniosku i przyznała projektowi Skarżącej ocenę negatywną, gdyż zgodnie ze znaczeniem spornego kryterium nadanym mu przez Komitet Monitorujący RPO WZ "Spełnienie kryterium jest konieczne do przyznania dofinansowania. Projekty niespełniające kryterium są odrzucane. Ocena spełniania kryterium polega na przypisaniu wartości logicznych "tak", "nie"."
15. Podsumowując należy podkreślić, że instytucja organizująca konkurs na podstawie ustawy wdrożeniowej dokonuje weryfikacji projektu pod względem spełnienia przez projekt kryteriów przyjętych przez Komitet Monitorujący dla właściwego programu operacyjnego, wyłącznie na podstawie wniosku o dofinansowanie oraz załączonych do niego dokumentów. Instytucja organizująca konkurs nie ma kompetencji do dokonywania weryfikacji jakichkolwiek innych informacji dotyczących projektu i samego Wnioskodawcy ponad te informacje, które znajdują się we wniosku oraz w załączonych dokumentach.
Z tego względu, każdorazowo, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania poprzez informacje zawarte we wniosku oraz załączone dokumenty, że projekt spełnia kryteria, których wykaz stanowi element regulaminu konkursu. W tym miejscu Sąd orzekający w sprawie podziela pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, który w wyroku z dnia 17 lutego 2016 r. (sygn. akt I SA/Bk 74/16) wskazał, że: "(...) forma konkursu, w ramach którego aplikują zainteresowani uzyskaniem wsparcia wskazuje, iż jest on skierowany do podmiotów chętnych podjąć niejako trud sprostania wymogom i zasadom określonym przez organizatora. To na Wnioskodawcy spoczywa udowodnienie, że planowany do współfinansowania ze środków publicznych projekt, spełnia wszystkie warunki, przypisane do poszczególnych kryteriów oceny przyjętych i zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący. Obowiązek odpowiedniego przedłożenia informacji ciąży na Wnioskodawcy, a ocena musi opierać się na jednoznacznie i rzetelnie przekazanych w projekcie danych, których w tym przypadku zabrakło. To w interesie zainteresowanego uzyskaniem dotacji leży szczegółowe zaznajomienie się z zasadami i warunkami związanymi z prawidłowym przygotowaniem projektu."
16. Mając na uwadze powyższe, jak też uwzględniając podane w regulaminie przedmiotowego konkursu znaczenie spornego kryterium: "Spełnienie kryterium jest konieczne do przyznania dofinansowania. Projekty niespełniające kryterium są odrzucane. Ocena spełniania kryterium polega na przypisaniu wartości logicznych "tak", "nie", należy podzielić trafność i zgodność z zasadami konkursu oceny tak wniosku, jak i protestu. Rozstrzygnięcie znajduje oparcie w przepisach prawa i pełne odzwierciedlenie w kryteriach wyboru projektów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WZ.
17. Wobec powyższego, w oparciu o art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz.U. z 2016 r., poz. 217 z późn. zm.) Sąd orzekł o oddaleniu skargi w całości