I SA/Rz 86/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Rzeszowie uchylił decyzje dotyczące odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym od wewnątrzwspólnotowego nabycia używanego samochodu, wskazując na konieczność zbadania zgodności polskiego opodatkowania z prawem UE w kontekście art. 90 TWE.
Skarżący domagał się zwrotu akcyzy zapłaconej od wewnątrzwspólnotowego nabycia używanego samochodu, twierdząc, że polskie przepisy dyskryminują takie transakcje w porównaniu do nabycia krajowego i są sprzeczne z prawem wspólnotowym. Organy administracji odmawiały stwierdzenia nadpłaty, uznając polskie przepisy za zgodne z prawem UE. WSA w Rzeszowie uchylił decyzje organów, wskazując na potrzebę zbadania, czy polski podatek akcyzowy od używanych samochodów sprowadzonych z zagranicy nie przewyższa rezydualnej kwoty podatku zawartej w wartości rynkowej podobnych pojazdów zarejestrowanych w kraju, zgodnie z wytycznymi ETS.
Sprawa dotyczyła odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym od wewnątrzwspólnotowego nabycia używanego samochodu osobowego. Skarżący R. D. zakwestionował zasadność pobrania akcyzy, powołując się na sprzeczność polskich przepisów z art. 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, argumentując, że system opodatkowania dyskryminuje samochody sprowadzane z innych państw członkowskich w porównaniu do nabywanych krajowo. Organy administracji, w tym Dyrektor Izby Celnej, utrzymały w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty, uznając, że polskie przepisy nie naruszają zasady swobody przepływu towarów ani zakazu dyskryminacji, ponieważ podatek akcyzowy nakładany jest na wszystkie samochody osobowe niezarejestrowane w kraju, niezależnie od pochodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżone decyzje. Sąd odwołał się do wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-313/05 (Brzeziński), który stwierdził, że art. 90 TWE sprzeciwia się polskiemu podatkowi akcyzowemu w zakresie, w jakim kwota podatku nałożona na używane pojazdy starsze niż dwa lata, nabyte w innym państwie członkowskim, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów już zarejestrowanych w Polsce. Sąd nakazał organom uzupełnienie postępowania dowodowego w celu ustalenia, czy faktycznie występuje taka dysproporcja.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieje potencjalna sprzeczność z art. 90 TWE, jeśli polski podatek akcyzowy od używanych samochodów sprowadzonych z zagranicy przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów już zarejestrowanych w Polsce.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do wyroku ETS w sprawie C-313/05, który wskazał, że art. 90 TWE sprzeciwia się polskiemu podatkowi akcyzowemu w sytuacji, gdy podatek nałożony na używane pojazdy starsze niż dwa lata, nabyte w innym państwie członkowskim, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów już zarejestrowanych w Polsce. Sąd nakazał organom zbadanie tej kwestii.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (20)
Pomocnicze
u.p.a. art. 2
Ustawa o podatku akcyzowym
u.p.a. art. 4 § ust. 1 pkt 5
Ustawa o podatku akcyzowym
u.p.a. art. 10 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o podatku akcyzowym
u.p.a. art. 75 § ust. 1 i 3
Ustawa o podatku akcyzowym
u.p.a. art. 80 § ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3
Ustawa o podatku akcyzowym
u.p.a. art. 81 § ust. 1 pkt 1 i 2
Ustawa o podatku akcyzowym
u.p.a. art. 82 § ust. 3
Ustawa o podatku akcyzowym
rozp. MF art. § 2 § ust. 1
Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego
rozp. MF art. § 7 § ust. 1, 2 i 3
Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego
o.p. art. 72 § § 1 pkt 1
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 122
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 187 § § 1
Ordynacja podatkowa
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i § 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pr. o ruchu drogowym
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym
Konstytucja RP art. 91
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Polskie przepisy dotyczące akcyzy od wewnątrzwspólnotowego nabycia używanych samochodów są sprzeczne z art. 90 TWE, ponieważ nakładają wyższy podatek niż na podobne samochody krajowe, co stanowi dyskryminację. Prawo wspólnotowe, w tym art. 90 TWE, ma bezpośrednią skuteczność i pierwszeństwo przed prawem krajowym.
Odrzucone argumenty
Organy administracji argumentowały, że polskie przepisy nie dyskryminują samochodów z innych państw członkowskich, ponieważ podatek akcyzowy jest nakładany na wszystkie samochody niezarejestrowane w kraju, a pochodzenie nie wpływa na wysokość stawki. Samochody osobowe nie są wyrobami zharmonizowanymi w prawie UE, co pozwala państwom członkowskim na ich opodatkowanie, o ile nie narusza to swobody przepływu towarów.
Godne uwagi sformułowania
podatek akcyzowy w zakresie, w jakim kwota podatku nakładana na pojazdy używane starsze niż dwa lata, nabyte w państwie członkowskim innym niż to, które wprowadziło taki podatek, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek.
Skład orzekający
Maria Serafin-Kosowska
przewodniczący
Barbara Stukan-Pytlowany
członek
Kazimierz Włoch
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 90 TWE w kontekście opodatkowania akcyzą używanych samochodów sprowadzanych z UE, konieczność badania zgodności krajowych przepisów z prawem wspólnotowym w świetle orzecznictwa ETS."
Ograniczenia: Orzeczenie opiera się na konkretnym stanie faktycznym i wyroku ETS C-313/05. Wymaga indywidualnej analizy każdego przypadku pod kątem porównania stawek i wartości rynkowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu nabywania samochodów z zagranicy i potencjalnej dyskryminacji podatkowej, a także bezpośredniego wpływu orzecznictwa ETS na polskie prawo.
“Czy kupując auto z UE, przepłacasz akcyzę? WSA bada zgodność polskich przepisów z prawem wspólnotowym.”
Dane finansowe
WPS: 3009 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Rz 86/07 - Wyrok WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2007-03-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-01-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Barbara Stukan-Pytlowany Kazimierz Włoch /sprawozdawca/ Maria Serafin-Kosowska /przewodniczący/ Symbol z opisem 6111 Podatek akcyzowy Hasła tematyczne Podatek akcyzowy Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2004 nr 29 poz 257 art. 2, art. 4, art. 10, art. 75, art. 80, art. 81, art. 82 Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym Dz.U. 2004 nr 87 poz 825 § 2, § 7 Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art. 72 § 1 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Dz.U. 2004 nr 90 poz 864 art. 90 Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Barbara Stukan-Pytlowany WSA Kazimierz Włoch /spr./ Protokolant sek.sąd. Beata Janczewska po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 6 marca 2007r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2005r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym 1) Uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2005r. nr [...], 2) Określa, że decyzje wymienione w punkcie I nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) Zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego R. D. kwotę 120zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie Dyrektor Izby Celnej , decyzją z (...) grudnia 2005 r.nr (...), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego, nr (...) z dnia (...) września 2005r., odmawiającą R. D. stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Ford Mondeo, rok produkcji 2002, opodatkowanego w deklaracji AKC-U złożonej w Urzędzie Celnym w dniu 9 września 2005r. Pismem z dnia 15 maja 2005r R. D. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego z żądaniem zwrotu akcyzy zapłaconej w dniu 22 lipca 2004r. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Ford Modeno w kwocie 3 009 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 22 lipca 2005r. do dnia zapłaty. Strona zakwestionowała zasadność pobrania akcyzy powołując się na sprzeczność polskiego ustawodawstwa z art. 23, 25 i 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską – zwanego dalej Traktatem – będącego od chwili przystąpienia Polski do Wspólnoty źródłem obowiązującego prawa. Zdaniem podatnika, z brzmienia art. 80 ustawy o podatku akcyzowym wynika, iż nabycie wewnątrzwspólnotowe używanego samochodu osobowego podlega akcyzie, natomiast nabycie identycznego samochodu w kraju nie jest objęte obowiązkiem podatkowym, co wskazuje na istnienie kolizji pomiędzy przepisami ustawy o podatku akcyzowym, a postanowieniami Traktatu. Przywołując orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 9 maja 1985 r. w sprawie C- 112/84 Michel Humboldt v. Directeur des services fiscaux oraz orzeczenia ETS podjęte w sprawach C-26/62 VanGendLoos (1963) ECR1 oraz C-6/64 Costa/ENEL(1964) ECR1251 strona wywiodła, iż w przedmiotowej sprawie znajdą bezpośrednie zastosowanie przepisy Traktatu gdyż mają one walor bezpośredniej stosowalności i skuteczności we wszystkich państwach członkowskich Wspólnoty Europejskiej i nie wymagają włączenia do krajowego porządku prawnego, zaś obywatele mają prawo powoływać się na nie przed sądami i krajowymi organami administracyjnymi oraz wywodzić z nich korzystne dla siebie skutki prawne. Decyzją z dnia (...) września 2005 r. Nr (...) Naczelnik Urzędu Celnego stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym uzasadniając, iż w świetle przepisów art. 2 pkt 1 i 11, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 8 pkt 1, art. 75 ust. 1 i 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3 i art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) – zwanej dalej ustawą o podatku akcyzowym, oraz § 7 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.)- zwanego dalej rozporządzeniem, podatnik był zobowiązany do złożenia deklaracji z tytułu dokonanego nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oraz do zapłaty wynikającej z tej deklaracji kwoty podatku akcyzowego. Organ stwierdził ponadto, iż przepisy krajowe w zakresie opodatkowania akcyzą samochodów osobowych nie pozostają w sprzeczności z prawem wspólnotowym. Tym samym uiszczony przez wnioskodawcę podatek nie jest nadpłatą w rozumieniu przepisu art. 72 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 nr 8 poz. 60ze zm.)- zwanej dalej OP - a zatem nie podlega zwrotowi. R. D., pismem z dnia 10 października 2005r. wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji do Dyrektora Izby Celnej , żądając uchylenia decyzji organu I instancji w całości i stwierdzenia nadpłaty w kwocie 3 009 zł. Podniósł, iż przepisy będące postawą rozstrzygnięcia przez organ I instancji w zakresie w jakim nakładają na podmioty obowiązek zapłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego używanych samochodów osobowych są sprzeczne z przepisem art. 90 Traktatu zawierającym zakaz dyskryminacji produktów pochodzących z jakiegokolwiek państwa członkowskiego oraz postanowieniami zawartymi w dyrektywach 92/12/EWG oraz 70/50/EWG. Dyrektor Izby Celnej , po rozpoznaniu powyższego odwołania decyzją z (...) grudnia 2005r.nr (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Celnej przytoczył treść art. 80 ust. 2pkt 1 i 2 i 82 ust 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym oraz §7 rozporządzenia według których akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym przy czym podatnikami akcyzy są podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego, wobec których obowiązek podatkowy powstaje z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem a podstawę opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest kwota jaką nabywca jest obowiązany zapłacić za pojazd. Odnosząc się do argumentacji podatnika zawartej w odwołaniu Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż jakkolwiek w zakresie bezpośredniej stosowalności i skuteczności prawa wspólnotowego jest ona zasadna, to jednak w niniejszej sprawie konieczność zastosowania postanowień Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską nie zachodzi. Wywiódł, iż w świetle przepisów wskazanej w odwołaniu Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przemieszczania oraz kontrolowania, samochody osobowe nie są zaliczane do kategorii wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, wskutek czego zasady ich opodatkowania akcyzą w państwach członkowskich nie zostały ujednolicone. Zgodnie z art. 3 ust 3 powyższej Dyrektywy państwa członkowskie zachowały prawo do wprowadzania lub utrzymania podatków nakładanych na wyroby niezharmonizowane pod warunkiem, że podatki te nie będą powodować dodatkowych formalności przy przekraczaniu granicy w obrocie między państwami członkowskimi. Zdaniem organu przepisy Dyrektywy nie formułują zatem zakazu opodatkowania podatkiem akcyzowym samochodów osobowych a wprowadzają jedynie warunek, by prawodawstwo państw członkowskich obowiązujące w tym zakresie nie naruszało zasady swobody przepływu towarów rządzącej obrotem towarowym na rynku Wspólnoty. Podatek pobierany od samochodów osobowych nie posiada cech cła czy też opłat wywierających skutek podobny do cła przywozowego w rozumieniu art. 23 i 25 TWE. Przywołując art. 90 Traktatu stanowiący, iż żadne z państw członkowskich nie może nakładać na produkty innych państw członkowskich, bezpośrednio lub pośrednio, jakichkolwiek opłat wewnętrznych, wyższych od tych, którym podlegają bezpośrednio lub pośrednio takie same produkty krajowe, organ uznał, iż przepis ten nie pozbawia państw członkowskich prawa do nakładania podatków na poszczególne towary, byle tylko daniny te nie przybierały charakteru dyskryminującego tj. stosowane były w równym stopniu wobec podobnych towarów krajowych i wspólnotowych. W ocenie organu powyższe warunki pozostają spełnione, gdyż opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlegają wszystkie, niezależnie od pochodzenia, samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju a pochodzenie samochodu nie ma wpływu na wysokość stosowanej stawki podatku akcyzowego. W tym zakresie organ powołał się na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (wyrok z dnia 11.02.2005 r. sygn. akt III S.A./Lu 728/04 niepubl.). W ocenie organu odwoławczego, nałożenie podatku akcyzowego na wszystkie samochody osobowe, w tym używane, nie jest wyrazem dyskryminacji podatkowej, lecz wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania, wobec czego zarzuty podatnika zawarte w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższą decyzję wniósł R. D., domagając się uchylenia decyzji obu organów w całości oraz zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 2 ust I pkt 11, art. 4 ust 1 pkt 5, art. 10 ust 1 pkt 2 w związku z art. 8 pkt 1, art. 75 ust 1 i 3, art. 80 ust.1, ust 2 pkt. 2, ust 3 pkt3 i art. 81 ust 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym w zw. z §7 rozporządzenia w kontekście art. 23, 25 oraz 90 TWE oraz postanowień Dyrektywy 92/12/EWG. Skarżący podniósł, iż system podatkowy wyraźnie różnicuje dwa produkty będące produktami podobnym bądź konkurencyjnym. Podatek akcyzowy nakładany jest w związku z nabyciem samochodu używanego sprowadzonego z terytorium innego państwa członkowskiego a wysokość podatku zależy od roku produkcji pojazdu, podczas gdy na samochody używane sprzedawane lokalnie, nie są nakładane ani podatek akcyzowy, ani inna podobnego typu opłata. System ten, zdaniem skarżącego, nie może być uznany za zgodny z postanowieniami Traktatu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art.1§1i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U.nr.153 poz.1270 ze zm.) zwanej dalej jako p.p.s.a, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Spór w niniejszej sprawie dotyczy kwestii, czy podatek akcyzowy zapłacony przez skarżącego na skutek nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu stanowi nadpłatę i w jakim zakresie, czy też nie. Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) za nadpłatę uważa się m. in. kwotę podatku nadpłaconego albo zapłaconego nienależnie, przy czym dalsze przepisy tej ustawy szczegółowo regulują datę powstania nadpłaty oraz sposób jej dochodzenia i rozliczenia. Dla oceny zasadności wyliczenia oraz wpłacenia tego podatku zastosowanie miały przepisy ustawy o podatku akcyzowym oraz rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego. Według regulacji zawartych w powyższej ustawie, pojazdy samochodowe są wyrobami akcyzowymi (niezharmonizowanymi) podlegającymi akcyzie, a opodatkowaniu akcyzą podlega m. in. nabycie wewnątrzwspólnotowe tj. przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 2 pkt 1, 3,4,5, art. 4 ust. 1 pkt 5, załącznik nr 1 poz. 59). Akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2003r., Nr 58, poz. 515 ze zm.), a podatnikami są m. in. podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego i w przypadku takiego nabycia obowiązek podatkowy powstaje z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, ale nie później, niż z chwilą jego rejestracji na terytorium RP (art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3 cyt. ustawy). Podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego w Polsce, zobowiązane zostały do złożenia stosownej deklaracji uproszczonej w terminie 5 dni od tego nabycia i zapłaty akcyzy nie później niż z chwilą rejestracji tego samochodu w kraju, a podstawę opodatkowania stanowi kwota jaką nabywca zobowiązany jest zapłacić (art. 81 ust. 1, art. 82 ust.3, art. 10 ust. 1 pkt2 ustawy). Stawka akcyzy na wyroby akcyzowe niezharmonizowane, tj. m. in. na samochody osobowe wynosi 65 % podstawy opodatkowania (art. 75 ust. 1 ustawy) z tym, że w cyt. wyżej rozporządzeniu ustalone zostały obniżki tych stawek: w załączniku nr 1 dla wyrobów akcyzowych sprzedawanych w kraju, a w załączniku nr 2 – dla wyrobów akcyzowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo (§ 2 ust. 1). W przypadku m. in. nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, dokonanego po upływie 2 lat od jego produkcji, a także sprzedaży w kraju tego samochodu – przy wyliczeniu roku produkcji jako pierwszego roku kalendarzowego – wskazano sposób obliczenia ostatecznej procentowej stawki akcyzy według określonego wzoru, przy uwzględnieniu: stawki akcyzy określonej w pozycji nr 23 załącznika nr 2, w zależności od pojemności silnika samochodu, wieku samochodu wyrażonego w latach kalendarzowych; z zastrzeżeniem, że obliczona stawka akcyzy nie może być wyższa niż określona w ustawie tj. 65 % podstawy opodatkowania (§ 7 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia). Określoną w pozycji 23 załącznika nr 2 (podobnie jak w pozycji nr 30 załącznika nr 1) akcyzę zróżnicowano: dla samochodów o pojemności silnika powyżej 2 000 cm3- w wysokości 13,6%, a dla pozostałych samochodów – w wysokości 3,1% podstawy opodatkowania. Zaznaczyć przy tym należy, że dla samochodów sprzedawanych przed pierwszą rejestracją w kraju i przed upływem dwóch lat od ich produkcji, wskazano w § 7 ust. 1 jedynie stawki akcyzy jak wyżej, tj. bez względu na wiek. Wg ustawy, nie są objęte akcyzą będące przedmiotem obrotu w Polsce samochody, które już w Polsce zostały zarejestrowane – bez względu na wiek tych samochodów, natomiast samochody używane, nabyte wewnątrzwspólnotowe, mające ponad 2 lata, takiej akcyzie podlegają aż do chwili rejestracji w Polsce. Zgodność regulacji zawartej w art. 80 ustawy z art. 90 TWE i art. 91 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej była przedmiotem zagadnienia prawnego przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu, który postanowieniem z dnia 19 grudnia 2006 roku, sygn. akt P 37/05 umorzył postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania orzeczenia. W uzasadnieniu postanowienia Trybunał Konstytucyjny wskazał, że w razie wątpliwości co do relacji prawa krajowego i normy prawa wspólnotowego, w zakresie stosowania prawa, organem właściwym jest Europejski Trybunał Sprawiedliwości, który jest uprawniony do wykładni Traktatu i norm prawa pochodnego, a w niniejszym przypadku chodzi właśnie o kwestię stosowania, a nie obowiązywania prawa i o interpretację prawa wspólnotowego, tj. m. in. o zakres znaczeniowy art. 90 Traktatu. Natomiast w postępowaniu zainicjowanym pytaniem prejudycjalnym, zadanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, Europejski Trybunał Sprawiedliwości w Luksemburgu (powoływany dalej jako ETS) w wyroku z dnia 18 stycznia 2007 roku w sprawie C – 313 Maciej Brzeziński przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie, orzekł, iż podatek akcyzowy ustanowiony w Polsce nie stanowi cła przywozowego ani opłaty o skutku równoważnym w rozumieniu art. 25 TWE i że nałożenie obowiązku składania deklaracji uproszczonej nie pozostaje w sprzeczności z prawem wspólnotowym tj. art. 28 TWE, przy założeniu, że obowiązek ten powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel, ale nie później, niż z chwilą rejestracji samochodu w kraju. W wyroku tym ETS orzekł równocześnie, ze przepis art. 90 akapit 1 TWE sprzeciwia się "podatkowi akcyzowemu w zakresie, w jakim kwota podatku nakładana na pojazdy używane starsze niż dwa lata, nabyte w państwie członkowskim innym niż to, które wprowadziło taki podatek, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek". Równocześnie ETS wskazał, że sąd krajowy (polski) ma obowiązek zbadania, czy polskie przepisy o podatku akcyzowym, a szczególnie § 7 rozporządzenia, wywołują takie skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznego rozstrzygania sprawy podatkowej i zastępowania w tym procesie organu. Zakres dokonywanych przez Sąd ustaleń zdeterminowany jest poprzez podstawową funkcję sądowej kontroli administracji, to jest oceny z punktu widzenia legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Kwestia ta nigdy nie budziła wątpliwości w orzecznictwie sądów administracyjnych, w którym podkreślano, iż sąd administracyjny nie może dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzyganiu sprawy załatwionej zaskarżoną decyzją. Może on dokonywać jedynie takich ustaleń, które będą stanowiły podstawę oceny zgodności z prawem tejże decyzji (por. wyrok NSA z 7 lutego 2001r, V SA, 671/00, LEX nr 50129). W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organy zobowiązane będą uzupełnić materiał dowodowy oraz podjąć czynności mające na celu ustalenie, czy kwota podatku akcyzowego nałożonego na samochód osobowy sprowadzony z zagranicy przewyższa kwotę podatku akcyzowego zawartą w wartości rynkowej podobnego samochodu osobowego zakupionego i zarejestrowanego w Polsce, czyli tzw. kwotę rezydualną podatku. W tym celu organ winien przedsięwziąć odpowiednie czynności procesowe oraz wykazać stosowną inicjatywę wypełniając dyspozycje zawarte w art. 122 oraz 187 § 1 Ordynacji podatkowej. O ile zatem po stronie podatnika punktem wyjścia będzie po prostu stawka i kwota zapłaconej przez niego akcyzy, to punkt odniesienia stanowić będzie wartość rynkowa podobnego pojazdu zakupionego i pierwszy raz zarejestrowanego w Polsce i zawarta w tej wartości rezydualna kwota podatku akcyzowego. Nadpłata powstanie w przypadku, gdy kwota podatku akcyzowego nałożona na samochód nabyty w państwie członkowskim innym niż Polska okaże się wyższa od kwoty podatku zawartej w wartości rynkowej pojazdu podobnego zarejestrowanego wcześniej w Polsce i będzie stanowiła różnicę tych kwot. W tych warunkach, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a., orzekł jak sentencji wyroku. Zakres w jakim uchylone decyzje nie mogą być wykonane określono w oparciu o art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego rozstrzygnięto zgodnie z art. 200 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI