I SA/Rz 65/25

I SA/Rz 65/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-04-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jarosław Szaro /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 § 2 pkt 4, § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2025 poz 198
art. 14a, 14la pkt 6, art. 14lzf, art. 30c ust.3 pkt 2
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
art. 45 ust.1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, Protokolant sekr. sąd. Karolina Gołąbek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi D. z siedzibą w K. na informację Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia 17 stycznia 2025 r. nr DWP.422.5.2024 (KPOD.01.03-IW.01-7988/24) w przedmiocie negatywnego wyniku oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia MŚP wsparciem oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi "D" spółka jawna (dalej: wnioskodawca/spółka) jest informacja Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego dalej: RARR/operator) z 17 stycznia 2025 r. DWP.422.5.2024 ([...] w przedmiocie negatywnego wyniku oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia MŚP wsparciem.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.
Wnioskodawca 31 sierpnia 2024 r. złożył wniosek do Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego o dofinansowanie projektu ze środków Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększania Odporności, dotyczący inwestycji A1.2.1. Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności. W ramach realizacji inwestycji Krajowego Planu Odbudowy dla sektora HoReCa w regionie 3 (w którym znajduje się siedziba wnioskodawcy) nastąpiła zmiana operatora. Rolę tę przejęła Rzeszowska Agencja Rozwoju Regionalnego (dalej: RARR/operator).
We wniosku wskazano działania które, w ocenie spółki, przyczynią się do zwiększenia odporności przedsiębiorstwa na sytuacje kryzysowe tj.:
-roboty budowlane i inwestycje w obszarze wprowadzenia nowych i rozszerzonych usług,
- wypożyczalnia rowerów elektrycznych - zakup środków trwałych i aplikacji (w tym cyfrowa transformacja),
-szkolenia dla pracownic/pracowników,
-usługa doradcza.
Pismem z 23 grudnia 2024 r. RARR poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu na etapie oceny merytorycznej przedmiotowego wniosku.
Do informacji dołączono karty oceny wniosku wraz z uzasadnieniem z których wynika, że przedsięwzięcie w punkcie B4 (rozszerzenie lub dywersyfikacje działalności wnioskodawcy) otrzymało zero punktów.
W opinii oceniającego nie wszystkie działania wskazane we wniosku przyczynią się do pozyskania szerszej grupy klientów dla oferowanych produktów i usług lub do wejścia i zaangażowania przedsiębiorstwa w nowe obszary działania, w tym w nowe rynki w ramach sektora hotelarstwo, gastronomia (HoReCa), turystyka, kultura. Jednocześnie nie przyczynią się one do zwiększenia odporności przedsiębiorstwa na sytuacje kryzysowe (np. powodujące istotną zmianę dla przedsiębiorstwa lub branży). Zdaniem oceniającego odporność oznacza zdolność do stawienia czoła wstrząsom gospodarczym, społecznym i środowiskowym lub utrzymującym się zmianom strukturalnym w sposób sprawiedliwy, zrównoważony i sprzyjający włączeniu społecznemu. Wydatek w postaci robót budowlanych wskazany w projekcie nie jest niezbędny do osiągnięcia celu projektu. Dotychczasowa działalność w zakresie usług hotelarskich jak i ta wynikająca z wniosku w zasadzie są tożsame i wpisują się w działalność gospodarczą prowadzoną w ramach tego samego kodu PKD.
W opinii drugiego oceniającego w wyniku realizacji przedsięwzięcia nie nastąpi rozszerzenie lub dywersyfikacja prowadzonej działalności gospodarczej, tj. nie nastąpi wzmocnienie prowadzonej działalności przedsiębiorstwa, realizacja nowych projektów, jak również przejście z jednego profilu działalności na inny profil działalności w ramach sektorów hotelarstwo, gastronomia (HoReCa), turystyka lub kultura. Koszty związane z podniesieniem standardu pokoi noclegowych poprzez prace budowlane oraz wyposażenie ich w klimatyzacje, meble. AGP w celu zaoferowania pokoi rodzinnych z aneksem kuchennym, zdaniem oceniającego nie jest wdrożeniem nowej usługi. Wnioskodawca już świadczy usługi hotelarskie.
Nie wskazał jako cel przedsięwzięcia MSP uruchomienie faktycznej produkcji nowego produktu lub rozpoczęcie świadczenia realnie nowej usługi. Zgodnie z Regulaminem konkursu HoReCa wnioskodawca na zakończenie realizacji przedsięwzięcia MŚP musi dysponować gotowym produktem lub usługą, jednakże w opinii oceniającego przedsięwzięcie prowadzi jedynie do unowocześnienia bazy usługowej poprzez nabycie robót budowlanych oraz określonej ilości środków trwałych.
Wobec powyższego w opinii oceniającego usługi wskazane we wniosku nie wpłyną zasadniczo na przychody przedsiębiorstwa, i tym samym nie można potwierdzić rozszerzenia lub dywersyfikacji prowadzonej działalności. Elementem projektu, który jest zgodny z założeniami HoReCa to inwestycja w wypożyczalnia rowerów, zakup środków trwałych w ramach zielonej transformacji, a także usługa szkoleniowa.
Wnioskodawca skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia MŚP.
W przedmiotowym wniosku zakwestionował zasadność postawionych przez RARR zarzutów dotyczących braku spełnienia kryterium powstania nowych usług w ramach projektu.
Podkreślił, że wykazał czytelnie i dobitnie, że jego działania przełożą się na wzmocnienie odporności na wypadek kolejnych kryzysów, jakie mogą dotknąć branżę HORECA (pandemia i reżim/ograniczenia sanitarne, wybuch konfliktu w państwie sąsiadującym z Polską, zwiększona imigracja, etc.), a to za sprawą nowych usług (w obrębie posiadanych PKD i nowych):
Kod PKD 96.04.Z - Działalność usługowa związana z poprawą kondycji fizycznej – uruchomienie mini strefy SPA (sauna infrared wraz z zapleczem sanitarnym)
Kod PKD: 77.21.Z - Wypożyczanie i dzierżawa sprzętu rekreacyjnego i sportowego - uruchomienie wypożyczalni rowerów elektrycznych.
Kod PKD: 55.10.Z - Hotele i podobne obiekty zakwaterowania- nowa usługa uruchomienie pokoju rodzinnego z własnym aneksem kuchennym w hotelu.
Ponadto zarzucił, że przedmiotowy wniosek został oceniony po terminie wskazanym w dokumentacji konkursu. Podniósł, że przedmiotowy wniosek winien zostać rozpoznany najpóźniej z końcem września 2024 r., gdyż zgodnie z § 8 ust. 2 lit. b Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP, operator przesyła do zatwierdzenia JW wyniki oceny przedsięwzięć MŚP, o których mowa w § 7 ust. 5, w następujących terminach: wnioski złożone od 15 dnia miesiąca do końca danego miesiąca w terminie do końca kolejnego miesiąca. Tymczasem wynik wniosku, który złożył 31 sierpnia 2024 r. został mu przedstawiony dopiero 20 grudnia 2024 r., a zatem trzy miesiące po upływie terminu wskazanego w regulaminie.
W uzasadnieniu wniosku o ponowną ocenę zarzucił, że oceny opiniujących są niespójne i błędne oraz niezgodne z regulaminem konkursu oraz stanem rzeczywistym wskazanym w wniosku.
Podkreślił, że oceniający w ogóle nie odnieśli się do nowej usługi Kod PKD 96.04.Z - sauna infrared wraz z zapleczem sanitarnym i błędnie ocenili inwestycję związaną z rozszerzeniem usług o pokój rodzinny z własnym aneksem kuchennym.
Podkreślił, że wniosek nie obejmuje remontu ani wyposażenia obecnie posiadanych pokoi hotelowych, jak to błędnie opisują w ocenie wniosku osoby opiniujące.
W ocenie wnioskodawcy uruchomienie nowych usług, których obecnie nie ma w ofercie jak: strefa SPA, wypożyczalnia rowerów czy też niezależny, przeznaczony dla nowej grupy odbiorców pokój rodzinny z aneksem kuchennym jest dywersyfikacją, wzmocnieniem odporności i realnym planem na zwiększenie przychodów.
Wnioskodawca zarzucił, że ocena ekspertów jest niezgodna z danymi wskazanymi w wniosku bowiem nie oceniono strefy SPA oraz wypożyczalni rowerów elektrycznych a oceniono remont pokoi i ich wyposażenie a więc kwestie, których przedmiotowy wniosek nie zawiera.
Pismem z 17 stycznia 2025 r. RARR poinformowała wnioskodawcę że w wyniku weryfikacji oceny przedsięwzięcia w zakresie kryteriów i zarzutów wskazanych we wniosku o ponowna ocenę wniosku złożonego w naborze nr 2 w ramach inwestycji A1.2.1 Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności wniosek uznano za niezasadny.
Operator podtrzymał swoje stanowisko, że wnioskodawca nie zaplanował działań, które przyczynią się do zwiększenia odporności przedsiębiorstwa na sytuacje kryzysowe, powodując istotną zmianę dla przedsiębiorstwa a rozszerzenie lub dywersyfikacja prowadzonej działalności nie przyczyni się do pozyskania szerszej grupy klientów dla oferowanych usług lub wejścia przedsiębiorstwa w nowe obszary działania, w tym w nowe technologie lub rynki w ramach sektora HoReCa. Zdaniem RARR zaplanowane przez wnioskodawcę działania związane z organizacją pokoju rodzinnego z aneksem kuchennym są kontynuacją prowadzonej już działalności w ramach kodu PKD 55.10Z Hotele i podobne obiekty zakwaterowania.
W ocenie RARR wnioskodawca nie wykazał jako cel przedsięwzięcia MŚP uruchomienia produkcji nowego produktu lub rozpoczęcia świadczenia realnie nowej usługi. Organ podkreślił, że zgodnie z interpretacją PARP "nowy" (produkt lub usługa), to zgodnie ze słownikiem języka polskiego "nie istniejący wcześniej". Wobec tego nowym nie można nazwać produktu lub usługi, które zostały zmienione, zmodyfikowane czy ulepszone.
Wnioskodawca nie zgodził, że z rozstrzygnięciem RARR - informacją z 17 stycznia 2025 r. w przedmiocie negatywnego wyniku oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia MŚP wsparciem i pismem z dnia 28 stycznia 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej 30 stycznia 2025 r. ) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Zaskarżonej informacji zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez przyjęcie, na skutek wadliwie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, że projekt należy ocenić negatywnie, podczas gdy zgromadzone w postępowaniu dokumenty oraz przedstawione przez skarżącego dowody w sposób dobitny wykazały, że wniosek jest zasadny, zaś sam wniosek nie został rozpoznany przez organ oceniający w sposób wszechstronny, wnikliwy i zrozumiały.
Skarżący wniósł o stwierdzenie, że ocena projektu w części, w której rozpatrzono ponowny wniosek negatywnie, została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez RARR oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi podniósł zarzuty takie jak we wniosku o ponowną ocenę wniosku nr [...] złożonego w ramach programu Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększania Odporności.
W odpowiedzi na skargę RARR wniosła o jej odrzucenie wskazując, że relacja pomiędzy skarżącym a RARR jako operatorem ma charakter cywilnoprawny.
W ocenie organu skoro materia będąca przedmiotem skargi nie mieści się w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego i nie jest objęta zakresem właściwości sądu administracyjnego skarga powinna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935).
Na wypadek braku odrzucenia skargi organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zawarte w informacji z 17 stycznia 2025 r. i jego argumentację zawartą w karcie ponownej oceny .
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu, jednak na uwzględnienie nie zasługuje.
W pierwszej kolejności sąd musi rozważyć argumentację organu w zakresie braku kognicji sadu administracyjnego w tego typu sprawach, z uwagi na brak prawa uczestnika konkursu do złożenia skargi do tego sądu.
Kwestie prowadzenia postępowania w sprawie przyznania wsparcia uregulowana została w przepisach art. 14a i następne ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz.U..2025.198 t.j.). Kwestie zaskarżalności wydanych w trakcie tego rodzaju postępowania reguluje przepis art. 14lzf tej ustawy, który w ustępie 2 stanowi, że w przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowna ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego.
Przepis ten dotyczy więc podmiotu, który wnioskował o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, i uzyskał ponowna negatywna ocenę wniosku.
Definicje pojęć użytych w tym przepisie zawiera ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w art. 14la, który stanowi, że przez przedsięwzięcie należy rozumieć element inwestycji realizowany przez ostatecznego odbiorcę wsparcia, zmierzający do osiągnięcia założonego celu inwestycji, zaś przez inwestycję – inwestycję w rozumieniu rozporządzenia 2021/241.
Przepisy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiającego instrument na rzecz odbudowy i zwiększania odporności ( Dz.Urz. UE.L.2021.57.17 ) pomimo wielokrotnego posługiwania się pojęciem inwestycji nie zawierają definicji tego pojęcia.
Jednocześnie przepis art. 14la pkt 6 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wskazuje, że przez ostatecznego odbiorcę wsparcia należy rozumieć podmiot realizujący przedsięwzięcie. Definicje tych dwóch pojęć są o tyle problematycznie sformułowane, że definiują się wzajemnie. Ostatecznym odbiorcą wsparcia jest podmiot realizujący przedsięwzięcie, zaś podmiotem realizującym przedsięwzięcie jest ostateczny odbiorca wsparcia.
Definicja taka jest oderwana całkowicie od rzeczywistego przepływu środków finansowych, jak także od użytych w Rozporządzeniu dalszych pojęć definiujących podmioty uczestniczące w realizacji programu zwiększania odporności i odbudowy.
W ustawie nie zdefiniowano, a nawet nie wymieniono takich pojęć jak przedsięwzięcie MŚP. Pojęcie to pojawia się dopiero w § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia z dnia 23 kwietnia 2024 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis na dywersyfikację działalności mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności ( Dz. U. 2024 poz. 687 ).
Rozporządzenie to definiuje, iż przedsięwzięcie MŚP to działania realizowane przez mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców prowadzących działalność w sektorze hotelarstwa, gastronomii, turystyki lub kultury, których celem jest dywersyfikacja działalności w ramach inwestycji, o której mowa w § 1 ust. 1.
Udzielanie zatem pomocy mikroprzedsiębiorcom oraz małym i średnim przedsiębiorcom w ramach Krajowego Planu Odbudowy nie zostało uregulowane w ustawie, a jedynie w akcie wykonawczym, wydanym na podstawie ustawy. Wprowadzono w nim nowe, nieznane ustawie pojęcia, jak przedsięwzięcie MŚP, czy "Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności".
W rozporządzeniu tym nie przewidziano żadnych uprawnień dla przedsiębiorców z sektora MŚP do zaskarżenia wydanych wobec nich rozstrzygnięć przez organy prowadzące postępowanie do sądu administracyjnego. W ocenie sądu nie byłoby zresztą dopuszczalne, skoro o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego musi decydować zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawa szczególna.
W tym miejscu należy wskazać na treść przepisu art. 45 ust.1 Konstytucji stanowiący, że każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Wykładnia sytuacji prawnej uczestniczącego w postępowaniu o udzielenie wsparcia podmiotu MŚP musi być dokonana z uwzględnieniem tej dyrektywy.
W ocenie sądu musi to prowadzić do przyjęcia dopuszczalności skargi do sądu w sprawie niniejszej.
Ponieważ w ustawie nie zdefiniowano pojęcia przedsięwzięcia MŚP, jak także inwestycji realizowanej przez taki podmiot i nie przewidziano procedury takiej jaka została zastosowana na skutek wydania powołanego powyżej Rozporządzenia oraz Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP sąd uznał, że uprawnienia jakie zostały przewidziane przez ustawę w omawianych powyżej przepisach dla podmiotu realizującego przedsięwzięcie przysługiwać będą również podmiotowi realizującemu przedsięwzięcie MŚP. Pojęcie użyte w ustawie oznaczać będzie zarówno przedsięwzięcie, jak i przedsięwzięcie MŚP. Nie może być bowiem tak, że na skutek uregulowania procedur rozdysponowania środków finansowych pochodzących z Unii Europejskiej aktem podustawowym czynności te będą wyłączone z kontroli sądowej i strony nie będą mogły skorzystać z ochrony sądowej.
Nie jest bowiem też tak, że czynności prowadzone przez Rzeszowska Agencję Rozwoju Regionalnego odbywają się tylko na podstawie prawa cywilnego ( zawierane są umowy cywilnoprawne ). Zawarcie umowy cywilnoprawnej jest bowiem poprzedzone postępowaniem konkursowym, którego reguły zostały określone w akcie administracyjnym – regulaminie konkursu, wraz z wykazem koniecznych dokumentów, sposobem sporządzania tych dokumentów, czy sposobem ich oceny przez ekspertów, czy też w końcu procedurą odwoławczą na etapie postępowania konkursowego przed organem, w tym przypadku, RARR w Rzeszowie.
Takie postępowanie musi być traktowane jak postępowanie quasi administracyjne do którego zastosowanie będą miały środki kontroli sądowej charakterystyczne dla postępowań administracyjnych.
Można przy tym zauważyć, że postępowanie dla realizujących przedsięwzięcia i przedsięwzięcia MŚP są praktycznie tożsame. Jedyna różnica miała by polegać na tym, że realizujący przedsięwzięcie MŚP nie mieli by prawa do złożenia skargi do sądu.
Można także wskazać, że akty wydane w tego typu konkursach przez Rzeszowską Agencję Rozwoju Regionalnego mogą podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Stanowią bowiem akty z zakresu administracji publicznej ( dysponowanie środkami publicznymi ), dotyczą uprawnień przewidzianych przez przepisy prawa ( prawo do otrzymania wsparcia o spełnieniu określonych warunków ), a także do postępowań tych nie stosuje się przepisów k.p.a. ( za wyjątkiem przepisów dotyczących doręczeń i art. 24 kpa. – art. 14lzf ust. 1 ustawy o zasadach polityki rozwoju ).
Dlatego też sąd uznał, że stronie przysługuje prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego i skarga nie podlega odrzuceniu. Podobne stanowisko, choć z różnymi uzasadnieniami zajęły też WSA w Szczecinie w postanowienie z dnia 25 lutego 2025 r, WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 17 lutego 2025 r. sygn. III SA/Gl 29/25 , czy WSA w Warszawie w wyroku z dnia 18 marca 2025 r. V SA/Wa 459/25.
Nie jest natomiast skarga uzasadniona co do meritum. Sposób zaskarżenia pierwotnej informacji o negatywnej ocenie wniosku o wsparcie uniemożliwia zakwestionowanie stanowiska organu RARR co do takiej, negatywnej oceny.
Jak bowiem wynika z akt sprawy przedstawionych przez skarżącego organ ocenił negatywnie wniosek o udzielenie wsparcia z dwóch przyczyn. Po pierwsze było to niespełnienie kryterium z punktu B4, a więc oceny czy przedsięwzięcie dotyczy rozszerzenia bądź dywersyfikacji działalności wnioskodawcy, gdzie w tym kryterium wniosek uzyskał 0 punktów przy wymaganych 3, a zatem nie zostało spełnione kryterium dopuszczające, jak także nie uzyskano punktów w kryteriach B5 i B6, ale także w kryterium B8 – wysokość wkładu własnego zapewnionego przez wnioskodawcę. W tym kryterium otrzymał on 0 punktów, przy wymaganym 1 punkcie. Wniosek o ponowne rozpoznanie złożył tylko w zakresie kryterium określonego w punkcie B4, nie złożył argumentów przeciwko negatywnemu rozpatrzeniu punktu B8. W takim przypadku wniosek był rozpatrywany tylko odnośnie tego kryterium, co do którego zostały złożone zarzuty. Wynika to z § 9 ust. 4 Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP, który stanowi, że wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia MŚP operator rozpatruje w zakresie kryteriów i zarzutów. Ograniczona zatem jest kognicja do zarzutów wniesionych przez uczestnika postępowania. W przedmiotowej sprawie nie wniesiono zarzutów co do punktu B8, a zatem w tym zakresie organ nie miał obowiązku badać prawidłowości oceny tego kryterium, a jak już wyżej wspomniano było to kryterium dopuszczające, gdzie wniosek musiał uzyskać co najmniej 1 punkt.
Brak zaskarżenia tej oceny w przez przedsiębiorcę w trakcie postępowania przed organem uniemożliwia mu aktualnie podniesienie skutecznych zarzutów w skardze. Organ nie naruszył bowiem prawa nie oceniając tego zakresie wniosku przy ponownej ocenie. Ocena dokonana przez organ w I instancji pozostaje w mocy. Wniosek nie spełnił tego kryterium a zatem nie mógł być uwzględniony do udzielenia wsparcia. Stanowisko organu odmawiające uznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy prawa nie narusza.
Wobec prawnej doniosłości tej kwestii, która stanowi podstawę do odmowy przyznania prawa do udzielenia wsparcia sąd nie oceniał pozostałych zarzutów skargi bowiem nie ma to znaczenia dla jej rozpoznania. Sam fakt nie spełnienia kryterium B8 jest wystarczający do odmowy udzielenia wsparcia i rozważania odnośnie prawidłowości stanowiska organu co do punktu B4 nie zmieniają oceny prawidłowości postępowania organu.
W tych okolicznościach sąd skargę oddalił w myśl art. 30c ust.3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.