I SA/Rz 58/05

I SA/Rz 58/05 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2005-06-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2005-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Bożena Wieczorska /przewodniczący/
Kazimierz Włoch
Maria Piórkowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1966 nr 24 poz 151
art. 34 § 1 i art. 34 § 4
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Wieczorska Sędziowie NSA Maria Piórkowska /spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant sek.sąd. T.Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2005r. na rozprawie- sprawy ze skargi F. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego - oddala skargę -
Uzasadnienie
I SA/Rz 58/05
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia (...) grudnia 2004r. (...) Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu zażalenia F. S., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...) września 2004r. zn. (...) w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu organ podniósł, że organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadził postępowanie egzekucyjne w stosunku do zobowiązanego F. S. na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Urząd Miejski w M. o nr SW 4/1599/96, SW 4/1600/96, SW 4/1601/96, SW4/1602/96 i SW 4/1604/96. W dniu 23 marca 2000r. zobowiązany złożył zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w których podniósł nieistnienie obowiązku oraz jego przedawnienie. W związku ze zgłoszonym zarzutami, organ egzekucyjny pismem z dnia 5 sierpnia 2004r. zn. (...) zwrócił się do wierzyciela o zajęcie stanowiska w przedmiocie wniesionych zarzutów. Wierzyciel postanowieniem z dnia (...) września 2004r. zn. (...) zarzuty te uznał za uzasadnione. Organ egzekucyjny działając w oparciu o treść art. 34 § l po uzyskaniu stanowiska wierzyciela, uznającego zarzuty egzekucyjne zobowiązanego za zasadne - umorzył postępowanie egzekucyjne.
Na postanowienie to F. S. złożył skargę /zażalenie/ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając rażące naruszenie prawa przez Komornika poprzez uniemożliwienie egzystencji rodzinie zobowiązanego oraz odmowę podpisania wniosku o udzielenie kredytu.
Nadto skarżący wniósł o zwrot zajętej należności w kwocie 1.115,30 zł wraz z należnymi odsetkami oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu skarżący podniósł krzywdzący charakter działania organu egzekucyjnego, trudną sytuację materialną a także wyjątkową opieszałość organów.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko dodatkowo naprowadzając, że żądanie zwrotu kwoty 1.115,30 zł oraz kosztów procesu nie dotyczy zaskarżonego postanowienia. Przeprowadzone postępowanie egzekucyjne było postępowaniem wykonawczym służącym realizacji uprawnień wierzyciela, a zatem ewentualne roszczenia dotyczące wyegzekwowanych kwot mogą być kierowane do tego wierzyciela. Organ egzekucyjny prowadząc postępowanie nie naruszył zasad postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. l § l i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153, poz. 1269/ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne oraz postanowienia w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie jest uzasadniona bowiem zaskarżone postanowienie jak też poprzedzające je postanowienie pierwszoinstancyjne nie naruszają prawa. Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, na wstępie wskazać należy, że rozstrzyga ono o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, co określa zakres kontroli w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 34 § l ustawy z dnia 17 czerwca 1966r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm./ zarzuty zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela. W rozpoznawanej sprawie, stosownie do zaleceń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2002r. sygn. akt SA/Rz 2728/01, organ egzekucyjny, postanowienie wierzyciela w przedmiocie zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego uzyskał. Postanowienie wierzyciela- Prezydenta Miasta M. z dnia (...) września 2004r. (...) uznawało zarzuty skarżącego za zasadne.
W tym stanie rzeczy organ egzekucyjny, na mocy art. 34 § 4 cyt. wyżej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, był zobligowany do umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Jakkolwiek skarżący nie kwestionuje samego umorzenia postępowania egzekucyjnego lecz fakt zajęcia kwoty 1115,30zł a także uniemożliwienie mu zaciągnięcia kredytu a tym samym narażenie rodziny na niedostatek, wskazać należy, ze zarzuty te są chybione.
Kwestie bowiem zwrotu wyegzekwowanych kwot rozpatrzyć należy w kontekście brzmienia przepisu art. 60 § l ustawy o postępowanie egzekucyjnym. w administracji, który reguluje skutki umorzenia postępowania egzekucyjnego Postępowanie odnośnie uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych jest samodzielnym postępowaniem w którym organ egzekucyjny wydaje w razie potrzeby uwzględniający ten wniosek postanowienie bądź postanowienie o odmowie uchylenia czynności.
Jakkolwiek organ II instancji, w wydanym przez siebie rozstrzygnięciu podał wadliwą datę postanowienia wydanego przez organ I instancji, to wobec prawidłowo podanej sygnatury, prawidłowo powołanej daty w uzasadnieniu postanowienia, treści rozstrzygnięcia, jak również tego, że powołana przez organ II instancji mylna data postanowienia dotyczyła innego postanowienia w tej sprawie, uprawnione jest stanowisko, że miała miejsce w tym zakresie oczywista omyłka.
Z przyczyn wyżej podniesionych, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 153, poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji.