I SA/RZ 560/22

Sprawa dotyczyła skargi K.R. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału ARiMR, utrzymującą w mocy decyzję o odmowie przyznania płatności bezpośrednich na 2019 rok. Rolnik zadeklarował kilkadziesiąt działek rolnych o łącznej powierzchni ponad 30 ha. W trakcie postępowania administracyjnego przeprowadzono kontrolę na miejscu, która wykazała szereg nieprawidłowości, w tym zaniechanie działalności rolniczej na niektórych działkach, brak zabiegów agrotechnicznych oraz zawyżenie deklarowanej powierzchni. Kluczowym problemem stało się również nieprzedstawienie przez beneficjenta formalnych umów dzierżawy gruntów, co organ uznał za brak tytułu prawnego do ich użytkowania. Organ odwoławczy, opierając się m.in. na wyroku TSUE C-216/19, uznał, że płatności przysługują właścicielowi, jeśli użytkownik korzysta z gruntu bezumownie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd podkreślił, że wyrok TSUE C-216/19 nie miał zastosowania w tej sprawie, ponieważ nie zaistniał konflikt krzyżowy uprawnień do dopłat. Sąd wskazał, że przepisy unijne nie wymagają bezwzględnie przedstawienia tytułu własności lub prawa użytkowania, a wystarczające jest, aby kwalifikujące się hektary pozostawały w dyspozycji rolnika. Organy nie wykazały, aby istniały konkurencyjne wnioski o płatności do tych samych działek, ani że grunty te nie pozostawały w dyspozycji skarżącego. Sąd uznał również, że zarzuty dotyczące incydentalnego lub chaotycznego charakteru działalności rolniczej były nieuzasadnione i nie znalazły podstawy w przepisach dotyczących sankcji za nieprawidłowości. Kontrola na miejscu wykazała prowadzenie działalności rolniczej na większości działek, a stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły jedynie części z nich. Brak ujawnienia przez rolnika osoby wykonującej prace polowe nie stanowił wystarczającej podstawy do odmowy przyznania płatności, jeśli prace te zostały faktycznie wykonane.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający