I SA/Rz 497/23

I SA/Rz 497/23 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2024-01-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jarosław Szaro /sprawozdawca/
Małgorzata Niedobylska
Piotr Popek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 121 § 1, art. 124, art. 210 § 1 pkt 6, art. 210 § 4, art. 2a, art. 122, art. 187 § 1, art. 180 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi A.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2023 r., nr 1801-IOD.4102.7.2023 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2018 rok oddala skargę.
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. decyzją z dnia 10 stycznia 2023 r., nr 1809-SKP.4102.1.2022 określił podatnikowi A. P. wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za rok 2018 w kwocie [...] zł. Naczelnik ustalił, że w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2018 r. podatnik prowadził podatkową księgę przychodów i rozchodów i był rozliczany na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej. W dniu 30 kwietnia 2019 r. złożył zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) PIT-36 a następnie w dniu 21 czerwca 2019 r. złożył korektę zeznania. Następne korekty składał w dniach 3 września 2021 r., 14, 19 i 21 października 2021 r. W ostatecznej wersji zeznania PIT-36 podatnik nie uwzględnił ustaleń dokonanych w wyniku kontroli podatkowej.
W stosunku do złożonych przez podatnika zeznań podatkowych organ odmiennie ocenił wartość poszczególnych elementów składających się na koszty przez niego poniesione.
I tak w zakresie wartości remanentu podatnik wskazał remanent początkowy na 31 grudnia 2017 r. – na kwotę [...] zł oraz remanent końcowy na 31 grudnia 2018 r. – na kwotę [...] zł. Organ natomiast podzielił wskazanie podatnika odnośnie remanentu początkowego, natomiast przyjął remanent końcowy w wysokości [...] zł.
Organ zakwestionował dalej wartość kosztu w kwocie [...] zł która miała wynikać z umowy zawartej pomiędzy podatnikiem a wykonawcą prac rozbiórkowych w budynku przy ulicy R. w K.
Organ odniósł się również do pozostałych kosztów związanych z wydatkami na podatek od nieruchomości, z tytułu nienależnego zaewidencjonowania odsetek od kredytu obrotowego, z tytułu nienależnego zaewidencjonowania wydatków dotyczących wieczystego użytkowania, nienależnego zaewidencjonowania faktury na zakup wykładziny, nienależnego zaewidencjonowania faktury na wycenę nieruchomości oraz podwójnego zaewidencjonowania kosztów sporządzenia aktu notarialnego. W ocenie organu nieprawidłowe ewidencjonowanie kosztów doprowadziło do jej zawyżenia o łączną kwotę [...] zł.
Organ przyjął, że prawidłowa kwota kosztów uzyskania przychodów wynosi [...] zł. Bazując na tym ustaleniu organ dokonał obliczenia wysokości podatku dochodowego należnego od podatnika za rok 2018 przy uwzględnieniu strat jakie poniósł on w poprzednich latach podatkowych w tym za rok 2015 w wysokości [...] wskazując, że jest to 50 % poniesionej przez podatnika straty.
Od tej decyzji podatnik wniósł odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie zarzucając:
- obrazę przepisów prawa procesowego mającą wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia poprzez tj. art. 121 § 1 o.p. w zw. z art. 210 § 1 pkt 6 o.p. w zw. z art. 210 § 4 o.p. poprzez brak wyjaśnienia podstawy ustalenia wysokości straty poniesionej przez podatnika w 2015 r.; organ podatkowy I instancji dla ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych ustalił również wysokość poniesionej przez niego straty w latach 2015-2017. Wysokość straty w 2016 i 2017 r. została stwierdzona ostatecznymi decyzjami podatkowymi podczas gdy w stosunku do 2015 r. nie wydano podobnej decyzji a organ podatkowy nie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, w jaki sposób ustalił wysokość straty w tym roku pomimo, iż we wcześniejszym fragmencie uzasadnienia wspomina, iż w tym zakresie pomiędzy organem podatkowym, a podatnikiem istniał spór.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi podatkowemu I instancji do ponownego rozpatrzenia z uwagi na fakt, iż wydanie rozstrzygnięcia wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie decyzją z dnia 25 lipca 2023 r. znak 1801-IOD.4102.7.2023 utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
DIAS ustalił, że podatnik zadeklarował przychód z działalności gospodarczej w wysokości [...] zł i także tę wartość przyjął za prawidłową. Organ II instancji podzielił także ustalenia organu I instancji odnośnie przyjętych przez niego w zakresie kosztów. Wskazał zatem organ II instancji, że podatnik nieprawidłowo ustalił wysokość remanentu końcowego, gdyż nie uwzględnił sprzedaży nieruchomości, która nie podlegała VAT i opodatkowana była podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Podzielił także ustalenia organu I instancji co do pozostałych kosztów zawyżonych przez podatnika.
W zakresie, w którym odwołanie zawierało zarzut niewystarczającego odniesienia się do wysokości straty za rok 2015, którą organ przyjął do określenia wysokości należnego podatku za rok 2018 DIAS wskazał, że stratę za rok 2015 przyjęto w wysokości zadeklarowanej przez podatnika w PIT-36L w kwocie [...] zł. Organ wskazał, że nie kwestionuje tego zeznania podatkowego ani wysokości wykazanej w niej straty. Organ podzielił stanowisko organu I instancji że dochód za rok 2018 powinien zostać pomniejszony o 50% straty za 2015 r. tj. o kwotę [...] zł. Organ zaznaczył, że odliczenie z tytułu straty z lat ubiegłych jest uprawnieniem podatnika, jednak w sytuacji, gdy odlicza on ją w zeznaniu to organ wydając decyzję nie może tego pominąć.
Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem pełnomocnika złożył podatnik zarzucając naruszenie:
- art. 121 § 1 o.p. w zw. z art. 124 o.p. w zw. z art. 210 § 1 pkt 6 o.p. w zw. z art. 210 § 4 o.p., poprzez brak wyjaśnienia podstawy ustalenia wysokości straty poniesionej przez Podatnika w 2015 r.; organ podatkowy I instancji dla ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych w 2018 r. ustalił również wysokość poniesionej przez niego straty w latach od 2015 r. do 2017 r.
– art. 120, art. 121 § 1 i 2, art. 122, art. 123 § 1 i art. 124 w zw. z art. 180 i art. 187 § 1 i art. 191 i art. 193 § 2 i § 3 o.p. poprzez naruszenie przepisów i zasad postępowania, błędne i niezgodne z prawdą obiektywną ustalenie stanu faktycznego prowadzące do oparcia rozstrzygnięcia na ocenach zamiast na dowodach oraz przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów,
– art. 2a Ordynacja Podatkowa polegające na rozstrzygnięciu wątpliwych, złożonych i i niejednoznacznych okoliczności sprawy w sposób z góry niekorzystny dla Podatnika,
– art. 122, art. 187 § 1 w związku z art. 180 § 1 Ordynacja Podatkowa poprzez dowolną, arbitralną i jedynie wybiorczą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego i pominięcie przy wydawaniu postanowienia istotnych okoliczności sprawy.
Mając na względzie powyższe zarzuty wniósł o:
- uchylenie zaskarżonej decyzji w całości,
- zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi po raz kolejny podniesiono brak wytłumaczenia przez organ dlaczego kwota [...] zł została przyjęta jako wysokość straty za rok 2015, która pomniejsza wysokość dochodu podatnika w roku 2018 r. Skarżący zarzucił że nie jest wiadome czy organ podatkowy obniżył ustalony dochód w roku 2018 o prawidłową wartość. Natomiast obniżenie to jest jednym z elementów łańcucha obliczenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W ocenie skarżącego postępowanie powinno zostać przeprowadzone ponownie a materiał powinien zostać zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący.
Brak przeprowadzenia takiego postępowania w ocenie skarżącego powinien skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ nie naruszył przepisów prawa procesowego w niej wskazanych. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał zarówno na dokument, w oparciu o który dokonał ustalenia wysokości kwoty straty za rok 2015 pomniejszającej wysokość dochodu do opodatkowania za rok 2018, ale także dokonał stosownych obliczeń, z których wysokość ta wynika.
Wskazać należy, że wysokość podatku w tym podatku dochodowego od osób fizycznych może wynikać z zeznania podatkowego (deklaracji) złożonego przez podatnika w sytuacji, gdy organ nie kwestionuje zawartych w nim wartości jak także z decyzji podatkowej określającej wysokość zobowiązania podatkowego w sytuacji, gdy organ złożoną deklarację uznaje za wadliwą bądź nierzetelną. Organ nie ma zatem obowiązku wydawania decyzji podatkowej w sytuacji, gdy zobowiązanie podatkowe powstaje z mocy samego prawa wtedy, gdy uznaje że złożona przez podatnika deklaracja (zeznanie) jest prawidłowa.
Tak stało się w niniejszej sprawie. Organ nie kwestionował złożonej za rok 2015 deklaracji z której wynikała strata poniesiona przez podatnika w wysokości [...] zł Dochód do opodatkowania pomniejszył o 50 % tejże straty. Należy wskazać, że w aktach postepowania podatkowego zalega zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty ) w roku podatkowym 2015, w którym podatnik zadeklarował stratę w takiej właśnie wysokości (PIT-36L).
Oceniając zatem zarówno zgromadzony materiał dowodowy, który zawiera deklarację za ten rok, jak również treść uzasadnienia decyzji organu odwoławczego należy stwierdzić, że organ nie naruszył przepisów prawa podatkowego, gdyż prawidłowo zgromadził dowody stanowiące wyłączną podstawę do ustalenia wysokości straty za rok 2015, a także dokonał właściwej oceny tego dowodu. W uzasadnieniu decyzji wskazując dlaczego właśnie taka kwota pomniejszona o 50 % stała się podstawą ustalenia jednego z elementów określenia wysokości zobowiązania podatkowego skarżącego za rok 2018 .
W skardze nie skierowano dalszych zarzutów co do poszczególnych ustaleń organów odnośnie nieprawidłowo zaewidencjonowanych kosztów powadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej przez podatnika, w związku z czym Sąd jedynie stwierdza, że ustalenia organów w tym zakresie nie naruszają prawa procesowego i materialnego.
Z tych względów sąd skargę oddalił w myśl art. 151 P.p.s.a.