I SA/Rz 480/25

I SA/Rz 480/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-12-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Grzegorz Panek /sprawozdawca/
Jarosław Szaro /przewodniczący/
Piotr Popek
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 274 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Grzegorz Panek /spr./, Sędzia WSA Piotr Popek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 31 lipca 2025 r. nr SKO.4140.74.2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie korekty deklaracji podatkowej 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia 20 maja 2025 roku nr POL.3120.3.431.2025, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu na rzecz skarżącej S. Sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 lipca 2025 r. nr SKO.4140.74.2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Przemyślu (dalej: "SKO"), po rozpoznaniu zażalenia S. spółka z o.o. (dalej: "skarżący", "spółka"), utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] (dalej: "Prezydent Miasta") z dnia 20 maja 2025 r. nr POL.3120.3.431.2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie korekty deklaracji podatkowej.
Jak wynika z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Prezydent Miasta [...] postanowieniem wydanym na podstawie art. 216 i art. 217, w związku z art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej - w odpowiedzi na złożoną w dniu 16 stycznia 2025 r. korektę deklaracji podatkowej w sprawie podatku od nieruchomości odmówił wszczęcia postępowania z uwagi na brak podstawy prawnej do ubiegania się przez spółkę o zwolnienie od podatku na podstawie Uchwały Rady Miejskiej w [...].
W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że w dniu 16 stycznia 2025 r. do organu podatkowego wpłynęła korekta deklaracji podatkowej dotycząca zwolnienia z podatku od nieruchomości. Po wstępnej analizie sprawy, organ podatkowy poinformował pracownika spółki, że korekta deklaracji jest bezzasadna, i że równolegle złożona deklaracja podatkowa określające podatek od nieruchomości należny za 2025 r. jest prawidłowa i została przyjęta bez korekty.
Zażalenie na to postanowienie złożyła spółka, która wniosła o uchylenie w całości postanowienia i wprowadzenie korekty deklaracji złożonej w dniu 16 stycznia 2025 r. w której zgłosiła, że w stosunku do posiadanych nieruchomości korzysta ze zwolnienia na podstawie Uchwały Rady Miejskiej w [...].
W wyniku rozpoznania zażalenia na to postanowienie zostało ono utrzymane w mocy postanowieniem SKO w Przemyślu z dnia 31 lipca 2025 r.
Organ odwoławczy wskazał, że Prezydent Miasta [...] pismem z dnia 14 lutego 2025 r. działając z urzędu na podstawie art. 274 § 1 pkt 1, § 2, § 3 i § 4 Ordynacji podatkowej poinformował spółkę, że po dokonaniu czynności sprawdzających przeprowadził korektę deklaracji w podatku od nieruchomości na rok 2025 z dnia 14 stycznia 2025 r. (data wpływu 16 stycznia 2025 r.)
Organ przekazał też w załączeniu uwierzytelnione kserokopie skorygowanych deklaracji. Organ pouczył także podatnika, że na przedmiotową korektę podatnik może wnieść sprzeciw do organu podatkowego w terminie 14 dni od doręczenia uwierzytelnionej kopii skorygowanej deklaracji. Wniesienie sprzeciwu anuluje korektę. W razie niewniesienia sprzeciwu w terminie, przedmiotowa korekta deklaracji wywołuje skutki prawne jak korekta deklaracji złożona przez podatnika. Powyższe pismo zostało doręczone podatnikowi w dniu 25 lutego 2025 r.
Ponieważ spółka nie wniosła sprzeciwu, należało uznać, że sprawa korekty deklaracji podatkowej złożonej przez podatnika w dniu 16 stycznia 2025 r. została ostatecznie załatwiona przez organ podatkowy I instancji w opisanym wyżej trybie przepisów art. 274 Ordynacji podatkowej. Brak było zatem podstaw do wszczęcia postępowania podatkowego w przedmiocie złożonej przez podatnika w dniu 16 stycznia 2025 r. korekty deklaracji podatkowej.
W skardze na postanowienie SKO spółka zarzuciła naruszenie:
1. art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej - poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na wydaniu postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, pomimo że w sprawie nie zachodziły przesłanki uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania,
2. art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej - poprzez niezastosowanie tego przepisu i nieuznanie, że doręczenie organowi skorygowanej deklaracji podatkowej stanowi (co najmniej implicite) żądanie wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie ustalenia prawidłowej wysokości zobowiązania,
3. art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej (zasada zaufania i prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych) oraz art. 122 Ordynacji podatkowej (obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego) - poprzez wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sposób pośpieszny i formalistyczny, bez rzetelnego wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy i bez umożliwienia skarżącemu wypowiedzenia się co do zebranych informacji,
4. art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 2 Konstytucji RP oraz art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP - poprzez rozszerzającą, nieuprawnioną interpretację przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, prowadzącą do bezpodstawnego pozbawienia skarżącego możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy i naruszenia jego prawa do sądu,
5. błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów o pomocy de minimis, w szczególności art. 3 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/20I3 z 18 grudnia 2013 r. (oraz obowiązującego od 1 stycznia 2024 r. Rozporządzenia Komisji (UE) 2023/... - nowego aktu regulującego pomoc de minimis) w zw. z postanowieniami Uchwały Rady Miejskiej w [...] nr 17/2015. Organ mylnie przyjął, jakoby przekroczenie przez skarżącego pułapu 200.000 euro pomocy de minimis powodowało definitywny brak możliwości udzielenia dalszej pomocy od początku 2025 r., nawet w sytuacji, gdy część wcześniejszej pomocy "wypadła" już z trzyletniego okresu rozliczeniowego. Organ nie przeprowadził szczegółowych wyliczeń, nie ustalił precyzyjnie, jaki jest stan kumulacji pomocy de minimis otrzymanej przez skarżącego w okresie trzech lat bieżących (2023, 2024, 2025),
6. niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego w zakresie wykorzystanego limitu pomocy de minimis - wbrew wymogom art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej organ nie zgromadził pełnego materiału dowodowego dotyczącego wysokości pomocy de minimis otrzymanej przez skarżącego i nie dokonał prawidłowych ustaleń, czy oraz ewentualnie kiedy nastąpiło przekroczenie limitu 200.000 euro,
7. naruszenie zasady in dublo pro tributario (art. 2a Ordynacji podatkowej) - organ naruszył tę zasadę zarówno na etapie proceduralnym, jak i merytorycznym. W aspekcie materialnym naruszenie polegało na przyjęciu najbardziej niekorzystnej dla podatnika wykładni przepisów regulujących pomoc de minimis oraz na rozstrzygnięciu wątpliwości faktycznych (co do wysokości przyznanej pomocy) na niekorzyść skarżącego,
8. błędne uznanie, że złożenie korekty deklaracji wyklucza możliwość prowadzenia postępowania podatkowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlega zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest przy tym według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co wynika z treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu może nastąpić wówczas, gdy zostanie spełniona przynajmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 145 p.p.s.a.
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w tak zakreślonych granicach Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie organ uznał, że złożona przez spółkę deklaracja w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2025 r. z dnia 16 stycznia 2025 r. zawierała błędy rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, co w ocenie organu uprawniało go do prowadzenia postępowania w trybie przepisu art. 274 § 1 Ordynacji podatkowej.
W ocenie organu spółka mogła złożyć jedynie sprzeciw od dokonanej przez organ korekty. Tego jednak nie uczyniła, co z kolei spowodować musiało, że złożona przez nią korekta deklaracji nie mogła spowodować wszczęcia postępowania, co za tym idzie należało odmówić wszczęcia postępowania w przedmiocie korekty deklaracji podatkowej.
Stanowisko to jest całkowicie błędne. Po pierwsze organ w ogóle nie wziął pod uwagę tego, że tego samego dnia w którym została złożona deklaracja tj. 16 stycznia 2025 r., została złożona także korekta deklaracji w której spółka wykazała zobowiązanie podatkowe w wysokości 0 zł. Nie wiadomo dlaczego organ w ogóle tej korekty nie uwzględnił.
Słusznie podnosi spółka, że jeżeli organ nie zgadzał się z dokonaną korektą to powinien wszcząć stosownie postępowanie i w ramach tego postępowania wymierzyć podatek w prawidłowej wysokości.
Co więcej, nieuprawnione jest stanowisko organu, że strona nie mogła skutecznie złożyć korekty deklaracji ponieważ, kwestionować dokonaną przez organ w trybie art. 274 § 1 Ordynacji podatkowej korektę deklaracji może tylko w drodze sprzeciwu. Rzecz bowiem w tym, że dokonanie przez organ korekty deklaracji w trybie art. art. 274 § 1 Ordynacji podatkowej nie pozbawia strony możliwości złożenia korekty deklaracji.
Jak stanowi przepis art. 274 § 4 Ordynacji podatkowej w razie niewniesienia sprzeciwu w terminie, korekta deklaracji, o której mowa w § 1 pkt 1, wywołuje skutki prawne jak korekta deklaracji złożona przez podatnika.
Sprzeciw od dokonanej przez organ korekty może dotyczyć właśnie sposobu dokonania tej korekty. Ewentualne jego niezłożenie nie pozbawia strony możliwości późniejszego kwestionowania wysokości zobowiązania podatkowego poprzez złożenie korekty deklaracji w przypadku na przykład uznania, że ma zastosowanie zwolnienie z podatku.
Całkowicie nieuprawniony jest zatem pogląd organu, że sprawa korekty deklaracji złożonej przez podatnika w dniu 16 stycznia 2025 r. została ostatecznie załatwiona w trybie przepisu art. 274 Ordynacji podatkowej i brak jest podstaw do wszczęcia postępowania podatkowego na skutek złożenia tej korekty.
W ponownym postepowaniu organ I instancji jeżeli uważa, że złożona korekta deklaracji podatkowej jest nieprawidłowa powinien wszcząć postępowanie podatkowe i w ramach tego postępowania określić prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2025 r.
Z uwagi na to, że w rozpoznawanej sprawie ocenie podlegała wyłącznie zasadność podjętego rozstrzygnięcia o charakterze procesowym, brak było podstaw odnoszenia się do kwesti związanych w wysokością zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości z 2025 r.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia 20 maja 2025 r. oraz orzekł o kosztach postępowania.