I SA/Rz 453/06

I SA/Rz 453/06 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2006-07-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Maria Serafin-Kosowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 219, art. 221, art.222, art. 232 § 1 pkt 1a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
§ 2 ust. 6, § 5 ust. 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2002 nr 9 poz 86
art. 3 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2006 r. przy udziale - na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu F.G. uiszczony wpis od skargi w kwocie 200zł (dwieście złotych).
Uzasadnienie
Skarżący F.G. z łożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, przy czym w imieniu skarżącego działa jako pełnomocnik radca prawny M.E. Skarga powyższa nadana została pod adresem Dyrektora Izby Skarbowej w dniu 2 maja 2006r. Pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego między innymi przed "organami... wymiaru sprawiedliwości" udzielone zostało przez tegoż skarżącego w dniu 4 marca 2005r. kilku wymienionym osobom a w tym radcy prawnemu M.E. i zawiera stwierdzenie, że są to osoby zatrudnione "przez firmę "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W."/ w aktach administracyjnych/. W przedmiotowej skardze pełnomocnik M.E. podał numer swojego wpisu na listę radców prawnych oraz wskazał - jako swój adres do korespondencji- adres siedziby spółki "A".
W dniu 13 czerwca 2006r. / data doręczenia/ pełnomocnik M.E. wezwany został o uzupełnienie braków skargi tj. wskazanie osoby skarżącego oraz oznaczenia zaskarżonej decyzji i przed upływem wyznaczonego terminu tj. w dniu 20 czerwca 2006r. /data nadania/ uzupełnił powyższy brak a także dokonał wpłaty wpisu od skargi w kwocie 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm./ - powoływanej dalej jako p.p.s.a. - pełnomocnikiem strony może być między innymi radca prawny. Formy wykonywania zawodu przez radcę prawnego określa art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych /Dz. U. nr 123 poz. 1059 z 2002r. z późn. zm./ a są to: stosunek pracy, umowa cywilnoprawna, kancelaria radcy prawnego oraz spółka cywilna, spółka partnerska lub komandytowa przy spełnieniu określonych w tym przepisie warunków. Z mocy art. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym /Dz.U. nr 9 poz. 86 z 2002r. z późn. zm./ radca prawny może także wykonywać czynności doradztwa podatkowego określone w art. 2 ust.1 tejże ustawy -czynności te nie obejmują występowania w imieniu podatnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Natomiast przepis art. 41 ust.1 i 2 powyższej ustawy upoważnia doradcę podatkowego do występowania w charakterze pełnomocnika podatnika itd. w sprawach obowiązków podatkowych przed organami administracji publicznej a także w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Do wykonywania doradztwa podatkowego uprawnione są także - między innymi - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością /spełniające określone warunki/, które to doradztwo wykonują wyłącznie przez doradców podatkowych, radców prawnych itd. zatrudnionych w tychże spółkach /art. 4 ust.1 pkt.3, ust.2, art. 27 ust. 1 pkt. 2 cyt. wyżej ustawy/. Spółki takie mają prawo posługiwania się oznaczeniem " spółka doradztwa podatkowego" i - jak wynika ze skargi - taką formę organizacyjnoprawną i takie oznaczenie posiada spółka "A".
Dla uzyskania statusu doradcy prawnego albo radcy prawnego, odpowiednie ustawy korporacyjne /powołane wyżej / przewidują spełnienie określonych warunków i jeśli - w przypadku radcy prawnego - dana osoba spełni te warunki, to ma prawo do wykonywania tego zawodu po uzyskaniu wpisu na listę radców prawnych i złożeniu ślubowania /art. 23 cyt. ustawy o radcach prawnych/ a zawieszenie prawa do wykonywania tego zawodu oraz skreślenie z listy radców prawnych następuje w przypadkach określonych w ustawie /art. 28, art. 29/. Jeśli więc dana osoba uzyskała wpis na listę radców prawnych i może wykonywać ten zawód zarówno w formach organizacyjnoprawnych wskazanych w ustawie korporacyjnej a także wykonywać czynności doradcy podatkowego będąc zatrudnioną w spółce doradztwa podatkowego, to również w tym ostatnim przypadku występuje jako radca prany /a w ramach tego zawodu może wykonywać także czynności doradztwa podatkowego/. W konsekwencji, w ocenie Sądu, może działać także jako pełnoprawny pełnomocnik podatnika w sprawach obowiązków podatkowych / a za taką sprawę uznać należy między innymi sprawę z wniosku podatnika o udzielenie interpretacji podatkowej/, bo skoro takie uprawnienie posiada doradca podatkowy niebedący radcę prawnym, to brak racjonalnych podstaw do odmawiania tego prawa radcy prawnemu, gdy się nadto zważy, że przytoczone wyżej przepisy o radcach prawnych i doradcach podatkowy mają jednakową rangę tj. rangę ustawy.
Podniesienie przez Sąd powyższych okoliczności co do charakteru pełnomocnika występującego w niniejszej sprawie związane jest z określonymi rygorami występującymi w powołanej wyżej ustawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mianowicie zgodnie z art. 230 i art. 231 p.p.s.a. od skargi wniesionej do sądu administracyjnego I instancji powinien być uiszczony wpis, który w przypadku gdy przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, jest wpisem stosunkowym, natomiast w pozostałych sprawach jest wpisem stałym. W przypadku, gdy skarga taka podlega wpisowi stałemu, to o jego uiszczenie sąd wzywa stronę lub działającego w jej imieniu pełnomocnika niebędącego radcą prawnym lub adwokatem /art. 220 § 1 p.p.s.a./. Jeśli jednak skarga od której należny jest wpis stały, wnoszona jest przez adwokata lub radcę prawnego a wpis taki nie zostanie uiszczony zgodnie z treścią art. 219 § 1 p.p.s.a tj. przy wniesieniu tejże skargi do sądu, to sąd na podstawie art. 221 p.s.a. zobowiązany jest do jej odrzucenia bez uprzedniego wzywania o jego uiszczenie. Wprawdzie według unormowania zawartego w § 5 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/ wpis taki tj. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego miał być uiszczany na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi, jednakże Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006r. sygn. SK 11/05 /Dz.U. nr 45 poz. 322 z dnia 17 marca 2006r./ orzekł, iż powołany bezpośrednio wyżej przepis jest niezgodny z art. 221 p.p.s.a. oraz z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W wyroku tym Trybunał orzekł także , iż art. 219 § 2 i art. 221 p.p.s.a. są zgodne z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, zaś art. 180 p.p.s.a. jest zgodny z art. 45 ust.1 i art. 78 Konstytucji RP. Ponieważ w wyroku tym Trybunał nie określił terminu utraty mocy obowiązującej wskazanego wyżej niekonstytucyjnego przepisu Rozporządzenia / art. 71 ust.2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997r. o Trybunale Konstytucyjnym - Dz. U. nr 102 poz. 643 z późn. zm./, to zgodnie z art. 190 ust. 3 Konstytucji RP, wyrok ten wchodzi w życie z dniem ogłoszenia czyli z dniem 17 marca 2006r. /art. 79 ust.1 cyt. ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, art. 6 ust.1, art. 8, art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych - Dz.U. nr 190 poz. 1606 z 2005r. z późn. zm./. Skutkiem powyższego wyroku Trybunału Konstytucyjnego jest usunięcie z obowiązującego stanu prawnego powołanego wyżej przepisu § 5 ust. 2 Rozporządzenia i w takiej sytuacji wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego powinien być uiszczony bez wezwania w sposób i w czasie określonym w art. 219 w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a. tj. w chwili nadania skargi /a przynajmniej przed upływem terminu do jej wniesienia/ ze skutkiem określonym w art. 221 p.p.s.a. w przypadku niedochowania terminu.
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność, że od skargi należny jest wpis stały w kwocie 200 zł na podstawie § 2 ust. 6 cyt. wyżej Rozporządzenia / p. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2005r. II FZ 727/05 - ONSA i wsa nr 3 poz. 78 z 2006r./ i że wpis ten uiszczony został wprawdzie bez wezwania ale po dacie wniesienia skargi i po upływie terminu do jej wniesienia. Uwzględniając naprowadzone wyżej okoliczności, Sąd w oparciu o art. 221 p.p.s.a. odrzucił skargę i orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu w oparciu o art. 232 § 1 pkt. 1"a" w związku z art. 222 p.p.s.a.