I SA/Rz 40/26

I SA/Rz 40/26 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2026-02-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Grzegorz Panek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 9 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2026 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi D. S. i S. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 3 grudnia 2025 r. nr 1801-IOD.4102.42.2025 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2022 r. postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącym D. S. i S. S. solidarnie kwotę 497,00 zł (czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
D. S. i S. S. (dalej: "skarżący") wnieśli do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 3 grudnia 2025 r. nr 1801-IOD.4102.42.2025 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2022 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie (dalej: "Dyrektor IAS") wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Przesłanki odrzucenia skargi zostały wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Tym samym warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu jest uprzednie otrzymanie przez stronę rozstrzygnięcia w sprawie, a następnie wniesienie skargi w terminie i trybie przewidzianym w art. 54 § 1 p.p.s.a.
Sąd stwierdza, że w realiach rozpoznawanej sprawy warunek ten nie został spełniony, gdyż zaskarżona decyzja nie została prawidłowo doręczona skarżącym, co skutkuje stwierdzeniem, że nie weszła do obrotu prawnego.
Kwestie sposobu i formy doręczeń w postępowaniu podatkowym uregulowane są w rozdziale 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 144a § 1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu podatkowego albo w siedzibie organu podatkowego.
Zgodnie z art. 144 § 1b Ordynacji podatkowej, w przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1a, organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez:
1) operatora wyznaczonego w ramach publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, albo
2) pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów.
Natomiast stosownie do treści art. 144 § 1c Ordynacji podatkowej, w przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1a i § 1b pkt 1, organ podatkowy doręcza pisma:
1) przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, albo
2) za pokwitowaniem przez pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów.
Przepis art. 144 § 5 Ordynacji podatkowej stanowi, że doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego.
Wreszcie zgodnie z art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej, w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o zmianie adresu, pod którym dokonuje się doręczeń.
Jak wynika z akt podatkowych, skarżący reprezentowani byli w postępowaniu podatkowym przez pełnomocnika - adw. M. P. (pełnomocnictwa szczególne, k. 8-9, 141-142 akt administracyjnych).
W dniu 30 maja 2025 r. pełnomocnik wyraził zgodę na dokonywanie doręczeń na konto w systemie teleinformatycznym e-Urząd Skarbowy.
W dniu 17 czerwca 2025 r. pełnomocnik skarżących złożył wniosek o przesłanie skanów dokumentów z akt sprawy, wskazując we wniosku adres elektroniczny ePUAP.
W dniu 11 lipca 2025 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Jarosławiu wydał decyzję nr 1804-SPV.4102.140.2025 określającą skarżącym zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpis decyzji został doręczony pełnomocnikowi skarżących na konto w systemie e-Urząd Skarbowy.
W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik skarżących zakwestionował sposób doręczenia decyzji, gdyż jego zdaniem wobec wskazania w piśmie z dnia 17 czerwca 2025 r. adresu ePUAP, doszło do zaktualizowania adresu do doręczeń.
Naczelnik US uznając argumentację pełnomocnika skarżących, doręczył ponownie odpis decyzji na wskazany adres elektroniczny ePUAP.
Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor IAS decyzją z dnia 3 grudnia 2025 r. nr 1801-IOD.4102.42.2025 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Odpis decyzji został doręczony pełnomocnikowi skarżących na konto w systemie e-Urząd Skarbowy.
Sąd wskazuje, że przepis art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej nie przewiduje formy w jakiej zawiadomienie o zmianie adresu do doręczeń ma zostać dokonane. Istotna jest zatem chronologia zdarzeń w rozpoznawanej sprawie. Pełnomocnik skarżącego istotnie w dniu 30 maja 2025 r. wyraził zgodę na doręczanie mu korespondencji na konto w systemie e-Urząd Skarbowy. O ile z treści pisma z dnia 17 czerwca 2025 r. nie wynikało jednoznacznie, że pełnomocnik wskazuje inny kanał komunikacji elektronicznej aniżeli wcześniej wybrany przez siebie sposób doręczeń na konto w e-Urzędzie Skarbowym, to jednak fakt ten wynika bezpośrednio z treści odwołania z dnia 7 sierpnia 2025 r., w którym w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje adres elektroniczny ePUAP, jako właściwy adres do doręczeń. Należy więc przyjąć, że najpóźniej w dniu 7 sierpnia 2025 r. doszło do aktualizacji adresu, pod który dokonuje się doręczeń, w rozumieniu art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej. Sąd podziela stanowisko wyrażone w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym wskazanie w toku postępowania podatkowego przez pełnomocnika szczególnego adresu do doręczeń elektronicznych w trybie art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej na portalu ePUAP jest wiążące dla organu podatkowego, nawet jeżeli wcześniej wyraził on zgodę na doręczanie na konto w e-Urzędzie Skarbowym. Istotny jest bowiem moment, w którym pełnomocnik wyraża zgodę na doręczanie mu pism od organów KAS (zob. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Wr 841/25, postanowienie NSA z dnia 8 października 2025 r., sygn. akt II FSK 895/25).
Uwzględniając powyższe nie było możliwe wniesienie skargi na decyzję Dyrektora IAS z dnia 3 grudnia 2025 r., gdyż termin do jej zaskarżenia nie rozpoczął swojego biegu. Wniesienie przez skargi przed prawidłowym doręczeniem decyzji czyni skargę przedwczesną, a tym samym niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w pkt I postanowienia.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.