I SA/Rz 390/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę spółki z uwagi na brak interesu prawnego, gdyż decyzja podatkowa nie była skierowana do skarżącej, a do osoby fizycznej.
Spółka V. sp. k. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że adresatem zaskarżonej decyzji nie jest skarżąca spółka, lecz osoba fizyczna T. K. Sąd administracyjny, badając dopuszczalność skargi, stwierdził brak interesu prawnego po stronie skarżącej spółki, ponieważ decyzja nie była skierowana do niej, a ona sama nie była stroną postępowania administracyjnego ani nie wykazała następstwa prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał skargę spółki V. sp. k. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego dotyczącą podatku od towarów i usług za okres od stycznia do sierpnia 2018 r. Skarżąca spółka złożyła skargę, podczas gdy decyzja organu drugiej instancji była skierowana do osoby fizycznej T. K. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżąca nie jest adresatem zaskarżonej decyzji. Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę z powodu niedopuszczalności jej wniesienia. Uzasadnienie opiera się na braku interesu prawnego po stronie skarżącej spółki. Sąd podkreślił, że spółka nie była stroną postępowania administracyjnego, a zaskarżona decyzja nie została skierowana do niej, lecz do T. K., która jest odrębnym podmiotem. Brak było również dowodów na istnienie następstwa prawnego spółki względem T. K. lub jej odpowiedzialności za jej zobowiązania. Sąd zaznaczył, że nawet jeśli T. K. pełnił funkcję w organie skarżącej spółki, nie daje to podstaw do legitymacji skargowej spółki w tej sprawie. W konsekwencji, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, spółka nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi, jeśli decyzja nie została skierowana do niej, a ona sama nie była stroną postępowania administracyjnego ani nie wykazała następstwa prawnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że brak jest interesu prawnego, ponieważ decyzja nie była skierowana do skarżącej spółki, która nie była stroną postępowania administracyjnego i nie wykazała związku między jej prawami a zaskarżoną decyzją.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 58 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę postanowieniem.
p.p.s.a. art. 50 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi, w tym poprzez posiadanie interesu prawnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżąca spółka nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi, ponieważ decyzja nie była skierowana do niej, a do osoby fizycznej T. K. Spółka nie była stroną postępowania administracyjnego. Brak jest okoliczności wskazujących na następstwo prawne spółki względem T. K. lub jej odpowiedzialność za jej zobowiązania.
Godne uwagi sformułowania
Merytoryczne rozpatrzenie skargi przez sąd administracyjny poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, wniesie ją uprawniony podmiot, spełnia wymogi formalne i została złożona w terminie. Brak chociażby jednej z tych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a co z a tym idzie prowadzi do jej odrzucenia. Podmiot legitymowany czynnie do wniesienia skargi musi mieć w jej złożeniu interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem.
Skład orzekający
Jarosław Szaro
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady, że brak interesu prawnego, wynikający z faktu, że decyzja nie jest skierowana do skarżącego i nie był on stroną postępowania, prowadzi do odrzucenia skargi."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy skarżący nie jest bezpośrednim adresatem decyzji i nie wykazał swojego związku z postępowaniem lub jego wynikiem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Rz 390/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2024-08-02 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-07-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Jarosław Szaro /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane I FSK 1894/24 - Postanowienie NSA z 2024-11-28 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 ž 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja I SA/Rz 390/24 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. sp. k. w J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 11 czerwca 2024 r. nr 1801-IOV-2.4103.52.2022 w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2018 r. do sierpnia 2018 r. - postanawia- odrzucić skargę. Uzasadnienie I SA/Rz 390/24 UZASADNIENIE Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie decyzją z dnia 11 czerwca 2024 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia 21 października 2022 r. nr 1805-SPV.4103.23.2020.85, określającą T.K. w podatku od towarów i usług: styczeń 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł; za luty 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł; za marzec 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł; za kwiecień 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 0 zł, kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł; za maj 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 0 zł, kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł; za czerwiec 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 0 zł, kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł; za lipiec 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 0 zł, kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości [...]zł, za sierpień 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 0 zł, kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł. Na powyższą decyzję skargę złożyła V. sp. z o.o. sp. k. w J. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, względnie jej oddalenie. Argumentował, że adresatem zaskarżonej decyzji nie jest skarżąca, tylko T. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie skargi przez sąd administracyjny poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, wniesie ją uprawniony podmiot, spełnia wymogi formalne i została złożona w terminie. Brak chociażby jednej z tych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a co z a tym idzie prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wynika z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Na podstawie art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zatem podmiot legitymowany czynnie do wniesienia skargi musi mieć w jej złożeniu interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Skarga może dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej" rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że Spółka nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi. Decyzja z dnia 11 czerwca 2024 r. nie została skierowana do Spółki, ale do T. K. Skarżąca i wskazana osoba fizyczna stanowią dwa odrębne podmioty. Spółka nie była stroną postępowania przed organami podatkowymi, które zakończyło się wydaniem decyzji. Brak jest również okoliczności, z których wynikałoby jakiekolwiek następstwo prawne Spółki względem ww. osoby, czy odpowiedzialność za jej zobowiązania. Ubocznie należy zwrócić uwagę, że okoliczność występowania T. K. w charakterze członka organu skarżącej nie daje podstaw do uznania, że Spółka posiada legitymację skargową w sprawie tej osoby. W konsekwencji skarżąca Spółka nie posiada interesu prawnego pozwalającego na złożenie skargi, rozumianego jako istnienie związku między sferą jej indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżoną decyzją. Z tych względów skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało odrzucić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI