I SA/Rz 380/25

Przedmiotem sprawy była skarga spółki S. S.A. na indywidualną interpretację Burmistrza Miasta Jarosławia dotyczącą podatku od nieruchomości. Spółka wnioskowała o uznanie skraplacza natryskowo-wyparnego za integralną część budynku produkcyjnego, a nie odrębny przedmiot opodatkowania. Argumentowała, że skraplacz jest kluczowy dla utrzymania warunków temperaturowych w hali produkcyjnej i stanowi instalację zapewniającą możliwość jej użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, powołując się na nowelizację przepisów. Organ interpretacyjny uznał jednak, że skraplacz, będący urządzeniem technicznym zamontowanym na dachu budynku na własnej konstrukcji i włączonym do instalacji amoniakalnej, spełnia definicję urządzenia budowlanego (budowli) zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a nie jest częścią budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, rozpoznając skargę, podzielił stanowisko organu. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy, a zgodnie z art. 57a P.p.s.a. skarga na interpretację może być oparta wyłącznie na zarzutach naruszenia przepisów postępowania lub prawa materialnego. W tej sprawie sąd uznał, że zaskarżona interpretacja nie narusza prawa w stopniu nakazującym jej uchylenie. Sąd stwierdził, że opis stanu faktycznego przedstawiony przez spółkę, w tym montaż skraplacza na dachu na własnej konstrukcji wspornej, wskazuje na jego odrębny charakter od budynku, kwalifikując go jako urządzenie budowlane podlegające odrębnemu opodatkowaniu. Sąd zaznaczył, że w postępowaniu interpretacyjnym organ nie prowadzi postępowania dowodowego, a ocena opiera się na okolicznościach podanych we wniosku, za których kompletność odpowiada wnioskodawca. Wobec braku zarzutów naruszenia przepisów procesowych, sąd był związany stanem faktycznym przedstawionym we wniosku. W konsekwencji, sąd oddalił skargę jako bezzasadną.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający